moja trudne małzeństwo...

kochana to jest przemoc to wiesz!!
on kocha waszą córeczkę???  bijąc , katując jej matkę???
masz rodziców???
masz gdzie iść/??
pakuj się puki nie jest za pózno i spitalaj od oszołoma..
poradzisz sobie jestem pewna!!!!!
nie ty pierwsza i nie ostatnia
jesli piszesz ze próbowałaś to sklejać to ja bym się nie czaiła , a rozwód wcale nie musi byc jakis starsznie ciezki
piszesz ze masz pracę , on będzie miał obowiazek alimentacyjny
trzymam za was kciuki!!!
smutno mi się zrobiło jak to przeczytałam:(:(

Witaj.

Bić kobietę ciężarną , to już bestialstwo!
Twój mąż jest KATEM, Ty jego OFIARĄ.
Koniecznie zrób obdukcję lekarską, z pewnością masz siniaki. Możesz iść nawet do lekarza rodzinnego i prosić o zwolnienie lekarskie, bo doznałaś urazu zarówno fizycznego jak i psychicznego.

Zgłoś się do Poradni Zdrowia Psychicznego i poproś o pomoc psychologa.
Musisz zbierać na niego dokumenty, które mogą przydać się w sądzie.
Nie wierzę w to, aby mąż kiedykolwiek się poprawił, to damski bokser. Jak raz podniósł rękę , to już zawsze będzie mu leciała. Nic już nie będzie lepiej , tylko gorzej.

Musisz być silna i odważna w swych poczynaniach , bronić siebie i dzieci.
O jakiej jego miłości mówisz do dziecka? czym się ona przejawia?
Przecież go nie ma dniami i nocami. Zostawia Was same, a możesz zasłabnąć, córka może zachorować i jesteście zdane tylko na siebie.

Masz pracę, dostaniesz alimenty, dasz radę finansowo.
W ogóle dasz sobie radę, jeśli tyko wyzwolisz się od niego emocjonalnie, od tej "chorej "do niego miłości.

Pozdrawiam Cię cieplutko.

Nie zastanawiaj sie juz, nie analizuj, nie dręcz się.. działaj... pomożemy Ci radą.. napewno nie jestes sama... Odezwij sie.

Nie matkom a rodzinom.
Tak tez sie dzieje w kraju, gdzie mieszam. Wystarczy telefon sasiadow, ze w domu jest awantura i przyjezdza policja..jesli jest tam dziecko natychmiast wzywaja pomoc z opieki socjalnej, w tej samej chwili dzieci zabierane sa na pogotowie opiekuncze, nastepnie do domu zastepczego. Nie odbiera sie ich rodzicom na zawsze, sa tam do czasu kiedy albo sytuacja w rodzinie radykalnie sie poprawi (koniec picia, bicia, awantur) albo, co bardziej prawdopodobne i czestsze, rodzice sie rozstana i zamieszkaja oddzielnie. Wowczas dzieci trafiaja do rodzica "normalnego". Dla kobiet maltretowanych sa tez osrodki, gdzie moga bezpiecznie zamieszkac jakis czas do momentu usamodzielnienia sie. Dodam, ze sa to ladne osrodki. Spaceruje czesto obok takiego i widze rozesmiane kobiety, opalaja sie w ogrodku, dzieci bawia sie na placu zabaw, nie ma drutow kolczastych ani biedy, brudu. I nie ma mezow besti za drzwiami.

Proponuję zastosowanie innej strategii myślenia.
Zamiast myśleć "czy sobie poradzę?", zacznij myśleć "co mam zrobić, by sobie poradzić?". Ta druga  diametralnie zmienia perspektywę.

Rozwód nie jest najbardziej przyjemną sprawą, to prawda. Dla przeciwwagi wyobraź sobie dalsze życie z Twym damskim bokserem. Co lepsze?

Rozwód rodziców nie oznacza, że ojciec przestaje nim być. Dla dziecka rozwód oznacza spokój w domu, brak kłótni i bijatyk, brak nieprawidłowego wzorca relacji kobieta-mężczyzna. Nie znam żadnego dziecka, które byłoby zadowolone, bo matka/ojciec postanowili tkwić w bardzo nieudanym związku. Dziećmi się nie zasłaniaj. Najwyżej powiedz sobie uczciwie: "Tak, świadomie decyduję się na życie z osobą, która mnie nie kocha, która mnie bije. Świadomie rezygnuję z udanego życia. Robię to ze względu na siebie."

Ale czy warto zostać? Nie lepiej postąpić tak, jak napisała żyworódka?

Powodzenia.