Matka ,mama,mamusia:)

Co za wspaniały temat

Ja o swojej Mamie mogłabym gadać godzinami Jest Ona dla mnie ideałem kobiety, nie przesadzam. W okresie dojrzewania toczyłyśmy ostre walki, prawie ciągle. Teraz też się to zdarza, ale mniej. Im jestem starsza tym więcej widzę i dostrzegam, że Mama miała rację mówiąc mi o tym czy o tamtym. Nie wiem jak to jest, ma chyba jakiś "maminy" dar, ale rzadko kiedy się myli, tyle razy się już o tym przekonałam. Mamy podobne charaktery i chyba przez to czasem ciężko się nam dogadać.

Moja Mama jest taka inteligenta, mądra, dobrze zorganizowana i taaaka pracowita. Wkłada całe serce w swoją pracę, która jest dla Niej pasją (pamiętam, że zawsze tak było). Dużo "inwestuje" w siebie i swój rozwój (niedawno skończyła studia). Dba o takie domowe ciepło No i wychowała (w sumie wciąż wychowuje ) troje dzieci. I jeszcze ma miejsce w sercu dla dzieciaków, które mamy w rodzinie zastępczej. Bardzo mi moja Mama imponuje, chciałabym być taka jak Ona i ogromnym komplementem dla mnie jest to, gdy ktoś powie, że jestem bardzo do Niej podobna I kocham ją, bardzo mocno. Może zbyt mało to okazuję, ale chciałabym żeby o tym wiedziała. Jest najwspanialszą kobietą, jaką znam

Brak mi słów... piękny jest ten wiersz. Sama go napisałaś? Szczególnie podoba mi się ten fragment, bo oddaje dokładnie to, co czasem myślę. Boję się co będzie, gdy Jej kiedyś zabraknie.

Matka-no cóż dla mnie ciężkie słowo.Dla mnie to osoba która nigdy mnie nie przytuliła ,nigdy mi nie powiedziała ze mnie kocha,nigdy nie dała mi odczuc ze jestem kimś ważnym.Zamiast tego od dziecka dawała mi do zrozumienia ze jestem nikim,nigdy za mną nie poszła.Byłam molestowana od 9 roku życia,teraz juz wiem na 99 % że ona wiedziała o tym,niestety nie zrobiła kompletnie nic,zostawiła mnie z tym samą.Nieraz za to usłyszałam od niej słowa -szkoda że nie obcięłam ci łba przy porodzie.Czasem jednak myślę szkoda ze tego nie zrobiłaś,jak ja bym cię za to kochała.Nieraz będąc nawet jeszcze dzieckiem dostałam od niej w twarz,nieraz miałam pręgi na sobie po sznurze od grzałki.Nieraz nawyzywała mnie od szmat,od kó***.Chociaż nie miała żadnych podstaw żeby tak do mnie mówic.Dzisiaj słowo matka nic dla mnie nie znaczy ,tak jak nic nie czuję już do tej kobiety która mnie urodziła.Szczerze zazdroszczę Wam, że tak pięknie piszecie o swoich mamach,dziwne ze można coś takiego doświadczyc,ja nigdy czegoś takiego nie czułam.Nigdy nie będę taka jak ona,jeżeli miałabym taka byc,to już dzisiaj założyłabym sobie stryczek na szyję.

Bardzo smutne jest to co piszesz .
No cóż... każdy z nas ma odmienne doświadczenia, szkoda, że niektórzy takie bolesne.

Guniaczek, można powiedzieć, że zdrowa , ma tylko kontrole .

serce pęka czytając ro co piszesz...
nie każda kobieta zasługuje na to żeby zostać matką

truskaweczko nic dodać nic ując-pięknie:)

Moja mama jest cudowną kobietą, jest moją przyjaciółką, zawsze mnie wspiera w trudnych chwilach, zawsze mogę na nią liczyć. Oczywiście zdarzają nam się jakieś sprzeczki, denerwuje mnie w niej jej nadopiekuńczość, którą ciągle argumentuje " gdy w przyszłości sama będziesz miała dzieci to zobaczysz jak to jest" , dlatego się zastanawiam czy wszystkie mamy takie są? . Mimo wszystko w przyszłości chciałabym być taką matką dla swych dzieci.

Z moją  mamą od zawsze nie miałam dobrej relacji jak inne córki mówią o swoich mamach że, są jak przyjaciółki to mi wtedy smutno jest nawet bardzo. Z moją mamą nigdy nie mogłam po rozmawiać nawet o błahych sprawach a podczas dojrzewania to wszystkie informacje w szkole się dowiedziałam i tu na forum nie umiała mi nic wytłumaczyć. Wstyd mi jak widzę matkę i córkę w sklepie czy nawet w zoo jak sobie rozmawiają o wszystkim jak córka opowiada jak było w kinie, szkole, wycieczce itd. Moja mama natomiast jest dobra dla innych obcych sobie ludzi kisi ogórki zaniesie do pracy da do znajomej przepis da obiad staremu wdowcowi itd. w pracy jest inną osobą nie ta co jest w domu słyszałam i rozmawiałam z ludzmi z jej pracy. Przykro mi że, nie mam wsparcia w własnej matce i nawet w chrzestnej i w rodzinie to samo.

a mi się płakac zachciało

moja mama też była wspaniała, cudowna, idealna - jak dla mnie
nigdy nie mówiłam "stara" tylko "mama", "mamuś"
znała mnie jak nikt nigdy, tylko spojrzała na mnie i wiedziała co mi jest
owszem w okresie dojrzewania były kłótnie - jak to w tym okresie bywa, ale raczej słuchałam
zawsze była dla mnie najważniejsza i zawsze będzie mimo, że nie ma już jej obok mnie od półtora roku.
Do teraz jak wspominam płacze..
Wszyscy ją kochaliśmy i byliśmy dla niej ona dla nas.. a bez niej? bez niej juz nie ma tej rodziny..;/
ojciec zaczął pic - pytam - mówi.. straciłem żonę i nikt go nie rozumie. A ja? co ja mam powiedziec  pytam.. nie dostaje odpowiedzi.. z siostrą widzę się na Wigilii ehh..
Niechcący zmieniłam temat..

Zazdroszczę Wam, że macie swoje mamy.. Ja swoją mam i zawsze będę miec w sercu i we wspomnieniach..

Ja niestety nie miałam okazji zapamiętać mojej mamy, bo byłam bardzo malutka gdy zmarła, ale umarła a w zamian za to ja żyje. Moja mama jest dla mnie bohaterką, kiedy dowiedziała się że jest ze mną w ciąży wiedziała również że ma raka. Ciąża niejako blokowała możliwość leczenia, lekarze proponowali aborcje, ale ona wola mnie. Wybrała moje życie, choć niestety bardzo krótko się mną cieszyła. Moja bohaterka jest gdzieś tam ''do góry'' i czuwa nade mną. Od 5 lat sama jestem mamą a mój synek wie że miał fajną babcie, która na pewno bardzo by go kochała, ale na pewno czuwa nad nim.

Zawsze wkurzało mnie jak ktoś narzekał na swoją mamę, czy źle o niej mówił. Pewnie może wynika to z tego że ja jej nie miałam. Ale dziś mam cudowną teściową, do której od niedawna mówię ''mamo'', czuje się przez nią kochana, ona wie jak to dla mnie ważne, że np. mogę iść z nią na babskie zakupy. Jest świetną kobietą, a zatem mam dwie mamy. Jedną głęboko w sercu, która dała mi tak wiele i drugą która pokazała mi co znaczy kontakt matki i córki.

hmm...moja matka niestety nie jest moją przyjaciółką, jest po prostu mamą.
Nigdy nie starała się mnie zrozumieć, zawsze pesymistka, wpajała nieufność do ludzi. Kiedy jej się zwierzałam to chętnie słuchała, a w kłótni wykorzystywała te zwierzenia przeciwko mnie. Cóż- po prostu nie nadajemy na tych samych falach- ja jestem wrażliwa, a ona nie. Lecz cieszę się, że jest po prostu mamą- zapewniła mi normalne, bezpieczne dzieciństwo- za to jestem jej wdzięczna. Nie jestem wdzięczna za kilka przykrych momentów.. ale cóż... Mam za to bardzo fajną teściową super kobieta- szkoda, że mieszka tak daleko ode mnie.