Czym jest flirt ?? Czy flirt to zdrada ??

drogi mężczyzno a jak myślisz-jeżeli z kimś jesteś na stałe,wydaje się być flirtem groznym i na pewno jak kogoś kochasz,jest to zdrada-zabawą się w tedy staje gdy dwójka ludzi jest samotna i szukająca nowych doznań,przygód.

to moją właściwie już poznałeś!!!!!

Zgodzę się z Aaricią. Ja lubię flirtować, jeśli nadarzy się okazja. Trochę uśmiechu, żartów, spojrzeń... jest w tym coś intrygującego, ekscytującego, a zarazem lekkiego. Krótki i niezobowiązujący, nieprzekraczający pewnych granic i przyjęty z dystansem flirt poprawia mi humor, sprawia, że czuję się bardziej kobieco, pewnie. A to akurat dobrze wpływa na moje relacje z ukochanym i to on czerpie z tego najwięcej korzyści.

Wiem, gdzie leżą bezpieczne granice. Ktoś, kto nie wie, powinien raczej się powstrzymać, bo z flirtu mogą wyjść różne rzeczy... mnie wyszedł związek.

Kristofinio - onegdaj flirt to był rodzaj towarzyskiej zabawy pełnej iskrzącego się humoru i dowcipu. Flirtowało się z kimś raz, dwa lub kilka przy okazji jakiś spotkań w większym gronie. W momencie kiedy flirt doprowadzał  do szukania okazji do spotkań w 4 oczy i zacieśniało te kontakty, kończyła się zabawa i zaczynało stąpanie po kruchym lodzie. Nie wiem jak to wygląda teraz i co obecnie uważa się za flirt - czy nie tzw. podryw?

Flirt nie jest zdradą

Czytam wasze wypowiedzi i szczerze, to łapię się za głowę.
Facet zawsze powinien zapytać co jest zdradą dla dziewczyny. Dla mnie nawet flirt jest zdradą.

Przeczytałem tutaj, że flirt podnosi samoocenę kobiecie. Czyli kobieta kusi i kokietuje innych facetów (poza swoim), żeby sobie podnieść samoocenę i chore ego? 
Dla mnie flirt ma do czegoś prowadzić. Jak się flirtuje "bo tak" to po prostu robi się z drugiej osoby chwilową zabawkę, co jest przejawem egoizmu.
Jak wam faceci pozwalają na flirt, to spoko. Ale jeśli nie a wy i tak flirtujecie, to po prostu zmieńcie faceta, bo oszukujecie go. Jeśli facet którejś z was ma do tego problem, to flirtując stajecie się dziewczyną, której on po prostu nie chce i z którą by nie był.

Teraz troszkę psychologii. Facet ma inną niż kobieta. To fakt. Z badań przeprowadzonych w USA (prawdopodobnie dla Oxfordu, ale głowy nie dam)    0% kobiet zapytanych przez nieznajomego o seks nie zgodziło się, bez względu na atrakcyjność faceta. Około 75% facetów zgodziło się na seks z nieznajomą.  To pokazuje różnicę na tym polu w psychice naszej i waszej.
Teraz odnieśmy to do flirtu.
Kobieta (kurtyzany się nie liczą) nie chodzi na seks z byle kim, bo po prostu się szanuje i jest z założenia bardziej... hmm... po prostu bardziej przywiązuje uwagę do uczuć i tego typu kontaktów (mają większe znaczenie dla niej). Facet za to może iść z inną do łóżka i rano wyjść z pokoju nawet nie znając jej imienia. Tak już jest.  I tutaj mała ciekawostka - seks z nieznajomą podnosi EGO faceta, bo to nowa dziewczyna, bo to coś innego itp.

Kobieta flirtuje, bo chcę podnieść ego i sprawdzić czy nadal to ma.
Facet zmienia dziewczyny w łóżku jak rękawiczki, bo to podnosi jego samoocenę i sprawdza, czy nadal potrafi "coś wyrwać".

W obu przypadkach ludzie traktują się przedmiotowo.

Wiedząc to teraz pomyślmy - kobieta mówi do faceta " zróbmy coś, żeby podnieść sobie ego. Ty zrób coś, co sprawi że poczujesz się pewniejszy swojej męskości a ja analogicznie zrobię coś, żeby poczuć się bardziej kobieca".    Panna idzie flirtować a facet idzie "bzykać".
To otrzymamy jeśli będziemy patrzeć na  EFEKT = podniesiona samoocena. 

Patrząc na flirt w sposób "mi flirt pomaga to on też może flirtować" pokazujecie tylko swój egoizm i pewne ograniczenie, bo to, że wam flirt pomaga nie znaczy, że facetowi pomoże i wystarczy.

Warto? 
Jak dla mnie nie.

Kobieta może mieć znajomych i gadać z nimi, ale flirt jest dla mnie przejawem tego, że tak na serio dziewczyna nie jest w 100% ze mną. Jestem ponad 8 lat z dziewczyną i nigdy nie flirtowała z nikim. Ma kolegów, ale z nimi tylko rozmawia. Bez flirtu. Nie musi sobie podnosić ego bo umiem sprawić, żeby czuła się kimś wartościowym. Siedzimy sobie czasami i wspominamy znajomych, którzy właśnie mieli podobne poglądy co do flirtu jak te przedstawione tutaj. Żaden z tamtych związków już nie istnieje. Omijamy wiele kłótni przez to, że szanujemy swoje zasady.
Przyznam, zdarzyło mi się flirtować czasami za dzieciaka, ale były o to problemy i sam z tym potem nie czułem się OK. Teraz nie flirtuję. Nie ma po co. Za dużo jest do stracenia a ja sam znam swoją wartość.

Tak więc wszystko sprowadza się do rozumienia i szacunku. Może mam za stare poglądy, ale jak widać w moim przypadku zdają egzamin
Jeśli będziecie patrzeć na cel/ efekt - to pozwalajcie facetowi po swojemu dojść do jego podniesienia EGO.
Jeśli patrzycie na to pod jak na " mi wolno to co tobie" - to upewnijcie się najpierw, że da to ten sam efekt po obu stronach, bo w innym wypadku wychodzicie na egoistki, a egoiści najlepiej się sprawdzają, jako single

Niestety - bycie singlem to nie bycie w związku i odwrotnie. Związek to też pewnego rodzaju ograniczenia i poświęcenia dla drugiej osoby, żeby ominąć kłótnie i sprzeczki. Do tego trzeba dorosnąć.

Gratuluje tym, którym udało się przebrnąć przez cały mój post ze zrozumieniem.

Racjonalista, ja też mam kolegów, np na uczelni i też rozmawiam z nimi, bez flirtu, bez żadnych oczek i dwuznacznych rozmówek. Taka jestem. Nie byłabym zadowolona np gdyby mój facet flirtował, rozmawial z innymi dwuznacznie itp. Tu mam takie samo podejście. Wierzę, że to może być zabawą, ale dla mnie to przesada. I ja właśnie nie muszę nikogo kokoeitowac, żeby wzmacniać swoją samoocenę. No, ale w każdym związku są inne granice.

Flirt jest czymś niebezpiecznym... takie jest moje zdanie.Niby niewinna zabawa w kotka i myszkę, ale.......no właśnie.......ziarnko do ziarnka i zbierze się miarka.

Co do mojego przedmówcy.... w kwestii ubioru, nie do końca się z tym zgodzę - pominę mini ledwo zakrywającą posladki...
Można się mega atrakcyjnie ubierać..... i tak potem w rozmowie wychodzi przysłowiowe szydło z worka...To, co facet pomyśli "na pierwszy rzut" oka wcale nie musi być zgodne z prawdą. To dziewczyna pokazuje, czego jest warta i jak się daje traktować.

Widzisz, problem w tym, że szanujący się facet, który wie, że szuka porządnej dziewczyny nie podejdzie do tej, którą wrzuci do wora  "łatwych", bo uzna, że traci czas więc to nie on tutaj traci jeśli ona szuka właśnie takiego faceta.

Poza tym atrakcyjny ubiór nie oznacza ubiór dający do zrozumienia "jestem do wzięcia".
Nikt nie każe dziewczynie wywalać piersi tak, żeby zakryć tylko sutki, bo do tego widzę, że ostatnio idzie to wszystko.

Szczerze? bardziej mnie kręci jak kobieta jest ubrana normalne -> np w białą bluzkę, ładnie zapiętą, ma ułożone włosy, zadbana i ma kieckę nawet do kolana albo za kolano. I co? nie jest to sexi? Jest to bardziej sexi niż jakby wylazła prawie nago i to jest atrakcyjne.

Jeśli taka kobieta jest świadoma swojej fizjonomii to też wie, że my też jesteśmy dorośli i widzimy, że ma biust, długie nogi itp. Nie musi tego eksponować jakoś szczególnie.
Chodzi o eksponowanie walorów, tak? Więc jeśli wygląd jest oczywisty a kobieta nadal pokazuje np biust jakoś bardzo (mimo, że go doskonale widać nawet pod ubraniem) to jakoś trudno jest uwierzyć, że ma coś innego do zaoferowania z arsenału walorów. Uwierz nawet pod ubraniem widać, że macie biust i figurę. Nie mówię, że kobieta ma chodzić jak w Iraku . Ważne, żeby to się mieściło w granicach dobrego smaku. Ma inne walory? No to jedziemy niech się pochwali inteligencją, oczytaniem, gotowaniem albo nawet szydełkowaniem, ale dla mnie eksponowanie na siłę czegoś co jest oczywiste jest traktowaniem faceta, jak idioty, jak dziecka. "Patrz, tam jest tęcza, zobacz ile ma kolorków? widzisz?" ...  " Patrz, jestem zgrabna, mam ładny biust, figurę itp, widzisz?"  schemat ten sam słowa inne. Uwierz, ja widzę ładną kobietę i stwierdzę, że jest ładna ale potem pomyślę "OK.. ale ładne pudełko nic nie daje. CO jest w środku?"  bo tak na serio po latach wygląd ucieka. Jeśli to wszystko co dziewczyna ma... no to w wieku 40 lat... nie ma niczego.

Makijaż - Oj tutaj też można przesadzić. Kobieta może się malować żeby czuć się piękną itp. Wiadomo - hormony, okres, wypryski itp. Może czuć się z tym źle. Makijaż jest dla kobiet (z założenia ) Ważne, żeby nie przesadzić i nie upodobnić się do ściany, z której można szpachelką zdzierać warstwy zanim się dojdzie do tej prawdziwej.
Z resztą weź makijaż Jolanty Rutowicz a np prezenterki wiadomości. Nawet jeśli mają taką samą ilość "tapety" to jest ona tak dobrana, że jedna budzi pożałowanie a druga respekt. Tak samo tutaj jedna się umaluje ładnie i  ukryje niedoskonałości, a druga będzie wyglądać jak pośmiewisko albo galerianka

Oj xD słyszałem ich masę.

Niestety lub stety ale w moim wieloletnim zwiazku ponad 8 lat flirt byl juz postrzegany w kategoriach zdrady. Takie mielismy granice i znajac je kazdy wiedzial jak ma postepowac. Wszystko bylo do czasu gdy on zlamal ta zasade i dodatkowo inne.

Ale w ogolnosci musze przyznac, ze wolalam zostawic faceta "psa ogrodnika" (do tego oszukiwal, klamal i krecil) niz go zdradzic czy flirtowac aby sie dowartosciowac bo on mi tego czego potrzebowalam w ogole nie dawal (w ostatnich latach). Wiec takie go szczescie w zyciu spotkalo, ze moglam juz kokietowac innych aby czuc zainteresowanie plcia meska (bo czulam sie brzydka, nieatrakcyjna itp) ale podjelam decyzje o rozstaniu.

Jezeli w ustalonych (przez obie strony) zasadach naszego zwiazku flirt jest niedopuszczalny a mimo to do niego dochodzi to wg mnie stanowi to o problemie w relacjach z partnerem i tego sie nie lekcewazy.

Wiesz co juz nawet nie ma co rozpatrywać definicji flirtu, ale wazne by pamietać, że w zwiazku ustala sie zasady. Jezeli obydwoje akceptuja flirt- to sytuacja jest oczywista patrzac na to teoretycznie. Jednakze gdy ustalamy, że flirt jest niedopuszczalny a mimo to przekraczamy ta granice to czlowiek zaczyna sie zastanawiac nad samym pojeciem flirtu, czy powinien go wybaczyc czy nie.. wtedy zaczynaja sie schody. A dla mnie po wielu latach zwiazku zasady to rzecz swięta i koniec- nie ma co sie rozwodzić.

Zasady mam =]  twarde.

Ja od razu mówię o nich i pytam. Na początku zawsze o nich mówiłem. Na moją dziewczynę spadły nagle jak grom z jasnego nieba. Wtedy zaczęły się problemy... ALE... jest inna zasada:

Wymagasz dużo - dajesz dużo. Wszystko staram się rekompensować. Jakoś wychodzi, choć były wzloty i upadki.

W ogóle czym wg. was jest flirt?
Nadal pomimo upływu czasu nie do końca ogarniam co to słowo właściwie oznacza

Na końcu flirtu jest seks. Więc flirt to zdrada. Flirt się rozwija i rozwija. W pewnym momencie ktoś może się wcofać. Jak nikt się nie wycofa, to jest zdrada. Jak się wycofa to jest "sztywno". Dlatego flirt to zdrada.

Nie chce tu przytakiwac, poklepywac po ramieniu, calowac dloni szanownych Dziewczyn na znak poparcia i trzymania sztamy w gronie ludzi przez duze "L" trzezwo myslacych i twardo stapajacych po ziemi, bo to juz zostalo zrobione, ale... no wlasnie.
Racjonalista wielki szacun dla Ciebie, klaniam sie w pas i chyle czola po sama ziemie za Twoje wywody. Cysterna wodki juz jedzie do Ciebie... wirtualnie

Ok, ale jak wg. was wygląda flirt? Czym się on objawia. Pytam, bo wielu ludzi inaczej rozumie to słowo

Hmmm...

Między flirtem a zdradą jest bardzo cienka granica.
Ale nie o tym chciałam.

Jestem Kobietą,ale do podniesienia własnej wartości nigdy nie używałam flirtu.
Bo niby jak podnieść swoją wartość flirtem?????

Bo jakis facet ze mną pożartuje ?Porozmawia?Powie,że pięknie dziś wyglądam?Może zwróci uwagę na nowy zapach perfum????

Otóż MOje Panie,rozmawiam z facetami(większość moich współpracowników jest rodzaju męskiego)---bo lubię ludzi.
Przyjmuję ich komplementy ,mówiąc dziękuję,nie drążę tzw.śliskich tematów,na tanie podrywy,które przez co niektórych uznane bywają za flirt mówię wprost----Nie stać Cię na mnie:)---to działa,jak kubeł wody.

Pamiętam,że moi koledzy w pracy mają dzieci ,żony,samochody...O tym z nimi staram się rozmawiać.Zdarza mi się,że pomagam kupować dla żon prezenty...Kumple za to,naprawiają np.rower mojego syna....

Nie czuję się gorsza,brzydsza,głupsza od tych,które nie flirtują....

Mam jednak coś,czego flirciary nie mają----szacunek.
Ten szacunek to kawa ,jak przychodzę,polopiryna jak mnie dopada przeziębienie,zwykłe ludzkie gesty.....

Szacunek dla tego,że znam swoją wartość i nie muszę jej podnosić przez robienie wrażenia na facecie.

Czym jest dla mnie flirt???
Znakiem dla tej drugiej osoby,że coś może między nami zaiskrzyć,to wstęp do chemii,randek,związku.....

Tez jestem niedzisiejsza.....

Jutro zapytam kumpli w pracy,co myślą o flircie:)

Jakiś czas temu,uśmiechałam się pod nosem ,będąc przymuszoną,do słuchania takiej flirtownej wymiany zdań....

Potem z tym flirtującym kolegą spotkaliśmy się na papierosie i zapytałam dlaczego ze mną nawet nie próbuje w ten sposób rozmawiać.Tak w żartach,ale nie ukrywam,że mnie to zaciekawiło.

Powiedział,że mam klasę i  nie należę do lasek na RAZ,na szybki numerek.

Więc wolę ten szacunek a nie flirt,bo nawet jak gadamy o tzw bezpiecznym temacie ,czyli d.....w moim towarzystwie jest to bez podtekstów...

I tego Wam życzę.Poczucie własnej wartości ma się nijak do flirtowania.

Szukałem własciwie dziś odpowiedzi na to pytanie bo ciągle mnie to nurtuje.

Skoro dziewczyna jest "powiedzmy" wierna i mówi że mnie Kocha,
to jak można wytłumaczyć że piszę do innego faceta per Słoneczko i albo wysyła emotkę - :* .

Po prostu swego czasu jak siedziała na "fejsie" zobaczyłem po za dużo, zobaczyłem jak pisze do innego per Słoneczko, gdy zapytałem się dlaczego tak robi, czy uważa że jest to fair w stosunku co do mnie, odpowiedziała że nie robi nic złego....

A jak odpowiedzieć na fakt że dziewczyna nakryłem ją również przypadkowo jak miała smsy od innego typa że zaprasza go na piwo bo chce porozmawiać, po czym gdy on jej odpisał że nie może a ona do niego że może spacer? gdy zrobiłem delikatną awanturę również odpowiedziała że nie może.

Dlaczego dziewczyny pozwalają wydaje mi się na więcej w stosunku do innych facetów niż facet w stosunku do innej kobiety?
Jesteśmy od 2 lat razem i od 2 lat nie napisałem do innej per słoneczko,kochanie nie wysłałem żadnej - :* - Tylko mowie tak wyłącznie do swojej kobiety, również gdy rozmawiam z koleżanką i ona np kończy rozmowę i napisze - papa :* - odpisuje zawsze - papa ! - lub cześć lub 3maj się.

Tak samo było gdy poszliśmy na dyskotekę gdzie byli Ci faceci, z jednym jak rozmawiała, powiedzmy że jest on typem "jestem piękny i musi być o mnie głośno" obejmowała go jakoś tak dziwnie za plecy za ramie oczywiście przy mnie. Czułem się wtedy jak "gówno" na tle jej klasy i co wtedy. Również uważała że się nic nie stało. I tutaj tracą dwie osoby bo byłem z nią ostatni raz na dyskotece.

Generalnie jaka linia między zaufaniem do drugiej osoby całkowitym a straceniem go jest baaardzo cienka, ponieważ można budować związek bardzo długo i np. ufać sobie ale też można się przejechać na tym szybko bo budowanie związku to branie pod uwagę zdania jednej i drugiej osoby i szanowanie tego - skoro nie podoba się to mojemu chłopakowi a kocham go więc nie będę tego robić.

Na tle całego tematu uważam że flitr w celu podniesienia "ego" kobiecego nie ma sensu, wg mnie jest to zakręcenie się u kogoś innego ewentualnie podtrzymywanie relacji ewentualnie próba nie palenia mostów.

Miłość nie jest pewna i basta.
Pewne jest to że jak amputują nam nogę to nie będziemy jej mieć.

P.S - Uważam ze zamiast per słoneczko można użyć innego zwrotu np kolego, albo słuchaj (w zależności od kontekstu zdania),
Czego oczy nie widzą to sercu nie żal.

Witam.
Widzę, że wątek już długo 'nieruszany', ale sobie troszkę poczytałam niektórych wypowiedzi i wróciła mi troszkę 'wiara w ludzi', a może, jako dla kobiety - bardziej 'wiara w facetów'.

Przede wszystkim - zazdroszczę z całego serca dziewczynie 'racjonalisty' Nie dla wszystkich takie podejście jest mądrym i najlepszym - dla mnie - całe życie marzyłam o tym, żeby móc facetowi ufać - jakoś łatwiej zaufałabym 'takiemu', niż luzakowi, który twierdzi, że dla niego flirt to zabawa i nie ma się czym martwić. Oczywiście to nie daje gwarancji udanego związku. Tylko, że dla mnie jest to tak ważny element, że bez tego, funkcjonowanie w związku jest katorgą.

W moim odczuciu flirt, gdyby miał się skończyć na samym flircie - może nie byłby niczym złym. Tyle tylko, że każde zachowanie człowieka posiada jakieś podświadome intencje. Jest czyn - istnieje też powód tego czynu. Jaki jest powód do flirtu? Podniesienie samooceny? Hm... Widocznie jest ta ocena zbyt niska, a tym razem - dlaczego? Czyli coś jest nie tak. Po prostu uważam, że szukanie flirtu 'na boku' jest zwykłym wstępem do pogłębiania dalszych relacji, naprawiania czegoś, czego brakuje. Flirtuje się z jakiegoś powodu - nikt mi nie powie, że flirtuje z kimś, kto nie wzbudza jego zainteresowania bardziej niż inni. A jak odebrać interesowanie się drugą osobą? Szukanie kontaktu, zaczepianie, rzucanie podtekstów? W moim odczuciu - daje to taki sam ból, jak zdrada - wiesz, że Twój partner interesuje się inną kobietą i szuka z nią kontaktu, bo się nią zwyczajnie interesuje (aktywne zachowania w stronę drugiej osoby same w sobie świadczą o zainteresowaniu). A dlaczego MÓJ partner interesuje się inną kobietą? Bo coś jest nie tak. I problem nie zaczyna się w momencie flirtu, a wcześniej.

Drogie panie, które tak bronicie stanowiska "Flirtuję, bo podnoszę swoją samoocenę" - flirtujecie z każdym? Podając skrajność - zaczepia Was, dajmy na to, w tramwaju - chłop bez zęba, zaniedbany, 'śmierdzący' - i co, flirtujecie? NIE. Bo flirtować chce się z osobą, która wzbudza w nas zainteresowanie, intryguje nas, pociąga. A gdy zaczynają was interesować obcy ludzie i to na tyle, aby zacieśniać znajomość flirtem - ile wart staje się związek?

Sama jestem teraz w sytuacji takiej...hmmm...nie do końca komfortowej. Jak zaznaczyłam wcześniej - 'zakaz flirtu', jako podejście, nie gwarantuje udanego związku - byłam z facetem 5 lat i, chociaż był to tego typu mężczyzna, związek nam się nie udał z wielu innych powodów. Ale szanowałam go za to, że był tak samo fair, jak i ja (nie ma możliwości, żeby partner był nie w porządku i żeby to się nie wydało, zresztą widać takie rzeczy po zachowaniu). Trzymaliśmy się tego i w tej chwili oboje siebie szanujemy, rozstanie przyszło bez udziału 'tej' czy 'tamtego'.

Natomiast teraz... Mam faceta, którego naprawdę zazdroszczą mi koleżanki, znajome itd. Nie chodzi tu o wygląd czy ubiór, kasę. Tylko to - jest dla mnie wsparciem, kiedy może, zawsze odnosi się do mnie z szacunkiem (nawet mnie przywracał do pewnych granic, gdy puszczały mi nerwy), przy znajomych okazuje uczucie do mnie, chociaż nie jest też 'pantoflem', gdy ma inne zdanie niż ja - zawsze szukamy kompromisu, nieraz muszę ustąpić. Jest 'nauczony życia', sam sobie musiał zawsze radzić. Chociaż pracuje za granicą - utrzymujemy bardzo duży kontakt, podczas jego 4-tygodniowych nieobecności - codziennie co najmniej kilka-kilkanaście sms, telefon, skype. Jak wraca - dwa tygodnie się niemal nie rozstajemy, spędzamy czas razem jak najwięcej się da, 'nadrabiając' jego nieobecność. I to nie od teraz, tylko od ponad 3 lat się to nie zmienia.

Jedyne, co mnie martwi... Jego podejście do owego flirtu. Dla niego 'popisanie' z koleżanką na portalu i rzucanie pewnych podtekstów to tylko zabawa. "Przecież to nic złego, to tylko internet, nie spotykam się przecież z nimi, to tylko tak dla jaj, już sobie nawet z nikim pożartować nie mogę?". Tyle, że może to dotyczy tej czy tamtej koleżanki - co jeśli kolejna okaże się bardziej interesująca, pociągająca niż poprzednie i nadejdzie w końcu chęć głębszej znajomości? Przecież od czegoś zawsze trzeba zacząć, flirt polega na 'badaniu gruntu' w pewnym sensie - na ile ten/tamta jest warta uwagi... I w zasadzie może byłabym wdzięczna takiej dziewczynie - gdyby tak się 'wciągnął', wolałabym, żeby odszedł. Ale pojawia się tu kolejny problem - w przyszłym roku planujemy ślub. I co wtedy, jeśli 'taka dziewczyna' pojawi się później, za rok, dwa trzy? Może to pesymizm i zbyt duża wyobraźnia, ale w końcu skąd pewność, że się tak nie zdarzy?

Dlatego podsumowując - flirt to dla mnie jest swego rodzaju zdrada, a przynajmniej wstęp do niej, wyrażenie chęci do naruszenia pewnych granic w stosunku do obcej osoby. W zwykłych stosunkach - ograniczamy się do zwykłych, nienaznaczonych żadnymi 'wyjątkami' rozmów. Próba wyjścia poza stosunki 'zwyczajne' stanowi dla mnie dowód zainteresowania drugą osobą i chęć wejścia w głębsze relacje.

Dlatego sama nie wiem, co z tym dalej robić. Ja się nic nie zmieniłam - podczas związku nigdy nie pozwalałam sobie na flirt. A teraz, mimo tego, ze mój facet stara się jak może (już słuchać nie mogę wszystkich dokoła, że 'szukam dziury w całym', 'Który by się tak starał, jakby miał kogoś na boku'), to mam spore wątpliwości. Dużo się martwię, różne rzeczy przychodzą mi do głowy - i bywa momentami, że nasz związek na tym cierpi. Jest dobrze, rzadko się to zdarza, ale jednak. Brak mi TEGO zaufania i, chociaż kocham nad życie, momentami myślę, że lepiej byłoby się rozstać niż martwić, a w pewnym sensie także 'ograniczać jego', skoro lubi sobie pozwalać na luźne relacje z innymi kobietami.
A wszystko przez niewinny FLIRT.

Wybaczcie, ze wypowiedź się tak wydłużyła - nie planowałam tego Ale uszło ze mnie troszkę, bo ściskanie tych wszystkich myśli i wątpliwości, podczas gdy wszyscy dokoła 'pukają się w czoło', gdy cokolwiek wspomnę, jest naprawdę przykre i męczące.

Pozdrawiam "Staroświeckich" )

Czytam i nie wierzę...na kij być z kimś skoro muszą cię dowartościowywać obcy faceci sama powiedziałaś że TWÓJ własny facet nie podnosi ci pewności siebie a kto ją nie on powinien to robić ( jeśli partner nie jest w stanie ci czegoś dać a ty nie umiesz tego zaakceptować to nie jest bardziej feir się rozstać) zdziwię cię dla mnie flirt ze strony obcego faceta jest dla mnie żenujący co innego kiedy ktoś się za tobą obejrzy czy zatrąbi na cb dla mnie to żenujące bo nie potrzebuje uwagi i komplementów od obcych facetów wisi mi że obcy facet powie mi komplement dopiero gdy usłyszę to od chłopaka naprawdę ma to znaczenie jeśli ktoś zaczyna ze mną flirtować zplawiam go bo nie robię tego czego nie chciałabym doświadczyć ze strony chłopaka który też uważa flirt za coś nieodpowiedniego kiedy jesteś w związku...

Skoro flirt to zdrada to ciagle zdradzam

Czytam Wasze opinie i dochodzę do jednego wniosku. Nie da się udzielić na to pytanie encyklopedycznej odpowiedzi, tak jak np. na pytanie czy bardziej kobiece są blondynki czy brunetki. Bo każdy do tego podchodzi inaczej. Ale uwaga! Przekonanie, że flirt to nie zdrada może być bardzo zgubne! Zasadniczo dlatego, że otwiera drogę do rozważań np. czy pojedynczy pocałunek to zdrada? Albo czy internetowy seks to zdrada? Itp. itd. Poza tym podejmując flirt musimy mieć na uwadze fakt, że skoro godzimy się na niejednoznaczność interpretacji tematu, musimy przewidzieć, że ten sam flirt może być interpretowany inaczej zarówno przez tą osobę, z którą flirtujemy, jak i osobę z którą pozostajemy w związku w tym czasie.

Ja generalnie w tego typu rozważaniach stosuję zasadę "nie czyń drugiemu..." i jak ktoś mnie pyta np. czy flirt to zdrada, przed odpowiedzią zastanowię się jak zinterpretowałbym flirt mojej partnerki z kimś obcym.

Na koniec mała dygresja. Pytanie jest bardzo ciekawe, choć w moim mniemaniu nie ze względu na sam temat flirtu, a raczej na pewien kontekst. To trochę jak rozmowa na temat łamania przepisów. Np. czy łamanie ograniczeń prędkości jest naganne. Powszechność zjawiska powoduje większe przyzwolenie, ale nie zmienia to faktu, że to łamanie prawa. A złamanie jednego przepisu przybliża nas do złamania kolejnego. Jak ukradnę cukierek w sklepie to przecież nic wielkiego. Ale skoro ukradłem cukierek, to może i telefon mogę zwinąć. Z flirtem jest trochę podobnie - jeśli dam sobie przyzwolenie na flirt, to może mogę pójść jeszcze krok dalej. Przecież nadal to kontroluję, czyż nie?