On się spóźnia!

A ile jesteście razem ?

Jak można się domyśleć problemem w sumie nie jest samo spóźnianie się Twojego faceta, lecz jego olewanie sprawy, nie traktowanie należycie.
Od początku związku tak było między Wami?
Z opisu wyłania się obraz, że Ty chyba wcale nie możesz na Niego liczyć.

Zgadzam sie , tu chyba nie chodzi tylko o spoznianie sie.Tu chodzi o jego niezbyt powazne podejscie do Ciebie.

A ja jeszcze zapytam , ile on ma lat?

Jak pisałam to co robi jest nieciekawe i trwa aż pół roku. Moim zdaniem weź go na poważną rozmowę, powiedz co Cię boli, zapytaj czemu tak się zachowuje i wyjaśnijcie sobie wszystko, nie toleruj dalej takiego zachowania.

To, ze Twój facet ma problemy w domu, w pracy nie zwalnia go z obowiązku szacunku do własnej dziewczyny, bo niestety ale tej waznej rzeczy tu brakuje.. tu nie chodzi moja droga o spóźnianie się , on cię lekcewazy, a Ty mu na to dajesz przyzwolenie, tłumaczysz go, usprawiedliwiasz. Masz prawo od niego wymagać, nie można odpuszczać, zaciskać zęby, ponieważ on ma inne problemy! Jak teraz sobie na to pozwolisz, to niestety ale tak już zostanie i tak bedzie w każdej sferze waszego zycia.. piszesz o mamie .. wiesz czemu tak się stało, czemu mama nie wywalczyła, bo mu odpuszczała - 3 razy zrywała i nie podziałało, bo wiedział, że mu wybaczy i wróci do niego. Twój też wie. Wie, że chwile się pogniewasz i zaraz Ci przejdzie, a Ty będziesz wszystko kisić
w sobie, będzie Ci źle, gniew będzie narastał, ale on będzie zadowolony.

Powinnaś zachować się stanowczo o konsekwentnie, ostatni raz, jak znowu zawali, to niestety powinnaś się pozegnać, może wówczas się zmieni, jak poczuje co stracił..

Rozumiem ciebie doskonale, tez na poczatku mojego zwiazku przez to przechodzilam.
Dokladnie rzecz biorac zeszlego lata:) Nagminnie moj obecny partner spoznial sie na spotkania.
Bywalo, ze mowil, ze przyjedzie po obiedzie a byl przed wieczorem.
Bylam oczywiscie niezadowolona gdyz szykowalam sie na randke juz od rana a potem bezczynnie 3 godziny siedzialam w domu bo on zamiast byc na 14 to pojawial sie po 17

Bardzo czesto bylo tak, ze przed tym spotkaniem zalatwial inne sprawy : szedl z kolegami na basen, pomagal im w jakis zakupach.

Moim domownikom sie to nie podobalo, zwrocono mi uwage abym z nim porozmawiala, ze powinien umawiac sie ze mna na dana godzine i o tej godzinie byc - oczywiscie dozwolone jest 15 minut spoznienia z powodu korkow itp.
Z jednej strony to tez byla moja wina , gdyz na poczatku nie sygnalizowalam tego.
Jednak wkoncu powiedzialam chlopakowi:" sluchaj jak chcesz sie ze mna spotkac to ustal ze mna godzine na ktora jestes w stanie sie wyrobic i o niej po mnie byc.
Nie obiecuj mi godzin wczesniejszych skoro wiesz, ze i tak nie wyrobisz sie ". I powiedzialam mu, ze nie zycze sobie takiego traktowania.
Do mojego chlopaka akurat to dotarlo i od tamtego momentu przestal sie spozniac Jest nawet czasami wczesniej:)

Poprostu z facetami jest jak z dziecmi, trzeba z nimi jak najwiecej rozmawiac. Jak cos jest nie tak to odrazu im komunikowac, nie kryc sie z tym i nie dusic tego w sobie.
Spokojna rozmowa najwiecej przyniesie dobrego - nie ma sensu plakac, krzyczec.
Musicie zaczac zachowywac sie tak jak w kazdym powaznym zwiazku

A jezeli on mimo twoich prosb nadal bedzie sie spoznial, to nie spotykaj sie z nim na jego skinienie - odmow mu z jeden raz - napewno da mu to do myslenia.
Tak jak pisala ewelina - zaplanuj sobie inaczej ten czas - nawet glupia kawa z kolezankami i gadanie o pierdulkach.
On poprostu widzi, ze ty caly swoj czas poswiecasz tylko jemu, czekasz tylko az przyjedzie.
A ty powinnas miec jakies hobby, zainteresowania, kolezanki - on nie moze byc caloscia twojego zycia tylko czescia.
Niech on zobaczy, ze nie siedzisz jak trusia potulnie w domu tylko cos robisz w swoim zyciu.
Czasem mu odmowic spotkania, przelozyc na drugi dzien badz na inna godzine - niech on sie o ciebie stara, nie podawaj mu siebie na tacy
Bo zawsze koledzy beda wazniejsi - bo im bedzie trudniej odmowic niz tobie.

Niewazne czy gdzies idziecie na miasto czy jedziecie tylko do niego - on powinien byc punktualny.
Skoro sie umawia na 16 to niech o tej 16 bedzie - oczywiscie moze sie spoznic pare minut bo czasami to jest niezalezne od nas.
Bardzo czesto ten schemat wystepuje w przypadku chlopakow, ktorzy maja duze grono kolegow a wczesniej nie bylo zwiazanych z zadna dziewczyna.
I tu nagle pojawia sie problem - bo do tej pory caly czas spedzali z kumplami a tu trzeba wygospodarowac go tak aby zarowno koledzy jak i ta dziewczyna nie czuli sie lekcewazeni.
A jeszcze zalezy jacy sa to koledzy - bo jezeli dominja single to jeszcze beda go podpuszczali : "no posiedz z nami, co bedziesz do baby lecial - pantoflarz jestes??? , jak Cie kocha to poczeka".

Dlatego jesli czujemy sie lekcewazone i rozmowy nic nie daja to trzeba robic tak samo : Jak Kuba Bogu tak Bog Kubie " - taka metoda najszybciej poskutkuje.
Ale nie wolno tego mylic z calkowita olewka - trzeba byc milym, usmiechnietym, spotykac sie tylko poprostu czasem odmowic spotkania, zaplanowac cos innego, musisz wyczuc kiedy on bedzie najbardziej potrzebowal spotkania z toba.
Poprostu trzeba nabrac zdrowego dystansu - pomyslec tez o sobie, jak bedziemy mialy jakies zajecia to nawet nie bedziemy odczuwaly tak silnie braku tego spotkania, telefonu...

Więc i ja włożę łyżkę miodu do tego co napisałyście. Opisze dwie sytuacje.

Mam brata 24 lat facet, chodził z swoja dziewczyną 7 lat , w tamtym roku wzięli ślub a teraz mają dziecko , ślicznotkę Julcię.
Mój brat kocha swoją zonę, widać to tylko ma taki dziwny charakter że jak pojedzie do kolegi np naprawiać samochód to bywa ze po kilku godzinach przypomina mu się że zona  może dzwoniła.
Bratowa dostaje białej gorączki i brat wiele razy mi mówił ze mają tyle kłopotów że on przy tej pracy zapomina się kompletnie.
Wiem że ma ogromne wyrzuty sumienia, ale naprawdę mimo iz ciągle walczy to zdarza mu się wyjść do sklepu na 5 minut a zagadać się z kumplem godzinę.

Ale poza ta jedna fazą to świetny facet, naprawdę mimo iż nasza matka zatruwa mu życie to układa swoją rodzinę.

Druga sytuacja :

Mojego męża poderwałam w pracy, zaprosiłam na kawę. On jest bardzo nieśmiały i ma jedna wadę. Robi wszystko dla wszystkich a potem brak mu czasu i mówi kochanie już idę gdy jeszcze bierze prysznic.
Spóźniał się na wszystkie randki i był tak zmieszany że mnie to rozbrajało.

Jesteśmy po ślubie 10 lat mąż dzwoni za pół godzinę będę w domu po pracy. To już spokojnie wiem że to będzie raczej za godzinę.
Jak czegoś nie można zmienić trzeba to polubić.

Twój facet ma ciężko w domu, w pracy tez nie lepiej i potrzebuje wsparcia. Robienie mu jazd  nic nie da. Umówcie się na codzienną rozmowę wieczorami np.
Będziesz wiedziała że nic mu nie jest, ze pogadacie wieczorem.

Nie zawsze trzeba kopać kogoś po tyłku żeby się obudził.

Fam owszem mówiła ale czy to coś dało? Skoro jest zapominalski to niestety czasem się tego zmienić nie da.

Więc skoro to trudne do zmiany to po co kopać się z koniem? Lepiej skupić się na dobrych stronach związku, rozwijając miłość a może facet sam zechce coś w sobie zmienić wtedy.

Autorka mierzy chłopaka swoją miara a przecież to nie jej klon a zupełnie inny człowiek . Pisze że dla niej  pamiętanie i powiadamianie to objaw szacunku...
Ale jej mężczyzna może uważać że szacunek i miłość pokazuje  w innych dziedzinach a to odbierać jak zwykła zapominanie czy spóźnialstwo .

To że ona np nie pali a on tak to nie znaczy że jest głupi czy gorszy od niej bo dał się  wsadzić w nałóg. On jest po prostu inny niż ona, ma inny charakter, wychowali go inni ludzie ..
Trzeba brać to pod uwagę, podchodzić do niego z szacunkiem i otwartością, patrzeć nie przez pryzmat siebie..

Nie oznacza że ma dawać sobą pomiatać, po prostu wystarczy opracować system który pozwoli obojgu  funkcjonować. Nie osiągnie się porozumienia mając tylko zdanie Ja Wiem ze tak ma być po Mojemu bo Ja mam rację.

Jej, dziękuję wam Trochę zmienił mi się sposób patrzenia na to wszystko. Zwłaszcza dzięki różyczce - uświadomiłaś mi, że może faktyczne miłość i szacunek według niego pokazuje w innych dziedzinach, jednak to co robi.. jak to można nazwać?

Po prostu muszę z nim szczerze, spokojnie porozmawiać. Ale zastosuję się też do rady Teo i teraz będę czekać na niego określony czas, potem wyłączam telefon i wychodzę.
Nic innego nie zwojuję.

Wiem, że nie będę miała ideału, nawet go nie chcę. Chcę tylko jednej rzeczy: żeby powiadamiał mnie o spóźnieniu ew. o odwołaniu spotkania. Czytając wasze komentarze zastanawiam się, czy to naprawdę jest o moim mężczyźnie, czy faktycznie jestem dla niego tylko małolatą z miseczką C, która jest na każde jego zawołanie? Czy to ja jestem tak ślepa i nie zauważyłam tego?
Żaden inny ruch z jego strony na to nie wskazuje (czy to tylko iluzja?) Ale wydaje się to niemożliwe..
Może boję się go stracić, bo odkąd zaczęliśmy się spotykać, od razu wydawał mi taki, jak sobie wymarzyłam. Prawie idealny. Tylko jak widać to "prawie" pokazało się ze swojej nie najlepszej strony..

Kyaa, no właśnie nie można się do tego aż tak przyzwyczaić. Tyle jak nie odpisze na sms'a, to równie dobrze może nie mieć zasięgu, skonczyła się kasa na koncie lub coś w ten deseń. A jak jest się umówionym na konkretną godzinę i się na tą godzinę nie przychodzi - a ja wiem, że ma z czego zadzwonić, bo do mnie ma darmowe minuty, to już jakby trochę co innego.

Nikt nie lubi być wystawiany do wiatru

Porozmawialiśmy (a właściwie wymieniliśmy spostrzeżenia), ale na razie, odpukać, jest dobrze. Rozmawiałam też na ten temat z mamą, czemu ona się zdecydowała. Doradziła mi, że jeśli kiedykolwiek będę się wahać, to mam policzyć plusy i minusy chłopaka. Bo wiadomo, ideału nie ma, każdy ma jakiś feler. A nie pije, nie pali, potrafi zajmować się dziećmi, jest obrotny, inteligentny etc., a to też są istotne cechy. Ważne, żeby widzieć, że się stara.
Zobaczymy Dziękuję jeszcze raz za wszystkie porady.