dlaczego przyjaciel wydaje się być zazdrosny o moich innych kolegów?

Ja już za dużo sobie wkręcałam jego gestów i słów i jego całej osoby przez ostatnie 7-8 miesięcy. Wiem teraz, że to było głupie i prawdopodobnie uważał mnie tylko za bliską osobę, przyjaciółkę. Poza tym kiedy się spytałam o co mu chodzi, tak jak napisałam, poinformował mnie, że ma dziewczynę. I od tego momentu z nim nie rozmawiałam tak jak kiedyś. Teraz jest normalnie. Staram się myśleć na luzie i mieć dystans do wszystkiego. Nic sobie nie wkręcam. Nawet nie wiem czy powinnam się nad tym zastanawiać czy nie On przecież jest w związku, mówi mi o tej lasce, ja ją znam. On zna także moich znajomych, ale do cho**ry dlaczego zachowuje się dziwnie, widzę te grymasy kiedy mówię o facetach... Ja przecież od niego usłyszałam najgorsze dla mnie słowa - przyjaciółka. Więc nie powinnam się dziwić - a jednak.

Nie rozumiem po co komukolwiek opowiadać o swoich intymnych sprawach? Wiadomo, że w chłopie odezwie się samczy instynkt.

Czyli wszystko już jasne.

Mogłabyś wyjaśnić? Może ja już po prostu nie widzę najprostrzych rozwiązań  I gmatwam się w jakiś wymyślnych historiach.

Dzięki z góry

to też jest stwierdzenie, którego się bardzo boję i tego nigdy sama nie powiedziałam nawet sobie w myślach. zawsze odtrącałam tą myśl wiedząc, że sam mówił mi o przyjaźni. nie wiem sama jak mam określać tą relację.
czasem czuję się po prostu jakbym była takim zamiennikiem dla jego dziewczyny, bo jestem przyjaciółką. kiedy ona jest w pobliżu on się do mnie nie odzywa, ja do niego też - bo wtedy wychodzę z innymi. a kiedy jej nie ma on do mnie pisze.
mam nadzieję ,że wiesz o co chodzi. czasem czuję się tak, że super się rozumiemy dogadujemy , jest pewne porozumienie ale 'mentalne'? a nie cielesne.
mogłabym zaryzykować właśnie taką nazwę. może się mylę. może go nie znam. może on też mi wszystkiego nie mówi. ehh

EDIT: to nie jest tak, że ja cały czas siedzę w domu i tylko moje życie sprowadza się do jego osoby i wszystkich spraw z nim związanych... ja właśnie zawsze byłam taką ogarniętą osobą i śmiem zaryzykować stwierdzenie, że to on jest w pewnym sensie domatorem, a ja prawie codziennie wychodzę i coś robię. szczególnie wtedy kiedy chciałam o nim w pewnym stopniu zapomnieć.
kiedyś mi powiedział, że moje zycie jest 1000 razy lepsze od jego. że ja zawsze gdzies wyjdę, że coś zrobię. mam dużo znajomych. tylko, że czasem wydaje mi się,że jestem nieszczęśliwa. co z tego że codziennie mogę gdzies wyjść z innymi, jeśli czuję pustkę w środku. a on może odbierać to w taki sposób, że ja sobie zawsze poradzę, że zawsze dam sobie radę we wszystkim i nie potrzebuję niczyjej pomocy... też to słyszałam.

Tzn czy kryje też nie wiem. Ona studiuje w innym mieście niż my ale pochodzi z naszego miasta. Oni widują się tylko w weekendy. I wtedy go nie ma dla nikogo. Czasem wejdzie na fejsbuka, ale nie tak często ( rozumiem to, gdy ja byłam w związkach dawałam z siebie wszystko tej drugiej osobie, nawet tak, że czasem zapominałam o przyjaciołach). Natomiast w tygodniu kiedy jej nie ma on uaktywnia się na forum grupowym, ciągle pisze komentarze na fejsbuku, lgnie do znajomych.

Wydaje mi się,że to jest tak, że on chce mieć nas obie- dokładnie to co mówisz. Tylko nie wiem dlaczego? Na początku swojego związku on krył ją przede mną. A z czasem zaczęłam to akceptować. Pamiętam jego zaloty w stosunku do mojej osoby wtedy 7-8 miesięcy temu. Trwało to ok 3 tygodni, teraz myślę, że on też mógł się wstydzić, bo byłam jego przyjaciółką. W końcu 'wybrał(?)" tą drugą. I nie odzywał się do mnie. Na uczelni bardzo mnie ignorował, a także był niemiły i nieprzyjemny, tak jakbym ja coś mu zrobiła... A kiedy ja chodziłam smutna on się mnie pytał o co chodzi... Poza tym był taki okres czasu - gdzieś styczeń, luty, kiedy on mógł podejść do mnie i zaśpiewać mi jakąś piosenkę związaną z zerwaniem albo z brakiem kuszenia do ucha, albo kiedy zostawaliśmy sami. ( To było takie dziwne, dziecinne, a ja czułam się bardzo niekomfortowo) Czułam, że coś jest nie tak. A kiedy się pytałam on odpowiadał w bardzo nieprzyjemny sposób więc ja także nieprzyjemnie się do niego zwracałam. Poza tym w tym półroczu ( od marca do połowy maja) spotkaliśmy się z 2-3 razy na piwo. Dla mnie po koleżeńsku, a on ciągle 'obczajał' mnie od stóp do głów. A później i tak mówił o swojej dziewczynie. Pamiętam jedną sytuację kiedy zaprosił mnie na wystawę i pokaz, gdzie przyszedł z dziewczyną. Kiedy ja weszłam, on na mój widok się rozpromienił, zaczął się uśmiechać. Jednak z czasem odniosłam wrażenie, że chce żebym wyszła. Stał się ponury, jakby niemiły w stosunku do mnie przy swojej dziewczynie ....

Jednak jak widać czas 'w pewien sposób' leczy rany i się 'ogarnęłam', on jak widać jest z nią szczęśliwy. Już nic takiego  nie śpiewa , zachowuje się normalnie, nie ma żadnych gestów, żadnych słów ( wtedy tylko kiedy byliśmy w domu położył mi na nodze rękę ze 2 razy, a później w aucie jeden raz- dla mnie już nic to nie znaczy). Tylko zastanawia mnie to dopytywanie i kąśliwe uwagi, żarciki w stosunku do moich tzw 'adoratorów'.

z Twojego postu wynika, że to ja go tzw friendzonuje? To dlaczego on wmawia mi przyjaźń, ciągle to powtarza, że jestem TYLKO jego przyjaciółką? Na moje urodziny wysłał mi wiadomość wskazującą na to, że on na mnie wciąż czeka.. Poza tym nazwał mnie w pewien sposób sugerujący jego uczucia. A później kiedy się spytałam on oczywiście zaprzeczył wszystkiemu, znowu nazwał mnie przyjaciółką. Później nie kontaktowałam się z nim. A teraz jakby sam nawet do mnie do domu przychodzi (?) Ja wysłuchuję o jego obecnej a on nie może o moich 'kolegach?' ehh
A jeszcze te 6-7 miesięcy temu mówił mi, że nie może wytrzymać dnia beze mnie. Bez mojego pisania, musi mieć ze mną kontakt. Sam pisał codziennie. Teraz ma nową więc nie pisze, to zrozumiałe. A ja się umawiam z innymi znajomymi, oczywiście nic mu nie mówię.

Dwa lata temu kiedy kończył związek z inną dziewczyną mówił mi, że mam go odbierać jak mężczyznę a nie kolegę, że mam inaczej na niego spojrzeć. Komplementował mnie, patrzył się. Wtedy sobie z tego nic nie robiłam. Po powrocie z pracy z zagranicy na początku tak samo uważałam, że to tylko przyjaźń, ale doszedł dotyk. Np potrafił być speszony przy mnie, ciągle łapać mnie za rękę i patrzeć się mi prosto w oczy, tak jak powiedziałam, mówić mi, że nie wytrzymuje dnia kiedy ze mną nie pisze, że mam się odzywać do niego codziennie. Podwoził mnie do domu i wtedy atmosfera nie była już taka normalna jak kiedyś, ale widziałam, że się peszy, łapie mnie znowu za ręce, za nogi. Albo na uczelni podchodzi do mnie, przytula się, patrzy się 'krowim wzrokiem'. Ja sama już byłam w kropce Bo wiedziałam, że on kogoś przecież ma...W dzień kiedy dowiedziałam się, że ma kogoś był w stosunku do mnie dziwny. Nie odzywał się, nie patrzył mi się w oczy. Ignorował mnie, a później podszedł, przytulał się, mówił, że jesteśmy złączeni, że jesteśmy jak dwie połówki jabłka i się do mnie tulił jak piesek.Do tego na gwiazdkę dostałam od niego prezent, który sam zrobił- bardzo naiwny, ale widać , że włożył w to serce. Poza tym powiedział po rozdaniu podarków, że takie prezenty znaczą więcej co mnie zupełnie zbiło z tropu. Znajomi dziwili się i pytali czy mu zależy, a on się tylko uśmiechał. Poza tym na jednej imprezie później odnosił się z niewiadomych przyczyn bardzo nieprzyjemnie do mnie, co poskutkowało tym, że nie odzywałam się do niego. On w końcu kilka dni później zapytał się czemu zachowywałam się oschle i okazało się, że nie pamiętał, że mnie i moich znajomych obrażał na forum publicznym... Później przepraszał mnie na uczelni i w internecie bite 3 dni właśnie wtedy mówiąc, że między nami musi być okej i  że nie może być żadnych zadr ani nic. Poza tym na moje urodziny, tak jak pisałam, wysłał mi wiadomość w której napisał, że wciąż na mnie czeka a także nazwał mnie swoją księżniczką... I wtedy musiałam to przetrawić, aż w końcu się go spytałam o co chodzi, a on odpowiedział, że ma dziewczynę, a ja jestem jego przyjaciółką.
Od tej pory nie pisaliśmy ze sobą, ale w międzyczasie widzieliśmy się z 2 razy na piwo. I ostatnio właśnie był u mnie w domu.
Widzieliśmy się do zeszłego semestru codziennie na uczelni, on albo do mnie lgnął, albo zdawać by się mogło, że mnie nienawidzi. Nic neutralnego, pomiędzy. Albo w jedną albo w drugą stronę. Zawsze się mnie radził w sprawach związanych z naszym kierunkiem, zawsze mi mówił, że mnie w pewien sposób podziwia za moją ambicję itp. Wiem, że ode mnie dużo się nauczył, bo ja byłam zawsze od niego w niektórych sprawach lepsza. Zawsze był skory do pomocy kiedy go prosiłam, nawet w błahych sprawach. A czasem przy znajomych zachowywał się tak jakby mnie nie znał, albo nie chciał znać.

tak na początku mi na nim nie zależało, te 2-2.5 roku temu. Odbierałam go jako przyjaciela, kumpla, z którym mogłam się normalnie pośmiać, powydurniać, był takim kozakiem/błaznem grupowym. Ale zawsze nam się świetnie rozmawiało. I po mojej pracy za granicą coś mnie strzeliło, że jak to, przyjaciel bierze mnie za ręce, o co chodzi. Ale dowiedziałam się, że z kimś na boku kręci. I też się dziwię czemu wtedy nie spytałam się wprost. Mogłoby to wyglądać tak, że ja go olałam, ale sama nie chciałam być tą drugą, jeśli on już z kimś był w związku. Nienawidzę wchodzić komuś w związek, bo kiedyś mnie ktoś wszedł i było dość ciężko.  Chociaż wiem, że zdrowy egoizm i własne szczęście są najważniejsze, w tym wypadku po prostu nie wiedziałam co robić. Mogłam się także okazać dość oschła, bo czasem sama mam też problem z wyrażaniem emocji i ja się jakby 'nakręcam' zbyt późno. I to we wszystkim, w nauce, w sporcie, w miłości. Jestem długodystansowcem. A tu po 2 tygodniach po tym wszystkim jak dobrze szło i chciałam już podjąć jakieś mega ważne kroki, dowiaduję się, że on ma kogoś. W dniu kiedy się dowiedziałam po tym jak mi mówił te rzeczy, powiedział mi także , że nie będzie do mnie się odzywać. A kiedy spytałam się go dlaczego mi tak powiedział. On zaprzeczył , że kiedykolwiek taka sytuacja miała miejsce.
Może też problem tkwi we mnie, bo wszystko działo się na uczelni. A ja nie rozpaczałam, a miałam kamienną twarz? Może wydawałam się obojętna na to wszystko? Ale co miałam niby zrobić na uczelni? Aferę? Czemu on później do mnie się kleił, mówił, że jesteśmy połówkami jabłka, a później, że nie będzie się do mnie odzywać? Po co to wszystko?

teraz najgorszą(?) rzeczą jaka mogłaby mnie spotkać jest to, że od nowego semestru ( marca) dostaliśmy ( obydwoje) zadanie projektowe odo zrobienia wspólnie. Ponieważ jesteśmy jednymi z najlepszych studentów w grupie/ na kierunku wybrano nas do tego projektu. Ale nie jest obligatoryjny. Ja zrobiłam sama coś innego i tak za bardzo przez kwiecień i cały maj nie chciałam się z nim w tym względzie kontaktować. Jednak on do mnie napisał w zeszły wtorek. I teraz nie wiem co zrobić. Bo z jednej strony chciałam się od niego uwolnić tak w  100% a z drugiej strony wiem, że nasza współpraca mogłaby mieć pozytywne skutki w sensie zawodowo-uczelnianym. Bo mamy duże poparcie ze strony kadry profesorskiej. To znaczyłoby też wyjazd na dzień/dwa do innego miasta na pewien rekonesans projektowy.
Nie wiem czy tego chcę. Z jednej strony kusi mnie perspektywa tego projektu, ale z drugiej boję się, że znowu wbiję sobie go do głowy. Bo wiem, że za każdym razem jak go widzę, w pewien sposób moje myśli są skupione na nim. Już nie w 100-90% tak jak kiedyś, ale nadal w jakiś 20-30%. Czasem mam wrażenie, że on mnie blokuje na innych mężczyzn. Co jest niestety bardzo złe.

Hmm taki rodzaj wampira z niego, "mezczyzna fatalny" jakby go 'genderowo' mozna okreslic
Chcialby miec kogos w odwodzie w razie porazki zwiazku i tak kombinuje, ciezko powiedziec czytajac tylko takie opisy bez dat wiec jak to przebiegalo po kolei moge sie mylic.
Tylko 30 % to malo i zaraz watek zakladac?
Jesli go zniesiesz i to korzystne to z rezerwa podejsc i skupic na projekcie, chyba ze duzo wiecej znaczy liczbowo to wtedy warto zastanowic czy nie skomplikuje zadania dodajac stres zwiazany z jego zachowaniem.

nie no możliwe, że trochę więcej jego osoby siedzi mi w umyśle.. chyba skupię się na projekcie, co ma być to będzie.

Moim zdaniem przyjazn mesko-damska nie istnieje, zawsze ktoras ze stron chce czegos wiecej, nawet jesli do tego sie nie przyzna

Nooo... ale jeśli sie obie przyznają? Albo uprawiają "przyjacielski seks"? Albo oboje sobie jasno powiedzieli, że chętnie by się pokochali, ale tego nie będą robić? Wtedy nie ma tematu chowanego "za uszami".

Rozumiem Twoje zachowanie, gdyż postępuje w podobny sposób jak Ty i nie wyobrażam siebie w roli napalonej na faceta desperatki. Jego słowa nie są jednoznaczne, dostajesz "nagrodę" ( księżniczka ), by za chwilę ją zabrać ( czy OK, ja mam dziewczynę, a Ty jesteś przyjaciółką  ) - chore. A może on czeka, by powiedzieć mu : właśnie, że nie jest OK...

Dziwne to jego zachowanie i ma tupet. Jak dla mnie to wygląda, na to, że chce wzbudzić w Tobie zazdrość i dlatego pojedzie z nią tam gdzie mieliście być razem, jeszcze tylko brakuje żeby się spytał gdzie nocowałaś i na którym łóżku spałaś .

Wg mnie on jest interesowny i niezdecydowany.zawsze mnie zapewnial i obiecywal nawet o takich glupich przyziemnych sprawach. A jak mielismy cos zrobic to olewal albo sie wykrecal... Obecnie to samo z projektem.... No nic . Poznalam sie na czlowieku nieliczacym sie ze zdaniem innych...

Gosc wie ze lecisz na niego, lapiesz sie na jego numery to robi poki sie da i bedzie, gra w przyciagniecie i odpychanie na zmiane, jak ma z tego frajde to ok ale dla mnie jest zerem.
To jak z innymi co maja zone, partnerke i rozgladaja sie na boki bo jeszcze mu malo, a moze cos stracil i chcialby trzymac 10 srok za ogon, szejkiem zadnym nie jest i nie stac go by mial iles naraz.
Wkurzaja mnie tacy bo nie powinni miec za to co robia zadnej obok siebie zeby posmakowac jak one by nim manipulowaly - co najczesciej sie dzieje niz to samo w wykonaniu kolesia jak w watku
Nie mozesz znalezc sobie kogos i na nim sie skupic niz na bawidamku?
A jakby zrobil tak ze odbilby na chwile, przekonal by odejsc i wszystko byle na chwile zabawic sie cudzym kosztem? Potem nie moglabys wrocic mozliwe ze do sensownego faceta a nawet jesli robilby wyrzuty do konca i ostatecznie rozstal sie gdyby juz odbil sobie za zdrade. Ten jest niestateczny i myslisz ze dlugo nacieszylabys sie nim??
Zawsze mnie fascynuja kobieca wyrozumialosc i co musi sie stac by sie otrzasly z beznadziejnego zauroczenia, slabosci do kogos co zawodzi caly czas i nie czuje nawet wyrzutow z tego tytulu. Pobajerowal, 'wyznal milosc', dal nadzieje a potem mowi ze zart czy cos w tym stylu, zenada.
O roznych sytuacjach pisza ale w wiekszosci o tych ktorzy nie zasluguja by sie nimi przejmowac poza kopnieciem na dobre w 4litery..

To poza poznaniem kogos wyjatkowego zostaje cierpiec rok lub zmienic filie jesli to mozliwe.
Dobre byloby pokazac mu ze to nie dziala i tez pobawic nim, facetow jest masa a z jakims mozna umowic by poudawac pare zagrac tym razem dla niego, zrobic ten sam teatr i co wtedy powie. Jesli byloby wiarygodne moze by sobie darowal na dluzej to co robi.

Czujesz do niego miete czy nie to wazna godnosc, nie tykko jakies fizyczne zaczepki ale slowne warto skwitowac pogardliwie lub go ośmieszyć, dostalby po twarzy kretyn i tez by dotarlo. Pozwalasz mu ciagle to bawi sie toba, masz na co sie godzisz..

Byc moze jestes albo on z tych co nie okazuja zazenowania.
Mialem taka znajoma bez hamulcow to myślała ze cale zycie bede podnozkiem i zaklinala sie na swietosci ze jestem wyjatkowy nie byle frajer jak czulem, chrzanila "przyjaciel". Jasne mozna i tak mnie nazwac jesli komus poblazalem, dawałem co chciala by mogła w kazdej chwili wrocic jak sobie ulzyla z innym a mi czarowac, mimo to uwazac ze nie pasujemy do siebie i radzic pieknie "ze jak mi brakuje seksu to by isc do agencji" ona przeciez nie jest dziwka
Gdybym byl dalej taki ufny i cieszyl tylko tym ze mam sliczna kolezanke to do teraz wozilbym sie z jej glupimi pomyslami a bedac jak ona w polowie drogi do 30ki powinna juz miec cos pewnego w zyciu, jednak myslala jak gowniara i sadze ze nie dojrzeje nigdy, stawia na urode a tez nie umie z niej wyciagnac nic na latwe zycie.
Super uklad co?...
Z pewnymi ludzmi nie da sie nic zbudowac i trzeba sie ich pozbyc z zycia oraz glowy, tak juz jest ze marzenia sa piekne ale czesto nierealne - to co tak kobietom dzis siedzi gleboko w mysli jest czesto do bani. Sa tez goscie ktorzy uzywaja sobie widzac powodzenie a jak im sie nudzi znajda sobie taka ktora raz zdobywa, potem rzuca i ma z tego niezly ubaw. Innym nie przyszloby do glowy by sie tak nad kims znecac.

Wiola to masz podobnie jak mialem, najgorzej ja dasz mendzie raz palec to chce wiecej i ciagle wraca do starych sztuczek - lapiesz sie to sadzi ze jestes naiwna i tak da sie caly czas.
Masz swoje zycie i nie bedzie z jego mialo nic wspolnego jak widze.
Nie szuka zwiazkow tylko przygod wg mnie, tamta tez taka byla.
Z dobrego domu, corka antykwariuszy a zamienila sie w leniwa wloczege ktora nie wiem co jeszcze wyprawiala za moimi plecami. Gdy dowiedzialem sie paru rzeczy od jednego jej gacha juz mialem dosc nawet jesli naklamal mi zdrowo, nie bylo widokow by zmadrzala a ja nie mam czasu ani checi nianczyc kogos tak glupiego.
Mialas nadzieje ale mowi sie trudno, zrobisz inaczej przekonasz sie ze sielanka dlugo nie potrwa a jesli uwaza (co widze wyraznie) ze nie jestes dosc dobra dla niego na zwiazek woli sie pouzalac bo tak zwykle robi sie niezaleznie od plci. Jesli ktos chce zdobyc unika tego poki nie zdobedzie oraz daje komus radosc niz obarcza swoimi problemami na okraglo, to tez nie jest fair
Sa takie typy ludzi ktorzy zyja na koszt innych, doslownie i w przenosni, ja ich nazywam pasozytami - takich mieliśmy okazje poznac, mysle znalazloby sie sporo takich jak oni..

nadal nie dostałam żadnej odpowiedzi na temat tego projektu.. a minął już ponad tydzień..
czuję, że to nieprofesjonalne. CHOCIAŻ nie zdziwię się jeśli on podejmie temat za tydzień lub pod koniec tego tygodnia KIEDY załatwi wszystkie jakieś tam swoje sprawy. wtedy w zeszłym tygodniu poinformował mnie, że odezwie się jak najszybciej się da. minął tydzień. widziałam go w weekend na imprezie, ale nie podeszłam. wiadomo, nie będę stroić fochów ani pytać o to w czasie wolnym, ale jednak czuję żal i taki niesmak, że on każe mi czekać. tzn JA to tak odbieram. było już wiele takich sytuacji.
i myślę, że on ma po prostu  do tego obojętny stosunek. i mu nie zależy a ja sama po prostu się nakręcam jakby to był koniec świata..
a wcale to nie jest koniec świata.
najlepiej by było gdyby już nie napisał w związku z tą pracą. może byśmy się nawet nie widzieli przez kilka następnych miesięcy i powiedzmy byłoby okej. niby czas leczy rany, ale ja już z tym kimś nie chcę mieć do czynienia.
a gdyby napisał i nadal chciał ja nawet nie wiem czy chcę. deadline tego jest dosłownie za 2 tygodnie a my nie mamy nic.

już nie chcę rozkminiać... nie chcę o tym myśleć. zawsze jak wracam do domu to czasem tak myślę o tym. nie ma tak jak kiedyś kiedy moja głowa byłą czysta... nie zrozumiem tego nigdy, nie zrozumiem tego zachowania. ale może nie muszę

dobra. od 1.5 tyg nie ma go w moim życiu mimo, że widzę go na portalu , jak komentuje coś na profilu naszego kierunku. ale spokojnie, nie będę do niego pisać. od dziś będę odliczała po prostu. plus te 1.5 tyg od poprzedniej rozmowy.
musiałam to napisać, nie mam komu się wygadać. to głupie, ale czasem jedynie takie formy dają radę i się trzymam planu. kiedy sobie napiszę coś w punktach, jak dziecko... ehh
xx

Dzięki, mam nadzieję, że dobrze postępuję. W zeszłym semestrze musieliśmy też coś robić razem, tak samo przechodziło przez palce, aż w końcu zapytałam się go i odpowiedział, że nie ma już czasu ( nie on, ale ogólnie, że za późno) i i tak mieliśmy dużo innych przedmiotów do zaliczenia. Teraz nawet nie chce mi się pytać.

Dzięki