jako facet co mam zrobic bo mam dość wszystkiego

Kolego  wyraźnie powiedz jednej i drugiej to co czujesz  ,że nie będziesz  udzielał się po żadnej stronie a najlepiej powiedz im to   jednocześnie  .Oraz to  by nie rywalizowały ze sobą o ciebie

  bo ty kochasz matkę jako syn, a żonę jako mąż wiec nie możesz być arbitrem .

Nie ma możliwości byście byli oddzielnie? Tzn. Ty i żona, a w innym miejscu Twoja mama?

Już zaproponowałem mamie że przedzielimy dom na pół  (lecz mi osobiście się to nie podoba)   bo ciężko pracowałem na niego (kocham mamę lecz dom kupiłem sam  jak miałem 19 lat) zamiat fajnego auta P:)

możesz je jeszcze zastrzelić jedna z nich albo obie ,ale wtedy  to nie rozwiąże problemu
                                               , jeżeli im nie powiesz co czujesz  to to jest walka z wiatrakami nie dasz rady one są dwie a ty sam

Wojtku, ale skoro to jest Twój dom to jest to również dom Twojej żony, tak to w życiu właśnie jest, wychodzisz z gniazda i budujesz swoje, zatem Twoja mama, której dobrze, że pomogłeś jest u Was gościem.

Mimo wszystko - wiem, że Ci ciężko, bo jesteś między młotem, a kowadłem, współczuje Twojej żonie, ona w tym układzie jest "sama".

Jest też taka zasada, "miej najlepszych teściów na świecie, to ich odwiedzaj nawet codziennie, ale NIGDY z nimi nie mieszkaj". Nie do końca to może oddaje Twoją sytuację.

Musisz skoro związałeś się ze swoją żoną i tworzycie rodzinę i kochasz ją chcesz z nią być, stanąć po stronie żony i spróbować to jakoś rozwiązać, bo się wszyscy tam pozjadacie, a szkoda.

jak to co zrobic idz za Zona ,Ona powinna czuc najwiecej wsparcia w Tobie !:) chyba ze wolisz by mamusia ci nianczyla

Otóż to

A jak było miedzy Wami, zanim sprowadziła sie mama? Jeżeli to bylo dobrze to od razu widac kto miesza. Małżeństwo powinno miezkać oddzielnie a mama nie jest aż tak wiekowa by ukladać jej zycie.Mozna pomóc mamie ale wybacz, nie kosztem Twojej rodziny, jednak tu trzeba pomysleć o odzielnym lokum albo dla Was albo dla mamy.
Najlepiej posadzić obie panie i niech wyjaśnią co je trapi, ale pamietaj ,że to dom Twój i Twojej zony to mama jest gościem i powinna sie dostosować do panujących tu zwyczajow.
Porozmawiaj z zoną i nie zasłaniaj uszu, wysłuchaj ją zanim rozwalisz rodzinę a mama o ile nie jest głodzona , wyzywana, krzywdzona, powinna zachować dystans, porozmawiaj z mamą, panie nie muszą się lubic ale niech sie wzajemnie szanuja.

młodzi powinni mieszkać oddzielnie! mama jest gościem a Twoja żona panią domu. gość powinien dostosować się do pani domu. jest wiele wątków na tym forum, w których sytuacja jest odwrotna - to synowa jest gościem w domu teściowej i w takich sytuacjach uważam, ze to teściowa ma więcej do powiedzenia.

krótko: pani domu może być TYLKO jedna. jeśli mamie nie odpowiada życie pod jednym dachem z TWOJĄ ŻONĄ, na  zasadach TWOJEJ ŻONY, to niech się wyprowadzi (matka oczywiście)

Współczuję Tobie takiego piekiełka, gdzie każda z pań chce przeciągnąć Cię na swoją stronę.

Zadanie dla Ciebie: nie dać się wciągnąć w te zagrywki, zgodnie z powiedzeniem, by "nie wtrącać się między wódkę a zakąskę".

Jak to zrobić w praktyce?
Podam przykład z mojego życia.
Był czas, gdy moi dwaj panowie (mąż i syn) zachowywali się podobnie do Twoich pań. Kłócili się przy mnie, prawili sobie dużo różnych złośliwości i obaj oczekiwali, bym opowiedziała się po którejś ze stron.
A ja, idiotka, tak robiłam.
Przysłuchiwałam się, zabierałam głoś, mówiłam swoje zdanie i... dalej "obrywałam po głowie" od tego, który zostawał sam na placu boju. Prowadziłam różne rozmowy z każdym z nich osobno, prowadziłam rozmowy w trójkę. Efekt był identyczny. To ja zbierałam cięgi.
Wówczas zastosowałam inną taktykę. Podczas kolejnej wymiany zdań między panami powiedziałam: "wynik walki w tej chwili oceniam na 1:1. Ciekawa jestem, jak dalej będzie dalej", wstałam od stołu (działo się to podczas kolacji) i wyszłam. Po moim powrocie (zaledwie kilka minut), temat przestał istnieć a i później nie byłam już wciągana w ich rozmowy. Doszłam do wniosku, że taką sytuacje między innymi spowodowała moja postawa - dałam się wciągnąć w rozgrywki. Panowie urządzili przedstawienie, w którym obaj byli aktorami, ja zaś - widownią. Gdy wyszłam z roli widza, nie mieli powodów do odgrywania spektaklu. Przed pustą widownią? Nie opłaca się.

Życzę Tobie, byś przestał być (mniej lub bardziej aktywnym) widzem w tym przedstawieniu.

Jeszcze jedno.
Ten mój brak wtrącania się nie spowodował tego, że panowie przestali się spierać. Spierali się nadal, łagodniej niż do tej pory. I, co dla mnie najważniejsze: zaprzestali ciągnięcia mnie każdy w swą stronę. Po jakimś czasie sami dochodzili do porozumienia. Nie byłoby tego, gdybym dalej chciała pełnić rolę rozjemcy.