przyjaciel się izoluje ode mnie

hmm ciekawy temat...
z doświadczenia zauważyłam, że czasem dobrze jest na chwilę pomilczeć z taka osobą. Nie zostawiaj go zupełnie, ale daj mu odpocząć od siebie, pisania, zadawania pytań. Może już próbowałaś? Odczekaj parę dni, nic mu nie pisz. Po jakimś czasie zapytaj czy możesz wkroczyć w jego pesymistyczny świat i wlać tam trochę światła  
Ciężko coś więcej podpowiedzieć, ponieważ nie wiem nic o Twoim przyjacielu - jaką gra muzę,  kogo podziwia w życiu, jakie są jego relacje z rodzicami, rówieśnikami ...
Mam nadzieję, że nie bierze narkotyków ^^

Napisz nam coś więcej, może uda nam się coś wspólnie wykombinować

po co piszesz 2 takie same posty?

i fajnie by było jakbys pomogła choć w jednym obojętnie gdzie jest

zła rada od razu mówię. Nie mam z nim takiego kontaktu teraz dobrego bo ode mnie też sie izoluje więc to co poradziłaś odpada. I nie żeby tam go zaciągnąc czy coś bo NIE DA SIĘ. Właśnie mówię że to nie jest prosta sprawa bo mnie też zaczyna traktować jak osobe taka która mu tylko przeszkadza. Potrzebne mi są dobre słowa właśnie które jakoś przemówią do niego. Ostatnio mi zaczął różne takie sprawdzanie mnie robić co mnie krzywdziło okropnie ale mu wybaczałam. Właśnie szukam takiego jakiegoś psychologa w necie co by mi dał jakieś wskazówki ale nie udaje mi się to a jak już to płatne. No nie wiem rani mnie ale chcę pomóc. Chyba to jednak problem niedorozwiązania

Proszę pomóżcie mi jest coraz gorzej. Nie wiem co robić.

Tylko że w tym problem że nie mam z nim dobrego kontaktu. Zresztą coś przede mną ukrywa widzę to i w zasadzie nie wiem jaki jest . Nie wiem co z tym zrobić bo to dość skomplikowana sytuacja. Nie chcę też żeby on mnie pociągnął na dno bo nieraz tak się właśnie czuję ale staram się być silna. Z nim to nawet nie gadanie bo się uprze i nic nie da się przemówić albo pisze "nie chce mi się" albo coś innego i całą wine zwala na mnie jak np. się wkurzy za byle co

hmm nie jest dobrze bo on próbuje zawsze jak kłócimy się zwalić na mnie mimo że ewidentnie to jego wina. np. raz wymyślił sobie żart które przerodziło się w kłamstwo bo potem zaczął takie rzeczy wypisywać co mnie raniły i odechciało mi się go nawet znać. Jak już mi przeszło powiedział że z chęcią już by tą znajomość zakończył. Nieraz umie takie rzeczy napisać że aż nieraz płaczę przez to np. nie zasługujesz żebym był miły dla ciebie i w ogóle. Nie zostawię go mimo że każdy by tak zrobił przez to jak mnie poniża coś jest z nim nie tak i stara się na mnie to wszystko zwalić. A jeśli zrobiłabym przerwe bo raz tak było to mi napisał że skoro ja chciałam przerwy to on teraz się nie bedzie odzywał i tak rzeczywiście zrobił. W tym problem że mu mnie nie brakuje tylko on mi i temu to wszystko znoszę ale staram się jego zrozumieć. Wnioskując: nie jest dobrze. Jest bardzo źle.

niewzne, czy Twoj przyjaciel mieszka w pl? jakie sa jego relacje z rodzina? dlaczego nikt inny nie interesuje sie jego zachowaniem i depresja?

Hmm no mieszka w Polsce tylko że daleko ode mnie. No z tego co wiem relacje z rodziną też niezbyt ma bo on ogólnie się izoluje nie tylko ode mnie ale na mnie po prostu te wszystkie złe emocje skupia. Jak mu dam czas to to nic nie zmieni bo robiłam już tak. On jak czegoś nie dostanie to od razu się wkurza wyzywa od najgorszych i nie da się z nim dojść do porozumienia. On twierdzi że tylko ze mną ma takie problemy a to na pewno nie jest tak tylko po prostu chce mnie poniżyć. Nie zostawię go bo widze że ma problem z sobą tylko nie wiem jak to rozwiązać. On to małe dziecko co tupie nogami i wrzeszczy jak czegoś nie dostanie, byle jaki pretekst a już się wkurza. Ciężka to sprawa naprawde nieraz jest cudownie z nim pogadać a nieraz "to było kiedyś" i ma mnie w dupie

Znam to z własnej autopsji. Ja również wiele rzeczy widzę w ciemnych barwach, wyobrażam sobie, czarne scenariusze na przyszłość - wiem to głupie, ale tak mam gdy coś na czym mi zależy nie jest w 100% pewne...

Co do przyjaciela, to przykro mi, ze tak się Ci układa z nim. Jedynie co mogę zaproponować to rozmowę, nie zgodzi się, a rzucaj do niego monologiem. Przestań być potulną dziewczynką i zwróć mu uwagę, że choć jesteście przyjaciółmi to zachowuje się skandalicznie i zaczynasz mieć dość jego humorków. Że niech nie szuka winny wokół siebie a spojrzy w swoje lustrzane odbicie. Przyznaj się, że boli Cię jak on się względem Ciebie zwraca, bo to jest brak szacunku, że Ty tak go nie traktujesz i nie masz zielonego pojęcia czemu tak robi? Powiedz, że jeśli ma jakiś problem to od tego jesteś aby mu pomóc. A jesli jemu się nie podoba, że jesteś jego przyjaciółką, że nie pozwalasz siebie na głowe wchodzić, sobą manipulować i jeśli chce zakończenia znajomości - powiedz mu "droga wolna". Niech zobaczy, że granice zostały przez niego przekroczone. Będzie miał pretensje, że Ty się odsuwasz, to powiedz mu "spełniam tylko Twoje życzenie". Nie bój się zamilczeć na jakiś czas, będzie zły, dobrze może da mu coś do myślenia w samotności. Przyjaźń opiera się nie tylko na wspieraniu ale również na ustawieniu drugiej osoby do pionu i pokazanie, że niszczy sobie życie! On nie jest małym dzieckiem, a dorosłym człowiekiem. Jeśli ma problemy natury psychicznej (depresja) zaproponuj lekarza, jeśli to jego widzi misie - niech się zastanowi bo może zostać sam jak palec odrzucając co chwila pomocną dłoń przyjaciółki.

A ja bym mu powiedziała "skoro nikt nie jest Ci potrzebny w życiu to pa" i poszłabym. Czasem terapia wstrząsowa działa. A on ma tą świadomość, że tak naprawdę to Ty nie odejdziesz, bo zależy Ci na nim i na Waszej przyjaźni i wykorzystuje to.
Najwyraźniej źle mu mówisz o traktowaniu Cię jak popadnie jego humorek. Trzeba mocnej
Tutaj nie chodzi, że każdy by odszedł... Ja np zaczęłam przyjaźń z ex, niemożliwe a jednak. I co, bywają chwile gdy któreś z nas ma zły humor, wtedy schodzimy z drogi danej osobie na jakiś czas... Jeśli Ty tak postąpisz to nie będzie ucieczka, ale odpoczynek... Dla niego aby się zastanowił gdzie popełnia błąd oraz dla siebie, bo zapewne ciężko Ci psychicznie już. Niech on zrozumie, że działa destrukcyjnie na Ciebie a to nie wróży dobrze dla Waszej przyjaźni.
Samej nie dasz rady, bo nie dość, że nie pomożesz to i będziesz miała sama ze sobą problemy... Radzę iść do lekarza, specjalisty, psychologa... Nie uważaj, że jeśli jesteś zmuszona szukać pomocy u specjalisty Ty nie dałaś rady. Owszem dałaś, ale on tego nie zauważył... Zastanów się, czy właśnie w ten sposób nie pomożesz mu... Oddając go w ręce kogoś kto wie jak rozmawiać, a Ty na ten czas odetnij się od niego, pozwól mu samemu pracować nad sobą, a samej poświęć ten czas na odpoczynek

Hmm no wiecie to nie jest taki prosty charakter i właśnie w tym problem. Niedługo mamy się spotkać i zobaczymy czy mnie odepchnie czy jaki się tam okaże. No niby wszystko jest jasne jak to mówicie ale proste to nie jest bo sama to widze po tym całym zajściu. No nie wiem bedę probować ile będe mogła ale oby te moje spokojne podejście do tego wszystkiego dało jakiś dobry skutek.Troche może za wrażliwa jestem no ale jak mi zależy to nie odpuszczę. No ręce mi opadają bo już serio brak mi sił ale jeszcze powalczę. Jak jeszcze macie pomysły jak to rozwiązać to piszcie.

Rozumiem, że to trudne. Ja pewnie tak jak Ty miałabym problem, bo po pierwsze czułabym się podle, że go zostawiam, bo ja często zamiast myśleć zdrowo egoistycznie o sobie myślę o innych. Jednak tu jest błąd, bo inni mogą to wykorzystywać , a poza tym trzeba kiedyś pomyśleć o sobie, bo się nie zazna szczęścia.
Chociaż spróbuj potrząsnąć nim, że masz dość, że tak nie może byc i zrywasz kontakt, bo inaczej wykończysz się dziewczyno.

Nikt nie powiedział nam w momencie przyjścia na świat, że życie i relacje międzyludzkie będą łatwe. Niestety los często wystawia nas na próbę... 3mam kciuki aby powiodło się wszystko po Twojej myśli

On chyba coś przede mną ukrywa nie chce powiedzieć jakoś mnie ignoruje coraz bardziej bo wtedy przynajmniej odpowiadał i w ogóle a teraz non stop jakieś wymówki wynajduje. Czemu mi musi na nim tak bardzo zależeć?! nie radzę sobie z tym już ciągle myślę że coś mu się stało jak nie daje znaku o sobie. nie wiem już co robić ciężko mi tylko wtedy jak nie gadamy a jak gadamy albo ogólnie wiem co się z nim dzieje to jestem spokojna dlatego nie może być przerwy. ale męczę się bo on zamknięty jest w sobie

Chyba jestem walnięta nieźle ale wydaje mi się że się w nim zakochałam Kurna nie umiem sobie tego wytłumaczyć na inny sposób bo rani mnie i w ogóle wszystko mu wybaczam choć gdyby to była inna osoba był już dawno zerwała kontakt. Odbiło mi totalnie ale teraz to zauważyłam i cholera nie wiem co teraz z tym zrobić bo on ciągle mówi o zerwaniu kontaktu bo dzieli nas za duża odległość. Nie no chyba się zaraz załamię

Nie umiem po prostu nie umiem! już taka mnie z nim więź łączy że nie da rady. Niedługo się z nim widzieć będę powiedział że ma dla mnie niespodzianke ale nie będzie mi do śmiechu. Nie spałam całą noc mysląc o tym. Serio on się stara dowartościować poniżając mnie przy tym. Nazywa mnie obojniakiem bo nie myślę tylko o jednym i że eg niego nie jestem dziewczyną. On nie był taki zmienił się i to nie do poznania bo wcześniej mu zależało i to widac tyło. Jak się upiłam i napisałam mu pare rzeczy typu "leżę sobie nie wiem kiedy wrócę ale ciebie to i tak nie obchodzi" itp to się dobijał to odpowiedzi by wiedzieć co się dzieje i to było nawet niedawno. Jakby mu zależało ale z drugiej strony olewa mnie tak samo jak innych. Kiedys mówiłam mówiłam mu o problemach z przyjaciółkami itp. to mi wypomniał że nie wie jakbym się starała to i tak nikt ze mną nie wytrzyma. On tylko gry itp mu w głowie i strasznie w nim agresji. NIE UMIEM GO ZOSTAWIĆ PRÓBOWAŁAM NIE RAZ! NIE UMIEM CHOLERA!

No i stało się. próbuje ograniczyć ilość pisania itp. coś jest z nim nie tak. gada że mu zależy a nic w tej sprawie nie robi tylko ciągle ja i ja coś. wiem chora może jestem ale nie umiem tego chama zostawic mimo że dużo osób mi tak radzi. jest w nim uczucie i da się to wykryć nieraz a nieraz potrafi tak zrobić że ma serce z kamienia że aż strach a wtedy staram go się załagodzić. poszło tym razem o to że napisałam mu że mam niespodzianke dla niego jak się będzie starał to ją dostanie. to od razu "co to no gadaj" itp to mówię że nie bo bez nagrody powinien się starać. a on z tekstem "nie denerwuj mnie przez najbliższy tydz to oznacza że masz nie pisac" i tyle. czy on jest w ogóle normalny? ja wiem głupia jestem ale coś mnie ciągnie do niego w dodatku że jak na razie z wszystkich znanych mi osób on okazał mi najwięcej serca. może temu nie chcę go stracić ale przez niego wszystko zmierza do tego jak mnie zostawi to ja nie wiem co zrobię. moje życie bedzie bez sensu tak jak było przed jego poznaniem. walnięty los ciągle robi mi na złość i przynosi pecha