Flirt, okazjonalny seks a teraz romans?

Witaj
Jesteś nauczycielką - a taki przykład dajesz.
Jesli nie macie z mężem dzieci to rozstań sie z nim.
Sam jestem całkowicie wierny żonie - chociaż czasami jest ciężko.
Jeśli tak postępujesz to okradasz Swojego męża z HONORU!!!
Jeśli brakuje Ci seksu lub jest niewłaściwy to powinnaś zasugerować mężowi że potrzebujesz czegoś więcej - gadżety, filmy porno, własne próby a nie zdradzac go z "Gówniarzem".
Jesteś nic nie wartą osobą.

Nie bedę tu już Cię umoralniać bo każdy sobie zdanie na temat takiego zachowania wyrobił. Chcę Cię tylko uprzedzić, żebyś używała gumek, student, nie mający oporów do zdrady narzeczonej sypia być może nie tylko z Tobą. A wiadomo, że malo który sie zabezpiecza, a syfy, kiły, grzyby, etc krążą po akademikach.

Pozdrawiam,
Baw się dobrze.

fajna z Ciebie nauczycielka, zamiast dawać przykład co pokazujesz? a poza tym już się szykuj do zmiany branży bo jako nauczycielka jesteś skończona, jedno słowo kochasia i kończysz z wilczym biletem i żadna placówka oświatowa Ciebie nie przyjmie.
a od męża dlaczego nie odejdziesz? dlaczego nie dasz mu szansy na bycie z kimś kto by go szanował a nie zdradzał z uczniami? to tylko seks? to powiedz mu że ma prawo chodzić na seks do innych!
odejdź od męża i aż żałosny jest Twój wpis w profilu jako zainteresowania/hobby RODZINA, jaka rodzina ta którą poniżałaś uprawiając seks z innym? ta rodzina której byt ryzykowałaś dla seksu z innym?

A ja dla odmiany się trochę wstawię za Anią, jest to dojrzała kobieta, wykształcona i zboczyła z drogi, tego się nie da ukryć. Każdy z nas robi głupoty w życiu i nikt z nas nie jest bez winy, a Ania prosi nas o radę co dalej, a nie o ocenę jej moralności.

Więc Aniu, nie wiąż się z tym młodym człowiekiem, bo chyba sama jesteś świadoma, że to się nie uda. Ewidentnie zawróciłaś chłopakowi w głowie i musisz teraz to odkręcić. Wytłumacz mu to na spokojnie, że to koniec i upewnij się, że przyjmie to do wiadomości i co najważniejsze, że pogodzi się z tym faktem, bo coś mi się wydaje, że możesz mieć z nim jeszcze kłopoty....
Co do męża to nie wypowiadam się na ten temat, bo to czy się mu przyznasz czy nie to zależy już od Twojego sumienia i w tej kwestii nie będę się udzielać.

Chcę również nadmienić, że ja nie akceptuję zdrady i sama nigdy bym nie zdradziła. Byłam zdradzana i wiem jak to jest, więc absolutnie nie pochwalam, ani nie akceptuje tego co zrobiłaś. Dołączyłam jednak do tego forum, aby być może komuś pomóc, doradzić, a nie krytykować.

Prawie się zgadzam. Tylko nie rozumiem jak ona krzywdzi jego? Jest dużym chłopcem i sam odpowiada za zawartość swoich spodni.

Lepiej zeby Twoj maz sie nie dowiedzial, bo ja na jego miejscu bym nie wybaczyla zdrady z jakims smarkaczem. A mlodego splaw, jesli chcesz uratowac malzenstwo.

Aaricia
Nakreca chlopaka coraz bardziej kompletnie nie bedac pewna ze chce z nim byc... wiec wczesniej czy pozniej koles dostanie "z liscia" i dolaczy do grona...

Pewnie motylek nie miał tego na myśli , ale to prawda, że to znaczenia nie ma. Może jednak niektórych boli podwójnie, że zostali wymienieni na "nowszy model" ... Dodam jeszcze po przeczytaniu tego tematu naszła mnie nostalgia, że kryzys wieku średniego chyba nie tyczy się , ku mojemu zdziwieniu, tylko płci męskiej

Co do tego studenciaka też nie uważam go za pokrzywdzonego... Ma kobietę, z która planuje przyszłość niby i skacze w bok. A teraz jeszcze niby chce być z autorką. A założyć się można, że gdyby nawet związał się heheh z autorką, to po czasie oboje by zrozumieli, że to nie to i wracałby do tej narzeczonej na kolanach jak piesek... Tylko , która kobieta umiałaby znów zaufać.. Chłopak jeśli komplikuje sobie życie to na własne życzenie.

Dziękuję Wam za odpowiedzi. Nie napisałam tego bez powodu, już wcześniej podjęłam pewne kroki. Jestem świadoma zła, które wyrządziłam - może nie do końca jego zasięgu, ale zdaję sobie sprawę, że było złe. Nie wiem jak długo mogłam w tym trwać. Zgadzam się z Wami, że przekroczyłam wszelkie granice, naraziłam niewinne osoby. Mój kochanek raczej taką osobą nie jest. Od początku wiedział o mnie wszystko.

Rozmawiałam z nim kilka godzin i zrozumiał, że to nie może dalej trwać, choć do końca próbował. I tak niedługo wyjeżdża stąd, niedawno pomogłam mu zdobyć pracę w zupełnie innej części Polski. Nie twierdzę, że łatwo przez to przejdzie. Ale mam podstawy wierzyć, że nie będzie próbował rujnować mi życia.

Długo, bardzo długo rozmawiałam z mężem. Konkluzja była taka, że nie jest w stanie mi tego wybaczyć. Na pewno nie teraz. Wczoraj stwierdził, że mierzi go moja obecność i dzisiaj wział walizkę i przeprowadził się do hotelu. Jestem załamana tym, co zrobiłam. Nie wiem co robić. Gdyby nie dzieci i siostra tobym się do końca załamała. Wzięłam urlop w tym tygodniu, bo nie jestem w stanie funkcjonować. Być może skorzystam z usług specjalisty...

Nie mogę nie porównywać Cię do mojego męża. Poukladane życie kochanymaz- w moim przypadku żona- dziecko...
Kiedy patrzę na ogrom zmian które zaszły we mnie na cenę która zaplacilam to nie mogę zrozumieć- o co chodzi? Dlaczego? Czemu nam to zrobił? Co myślał? Co sobie wyobrazal? Jestem wtedy taka zła... Układam w głowie scenariusze moich rozmów z nim. Np.
Nie odezwalam Sie do niego od wczoraj. Jest na delegacji. W końcu wysle esemesa w rodzaju: dziendobry kochanie trele morele czemu milczysz?
A ja mam w głowie możliwe scenariusze:
a.  A co czujesz Sie niedowartosciowany brakiem mojej uwagi i poszukasz sobie dupke na boku żeby zaspokajala Twoje emocjonalne potrzeby?
B. Nie miałam ci za bardzo nic do powiedzenia a szczerość nade wszystko.
C. A co boisz Sie co mi Sie w glowce roi? Chciales. Masz. Takie życie.
D. I w ogóle wiadro pomyj...

Najgorzej jak wyjeżdża. Mam czas na myślenie:) wiesz trudne jest to ze ja wiem ze nic nie muszę. Ze mam wybór. Ale czego chce dzisiaj. To nie wiem.

a teraz pomyśl jak czuje się Twój mąż, bo to co Ty czujesz to pikuś w porównaniu z tym co on musi czuć, tym bardziej że Ty sama na własne życzenie sobie to zrobiłaś.
poza tym dlaczego to on się wyprowadził a nie Ty? przecież on nic nie zrobił więc to Ty powinnaś się wyprowadzić nawet na jakiś czas, a to że Twój widok nie należy do najprzyjemniejszych teraz to Ty jako osoba wykształcona powinnaś wiedzieć i powinnaś pomóc mu się usunąć na jakiś czas.

Ania. Postapilas uczciwie. Nie jest łatwo. Na pewno. Powodzenia.. Dla was... Jeśli będziecie próbować. Pisz nam
jak to jest z tej drugiej strony. Zdradzajacego. Może łatwiej zrozumiemy naszych...

Nie zgadzam się na porównanie zawodu nauczyciela z brukarzem. Od brukarza nie wymaga się moralnego układania kostki - jak się okaże patałachem - może zrobić jeszcze raz. Kamień znosi wiele. Nauczyciel jest zawodem zaufania publicznego tak jak prawnik, lekarz czy zaryzykuję - bankier czy polityk. Wymagania są większe bo on ma za zadanie dawać przykład młodemu pokoleniu. To że jest "tylko" człowiekiem to też lipa, bo jest "aż" człowiekiem. Inaczej brzmi nie?
Student też dorosly czlowiek, więc kaliber faktycznie mniejszy ale pozostaje ale...

Liwio  - w innym wątku pytasz o niemoralne propozycje i dlaczego to mężczyźni proponują itp i chcesz małego wywiadu. W tym wątku masz to samo w wydaniu kobiecym - również dojrzałym, z mężem i rodziną. Nie widzisz podobieństw? Baby też potrafią.

Aaricia  - w którymś odcinku z ostatnich Thorgali (Klatka) jest jak Thorgal odzyskal pamięć po długoletnim romansie z Kriss z Valnoru, gdzie ta wmówiła mu w ramach amnezji że jest jego żoną. Spłodzili nawet razem dziewczynkę. Pamiętasz jak Aaricia się pięknie mściła? Siedzial biduś w tej klatce i siedział. Pił nawarzone piwo do końca, a przecież to nie on tak naprawdę nawarzył nie? Tylko moja imienniczka.
Aaricia nie tłumaczyła "błędy się zdarzają" tylko od "Łuczników" miała na Kriss oko i tłukły się przy każdej nadarzającej się okazji.

Autorko - współczuję głupich decyzji romansowych, współczuję Twojemu mężowi i rodzinie. Mam nadzieję że gdy odpokutujesz w swojej klatce, mąż Ci wybaczy.

A czy "świecenie przykładem" to taka straszna katorga? Ja nie mówię o pątniczych szatach, biczowaniu i zdrowaśkach co 15 minut. Bez przesady. Brzmi jak "świecenie golizną" co najmniej, tak jakoś pogardliwie i z pretensją. Przecież dawać przykład jest OK, cool i trendy. I nie chodzi o zarozumialstwo i darcie nosem tynku na suficie tylko o przestrzeganie jasnych zasad - co daje zajefajne poczucie spełnionego obwiązku, własnej wartości i pewności siebie. I spokojny sen.

Zły przykład owszem dała. Nie robila oczywiście w klasie i przy dzieciach, ale liczy się fakt.
To że potem postąpiła jak cywilizowany człowiek, ktorego trawią wyrzuty sumienia wobec męża jest moim zdaniem normalne. NORMALNE. Nie godne podziwu, pomnika czy święceń. Tak postępuje normalny, zdrowy psychicznie i emocjonalnie człowiek, a to że tacy są w mniejszości to już inna sprawa. I nad nimi nie ma co deliberować bo własne zęby można zjeść na gadaniu a opuszki stracić na klepaniu w klawiaturę.

A że inni "nie widzą i nie słyszą" to hulaj dusza? No i pewnie tak jest i tu masz odpowiedź na facetów z portali społecznościowych. Nie grzech jak robi, grzech jak się wyda.
Szalone emocje, odmłodnienie o 15 lat, kuśka znowu zaczyna działać bez Permenów, Prostamolów i czego tam jeszcze. Nawet nie musi czerwonego cabrio kupować czy inwestować w szykowny tupecik. "Jeszcze mam to coś", "Nie taki ostatni kapeć zemnie". Ale to offtopowo i w domyśle - ja jestem inna płcia, a takie propozycje miewam prosto w gębę i zawsze zaśmiewam się do rozpuku.

Liwia -> nauczyciel powinien pokazywać młodym ludziom jak postępować, czy również byś pochwalała gdyby nauczyciel spotykał się z uczniami i palił z nimi marihuanę i pił do nieprzytomności bo przecież jest po pracy i może robić co mu się podoba?
a co do tego że nie dała złego przykładu a to że sypiała z chłopakiem a później go rzuciła to nie zły przykład? dała mu lekcję jak kobiety są wierne i to jest na pewno lekcja którą chłopak zapamięta na długo.

no fakt przyznała się mężowi pomnik jej postawmy, w pierwszym poście napisała że chłopak chciał być z nią a więc strach pewnie ją pchnął do tego, a i jeszcze pewnie sądziła że mąż przyjmie to na klatę i będzie sielanka trwała a tu psikus mąż się wyprowadził, więc naprawdę postawmy jej pomnik bo się przyznała...

Koleś nie obrażaj nikogo. Bo autorka ciebie nie obraża. Więc się opanuj.

Nie! Ubiczujmy ją. To przyniesie ulgę wszystkim.

Aż mi się nie chce czytać tego forum już. Czy nie potraficie bez obelg wypowiadać swojego zdania?

Nie no przestańcie to nie byl uczeń tylko byly praktykant, student, dorosły facet.Nie ma nic złego w tym,że sypiala z duzo mlodszym bylym praktykantem ( o ile są wolni),oboje sa dorosli.Caly problem jest w tym,że to byl zajety facet a ona sama miala rodzine, feromony totalnie zamieszaly jej w glowie i zatraciła instynkt samozachowawczy, akurat wiek czy zawód nie ma tu nic do rzeczy a Ty mars czy całkiem jesteś bez winy?
Bardzo dużo miala do stracenia i być może wszystko stracila ale raczej jeżeli powiedziała o tym mężowi to jednak liczyla sie z tym,że mąż odejdzie.
Co robic? Nic, po prostu poczekać aż mąż ochlonie i podejmie decyzję , na razie jest w wielkim  szoku, co dalej? czas pokaże, jednak są  meżczyźni, którzy wybaczają oby tak bylo u ciebie.

Co cię do tego pchneło.......miałaś chyba  za dobrze a rozmowa w związku to podstawa.

Cóż. Dorosły człowiek ponosi odpowiedzialność za swoje uczynki.

Nawet jeżeli mąż wybaczy, ten intensywny romans, to Wasze relacje nigdy nie będą takie same, wkradnie się podejrzliwość, normą będzie brak zaufania, dystans będzie się powiększał, aż to co zostało z "małżeństwa" obróci się w niwecz.

Nie rozumiem tylko w jakim celu informowałaś najstarsze dziecko o faktycznej przyczynie kryzysu małżeńskiego, po co mieszasz w to córkę wtajemniczając w szczegóły romansu? Tego nie mogę pojąć.

A moim zdaniem zrobiła uczciwie, bo niby czemu dziecko ma się zastanawiać kto zawinił i może na ojca patrzeć wilkiem? Mąż Ani już wystarczające konsekwencje jej wybryku ponosi.

Ta historia zabrała mi słowa z ust... nie wiem co napisać... napewno gratuluje odwagi, że potrafiłaś się przyznać... ja nie wiem czy bym ją miała... mam nadzieje, że jakoś się ułoży, i że tym razem Ty coś wyniosłaś z tej lekcji.......

Jaki z tego wniosek? Uważam, że będąc żona, narzeczoną, dziewczyną swojego chłopaka (facetów też się to tyczy) nie nalezy dopuszczać do takich z pozoru niewiennych spotkać bo często prowadzą do sytuacji których możemy żalowac do konca zycia....

Aniu życzę Ci aby ten tydzień minął naprawdę szybko i żeby Twój mąż znalazł w sobie tyle siły aby wrócić i wybaczyć.

Wczoraj do mnie zadzwonił wieczorem i ponad godzinę rozmawialiśmy. Tak się denerwowałam cały dzień, że wypaliłam prawie 2 paczki papierosów, wzięłam jakieś tabletki na uspokojenie. Prawie nie śpię... ryczę.

Dziś już muszę lepiej się trzymać, bo dzieci do domu wróciły.

Ale jeszcze... rozmawialiśmy. Czułam się 20 lat młodsza... postanowiliśmy zacząć od nowa. Dokładnie za tydzień idziemy razem do psychologa na rozmowę. Bo moja zdradza nie wzięła się z niczego. Oczywiście wiem, że moja wina jest niepodważalna. Nic, chcemy to naprawić. Odbudować. Wierzę, że będzie dobrze.

Jutro wracam do pracy. Zastanawiam się nad jej zmianą. Być może w ogóle zrezygnuję. W zasadzie przysługuje mi roczny urlop, więc może z tego skorzystam i skoncentruję się na mężu i dzieciach.

A ja bym wzięła ten urlop i w tym czasie pracując nad małżeństwem jak dzika, zastanowila się nad zmianą roboty.
Może mężowi będzie się źle kojarzyła? Właśnie z praktykantami? Pewnie, że wszędzie ciacha się uwijają ale ta szkoła to "miejsce zbrodni" że się tak wyrażę.

Przydałby Wam się razem fajny urlop - jeśli psycholog uzna że to dobry pomysł. No i Wy oczywiście.

Dayzi Nie bój się o syna. Przecież napisałam, że to było obustronne... choć ja jestem najbardziej winna.

Bardziej mi chodzi o zmianę otoczenia, jakąś zmianą. Może symbolicznie. Ale chcę zacząć od nowa. Bardzo się też boję, i to chyba do mnie dotarło, że zapaliła mi się czerwona lampka. Przecież ja nie robiłam źle tylko mężowi, ale całej rodzinie. Najstarsza córka pomieszka z nami może jeszcze kilka lat, ale synek dopiero idzie do szkoły a druga córka zaczęła gimnazjum. Ich świat by się zawalił. I do tego nie mogę dopuścić.

Napewno masz dużo szczęscia.......więcej jak rozumu i pamiętaj o tym ze przez ciebie też cierpi kilka osób.

Powódzenia!!

co wy z ta nauczycielka?????co to nie czlowiek?????? i jakisz to ona przyklad dzieciom dala????a co brala cala klase ze soba do studencika ?prosze was kochane tylko bez takich wywodow...ja rozumiem ze komus to moze sie nie podobac ale....celibat po pedagogice nie obowiazuje....a co do meza no to ja wiem ze sie strasznie czujesz ale nic nie dzieje sie bez powodu pewnie tak mialo byc jakby bylo wszystko ok to by ci nawet przez mysl nie przeszlo kombinowac na boku....unormuje sie wszystko z czasem no ale niestety z czasem....pozdrawiam

Witamy Serdecznie nową Forumowiczkę.

Zdania rozpoczynamy z dużej literki - błąd ortograficzny.
"Wy" powinno się pisać z dużej literki - jako zwrot grzecznościowy.
Stosujemy przycisk spacji.
Po kropce - piszemy dużą literką - błąd ortograficzny.
Wyraz "jakiż" piszemy na końcu przez "ż" a nie "sz" - błąd ortograficzny.
Poza tym tzw. błędy typu "styl."
Nawet na "marną" nie wystarczy.

Po pedagogice to powinno wychodzić mimochodem - od niechcenia. Tak jak logiczne myślenie - dlaczegóż to uprzejmie co prawda, ale zawsze, zabraniasz mieć wlasnego zdania reszcie społeczności forumowej? Ty (z dużej literki) masz swoje - i bardzo dobrze, chwali się, po pedagogice wręcz należy.

Poza tym - tekst należy czytać do końca i ze zrozumieniem - szczególnie biorąc pod uwagę, iż sytuacja Autorki uległa diametralnej zmianie - o czym poinformowała w swoim ostatnim poście. W przeciwnym wypadku również merytoryka leży.

Pozdrawiam.

Kwestia ortografii już omówiona, więc odpuszczę.
Nauczyciel też człowiek, zapewniam   Celibat akurat z tym zawodem nie jest związany. Ale my tu nie o tym mówimy. Tu nie chodziło o zrywanie celibatu, tylko zwykłą ludzką i zawodową uczciwość.
Nauczyciel to nie zwykły wyrobnik, nie gość odwalający robotę za kasę. To osoba, która wykonuje zawód zaufania publicznego.
Ahhhh.... znów to okropne słowo "ZAUFANIE". Takie niewygodne, takie sponiewierane, takie ignorowane przez niektórych.
Nauczyciel dostaje pod opiekę nasze dzieci - w różnym wieku. I jego obowiązkiem jest chronić te dzieci, opiekować się nimi i dbać o nie. To dlatego nauczyciel jest PEDAGOGIEM, a nie tylko panem/panią gadającym o królach, robaczkach, mnożeniu, związkach chemicznych itp. Wykonywanie tego zawodu wiąże się z odpowiedzialnością i zgodą na to, że jest się dla dzieci/młodzieży przykładem.
Nikt nikogo nie zmusza do wykonywania tego jakże trudnego i odpowiedzialnego zawodu. Należało by zapytać się o POWOŁANIE do wykonywania tego zawodu, o ODPOWIEDZIALNOŚĆ. Żeby nie było niejasności - wiem o tym, bo skończyłam uczelnię pedagogiczną
Tego wszystkiego zabrakło autorce wątku i tego też nie ogarniasz Ty Jolu. Smutne, ale prawdziwe.
Bo dla mnie to zachowanie jest tak słabe, jak to, że np  koleżanka prosi mnie o opiekę nad swoim synem. Wiesz, dobra ze mnie matka, mam 16-letnią córkę, więc potrafię też zaopiekować się studentem 4 roku. Koleżanka tak mi ufa... No i tak się zapamiętuję z w tym opiekowaniu, że aż kończy się romansem. No i jak? Jest jakiś problem? Ktoś kogoś zawiódł? Czy wszystko OK?

Witam Cię ANIU.
Przeczytałam Twoją historię...nie pochwalam, ale stoję na stanowisku, że "co było, a nie jest nie bierze sie w rejestr".
Pewne zło już się dokonało i tego cofnąć się nie da. Jednak obecnie Twoja sytuacja życiowa/ małżeńska diametralnie się zmieniła, zatem ciągłe wracanie do tego co było, to jest takie mówienie "obok".

Dobre wieści przekazujesz, bo nie tylko " odnowa" życia małżeńskiego, ale i nowy potomek.
Zatem dołączam się do życzeń OLINDERKI,trzymam za Was kciuki oraz życzę błogosławieństwa Bożego.

Twoja historia zakończyła się heppy endem i oby takich więcej ...
Myśl o tym co teraz, a to co było potraktuj jako dobrą lekcję na przyszłość.
Ponieważ nadal jesteś przez niektórych osądzana, to dla dobra dziecka przyjmuj wszelką krytykę bez emocji, z pewną dozą tolerancji.

W jednym z wątków natrafiłam na taką wypowiedź ( dokładnie jej nie powtórzę), która jest adekwatna do Twojej obecnej sytuacji, że:
CZĘSTO NAJTRUDNIEJ JEST POGODZIĆ SIĘ LUDZIOM Z CZYIMŚ SZCZĘŚCIEM.

Grubianin jesteś,to trzeba Ci oddać.
Jakoś nie doczytałam, aby ANIA wspominała coś o problemach żołądkowych męża, zatem ma dobre "trawienie". Ale może będzie Ci wdzięczna za troskę.

A...kwiatek Ci do tego!!!
I "nie wchodź z butami" w czyjeś życie, bo to co napisałaś, to nie wyrażenie opinii w temacie tylko jadowita nagonka na Autorkę.
Poza tym "kłania" Ci się interpunkcja, piszesz zdania jednym cięgiem i długości węęęęęęęża.

A ja się zgadzam z Lupusem. Trudno tu mówić o jakimś przypadku.... No chyba, że cud... Może Palec Boży?

A jeśli już chcesz być ironiczna - to trawienie bez cudzysłowu. Wtedy będziemy się śmiać.