"weekendowy związek "

A nie moglibyscie sprobowac razem zamieszkac??
Taka moja pierwsza mysl...??

Związek to nie tylko motyle w brzuchu z czasem przychodzą także obowiązki, które mogą nieznacznie wpłynąć na codziennie kontakty, prawda jest taka, ze każdy dzień daje nam nowe możliwości, przed kazdym z partnerów otwierają sie nowe pespektywy i wyzwania, które znajomość wystawiają na próbę i tu okazuje się jak sobie z tym radzimy, na ile jesteśmy dojrzali aby zmierzyć sie z pewnymi zmianami. Wydaje mi się, że przyzwyczaiłas się do jego codziennej obecności, wszystko robiliście razem i teraz brakuje Ci zajęcia. Weekendy to bardzo dużo, tak naprawdę, to wiekszość par, które mają życie zawodowe, nie mieszkających razem, młodych, ropoczynających jakąs tam karierę, tak się widuje.. wyobraź sobie, że ktoś pracuje do 16, czasem do 17 bo tak jest w firmach prywatnych, w domu czekają inne obowiązki, poza tym często sa jeszcze studia, np w weekendy, które także wymagają poświęcenia czasu na przygotowanie się.

Powinnaś, to sobie w ten sposób tłumaczyć, tak uważam. Nie widze powodów, do wściekania się i złości, bo to może się źle skończyć, chłopak zapier**** powiem nieładnie cały tydzień, po 10 godzin, robi to dla Was, w weekend pewnie jest padniety, ale ma siły dla Ciebie, potrzebuje Twojego wsparcia i pewnie wieczorem chce usłyszeć Twój ciepły i miły głos w słuchawce, albo zobaczyć roześmianą twarz na skypea, żeby mieć motywację do tego aby mile spedzić czas w weekend.

ps, doceń to że jest pracowity, że zarabia, że ciezko pracuje .. fizycznie, nie mylę sie chyba, to dobrze o nim świadczy , pozdrawiam i życze wytrwałości

Doskonale Cię rozumie, ,bo jestem w takiej samej sytuacji. Mój facet jest kucharzem, pracuje po 10-11h. Ma wolny tylko co drugi weekend i jakiś dzień w tygodniu. Wszystko zależy od tego, jaki ma grafik. Niestety nie mieszkamy razem i na razie takiej możliwości nie mamy. Musimy poczekać rok. Kiedy jest w pracy nie piszemy w ogóle, bo on nie ma jak. Strasznie tęsknie za nim. Kiedy konczy prace ok 22, to zazwyczaj jest tak padnięty, że od razu idzie spać, więc nasz kontakt w ciągu dnia opiera się na kilku sms, a czasami nawet  i nie i tak cały czas!! widzimy sie co 2 weekend kiedy ma wolny i niekiedy w tyg, jak ma ten dzien, a ja mgę odpuscic sobie zajecia na uczelni, co się też rzadko zdarza. Niestety trzeba to przetrwac. Jest mi cholernie smutno tym bardziej,ze jest to zwiazek na odleglosc (60km). Nie mam pretensji tak jak Ty do niego, że pracuje ale nistety przez to często sie klocimy, bo po oprstu tesknota jest silniejsza. Cieszę się, ze ma prace, ale nie ma za to czasu dla mnie...
Także nie jestes sama:) łączę się z Toba bólu my też czekamy rok i mam nadzieje, że wyprowadza się do niego i będę miala juz go codziennie przy sobie chociaz na te pare godzin, bo pracowac dalej tak będzie.

Mika09 no moge z czystym sumieniem powiedziec ze mnie rozumiesz dla mnie pewnie tez dlatego jest ciezko bo to dopeiro poczatek W Polsce zaczął pracowac od dwoch tygodni mysle że z czasem i Waszym wsparciem bedzie juz łatwiej bo sie przyzwyczaje ale tak jak Ty chciałabym juz z nim zamieszkac ale tak jak mowilam chce poczekac   kasia_xyz hmm ja jakos nie czuje stresu jestesmy ze soba juz pewien czas i dopiero teraz spedzamy tylko weekendy tak to widywalismy sie praktcznie codziennie, za granica tez przez dwa miesiace mieszkalsmy razem wiec nie mam obaw zeby z nim zamieszkac uwazam ze znam Go bardzo dobrze widze jak sie zachowuje w roznych sytacjach po to mamy ten czas przed ślubem zeby sie dobrze poznac a jak juz sie pokocha to rowniez sie ufa wiec obawy znikaja

kasia_xyz rozumiem ze pojawiaja sie takie sytuacje nie mowie ze swiat i faceci sa idalni , zreszta kobiety tez nie są tylko ze ja uwazam ze nie mozna na kazdego patrzec pod takim wzgledem. Nie mowie ze juz bede za niego wychodzic ja poprostu uwazam ze po to mamy czas przed slubem zeby sie poznać a pozatym zarowno mieszkajac z facetem przed slubem moze byc cudnie a po slubie pokaze jaki jest naprawde ...takie sytuacje sie zdarzaja. Ja chce budowac zwiazek na zaufaniu i włąsnie tak robie Uwazam ze nie musze zamieszkac z nim zeby Go poznac wiadomo ze kazdy ma swoje wady i gdy juz zdecydujemy sie na slub to bedziemy musili zaakceptowac swoje charaktery. a co do Twojego pytania:) to staramy sie wytrzymac ale przyznam ci ze czasem nam sie nie udaje... ale to jest naprawde sporadyczne i m.in dlatego nie chce zamieszkac razem bo wtedy byłoby jeszcze cieżej sie powstrzymac teraz jest ciezko a co dopiero gdy bysmy mieszkali razem

Ja rónież uważam ze takie sytacje sie dzieją tylko ze ja nie chce go "testowac" mieszkajac razem. MOze masz racje mowiac ze zatesknie za weekendowym widywaniem sie ale narazie to tesknie za Nim ale dzisiaj juz czwartek wiec krok do weekendu znam wasze zdanie na temat wczesniejszego mieszkania razem ale opowoiem wam pozytywna historie  - moja mama i moj tata byli ze soba tylko poł roku ale pokochali sie wzajemnie i wzieli slub i zamieszkali razem i stworzyli cudowna rodzine wiadomo były czasem kłotnie (ale to wiem z opowiadan mamay bo ja nie byłam swiadkiem ani jednej kłocili sie o zwykle rzeczy jak kazdy tata nie był alkoholikiem ani nie obrazał mamy był zwyklym facetem chociaz jak dla mnie najcudowniejszym tata na świecie Po poł roku bycia razem podjeli najlepsza decyzje na swiecie i im sie udało niestety tata zmarł ale takiego zwiazku jaki tworzył z mama życze kazdemu Znam tez inna historie mojeje siostry ktora byla bardzo dlugo z facetem wzieli slub wsyztsko bylo dobrze ale zaczal pic byli w seperacji i mielei wiele trudnych chwil dal mnei byl to szok bo moi rodzice zawsze byli ostoja dla mnie a tu nagle szwagier zachoiwywal sie tak ze ja az sie balalam ale przyszedl raz pewien dzien kiedy wsyztsko zrozumial chodzi na AA i od kilku lat jest juz trzeźwy. Tworza wspaniałą kochajaca sie rodzine. Uwazam ze nie ma reguly na zycie ale ja chce patrzec na nie z pozytywnej strony moze dlatego ze rodzice dali mi taki przyklad a moze dlatego ze naprawde w zyciu spotkalo mnei duzo szczescia a moj partner naprawde jest tego kolejnym przykładem.

a ja to widzę tak.. mieszkaliście już ze sobą więc nie boisz się jak będzie bo już masz kawałek takiego czasu za sobą.
nawet 5 lat spotykania sie może pokazać że nie do końca znamy/akceptujemy drugą osobę.. mieszkanie pokazać może to i owo..jakieś przyzwyczajenia czy rytuały których np nie zakacpetujemy..
a co do sexu , zdarza się.. więc to kolejna sprawa którą macie za sobą.
ja nie rozumiem, mówisz jakbyście byli tacy czyści i nie wypróbowani,że nie ma mowy o wspólnym zamieszkalniu bo to dopiero po ślubie,  tak zgodnie z nakazami religii a tak naprawdę wszystko macie już za sobą.

airwaves nie chodzi mi o zadna czystosc (nie wiem skad w ogole to wziełąś) a  o moje podejscie do sprawy i tyle. Tak mieszkalimsy razem ja on i moje dwie starsze siostry a sex tak zdarzal nam sie w naszym zwiazku pare razy ale ciagle pracujemy nad tym zeby jednak starac sie wytrzymac chcoiaz czasem jest ciezko jesli nie wytrzymiemy i emocje wezmą góre spowiadamy sie z tego i probujemy z calych sil znow wytrzymac wiem ze sa lepsi od nas ktorzy postanowia nie uprawiac sexu przed małżeństwem i dotrzymuja tego podziwiam ich, my staramy sie pojsc w ich slady a jesli nie wychodzi nie rezygnujemy z tego tylko spowiadamy sie i probujemy od nowa. NIe mamy wszytskeigo za soba jak to powiedzialas bo dzielenie obowiazkow i zycia w normalnym zyciu w Polsce a w sezonowej pracy za granica gdzie w "domku" spedzasz tyle czasu ile spisz bo reszte pracujesz tak jak to było w naszym przypadku to sa dwie rozne sprawy. Więc wszystko przed nami i w najmniejszym stopniu nie zgadzam sie z Twoja wiadomoscia a moje poglady nadal sie nie zmieniaja i uważam ze wszystko PRZED nami a nie ZA, jestem tego pewna !

aniula902 rozumieem Twoje zdenerwowanie tez często ono u mnie bierze góre ale wierz mi że czasem warto jakos spróbowac sie wyciszyc i pomyslec o przyszlosci (chociaz wiem jakie to trudne kochana) On cie kocha i pracuje na Wasza przyszłość Macie siebie i to jest najwazniejsze. Trudne sa takie "weekendowe" związki bo tesknota doskwiera ale po zobaczeniu ukochanego po dłusższym czasie daje taką radość w sercu która wszystko rekompensuje:) pozdrawiam Cie serdecznie