zwiazek na odleglosc

Jeżeli naprawdę Wam na sobie zależy, to warto zaryzykować

piotrek18, ja najchętniej kazdemy młodemu człowiekowi, idącemu na studia to w ogóle odradzałabym pakowanie się w związki, tylko korzystanie z zycia ;)tym bardziej na odległość...., jednak serce nie sługa... jesli bardzo kochasz i chcesz, to namiętność, uczucie weźmie górę nad rozumem.. niestety

Związki na odległość sa bardzo trudne, jeszcze bardziej dla młodych ludzi .. ponieważ są ograniczeni finansowo, mają obowiązek edukacji - liceum, studia, rodzice ... masz mniejsze pole manewru. Zastanów się przed spotkaniem, na ile będziesz w stanie spotykać się ze swoją partnerką, dziewczyny zwłaszcza młode trudno przechodzą taką rozłąkę, z czasem jej będzie trudniej, Tobie na pewno będzie łatwiej, nie podejdziesz tak emocjonalnie do tematu jak młoda kobieta, poczytaj wątek "związek na odległość .. bezsilność.. nadzieja, zwłaszcza ostatnie posty...więc musisz być na to przygotowany.

400 km to dużo, czy dacie radę spotykać się w weekendy? raz Ty do niej pojedziesz, raz ona do Ciebie? Będziesz mógł przenocować ją, a ona Ciebie? Masz bezpośredni pociąg? To wszystko jest bardzo ważne.

Piszesz, ze możesz iść do miasta w którym ona mieszka na studia, ale chcesz studiować w tym mieście? Czy jest tam zadowalajacy Cię kierunek ? Myśl o sobie, jesteś młody i wybór studiów w dzisiejszych czasach jest bardzo ważny i to rynek pracy, Twoje zainteresownia powinny Cię determinować, a nie uczucie.

Przemyśl to sobie, ja poczekałabym ten rok

Mamy o tym porozmawiać i sie zastanowić podczas spotkania, zobaczymy co z tego bedzie.. A co do studiów to i tak mieszkam w malej miejscowości a ona w dużym miescie takze to na reke.

jeśli Wam na tym zależy, to próbujcie będziecie mieli blisko siebie, wiec odleglosc nie bedzie problemem. Jesli dostałbys sie na studia do jej miasta, to korzystaj z okazji, a może akurat uda Wam się i stworzycie szczesliwy zwiazek:

Zobaczymy za kilka dni, napisze co postanowiliśmy przecież przeZ gg lub telefon sie nie zwiazemy : )

Jak są tam studia, które cię interesują i z których będziesz zadowolony, jak najbardziej. Ale wybierać kierunek na siłę aby być bliżej dziewczyny nie ma sensu.

Trzymię kciuki  za powodzenie

.

Mi rowniez sie wydaje ze sprobowac warto moze sie okazac ze to milosc twojego zycia i co wtedy? Bedzie zal!!A jezeli mozsz isc tam na studia mysle ze warto sie przekonac tak jak juz ktos tam napisal raz sie zyje!!! Nie sprobujesz nie bedziesz wiedzial!!!
My z moim przyszlym mezem (slub w grudniu) tez zyjemy jakby na odleglosc mimo ze z rodzinnych miast odleglosc nie jest za duza bo ponad 100km ale.... jestem opiekunka pracuje w Niemczech i te rozstania sa dluzsze i odleglosci tez....ale powiem szczerze ze dajemy rade mimo tych wyjazdow 2 m-cznych,wiadomo jest ciezko czlowiek teskni potrzebuje wsparcia i bliskosci ale mysle ze jezeli to jest prawdziwa milosc to wszystko pokona nawet odleglosci.....pozdrawiam

Hej
Ja na początku bym poczekała do spotkania , najlepiej kilku. Jak zadecydujecie o byciu razem to wtedy odczekać parę miesięcy aż przetrwa wasz związek i potem możesz iść na studia do jej miasta Ale pamiętaj żeby nie rezygnować z wybranego kierunku w przypadku gdy nie ma tego kierunku u niej w mieście ! Miłość jest ulotna wykształcenie zostaje na całe życie:)

Zaryzykuj bo w przeciwnym razie będziesz załował.

Hmm... Tak tutaj niespodziewanie trafiłam. Wszystko jest możliwe w związkach na odległość. Taka prawda. Ja swojego faceta poznałam jakieś dwa lata temu, na czacie. Początkowo nie było to nic nadzwyczajnego, rozmawialiśmy jak każdy tam, na ogóle. Śmieszna sytuacja w zasadzie była, że zaczęliśmy ze sobą pisać sam na sam, no ale nie będę już tutaj sie tak rozpisywać. Nadeszła chwila, w której zdecydowaliśmy się spotkać, więc pojechałam do niego. Pierwsze spotkanie było miłe, trwało 4 h, a zleciało jak jedna. Potem on przyjechał do mnie, na drugim spotkaniu było już czuć chemię. z jego strony dużo większą, to prawda. Po jakimś czasie pisania przez internet stwierdziliśmy, że możemy byc parą. Dobrze się rozumieliśmy, pararara.. Jesteśmy więc od 11 miesięcy razem. Ja mam 19 lat, on jest rok starszy. Dzielą nas 130 km. Jestem po liceum. Zdecydowałam się iść od września na grafikę do jego miasta. Wiadomo, było wiele przeszkód, i dużo wątpliwości. Ale to fakt, im wiecej się myśli i szuka dziury w całym, tym gorzej. Myślę, że trzeba przede wszystkim wierzyć, że się uda. To jest już klucz do sukcesu.

350 km - tyle mieszka moj kolega od kolezanki ktroa bardzo, bardzo lubi i twierdzi ze ta odległosc znaczenia nie ma.. 2 lata ponad sie znaja, a tez kilka razy tylko sie widzieli