wszyscy tylko nie on...

o tym, że czytałam jego archiwum gg wie, nie wie, że czytałam pocztę...
kłamie, kłamie patrząc prosto w oczy, bez zająknięcia, a jednocześnie zapewnia, że tak bardzo kocha...
nie wiem co z tym zrobić.
on nie wie, że ja wiem o tej zdradzie, boję się, że przez to może to kontynuować. nie wiem co robić
czuję się jak w jakiejś kiepskiej telenoweli:(

Jak może następować poprawa, o której piszesz skoro Twój mąż cały czas żyje w kłamstwie? Nie przeszkadza Ci, że patrzysz i dotykasz człowieka, który zdradził Cię i okłamuje Cię w tej kwestii? Piszę z męskiego punktu widzenia, więc może w jakiś sposób przydam się.

Czy zachowałaś jakiś dowód? Ty znasz swojego męża najlepiej więc bardziej znasz prawdopodobieństwo, czy skasował maile, ale poprosiłbym go by pokazał mi swoją swoją skrzynkę. Niech się w tym momencie przy Tobie zaloguje - wiesz, co będzie oznaczał każdy wykręt z jego strony. A na wykręty nie ma tu miejsca, skoro kocha i nie zdradził.
Każdy wybiera swoją drogę życia, jeżeli dalej chcesz żyć z kłamcą - wolna wola. Ja bym jednak powiedział mu coś w stylu:
"Ja znam prawdę wiem co zrobiłeś, powiedz mi dlaczego?" i pilnie obserwował jego reakcję. Nie użyłem tu celowo słowa zdrada, więc to, o czym zacznie mówić - może być interesujące.

"wybaczyłam mu, ale kiedy o tym zapomnę?" - nie wybaczyłaś i nigdy nie zapomnisz. To brutalne i przykre, ale nic już nie będzie tak jak dawniej. Przekroczona została granica, za którą zmienia się wszystko.

Pozdrawiam

Jestem tego samego zdania co poProstuJanek i Malwina69. Staraj się kontrolować swoje emocje i żebyś przypadkiem nie przyznała się że czytałaś jego pocztę, bo wzbudzi w Tobie poczucie winy. Pozdrawiam

dziękuję Wszystkim za odpowiedzi.
Powiedziałam Mu, że wiem o wszystkim:( domyślił, się, że czytałam, chyba, był wybuch, ale potem chyba uświadomi8ł sobie, że nie na miejscu.
nie wiem, co teraz pewnie wieczorem będzie rozmowa, nie wiem. on mówi że nie chce o tym gadać, ale ja muszę wiedzieć to od niego, czy ja jestem nienormalna, czy tak po prostu jest???

tak kocham Go bardzo, jesteśmy małżeństwem, mamy dziecko, nie potrafiłabym tak po prostu wystawić Go za drzwi przy pierwszej napotykającej mnie trudności. przynajmniej chcę spróbować, chcę Mu wybaczyć, właściwie jak już pisałam chyba już wybaczyłam...
najbardziej boli mnie to, że nie powiedział prawdy od razu, że musiałam o to walczyć:(

Słucham?

On nie chce o tym gadać? Zdradził i jeszcze strzela fochy?!

Czarno to widzę, zero poczucia winy, wyrzutów sumienia.

taki już jest nie potrafi przyznawać się do błędów... postanowiłam dać Mu nieco czasu, niewiele, ale wystarczająco, żeby sobie przemyślał, jeśli to nic nie da będzie to dla mnie równoznaczne, że ma mnie gdzieś

Dziękuję niekochana72. Pozdrawiam Cię również.

Biedny chłopina nie potrafi przyznawać się do błędów. Pewnie go jeszcze trzeba przeprosić. Nie rozumiem Twojego podejścia do podłości, jaką Ci zrobił. Czy jesteś aż tak zdominowana przez niego? Może się mylę, ale w między wierszami Twoich wypowiedzi - czuć strach przed nim.

Przeczytaj sobie posta tej kobiety.

http://www.netkobiety.pl/t24579.html

I OTWÓRZ DO CHOLERY OCZY KOBIETO !!!

Człowiek, który żałuje, przeprasza, próbuje naprawić, stara się. A on co?
Mam wrażenie, że bardzo chcesz wierzyć, że on żałuje, ale spójrz na fakty. Czy jego czyny ukazują, że on żałuje?!

nie wiem dałam sobie i jemu czas do jutra jeśli nic się nie zmieni to niestety, nie zmieni się już nigdy, a to będzie oznaczało, że nie ma dla nas nadziei

Pepa. Na razie walczysz o związek. Potem będziesz walczyć  o siebie. Szacunek i poczucie własnej wartości. I już nie pora na kompromisy. Musisz określić jakie są twoje warunki budowania tego związku. Jeśli druga strona w to nie wchodzi-- będziesz tracić siebie kawałek po kawałku i wyjdziesz przegrana z tego układu. Tak czy siak. Wiec jeśli teraz nie postaw są kropki. Nie okreslisz zasad i warunków to na nic nadzieja i wiara we wspólna przeszlosc. Niestety na tej lezszlosci nie zbudujesz przyszłości. Musisz zacząć od nowa...

Nie, no ja sie pochlastam. Czy nie myslalas nigdy o zawodzie adwokata? Bylabys swietna.
I dziwicie sie potem kobiety, ze was mezczyzni zdradzaja albo nie szanuja. A podobno to okazja czyni zlodzieja..., Twoj maz ma Twoje ciche rozgrzeszenie i zrozumienie wiec jak w banku bedzie Cie nadal zdradzal..tylko jak juz burza minie. Teraz poudaje, przycichnie a potem ruszy w tango..chcesz sie przekonac to daj mu troche czasu. On zadnej skruchy bynajmniej nie okazuje wiec w jego chorej swiadomosci, nie zrobil nic zlego tylko dal sie zlapac. Teraz bedzie ostrozniejszy.

Czy Ty w ogole nie masz szacunku do samej siebie zeby dac sie tak ponizac zwyklemu chlystkowi i narcyzowi (sorry ale nazywaj rzeczy po imieniu)? Przeciez to Ty masz teraz wszystkie karty w reku. I to Ty jestes Cezarem, ktory wydaje teraz wyroki. Wiec z tego prawa skorzystaj i wyegzekwuj wszystko czego potrzebujesz aby moc przestac czuc sie ponizana i nic nie warta kobieta.
Wiesz co bym zrobila na Twoim miejscu - po pierwsze chrzanic jakies "wstydze nie wstydze" - mialas podejrzenia (zreszta sluszne) mialas i prawo sie upewnic. Przyznalabym sie, ze grzebalam mu i w poczcie i wszedzie..bo mnie do tego sam zmusil swoim zachowaniem! A teraz juz wiesz wiec niech i on wie i od teraz Ty stawiasz warunki, na ktore on albo sie zgodzi albo walizki za prog. Jak NAPRAWDE kocha to sie zgodzi a jak nie to chyba lepiej wczesniej niz za pare lat i pare zdrad.

A jakie warunki: kochana takie same jak by mu szef w pracy postawil, jakby go na ogladaniu stron z panienkami nakryl zamiast pracy. Zero komputera po godzinach i w samotnosci (jak ma maila do napisania to zrobi to w 10 minut gora), zadnych czatow i gadu gadu (od czatowania to on ma Ciebie i dziecko w domu oraz telefon do innych), z pracy do domu bez zadnych wykretow, a o Ciebie to ma sie teraz starac jak by to Wasz okres godowy byl. Wcale nie bedac przy tym pewien, ze cos z jego staran wyjdzie.

Dopiero jak facet naprawde poczuje, ze Ty soba nie dasz pomiatac i mozesz zyc bez niego to portkami zatrzesie i kto wie..moze nawet te portki utrzyma na siedzeniu.

A jak chcesz wybaczac i dac mu czas na pokretne tlumaczenia badz wcale..to szykuj sie juz na nastepny taki raz.

już po rozmowie. od razu mi lepiej. mimo, że boli, wiem, że żałuje, że więcej nie zrobiłby tego i gdyby mógł cofnąć czas...

do Mussuki.
ja nie chcę go straszyć, nie chcę, żeby robił cokolwiek ze strachu, tylko dlatego, że tak naprawdę czuje. a teraz już wiem, że czuje. dużo się zmieniło i pozostaje mi mieć nadzieję, że wszystko zmierza w dobrym kierunku. tylko nadzieja na to, że może jeszcze być między nami dobrze i dużo siły, żeby się nie poddać i to wytrzymać.

zwłaszcza, że niestety wczoraj umarła moja babcia. jak sie wali to sie wali, zastanawiam się tylko za co takie kopniaki od losu?

tego nie powiedziałam to Twoja nadinterpretacja.

dlaczego męża nie udusiłabym? kocham.
i boli jak cholera, ale to nie zmieniło moich uczuć. nadal kocham choć tak okrutnie zranił.  tylko jedna rzecz mogłaby sprawić, że przestałabym- gdyby zrobił coś złego naszemu dziecku, wtedy znienawidziłabym
the thin line between love and hate

już mu powiedziałam, że to był pierwszy i ostatni raz i dostał ode mnie szansę, ale drugiej nie dostanie.
poza tym on nie jest facetem, który płacze na zawołanie. on płakał tylko raz, a jesteśmy razem ponad 7 lat. no teraz drugi raz.
rano jedzie do pracy, wraca dopiero wieczorem o dokładnie takiej porze jak powinien. ale nie jestem w stanie sprawdzić co robi w pracy. pracuje przy komputerze i ma dostęp do neta tylko, że jak będę o tym myślała, to zwariuję. musi mi wystarczyć jego skrucha, żal, zerwanie wszelkich kontaktów z internetowymi "koleżankami" i kochanką i zapewnienie że już nigdy więcej. nic więcej dać mi nie może. nie może cofnąć czasu choćby bardzo chciał i ja też nie mogę.

nie wiem co będzie, widzę, że już się zmienił, chodzi za mną przytula, całuje mówi, że kocha, choć ostatnio przed długi czas tego nie robił, a jak prosiłam, żebyśmy usiedli i porozmawiali to mówił, że marudzę. teraz widzę, że się stara. to jasne, że nie wiem co będzie za tydzień, miesiąc, rok... wiem co jest teraz od długiego czasu w końcu czuję, że on mnie kocha i że dręczy go poczucie winy, że to przez niego wszystko, że to jego zachowanie spowodowało to że stopniowo się od siebie oddalaliśmy. powiedział, że gdyby mógł cofnąć czas nie dopuściłby do tego. a teraz pozostaje mu żałować i nie oczekiwać ode mnie niczego tylko dawać. dawać wszystko co może mi dać.

nie będę go stawiać do konta, wiem, że największą karą dla niego jest widzieć moje cierpienie, żyć w niepewności i czuć się źle z tym co zrobił...

hmm ale wydaje mi się, że tak po prostu jest...
nie wiem...

jeśli nie to jaka karę proponujecie??

jak ja płaczę to zaraz przychodzi i mnie przytula, mówi, że kocha i że przeprasza, dodaje że wie że przepraszam tu nie pasuje bo takie małe itd... poza tym w jego oczach widać łzy. chyba nie jest aż tak dobrym aktorem

a jak Twoim zdaniem wygląda prawdziwa skrucha?
Ty już chyba jakiś czas temu przeżyłaś TO, więc teraz masz chłodny ogląd na sytuację. mną targają jeszcze ogromne emocje, ból i inne dziwne, dlatego pytam, i jestem wdzięczna za wszystkie posty.

powiedziałam mu o tym, odpowiedział, że nie chciał się przyznać, bo wiedział, że mnie tym zrani. dlatego kłamał.

ale miałaś mi napisać jak skrucha wygląda a nie ja nie wygląda;)

Dziękuję Ci za zaproszenie do dyskusji. Przeczytałem. Powstrzymam się jeszcze jednak przez jakiś czas od przedstawiania swoich opinii. Niech opadnie temperatura dyskusji ... Na razie mamy tu małe zamieszanie ... które wynika niestety z tego, że nie oceniasz obiektywnie swojej sprawy.
Kochasz go mimo wszystko, i chcesz usłyszeć od nas pocieszenia i zapewnień, że zwojujesz świat okręcając męża wokół palca.

Niestety. Nawet jeśli teraz Ci się uda ... za miesiąc, dwa czy pół roku Twoj mąż wróci, do kręcenia lasek. Byc może to wrodzone tendencje.
Tutaj swinka peppa wypowiadamy obiektywnie opinie. Jeśli życzysz sobie subiektywizmu w wypowiedziach, posłuchaj pani Jadzi z warzywniaka.

I tym postem zakończyłaś wszelką dyskusję. Ja spadam

"nie wiem co będzie, widzę, że już się zmienił, chodzi za mną przytula, całuje mówi, że kocha, choć ostatnio przed długi czas tego nie robił, a jak prosiłam, żebyśmy usiedli i porozmawiali to mówił, że marudzę. teraz widzę, że się stara. to jasne, że nie wiem co będzie za tydzień, miesiąc, rok..."

Takie zachowanie w fachowej literaturze określającej na przykład werbunek przez sekty nazywa się "Bombardowaniem miłością". U podstaw takiego bombardowania leży między innymi ukrycie właściwego celu takiego działania. Być może tego już nie widzisz, ale sprawę cały czas masz nie wyjaśnioną. Nie wiesz "dlaczego" to zrobił, bo biedaczek bardzo niechętnie przyznaje się do błędów. Ty go jeszcze usprawiedliwiasz i wręcz legitymizujesz takie zachowanie. Przez dwa, trzy, czy kilka więcej dni byłbym w stanie tak samo jak on się zachowywać, ale - przy całym szacunku dla Ciebie - moja żona na pewno nie uznałaby, że "ja już się zmieniłem - to widać". To jest kwestia oddzielenia trzeźwego spojrzenia na rzeczywistość od świata, który istnieje tylko w naszych pobożnych życzeniach.

Może dla przykładu w ogólnym skrócie o sobie: Żona ma laptopa. Mój komputer stoi otwarty w dzień i w nocy. Sprzęty te znajdują się w pokoju, w którym spędzamy najwięcej czasu. Jeśli główny użytkownik (czyli żona w przypadku laptopa, a ja w przypadku stacjonarnego) akurat nie korzysta ze sprzętu - każdy z domowników (z naszym dwuletnim synem i córką włącznie) może korzystać z nich do woli. Komputery są na widoku. Na pocztę sobie nie wchodzimy, choć znamy swoje hasła, a gdy zachodzi taka konieczność udostępniamy sobie własne skrzynki. I taki stan rzeczy trwa nie dlatego, że coś się w naszym życiu stało, tylko dlatego, że przy zdrowych relacjach, nawet na widoku można mieć prywatność. To samo jest z komórkami.

Zachowanie Twojego męża, jako samiec jestem w stanie zrozumieć. Zachowania Twojego - ni w pień. I tu powiem trochę mocniej: W Twoim zachowaniu nie widzę logiki, konsekwencji, a nawet dojrzałości. Widzę w nim tylko zaślepienie czymś, co nie jest Twoim mężem, a tylko jego obrazem w Twoich marzeniach, który nie ma nic wspólnego z rzeczywista istotą, jaka Ci wyrządziła podłość.
Przejście z marzeń do rzeczywistości, które nie odbywa się stopniowo - jest bardzo brutalne, a tego Tobie absolutnie nie życzę. Nie życzę Ci również niepomyślnego rozwiązania. Ale życzę Ci siły i odwagi, których jeszcze nie masz wystarczająco, byś mogła zmienić to, co zmienić bezwzględnie trzeba.

Nikt nie jest jasnowidzem swinka peppa ... ale zycie toczy sie wg pewnych reguł ... Ponadto mamy psychologię, która tłumaczy zachowania i pozwala przypuszczać. Poza Twoim smutnym wyrazem twarzy swinka peppa, mąż nie dostał nic co by go zabolało. Nie odpowiedział za to co zrobił.
Jestem przekonany, że dla Twojego świętego spokoju nauczył się kasować archiwum, korzystac z webgadu, lub korzystac z komputera poza domem. Wybacz - alemam za sobą tysiące przeczytanych postów podobnych do Twojego ...

Dziekuje:)

Ja sama az sie dziwie takiemu potokowi uczyc..nikt wczesniej tak sie nie zachowywal w stosunku do mnie ( a paru ich bylo)ale to tylko swiadczy o tym, ze czasem na prawdziwa milosc trzeba poczekac.

poProstuJanek ujal cale sedno sprawy! U nas tez sa w domu 3 komputery (syn ma swoj i tylko on go ciut "pilnuje" bo wiadomo..rodzice i dziewczyna to nienajlepsze polaczenie) i nie chowamy niczego przed soba nawzajem..ani nie sprawdzamy ..nie ma takiej potrzeby. Jak jest szczerosc i otwartosc, nawet w tych "osobistych" sprawach jak rozmowy na necie (bo ja tez gadam z kolegami na FB ale o tym moj facet wie i to sa moi znajomi, nie goscie na seks randke) to jest i zaufanie i nie ma potrzeby sprawdzania ani poczty ani komorek ani wynajmowania detektywa Rutkowskiego.

Swinko Peppe,

Ja na twoim miejscu jesli robi takie uniki i nie widzisz w nim skruchy ani zalu...

Sama bym sie zalogowala na jakims portalu i szukala kolegow, nie do niecnych celow tylko by pokazac mu  jak to milo, jak zona ma wielu przyjaciol...

Taki czlowiek nic nie zrozumie dopuki sam nie zostanie tak potraktowany. Na forum jest kilka opowiesci facetow ktorzy zdradzali zony, a z czasem gdy one kogos znalazly to dpoadla ich rozpacz i zal za grzechy no i wielka milosc do zony wrocila.

Twoj maz jest wyjatkowo arogancki, wypiera sie w zywe oczy. DUPEK. Wiesz jak sie traktuje dupkow? Jak dupkow!!! Sory ale takiego czlowieka nie mozesz traktowac jak rownego.

LoL, i jak skomentuje twoje zachowanie, to powiedz mu ze sam ci powiedzial ze to nic zlego, i ze podzielasz jego fascynacje portalami

Girl Power nie daj sie

Pozdrawiam

Nie sądze majusia by to był dobry pomysł. Jeśli dziewczyna jest uczciwa, i ma zapał do miłości w rodzinnym cieple, a także potrafi odnaleźć szczescie między mężem i dziećmi we własnym domu - to ma szanse odnaleźć sie w normalnym życiu, bez pokazywania tego "co to nie ja ..."

Sądzę że podobne traktowanie niczego by go nie nauczyło. Przyśpieszy tylko rozpad związku.
Ja rozpoczął bym od rozmowy - bo bez poznania przyczyn, nie dostaniemy sie do wnętrza dupka.
Niech więc świnka spowoduje by się przyznał ... a później niech zapyta "dlaczego".

Aaaaa..... a skąd wiesz, ze niepokorna? No dobra, masz rację, a Krk pozdrowię. Jest niepowtarzalny jako i jego mieszkanki
Dzieci.... źródło wszelkich domowych zagrożeń
P.S. Twoja składnia to miód na me zmaltretowane przez błędy wszelkiej maści serce.

Hmm..niby tak..ale czy on prawde jej powie? Wymysli cos w stylu "bo wszyscy kumple to robia, z nudow, z ciekawosci, bo bylem w depresji jak mnie odstawilas po ciazy, sam nie wiem, z glupoty - co akurat byloby bliskie prawdy, itp.

A tego, ze z niego jest zwykly fagot, narcyz, seksmaniak, Casanowa z Bozej laski, flirciarz, babiarz i kawal... - tego to on jej na pewno nie powie. A szkoda, bo troche samokrytyki by sie temu Panu przydalo.

Odpowiedź jest zawsze ta sama: Bo tak chciał. I tyle.

Brak mi konsekwencji.... Już się pożegnałam

kurcze ja mam wrażenie, że nie czytacie tego co piszę.
napisałam, że rozmawialiśmy, powiedział mi wszystko, przyznał się żałuje.
rozmawialiśmy bardzo długo. wiem dlaczego to robił i wiem, że tego żałuje. przecież nie będę wrzucała całego naszego dialogu tutaj...
kurcze... wiem, że zdradził mnie raz, wiem kiedy, wtedy kiedy między nami było bardzo źle, przyznał, że to, że między nami było źle było jego winą, stopniowo oddalał się ode mnie zagłębiając się w internetowe znajomości, a to znowu pogłębiało jego oddalanie i doszliśmy do takiego momentu gdzie, źle wypowiedziane słowa spowodowały, że traktował mnie bardzo służbowo to tak bardzo po krótce zarys całej sytuacji, a wszystko zaczęło się stopniowo psuć jak przestał pracować.
właśnie wtedy zdradził.

jesteśmy małżeństwem od 4 lat, a w związku ponad 7 i tak gdzieś od 9-10 miesięcy zaczęło się psuć. wcześniej też było cudownie.

dzięki...
wiem, że długa droga, wiem, że wybaczyłam, bo gdybym nie wybaczyła nie potrafiłabym leżeć obok Niego, dotykać, całować...
wiem też, że nie zapomnę, do końca życia pozostaną mi w głowie teksty, które przeczytałam i świadomość, że TO zrobił.
ale postanowiłam, spróbować jeszcze raz, bo uważam, że warto, bo mam w sobie tyle siły, aby spróbować. co z tego wyjdzie nie wiem, nikt nie wie. pozostaje mieć nadzieję, że będzie dobrze i życzyć sobie, nam i wszystkim będących w podobnej sytuacji powodzenia, sił, cierpliwości i miłości...