Małżeństwo na ,,odleglosc,,skonczy sie rozstaniem???

Witaj Joasiu, nie mam jeszcze męża i dzieci, a z Tobą łączy mnie fakt, że ja również żyję w związku na odległość. Moja droga, chciałam ci napisać, abys nie dawała się nakręcać ludziom i nie słuchała głupot w stylu, że związek na odległość prędzej czy później skończy sie fiaskiem. Wiadomo, że małzeństwo powinno być razem, rodzina powinna być razem, ale Wy z mężem funkcjonujecie tak od samego początku i skoro wszystko się układa i nic złego się nie dzieje, to nie pozwól na to, aby ktoś obcy doszukiwał sie w Waszym związku patologii!

Jesli cokolwiek między Wami by się zmieniło, jesli zaczęłoby się źle dziać, to bedziesz pierwszą osobą, ktora to zauważy i zareaguje, nie sąsiedzi, psiapsióły. Może ludzie Ci zazdroszczą po prostu.

Zgadzam się z powyższym postem. Ja również nie mam męża, dzieci - wszystko to przede mną jeszcze. Ale znam rodziny, które mają taki sam problem. Moja znajoma jest bardzo szczęśliwą mężatką- ma roczną córeczkę zdrową, śliczną jak aniołek oraz na prawdę bardzo kochającego męża i troskliwego.Wszystko byłoby w porządku gdyby właśnie nie ludzie. Jej mąż pracuje za granicą - ostatnio coraz częściej tam więcej czasu spędza. Jest jej ciężko ale mimo to daje radę. Sąsiedzi, nawet jej rodzina wtrącają się do jej małżeństwa i ciągle tylko słyszy, że to nie ma sensu, a bo tak żyć nie można, co to za rodzina, jak ta córka rosnąć tak będzie itd. W mojej rodzinie tak samo było - tata pracował za granicą i nie przyjeżdżał w ogóle przez 5 lat do Polski bo nie miał jak. To, co ludzie mówili nawet do mnie, wówczas małej dziewczynki zostanie mi w pamięci na zawsze. Łącznie z tym że MÓJ SĄSIAD proponował mojej mamie em.. ,,pomoc" na samotne noce bo męża nie było. Nie wypowiem się co mam ochotę zrobić z takimi ludźmi... Zamiast wspierać, gratulować, pomóc ewentualnie to się wtrącają w życie i dołują tylko. Ale nie nalezy się takimi ludźmi przejmować. Da się tak żyć. Mój tata wrócił i żyją szczęśliwie z mamą a moja znajoma ma w poważaniu ,,troskliwe" rady odnośnie jej życia i małżeństwa. Cierpliwości a takich ,,rad" to trzeba słuchać jednym uchem a drugim wypuszczać

Witam!
Co prawda nie mam męża ani dzieci... Skoro Twój mąż wyjeżdża ze względu na pracę to znaczy że się o Was troszczy i nie powinno skończyć się to rozstaniem, bo na pewno łączy Was prawdziwa miłość ... ale niestety znam takie przypadki z życia gdzie nikt nie wyjeżdżał za granice a małżeństwa się rozpadały... znajoma wyszła za mąż i mieszkała oddzielnie z mężem on miał swoje gospodarstwo rolne a ona nie chciała u niego mieszkać i była w domu rodzinnym, potem przyszło na świat dziecko ale nic to nie zmieniło po 3 lat małżeństwa rozwiedli się pół roku temu a on ma już inną... w drugim znanym mi przypadku jest podobnie ale się nie rozwiedli tylko mąż przyjeżdża tylko żeby jechać na zakupy...
Cała ta sytuacja jest dla mnie dziwna gdyż po co komu ślub skoro nie chce się razem mieszkać...
Mam chłopaka z którym dzieli  mnie na co dzień spora odległość, a teraz jeszcze większa bo również wyjechał za granicę do pracy... zawsze mu ufałam i nie zawiodłam się... bo najważniejsze jest uczucie którym się darzymy
Słyszałam podobne komentarze typu:"a skąd wiesz że on nie ma innej" też mnie to bardzo denerwowało, ale odpowiadałam "to tak samo jak ja mogę mieć innego" z czasem się skończyły tego typu komentarze...

znam ten bół, kiedy męża nie ma w domu,odkąd poznałam mojego, zawsze był na wyjazdach, teraz na pół roku w alpy pojechał.   nie wierzę w głupie gadanie,że delegacje kończą się zdradą lub,że małżeństwa na odległość nie mają racji bytu. nie ma większej bzdury.jak sięludzie kochają, to wytrzymają wszystko. myjuż wytrzymujemy tak od4 lat i jest między nami cudownie, ostatnio zaczęliśmy grać w rozbierane gierki na skeypie, czasem w meilu znajdę rozbierane fotki męża, ja mu odwdzięczam się tym samym. i polecam to wszystkim związkom na odległość!!!!! ja dzięki striptizom przez mężem na skeypie pozbyłam się wszelkich kompleksów, bo jak zobaczyłam, że mój mąż ma w oczach to, co za naszym pierwszym razem, nie miałam wątpliwości, że mnie kocha, tęskni i jest wierny,iwiedziałam,że mu nie w głowie inne lotne panienki.jak jest miłość, zaufanie i  szacunek, to musi się udać. jeszcze zostało nam 4 miesiące rozłąki, ale nie martwię się,że cośsię popsuje miedzy nami,wiem,że mąż tęskni, kocha i czeka na powrót do domu. dajemy radę, gorzej z naszą 3letnią córką, bo ona gorzej to znosi...jakoś się biedna przyzwyczaić nie może