CO MAM ROBIĆ

Fakt jest taki-z alkoholem i miłymi facetami przy tym, trzeba uważać. powinnaś tę sytuację natychmiast wyjaśnić! masz prawo wiedzieć, co się z Tobą działo i do czego doszło. Prawda jaką usłyszysz może być okrutna, ale będziesz wiedziała. Jeśli zrobili Ci coś, sprawa wygląda jeszcze poważniej.
Może nauczysz się, że trzeba być ostrożnym i stosować zasadę ograniczonego zaufania.

Ale czy sama nie mogłabyś " rozpoznać" czy do czegoś doszło?
Dziwi mnie zachowanie Twojej matki - gdybym ja była matką córki, nigdy nie zostawiłabym jej sam na sam z dwoma pijanym facetami.Zostaliby wyproszeni...

nie wiem...może badanie krwi na obecnośc czegos...

Hej dziewczyny jestem tu nowa i w sumie to nie wiem jak to wszystko działa tutaj, więc z góry sorka jak coś napiszę nie tak czy coś... ;/  
Chciałabym prosić o radę, bo sama to naprawdę nie wiem co mam zrobić, a mianowicie chodzi o mojego chłopaka, ale może zacznę od początku...
Mam chłopaka, razem chodziliśmy przez 3 lata liceum do jednej klasy i przyjaźniliśmy się. On mi sie podobał już na samym początku, ale nie zwracał na mnie większej uwagi, jak na koleżankę/przyjaciółkę, a mówię tak, bo po jakimś czasie zbliżyliśmy się do siebie na tyle, że noo chyba mogę to nazwać zwierzaniem, znaczy on mi się zwierzał, gdy mu było źle czy coś, zawsze wiedział że może do mnie pisać i że jak tylko będę mogła to mu pomogę... No i tak sie przyjaźniliśmy ponad dwa lata, a parą jesteśmy od jakichś 6 miesięcy.
Jeszcze jako przyjaciele dość często się kłóciliśmy, a gdy kończył sie rok szkolny to nasze kontakty jakoś tak urywały się praktycznie bez słowa, jednak zawsze z nadejściem roku szkolnego któreś się odzywało i jakoś to wszystko wracało. Pamiętam w zeszłym roku na wakacjach pojechaliśmy na obóz naukowy ze szkoły. Było tam mnóstwo osób które oboje znalismy i byliśmy my, tyle tylko że to był dla naszej dwójki najgorszy czas. Byliśmy na obozie tydzień i nie zamieniliśmy ani jedengo słowa ze sobą, mimo tego że mieszkalismy praktycznie drzwi w drzwi. On w pokoju miał jeszcze 2 kolegów i przychodzili tam do nich jeszcze inni i sobie wszyscy popijali, ja natomiast siedziałam razem z moja koleżanką tylko we dwie i zastanawiałam się czemu on sie tak zachowuje. Ale w sumie nie o tym chciałam mówić, bo ten okres już za nami, ale chciałam abyście Wy, dziewczyny, miały jakby lepszy wgląd w sytuację...
Mianowicie obecnie jestem już po maturze i on też. Gdy skończyła się szkoła nie było czasu na spotkania, bo wiadomo, każde z nas się przygotowywało do matury, ale już od tego czasu on pisał coraz mniej i coraz rzadziej. Gdy próbowałam z nim o tym porozmawiać, zaznaczyłam, że moim  zdaniem zaczynamy się od siebie oddalać, powiedział że tylko mi się wydaję, że taki czas, że czasu brak, ale że wszystko wróci do normy etc etc. No i fakt, coś sie poprawiło, gdy tylko skończyły się egzaminy, zaczęlismy się cześciej spotykać, mieszkamy w różnych wioskach więc dość trudno było z transportem ale jakoś dawalismy radę, aż do pewnego momentu...
Pewnego razu napisał do mnie na gg późnym wieczorem że jedzie na 3 dni do Krakowa, nie będzie miał neta więc nie napisze, no chyba że sms-y czy coś... I tyle. Nie napisał ani po co tam jedzie, ani z kim, ani wogóle nie pomyślał o mnie, że może np ja bym chciała z nim pojechać czy coś... Nic. Przyznam się, że strasznie mnie to wyprowadziło z równowagi, odpisałam mu na gg dopiero rano bo wtedy mnie nie było, a napisała że ok jedź, szkoda tylko że się nie zobaczymy, ale przyznam byłam wkurzona na maksa na niego. Na dodatek on napisał mi na gg w środę, że w czwartek jedzie na te 3 dni, a już w sam czwartek nic nie napisał, aż wieczorem w piątek, napisał 'co słychać'... Ja strasznie sie wkurzyłam, była ogromna afera, napisałam mu żeby się ogarnął i takie tam... Nie chcę używać wulgaryzmów ale ok, gdy wrócił, nie gadaliśmy tak jak wcześniej, gadaliśmy tyle tylko że jakoś tak, hmmm bardziej oschło, mam nadzieję że wiecie o czym mówię on mi zaczął mówić, że nie myślał że tak zareaguję, że jak mogłam tak mu powiedzieć, jak mogłam go nazwać egoistą (do wiadomości, nie nazwałam go egoistą, ale powiedziałam, że myśli tylko o sobie. niby to samo, ale konkretne słowo nie padło), że skoro tak o nim myślę, to czemu z nim jestem itd.... I ja zaczęłam go przepraszać, jakoś wzbudził we mnie poczucie winy za to co powiedziałam, choć to nie jest pierwszy raz, kiedy on coś odkręcił tak, abym ja czuła się winna, mimo iż to on zawinił.
Tak czy siak w końcu się pogodziliśmy i niby zaczęliśmy wszystko na nowo i gdy wrócił, spotkaliśmy się, coś tam wyjaśniał że co by to zmieniło gydby mi powiedział że jedzie z kolegą na 3 dni, bo trafiła mu się okazja bo nie był jeszcze w Krakowie, tak żeby byc tyle czasu etc etc.. Mówił też że może i popełnił błąd, że mi tego nie powiedział, ale wyjazdu nie żałuje.. No to se myślę ok, niech mu będzie, choc nadal było mi przykro, jakos to przełknęłam. No i byliśmy pogodzeni aż do teraz... Wiecie, dostałam wiadomość od jego kolegi na fb że robi ognisko i że bedzie popijawa mocna, bo że oni będą opijać tak jak to popróbowali w jednym z krakowskich akademików. I się zaczęło...
Od razu mu napisałam czemu nie powiedział że pił wtedy i dodałam, że wiem czemu w czwartek nie napisał, bo był z pewnością pijany... A ten mi napisał coś takiego, że zacytuję: 'jesli jesteś zła za to że piłem to powiem ci tak: lubię pić i pić będę bo alkohol jest dla ludzi.' I miał wąty że mimo iż już minął prawie miesiąc od tego kiedy on był w tym Krakowie, to ja mu to nadal wypominam. Ja mu powiedziałam ironicznie, że juz mu nic nie wypomne, że mu nic nie powiem, niech się bawi i będzie szczęśliwy... Miałam cichą nadzieję, że choć mnie przeprosi, ale nie. Nawet zapytałam czy ma mi coś do powiedzenia, ale on powiedział że nie. I nasza rozmowa skończyła się tym: 'skoro nie masz mi nic do powiedzenia, to proszę, jesteś wolny, tak jak chciałeś już iść wcześniej'. I on napisał coś podobnego wraz ze zwrotem 'ty też jesteś wolna' i to by było na tyle naszej konwersacji... ;|
Możecie mi pomóc, dać jakąs radę czy choć wskazówkę co ja mam zrobić? Mam sie odezwać pierwsza czy nie? Dodam tylko że choć się kłócimy to mi nadal na nim zależy... Jednak sama już nie wiem

'skoro nie masz mi nic do powiedzenia, to proszę, jesteś wolny, tak jak chciałeś już iść wcześniej' - oddanie wolności - świetne zakończenie

Moim zdaniem On nigdy nie zasłużył na miano przyjaciela z Twojej strony i chłopakiem też był marnym. Sama widzisz, że bardziej mu zależy na popijawie z kolegami przy ognisku, niż Tobie. Nie masz o co walczyć. Oddałaś mu wolność niech sobie z niej pokorzysta.