Mam problem, z którym nie potrafię sobie sama poradzić. Jesteśmy razem od września, czyli prawie rok. Zaczęło się niestety od zdrady. On był z inną dziewczyną od ponad dwóch lat. Gdy minęło półtora roku oświadczył się jej. Wiem, że było między nimi różnie, na zmianę piękne chwile i kryzysy. Poznaliśmy się w wakacje, po kilku tygodniach wylądowaliśmy razem w łóżku. Potem jeszcze dwa razy. Próbowałam nie traktować tego poważnie, nie angażować się. Miałam wyrzuty sumienia, wiedziałam przecież że on z kimś jest. Skończyły się wakacje, w czasie których usłyszałam od niego wiele miłych, pięknych słów. A po wakacjach przyszedł z kwiatami i powiedział, że już z nią nie jest, że to koniec, że mnie kocha i chce ze mną być. Nie wiedziałam jak zareagować, bo choć czasem nie potrafiłam się mu oprzeć nie byłam pewna co do niego czuję. Zaczęliśmy się spotykać. Po jakimś czasie zrozumiałam, że to miłość i nie wyobrażam sobie teraz bez niego życia. Niestety tamta dziewczyna wciąż wraca. Na początku miał straszne wyrzuty sumienia, żałował, że ją zranił. Starał się o tym nie mówić, ale to było widać. Niedawno byliśmy na spacerze, było bardzo romantycznie. Ale w pewnym momencie zaczął płakać... Oczywiście nic nie powiedział, później tylko (gdy nalegałam) wspomniał, że naszły go różne takie stare sprawy... Wiedziałam, że chodzi o nią... Czułam się okropnie, spaceruje ze mną, a myśli o niej... Nie potrafiłam powstrzymać łez, chciałam tylko jak najszybciej wrócić do siebie. Na początku pytał dlaczego płaczę, ale ja nie mogłam mu tego powiedzieć, to było dla mnie zbyt bolesne. To było takie oczywiste. Jak mogłam się czuć w takiej sytuacji? Czy on naprawdę tego nie rozumiał? W końcu przestał pytać. Dzisiaj słuchaliśmy muzyki. Leciała piosenka "Oczy tej małej" Raz, Dwa, Trzy. I znów zaczął płakać. Znów nie powiedział mi wprost, że chodzi o nią. Mówił tylko, że to ta piosenka... Dałam mu do zrozumienia, że przecież wiem, o co chodzi. Powiedziałam, że nie może się tym zadręczać, że każdy czasem krzywdzi innych ludzi, że musi sobie to wybaczyć i przestać żyć przeszłością. Gdy się uspokoił powiedziałam, że jestem o niego zazdrosna. On stwierdził, że przecież to już przeszłość, że to już nigdy nie wróci.
Próbuję z nim o tym rozmawiać, ale on unika tego tematu. Czasem pełna żalu i złości myślę "W takim razie idź do niej, idź skoro tęsknisz. I tak nie będziesz szczęśliwy, skoro zawsze piękniejsze wydaje Ci się to, czego nie masz". To tak strasznie boli... Co z tego, że jest ze mną, skoro myśli o niej? Zostawił ją, ale ona cały czas jest... Nie mogę się od tego uwolnić. Chciałabym mieć go tylko dla siebie, ale czasem myślę, że tak nigdy nie będzie. Doradźcie mi, co mam zrobić? Jak go zrozumieć? Gdzie jest problem? Może to ja przeżywam, przesadzam...? Przecież na co dzień jesteśmy razem tacy szczęśliwi...
Podobne tematy
- monia_3103
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Chcesz rady - odpuść. Nie każde Ci zrywać znajomości, ale odpuść naciskanie na rozmowy o niej, wspominanie. Jeśli on potrzebuje czasu - daj mu go, a wtedy nie narzucaj się. Niech sam dojdzie do pewnych wniosków, rozważań. Dobrze by było, gdybyś również umiała powiedzieć mu, że nie chcesz związku, w którym jest trójkąt.
Czasami człowiek by wyjść z dołka musi przyżyć coś co go z niego wyrwie. On najwyraźniej nie pogodził się z rozstaniem z nią, gdyż z jednego związku wpadł w drugi - nie miał czasu na zastanowienie się. Daj mu teraz ten czas... Nie naciskaj, nie prowokuj do niczego. Powiedz, że widzisz iż się zadręcza myślami, więc dajesz mu czas aby wyszedł na prostą. Potwierdź przy tym, że jesteś z nim i obok niego, że zawsze może w Tobie mieć w tym czasie przyjaciela. Utwierdź go w przekonaniu, że rozumiesz jego sytuację i aby nie było gorzej pozwalasz mu załatwić wszystko, wiedząc że wszystko się ułoży 
Starałam się tak postępować na początku, ale zaczyna mnie to męczyć. Rozumiem, że zerwał z nią aby być ze mną i że nie miał czasu aby "ochłonąć". Ale ile mogę dać mu czasu? Po prostu mam wrażenie, że tak będzie zawsze, że to się nigdy nie skończy. On jest dość wrażliwy, emocjonalny. Rozumiem, że nie chce nikogo krzywdzić, że źle mu z tym, co zrobił. Ale przecież rok to dużo czasu. Jestem z nim i co chwilę zastanawiam się, czy nie myśli o niej. Ja czasem chciałabym się czegoś dowiedzieć o jego przeszłości, o tym kiedy był szczęśliwy, o tym co czuł, ale dla niego poprzedni związek to całkowity temat tabu. Nie chodzi o to, aby opowiadał mi ze szczegółami historię tego związku, ale gdy narzuca na niego klauzulę milczenia czuję się zaniepokojona. Jeśli rok to za mało, to ile powinnam czekać...?
- sandra.sandra
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Skończy się. On musi emocjonalnie "rozstać się" z tamtą dziewczyną.
Wiesz, wydaje mi się (nie napisze tu szczegółowo dlaczego - mam osobiste doświadczenia), że nie powinnaś o nią pytać. Takie "przypominanie" działa na odwrót.
Jeśli nie umiesz sobie poradzić, myślę, że pomógłby Ci spojrzeć na to psycholog. Jak się zdystansować?...
To jest pytanie.
Wiem, jak takie coś męczy. Nie wiem, czy masz na imię Ela - ale tak wynika z Twojego Nicku.
On musi wiedzieć, że kocha Elę, a nie EX, że Ty to Ty a nie ona, że lubisz lody śmietankowe, a nie truskawkowe - jak ona.
Czy powiedziałaś mu, że jest Ci z tym ciężko?
Może on powinien postarać się rozstać z byłą poprzez pomoc psychologiczną?
Może napisanie przez Niego listu do byłej - na zasadzie "ale to już było" i nie wysyłanie go tylko odczytanie samemu dla siebie i spalenie go pomoże?
Ja tak zrobiłam - tu nie chodziło o chłopaka - ale o babcię, która zmarła, a ja ciągle miałam do niej żale o...(no nieważne) i tak mi poradziła psycholog. Napisałam babciu, dziękuję za..., ale szkoda, że nie... Widocznie tak miało być, nasze drogi się rozeszły, bo ty zmarłaś...
Mi to pomogło. Ten list mi pomógł.
- emiko
- Szamanka
- Nieaktywny
On musi wiedzieć, że kocha Elę, a nie EX, że Ty to Ty a nie ona, że lubisz lody śmietankowe, a nie truskawkowe - jak ona.
Czy powiedziałaś mu, że jest Ci z tym ciężko?
Może on powinien postarać się rozstać z byłą poprzez pomoc psychologiczną?
Może napisanie przez Niego listu do byłej - na zasadzie "ale to już było" i nie wysyłanie go tylko odczytanie samemu dla siebie i spalenie go pomoże?Ja tak zrobiłam - tu nie chodziło o chłopaka - ale o babcię, która zmarła, a ja ciągle miałam do niej żale o...(no nieważne) i tak mi poradziła psycholog. Napisałam babciu, dziękuję za..., ale szkoda, że nie... Widocznie tak miało być, nasze drogi się rozeszły, bo ty zmarłaś...
Mi to pomogło. Ten list mi pomógł.
To jest bardzo dobry sposób na pożegnanie się z częścią przeszłości. Tez miałam tak zrobić, po poprzednim związku, ale udało mi się bez tego. Porozmawiaj z nim i powiedz że chciałabyś aby nie męczył się więcej z przeszłością i zaproponuj to co napisała Sandra.
- nonan
- Mój jest ten kawałek podłogi
- Nieaktywny
Droga Elu jak czytam Twoją historię to przypomina mi się moja własna, bardzo podobna do Twojej. Poznałam jego... Pojawił się w moim życiu nagle. Starał się a ja coraz bardziej mu ufałam i myślałam, że mogę z nim być szczęśliwa. I byłam do pewnego momentu... Na samym początku powiedział mi, że dwa tygodnie przed poznaniem mnie rozstał się z dziewczyną z którą był prawie 3 lata, mieszkali już nawet razem ale mówił że już od roku nie był z nią szczęśliwy i, że to nie miało racji bytu więc wtedy pomyślałam, że ta przeszłość nie będzie już wracać. Myliłam się... Po kilku naprawdę mega szczęśliwych miesiącach nadszedł dziwny okres. On nie był już taki sam. Zrobił się oschły i nieczuły. Zmartwiło mnie to ale myślałam, że to tylko takie przejściowe. Postanowiłam z nim o tym porozmawiać i okazało, że myśli o tamtej. Byłam w szoku... Nie wiedziałam skąd to tak nagle przyszło. Powiedział, że ma wyrzuty sumienia, że tak ją zranił i że chciałby z nią porozmawiać i przeprosić za wszystko. Powiedział też, że wie, że nie może tego zrobić bo to by oznaczało utratę mnie a tego nie chcę. Nie wiedziałam co mam w takiej sytuacji zrobić. Za każdym razem co o niej myślał to to widziałam bo robił się wtedy taki osowiały. Strasznie mnie to bolało ale postanowiłam go nie naciskać i dać mu czas do namysłu aby uporał się ze swoją przeszłością. To był trudny okres ale minął i było dobrze, chociaż do tej pory widzę, że nachodzą go wspomnienia ale myślę, że nie ma to już takiego znaczenia. Też czasami myślę o tym co było kiedyś 
Także z własnego doświadczenia polecam Ci nie naciskać i dać mu trochę czasu a na pewno wszystko się ułoży. Moim zdaniem powinnaś teraz pokazać mu, że jesteś blisko i, że Ci zależy.