Piszemy ze sobą od 7 miesięcy a jemu zawsze coś wypadnie

No właśnie też tak zaczynam myśleć, że może nie był z czymś szczery i się boi, że prawda wyjdzie, z tym że jeśli faktycznie z czymś ściemniał to strasznie realistycznie to brzmiało:/ Kurde nie wiem, naprawde nie wiem co o tym sądzić:/ Bo naprawde jest ze mną w ciągłym kontakcie, więc nie podejrzewam tego, żeby kogoś miał i dlatego, ale juz sama nie wiem:/ Męczące to strasznie

Czytałam, czytałam i sobie myślałam: "o matko, jaka ona naiwna". Padłaś ofiarą typowego internetowego krętacza. Możesz nalegać na spotkanie, ale tylko po to, aby się przekonać, w czym Ci naściemniał. Możliwości jest sporo: poczynając od wieku (może gawędzisz sobie ze znudzonym panem na emeryturze), kończąc na żonie i trójce dzieci. Odpuść sobie i przestań tracić na niego czas. Natomiast powinnaś dostać niezłego kopniaka w dupsko za Twoją głupotę - NIGDY nie podawaj nieznajomym swojego adresu! Pół biedy, jeśli to pan na emeryturze - jeśli jakiś wariat w młodszym wieku - możesz mieć mega problemy. No i nie mam pojęcia po co podałąś mu tel do swojej mamy. Litości... Czy on Ci do swojej żony podał?

Jeszcze jedno, w to,że ma jakaś zone i w ogole rodzine hmm cieżko mi wierzyć, bo on naprawde pisze do mnie non stop, więc nie wiem czy żona by tak na to oko przymykała, a jak ja nie odpisuje bo czymś się zajmę to zaraz 10 sms co robie i czemu nie odpisuje. Poza tym prześledziłam jego profil na gadu, były wcześniejsze opisy, stare, zanim się znaliśmy, więc raczej nie pisze do mnie z drugiego konta i to takie opisy raczej chłopaka w jego wieku niż jakiegoś emeryta no i mam sporo jego zdjęć i właśnie od początku naszej znajomości on ma jakieś fotki w swoim gadu, więc z tym raczej też nie ściemnia. Albo ja taka naiwna jestem, bo już naprawde nie wiem:/

Ja tutaj popieram dziewczyny, też jak to przeczytałam to pierwsza moja myśl była "o matko jaka ona naiwna". Powiem Ci jak ja to widzę:

1. Wykreował w sieci - przed Tobą - osobę, którą nie jest. Być może nie ma żadnej firmy, może jest na zasiłku, albo pracuje fizycznie i sie tego wstydzi, więc wykreował się na kogoś "lepszego". Być może ma niską samoocenę, naściemniał Ci również co do wyglądu, może w rzeczywistości jest dużo starszy, łysiejący, otyły, niski, bezzębny, ma jakieś choroby, albo jest niepełnosprawny, albo wysłał Ci nie swoje zdjęcie czy coś. Opcji może być wiele.

2. Może ma żonę i dzieci. Wiesz mój były mieszkał ze mną, niemalże non stop się widywaliśmy, byliśmy zaręczeni, a kręcił na boku z panienkami, zawsze dzwięki w telefonie wyłączone, tylko wibracja, a że telefon w kieszeni to to tylko on wiedział kiedy ktoś pisze czy dzwoni. Ja też nie byłam na początku jakaś mega podejrzliwa, więc nie zwracałam na to uwagi. Wiele czasu minęło zanim poznałam okrutną prawdę.

3. Może być oszustem lub naciągaczem. Mówisz, że nigdy nie dzwoni, zawsze to leży w Twojej kwestii, etc. Oglądałam kiedyś taki program odnośnie naciągaczy internetowych, którzy żerowali na takich naiwnych kobietach jak Ty. Nie wiem czy akurat tak jest w Twojej sytuacji, ale powiem Ci jak wyglądały takie przypadki, bo widzę tu pewną analogię, więc w razie czego być może Cię przed tym ustrzegę. Więc, było tak, że Ci faceci wyłapywali kobiety w internecie, zazwyczaj takie, które miały potencjalne, spore źródło dochodów - własna firma, wysokie stanowisko, etc. Utrzymywali z nimi kontakt internetowy i telefoniczny do czasu, aż kobieta się zaangażowała. Też zazwyczaj mieli różne, czerstwe wymówki dlaczego nie chcą się spotkać etc. Też przewijał się motyw choroby matki bądź bliskiej osoby, a także motyw prowadzenia własnej firmy. Potem bazując na tym rzucają ściemy, że nie mogą się spotkac bo problemy zdrowotne bliskiej osoby, albo problemy w firmie, ale dalej czarują kobitkę, aż do momentu kiedy przychodzi kulminacja i uwaga: albo matka wymaga drogiej operacji/leków, albo musi wyciągnąc firmę z długów bo traci dorobek życia, albo ma wypadek i potrzebuje kasy na utrzymanie/leki etc. I wiesz co? Te kobiety, które się wypowiadały w tym programie bez mrugnięcia okiem wysyłały im kasę na podany numer konta bez żadnego ale. Niektóre nawet utrzymywały takich pasożytów po kilka miesięcy/lat, mimo, że ich nawet nie widziały, jeszcze inne brały potężne kredyty, żeby ratować firmę "ukochanego". Masakra, uważaj więc, nie daj się ogłupić.

Niemniej jednak ja bym sobie taką znajomośc odpuściła, ewidentnie śmierdzi tu ściemą na kilometr, szkoda czasu i nerwów, naprawdę odpuśc sobie.

Strasznie jestem ciekawa co dalej?
Byłam w podobnej sytuacji, z tą różnicą, że znajomość rozpoczęła się w realu (pracujemy w jednej firmie ale w rożnych miastach) jednak on sprowadził ją do wirtualnej znajomości. Owszem były plany spotkań. Rozmowy na gg, sms'ki. Ba! nawet wielkie wyznania:) ale nigdy nie odbierał telefonów a sam zadzwonił tylko wówczas, gdy dochodziło do "mega" napięć wynikających z braku zrozumienia, niedopowiedzeń... (komunikacja przez sms i gg to żadna komunikacja jeśli chodzi o budowanie jakiejkolwiek relacji - walczyłam z tym - bezskutecznie - teraz już wiem dlaczego to była walka z wiatrakami). Wielokrotnie chcialam to zakończyć ale nie respektował mojego postanowienia a ja cóż... brak konsekwencji. I brnęłam. Z jego strony były manipulacje, wymuszanie (np. rozbieranych fotek ale nie zgłupiałam na dobre:)) Stawiałam warunki, granice (bo w sumie na początku zależało mi na tej znajomości - później już przyzwyczajenie) ale okazało się, że niezbyt skutecznie. Teoria jedno - praktyka drugie:) choć myslę, że bez nich duzo gorzej bym na tym wyszła. Hm... po 7 miesiącach tej farsy! (i po tygodniowym zakończeniu już znajomości) ktoś napisał do mnie na gg, że "(...) zapomniał dodać, iż jest w długoletnim związku i żebym wzięła to pod uwagę i zaprzestała wysyłania sms" !!!! No cóż ja raczej go nie zasypywałam sms'ami...raczej on!
(I podobnie jak u Ciebie, gdy nie odpisywałam zasypywał kolejnymi, już z wykrzyknikami. Natomiast moje mogły czekać bez odpowiedzi... ale nie to jest ważne). Nie pytałam o wyjaśnienia, bo co tu wyjaśniać (dlaczego? jak mógł? to głupie. No widać mógł) ale zabolało. Wzięłam to pod uwagę (minęło już 5 miesięcy). Najbardziej zabolała naiwność... że mimo czerwonego światła (w zasadzie towarzyszyło mi od początku znajomości) jechałam dalej. Myślę, że podjęłaś już decyzję, słuszną:)
Wsłuchaj się w siebie. Nasza intuicja nie zawodzi. Przekonałam się o tym boleśnie. Gdybym jej słuchała byłabym teraz o niebo! szczęśliwsza i lżejsza o niesmak, który niestety pozostał. Wszystkiego dobrego:)

Az musiałam tutaj napisać:) Specjalnie dzisiaj do pracy nie zabrałam telefonu bo nie mam ochoty czytać jego sms, to od rana jestem bombardowana!! na gg, oczywiscie skasowałam jego nr, ale wiem, że to on pisze i oczywiście jaka to ja wredna jestem,że jak ja mogę się tak zchowywać haha, no komedia Czytam te jego wiadomości i mam taki ubaw:)

Mam właśnie taki zamiar, nie zachowałam się aż tak żle bo mu napisałam,że to koniec tej znajomości, a teraz już sobie może pisać mam to głęboko gdzieś:) Bo pisać można duuuużo, a mnie nie na słowach a czynach zależy:) Ale najlepsze jest to, że pisze tonem pretensjonalnym, jakbym to ja była winna całej sytuacji:) I tak jak mówisz, mnie jak na kimś zależy, to chce go słyszeć, móc przebywać obok, przytulić się itp:) Ps. motywujesz mnie do tego, żeby w tym wytrwać:)  Hmm a może to ten sam gośc, że taka sama taktyka hahah

Tylko ja winna jestem wszystkiego, począwszy od tego, że to przeze mnie się nie widzielismy ( szkoda, że to jemu zawsze wypadało coś jak się umówiliśmy) a skończywszy na tym,że napewno mam kogoś i dlatego zrywam kontakt:) A musze dodać, co wcześniej nie pisałam, że przez niego zaniedbałam dobrych znajomych, bo ciągle musiałam być w jego zasięgu, już nawet przestałam z domu wychodzić, bo jak nie wchodziłam na gadu kiedy chciał to już sie szlajałam według niego:) Ale wiadomo, jak to tak nagle urywa kontakt, przeciez fajnie się pisało, no tak, tylko, że mnie nie wystarcza pisanie:) A te jego obietnice, że na pewno już sie zobaczymy itp a póżniej dłużej mu zeszło w firmie albo taki zmęczony, że musi sie przespać, akurat zawsze wtedy kiedy sie ze mna umówił, to wychodzą mi bokiem:) Ile można słuchać ciągle tego samego, szkoda, że te obietnice były bez pokrycia, w torii złote góry w praktyce, no cóż, miał mnie głeboko w powarzaniu:)

Ja tez traktuje to jako pewne  doświadczenie:) I wiem, że już nigdy więcej w coś takiego się nie bawie:) Tutaj też znajomość dość burzliwa z żałosnym zakończeniem. Ale dzięki temu będe w pewien sposób silniejsza!  I dziękuje za Twoje słowa, troche mi raźniej:)

Hey!
Skoro on się tak zachowuję to według mnie nie ma sensu, bo gdy ja poznałam swojego chłopaka przez internet to po bardzo krótkim czasie bardzo dużo rozmawialiśmy i nie kończyło się na smsach.... nie ukrywał przede mną adresu ani nic, choc na samym początku była to tylko znajomość koleżanka- kolega z czasem bardzo nalegał na spotkanie bo mu zależało na mnie a dzieli nas 250km... a jeśli jemu by zależało to zrobił by wszystko żeby się z Tobą spotkać...
W sumie jak miałam 16 lat też miałam "chłopaka" przez sms-a he he i podobnie jak ten Twój nigdy nie miał czasu choć dzieliło nas tylko 40 km... ale ten to kłamał jak najęty... Jak z nim zerwałam to niby miał ciężki wypadek reanimowali go i co tylko i niby pisałam z jego "kolegą" co nie możliwe bo gdy tylko napisałam że pojadę do niego do szpitala to o dziwo po tak ciężkim wypadku po 3 dniach wyszedł... żal... więc moja rada olej go... szkoda Twojego czasu i Twoich nerwów, bo wiecznie będzie miał wymówki...

Hej, Migotko. To już miesiąc po, ale jestem ciekawa, czy koleś nadal się odzywa.
A napisz jeszcze, to Ty miałaś do niego przyjechać?? On nie mógł do Ciebie?

I ja miałam takiego "kolegę". Ale trochę inna sytuacja. Chciał mnie usłyszeć, pierwszy raz zadzwonił po pięciu miesiącach. Dwie i pół godziny gadaliśmy. Chciał więcej i więcej rozmów. Były. Prawie codziennie. Było też spotkanie. Trzy miesiące po pierwszym telefonie. Ale dowiedziałam się dlaczego tak chętnie przyjechał (między nami była różnica w odległości 400km). Byliśmy ze sobą pół roku. Przez ten czas przyjechał do mnie tylko raz. To ja głupia do niego jeździłam. Zostawił mnie, bo ciągle myślał o swojej byłej. Chamidło mi nawet o tym powiedział. Przeżywam to nadal...

Oj nie, to nie jest bez różnicy, które do kogo by przyjechało. Facetowi nie można dać się wykorzystywać! Teraz już to wiem! Skoro nadal Cię męczy, to jak taki kozak, to może wpadnie mu myśl, by jednak przyjechać??
Dobrze, że masz kogoś, kto Ci pomaga...

A o co mu chodziło (jeśli to nie tajemnica)? O co im wszystkim chodzi?!

Jakiś maniak i tyle.

Dziwna sytuacja, ale wydaje mi się że to nie rzadkość, dobrze że miałaś na tyle odwagi by z tym skończyć.
I miło że tutaj znalazł się ktoś kto Ci w tym pomógł

Witam. Po kilkumiesięcznej przerwie pomyślałam, że warto dla zainteresowanych, opisać ciąg dalszy losów.
mmigotka85 (która założyła wątek) i ja, poznałyśmy się właśnie  tu, na forum, zmagając się z podobnym problemem. Byłyśmy dla siebie wsparciem i pomocą. Po dziś dzień nasza relacja trwa:)
A dziś? Obie szczęśliwe, w szczęśliwych związkach:) 
Wydarzenia wcześniejsze uznałyśmy za rozdział zamknięty. Panowie, z którymi miałyśmy do czynienia, niekoniecznie ale już bez prawa dostępu do nas.
Życie toczy się dalej... Wszystkiego dobrego wszystkim, którzy toczą bitwy i wojny o lepsze życie.

Oczywiście. My jestesmy w nowych związkach u boku dojrzałych mężczyzn. Pisząc o walce o lepsze zycie mialam na myśli życie z dala od tych, którzy je zatruwali wcześniej swoją toksycznościa. Ale trzeba miec siłę, by wyjśc na przeciw nowemu, lepszemu. Nie warto walczyc o coś co nas unieszczęśliwia ale o coś co doda skrzydeł i da spełnienie.

Jak zaczales to musisz skoczyc.Napisz cos o sobie ile masz lat,stan cywilny,kim jest ona i ile ma lat,cos jej nawtykal ze wierzy.
Zabrnales w uzaleznienie.

ja tez  miałam taką smieszną sytuacje . facet zaczął pisać do mnie na telefon. nie wiem skąd miał mój nr i do dziś się nie dowiedziałam. na początku znajomości zapoznanie zwyczajne ... potem jak dowiedział sie że nie mam pracy zaczął mi pisac że firmę ma że jak cos zatrudni itp. na początku wierzyłam ale potem zaczęłam podejrzewać że coś tu nie tak ... jakieś historyjki żeby wziąść mnie na litość że miał zaręczać się że jechał do niej a tu ona robiła zaręczyny tego dnia z jakimś innym facetem ... jaki to pokrzywdzony. jak nie chciałam z nim juz pisac brał mnie zawsze czymś na litość. wymyślił że mama mu zachorowała, że prawko mu zabrali w tym samym czasie, że ojciec alkoholik odezwał się i musi mu pomóc... takie bzdety. oczywiście zaczął dzwonić - głos boski...ale ja czułam że to nie to...nalegałam pól mies na zdjecie a on że nie ma jak, że nie ma odpowiedniego aparatu w tel...zawsze jakaś wymówka. opisał się jako szczupły wysoki blądyn. chciałam spotkać się to tez że nie może. w końcu powiedziałam że to już koniec znajomości... to wymyślił sobie chorobę !!!!że w szpitalu był itp. doszło do spotkania. boże jak go zobaczyłam nie wiedziałam w którą stronę uciekać.facet niski, 130kg wagi, jakaś kitka z tyłu...buzia tak gruba że ledwo oczy widać. ale podeszłam... zaprosił mnie na pizzę i wyskoczył z tekstem : no to trzeba trochę Cie utuczyć bo szczuplutka jesteś posiedzieliśmy 2 godz. i pod koniec spotkania powiedziałam mu że nic z tego nie bedzie. popłakał się ... dzwonił po 500 razy... pisał że mama mu umarła...wymyślał okropne głupoty...po tyg odwalił się ode mnie uf.

Nie proszę o komentowanie mojego zachowania, bo nawet ja sobie go nie potrafię wytłumaczyć, a o radę jak tę znajomość w miarę bezboleśnie dla obu stron zakończyć.

Laska ma 19 lat, w maju robi maturę. Wcześniej chyba lepiej się uczyła, bo teraz nie miała na to tyle czasu przez pisanie ze mną, no ale mam nadzieję, że zda...  Dzieli nas kilkaset kilometrów, ona mieszka na drugim końcu Polski. Z mojego prywatnego życia nie zna szczegółów, mnóstwo o mnie "wie" ale to wszystko jest zmyślone, począwszy od imienia, nazwiska, wieku, miejsca zamieszkania, szkoły na wyglądzie skończywszy (dostała zdjęcia przypadkowo znalezionego przeze mnie chłopaka z jednego z portali społecznościowych). Oczywiście pytała mnie czy mam konto na popularnych facebookach, naszych-klasach itp, ale moja odpowiedź brzmiała, że mnie takie portale nie kręcą i nie zakładam sobie tam kont.
Ma mój nr telefonu, więc obawiam się, że jeśli jej powiem prawdę, to po nim mnie odnajdzie i może mi narobić kłopotu.

Zgadzam się,brak słów! nie doradzę jak zerwać,a niech się mści

No tak, czegóż innego można było się spodziewać po "Forum Kobiet". Dzięki.

Wiem, że wam "brak słów" itp, ale doradźcie mi proszę co zrobić, żeby ta dziewczyna jak najmniej na tym ucierpiała.

Tak, masz rację, to uzależnienie.
Nie tyle się boję, bo może rzeczywiście nie byłaby aż tak zdeterminowana, żeby namierzać mój numer i próbować mnie znaleźć, ale po prostu nie chcę jej tak strasznie zranić, bo ona nic złego nie zrobiła, tylko ja.
To nie jest jakieś tam samo wypisywanie słodkich słówek. Ona planuje składać papiery na uczelnie w "moim" mieście. Od października chciałaby ze mną zamieszkać (!) mimo, że nigdy mnie nie widziała w realu. Nie potrafi wytrzymać beze mnie jednego dnia, wydzwania dziesiątki razy jak jej nie odpisuję. Często mówi, że jestem dla niej wszystkim i nie wyobraża sobie jak miałaby teraz beze mnie żyć. Mówiła też, że będzie na mnie czekała tyle ile będzie trzeba aż do niej przyjadę.

Może gdybyś dokładniej wiedziała jakie relacje mnie z nią łączą to zdawałabyś sobie sprawę, że gdyby w tym momencie poznała prawdę to mogłaby nawet nie zdać matury...

btw. Widzę, że wszyscy założyliście z góry, że jestem facetem - niestety błędnie.

Ja faceta.

Wiesz, "znam" ją już prawie rok i za drobne rzeczy raczej nie mści się na ludziach tylko obraża. Ale jeśli chodzi o coś ważniejszego to nie żałuje sobie przyjemności jaką daje zemsta.
Naprawdę, laska ma wielkie plany na życie z człowiekiem, którego jedynie udawałam, którego NIE MA. Muszę przyznać, że udało mi się wykreować faceta prawie że idealnego, sama bym się w takim zakochała (gdyby istniał). Tak, to było i jest świństwo i zabawa jej uczuciami ale mi takie robienie jej w konia sprawiało przyjemność.

mi by nie wpadł pomysł do głowy żeby udawać faceta bez kitu...............ale żal tej panny. jakby znała prawdę by się obrzydziła do Cb. albo uznała Cie za lesbijke.

albo predzej jakaś 15 latka

mam wielka nadzieje ze ktos cie kiedys ukarze za to jak postepujesz.
tego jestem pewna.

Teraz jak już nazwałyście mnie psychopatką, 15-latką (o zgrozo, to gorsza obelga) to może doradzicie mi co mam zrobić -wykluczając przyznanie się do prawdy, bo to chyba byłoby z mojej strony najgorszym przejawem sadyzmu - żeby dziewczyna się nie załamała.