Czy zmiana orientacji seksualnej jest możliwa?

Zgadzam sie w 100% z Anemonne.

Często w młodych latach pod wpływem rodziny, otoczenia nasze pragnienia mogą być zepchnięte gdzieś w podświadomość. Dobrze ukrywane nie zawsze muszą się ujawnić..no ale nie każdy potrafi długo żyć przeciw swojej naturze

Hmm, ciężko powiedzieć. Mam koleżankę, którą od zawsze interesowali TYLKO faceci. Natomiast odkąd poszła na studia, zaczęły interesować ją również kobiety i takim oto sposebem jest bisekualna. Raz jest z kobietą, raz jest z mężczyzną, a kilka lat temu nakierowana była tylko i wyłacznie na facetów. O kobietach w ogole nie myślała pod względem sfery intymnej i nawet teraz, jak z nią rozmawiam, to mówi, że w życiu by nie przypuszczała, że tak się to wszystko potoczy. Także nie wiem czym to jest spowodowane, ale jak widać można:)
Ja jestem osobą tolerancyjną i nie mam nic do bisekuslistów i homoseksualistów. To są tacy sami ludzie, jak my wszyscy tylko po prostu wyznają inną orientację, ale to nie powinno mieć wpływu na stosunki międzyludzkie, wyśmiewanie się z nich, krytykowanie itp i nie potrafię zrozumieć ludzim, którzy traktują ich jak wrogów czy ludzi z komsosu.

Mam koleżankę, która przez wiele lat związywała się wyłącznie z mężczyznami, ale ci niestety wielokrotnie ją zawodzili, podobnie jak małżeństwo, które stosunkowo szybko zakończyło się rozwodem. Te doświadczenia nauczyły ją być silną i świetnie samej radzić sobie w życiu. Była samodzielna finansowo, realizowała się w pracy, towarzysko także. Nie stroniła od mężczyzn, ale po kolejnej porażce doszła do wniosku, że oni jej po prostu nie rozumieją i chyba nie jest w stanie z żadnym stworzyć naprawdę szczęśliwego związku, a inny jej po prostu nie interesował. I wtedy właśnie na jej drodze pojawiła się homoseksualna kobieta. Rozumiały się bez słów, miały podobne zainteresowania, podobne spojrzenie na życie, spędzały ze sobą naprawdę dużo czasu, aż w końcu postanowiła się z nią związać na stałe. Aby było jej łatwiej żyć, wyjechały razem do innego kraju, tam się urządziły i w spokoju przetrwały prawie siedem lat. Wtedy właśnie dopadł je kryzys, w wyniku którego doszło do zdrady ze strony partnerki. Co się okazało? Ona od tego momentu miała taki uraz, że nie potrafiła się już ponownie zbliżyć i dać im kolejnej szansy, a zaraz potem sama wdała się w romans...z mężczyzną.

I jak rozumieć taką seksualność? Czy można uznać, że jej związek z kobietą był wyłącznie poszukiwaniem emocjonalnego zrozumienia, a może to tylko taki wybryk życia? Przygoda, która choć nieplanowana, przerodziła się w trwały związek? Czy w tym przypadku można mówić o czynniku sytuacyjnym? Dodam, że w chwili kiedy wychodziła za mąż miała ok. dwadzieścia dwa lata, a związując się z kobietą mniej więcej trzydzieści pięć.

Po pierwsze poznałam kiedyś dziewczynę, która całe życie była heteroseksualna dopóki nie została zraniona i stłamszona przez swojego mężczyznę do tego stopnia, że od niego odeszła. I po rozstaniu wpadła w ramiona innej kobiety! Dzisiaj po tych przejściach pomimo, że wciąż umawia się z dziewczynami twierdzi, że nie wyobraża sobie wspólnego życia z kobietą. Swoją przyszłość wiąże tylko i wyłącznie z mężczyzną. Uważa, że swoje skłonności biseksualne nabyła w wyniku danych zdarzeń, jednak nie utożsamia się z tą orientacją.

Słyszałam też pewną historię o chłopaku, który jako już dziecko przez otoczenie był odbierany jako "zniewieściały". Z tego powodu, że rówieśnicy sugerowali mu, że jest homoseksualny zacząl sam o sobie tak myśleć i jednocześnie swoje życie jako młody dorosły człowiek układał będąc przekonany o swojej homoseksualności.
Jednak kiedy w wyniku różnych zdarzeń skomfrontował się sam ze sobą stwierdził, że jest gejem tylko dlatego, że tak zawsze uważali inni.
Obecnie jest zakochany i szczęśliwy w małżeństwie z kobietą.

Biorąc pod uwagę biologię i zdolność do reprodukcji myślę, że wszyscy ludzie rodzą się jako heteroseksualnii.
Natomiast wszystkie trudne i traumatyczne dla nas wydarzenia (także z wczesnego dzieciństwa) mogą wpływać na naszą orientację seksualną, ale aby tak się stało to dane osoby też muszą wykazywać pewne skłonności osobowościowe predysponujące ich do wykazanych wyżej zmian. Te zmiany dzieją się w podświadomości tych osób, wydaje się, że te osoby nie mają na te zmiany wpływu. Jednak te zmiany są "ucieczką", "obroną" jakomś formą poradzenia sobie z trudnościami.

Myślę, że zachowania seksualne mogą być niekiedy nabyte. Słyszałam od  znajomej historię o jej koledze, który po latach nieudolnych usiłowań stworzenia szczęśliwego związku z kobietą zaczął spotykać się z mężczyznami. I w zasadzie nie dlatego, że uważał się za homo, czy też biseksualnego tylko dlatego, że nie chciał czuć się samotny.
Wydaje mi się, że czasami może też być tak, że np. jakaś osoba heteroseksualna może odczuwać ogromną fascynację do osoby tej samej płuci i tą fascynację mylić z pociągiem seksualnym i w sprzyjających okolicznościach może dojśc między nimi do jednorazowego zbliżenia zaaranżowanego przez tą drugą osobę homoseksualną.
Myślę, że też osoby zagubione, o zahwianej tożsamości, które niedoświadczyły bezwarunkowej miłości mogę w swoim życiu poszukiwać siebie i tym samym próbować wszytskiego, czyli też doświadczać bardzo różnych zachowań seksualnych także dotyczących zmian orientacji.

Czasem osoby orientacji innej niż hetero są tak tego pewne, są takie od zawsze, że mozna przyjąć, iż może faktycznie one się już takie urodziły...

To są moje domysły, nie wiem jak jest naprawdę. Jestem np. bardzo ciekawa jak dzisiaj psychologowie, seksuologowie traktują zjawisko orientacji seksualnej. W starych pozycjach książkowych traktujących o wychowaniu seksualnym zazwyczaj dało się wyczytać, że orientacje inne niż hetero były traktowane jako dewiacje seksualne. Jak dzisiaj do tego podchodzi psychologia jest interesujące.

Chcę dodać, że oczywiście nic nie mam do osób orientacji innej niż heteroseksualnej. Uważam, że wszytscy mamy prawo do własnych decyzji, wyborów. Każdy ma prawo do swojej odmienności.

Zgadzam się i jak pisałam wcześniej też nie wierzę w zmiany orientacji. Sama jestem w 100 % hetero i nigdy kobiety nie interesowały mnie inaczej niż koleżeńsko. Są piękne kobiety, często, ale to nie zmienia tego jaką mam orientację. Nie wyobrażam sobie ani związku ani seksu z kobietą, na mysl o tym mnie oldrzuca i myślę, że gdyby byla calkiem hetero to tak by bylo tez u niej.

Etniczna, Anemonne.
w luźnym nawiązaniu do Waszych wypowiedzi dodam, że obecnie odchodzi się od pojęcia "orientacja seksualna" na rzecz "tożsamości seksualnej", która jest pojęciem bardziej płynnym - zakłada między innymi możliwość zmiany (a raczej rozwoju) preferencji.

Warto tu wspomnieć o środowiskach transgender (transseksualiści, transwestyci) oraz osobach wciąż poszukujących swojej tożsamości płciowej, nie określających się jednoznaczenie ani jako kobieta, ani mężczyzna. Ich bowiem trudno objąć tradycyjną klasyfikacją homo/ bi/ hetero. 

Zmiana orientacji na drodze leczenia - lub jakiejkolwiek wymuszonej - nie jest możliwa, zdarza się jednak samoistnie. Można oczywiście mówić o tej zmianie, jako o podświadomej decyzji po traumatycznych doświadczeniach z poprzednio preferowaną płcią (nigdy nie doznałam prawdziwego szczęścia z mężczyzną, krzywdzili mnie), tłumaczy to jednak tylko część historii.