Meżczyzna potwor...????

To przykre, a miało być tak pięknie.Sama przyznajesz że partner jest niedojrzały emocjonalnie i życiowa. To czego spodziewałaś się po takim związku?Myślałaś że go zmienisz ?Wasz związek nie układał sie od początku ,a mimo to obydwoje w nim byliście , po co? Szczerze nie licz na to ze wróci , bo będzie ojcem to nie pomoże ,tak samo jak nie licz na pomoc z jego strony.Jedynie co powinnaś zrobić to dbać o siebie w Twoim stanie.Daj sobie czas ochłoń, pozbieraj myśli , nie Ty jedna jesteś w takiej sytuacji.Pamietaj nic na siłę , a  przyszłości nikt nie zna i nie wie co go czeka.

Art. 141. § 1. Ojciec nie będący mężem matki obowiązany jest przyczynić się w rozmiarze odpowiadającym okolicznościom do pokrycia wydatków związanych z ciążą i porodem oraz kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu.

Z ważnych powodów matka może żądać udziału ojca w kosztach swego utrzymania przez czas dłuższy niż trzy miesiące.

Jeżeli wskutek ciąży lub porodu matka poniosła inne konieczne wydatki albo szczególne straty majątkowe, może ona żądać, ażeby ojciec pokrył odpowiednią część tych wydatków lub strat.

Roszczenia powyższe przysługują matce także w wypadku, gdy dziecko urodziło się nieżywe.

§ 2. Roszczenia matki przewidziane w paragrafie poprzedzającym przedawniają się z upływem lat trzech od dnia porodu.

Możesz wnieść o zwrot kosztów z tego tytułu do 3 lat od porodu, gdybyś się zdecydowała - wówczas możesz to połączyć w jednym wniosku z zasądzeniem alimentów na dziecko.

----------------------------
tak Ci napisałam gdybyś miała z tym problem

Wiem jakie mam prawa....ale jak narazie nie mam ochoty kontaktowania sie z nim bo i tak sie stresuje dostatecznie...dupek mysli ze bedzie weekendowym tata a ja wogole zastanowie sie czy chce zeby kiedykolwiek go zobaczyl choc znajac zycie nie odezwie ise przez 9miesiecy co za typ;/

Prosilam o opinie facetow ale widze ze nie widzicie w tej sytuacji nic zlego jakby bylo to naturalne pozytywne zachwanie...godne pochwaly

Co za typ. jak może chcieć byś usuneła dziecko .

adannnat ma rację.Siedzenie i użalania nad sobą nic nie da - jedynie może to się skończyć depresją.Działanie to najlepszy sposób -czegokolwiek nawet schrupanie jabłuszka czy marchewki.

Moim zdaniem nie ma powodów aby tak bardzo rozpaczać - lepiej być samotną matką niż żyć z takim gnojem.Ten facet nie zasługuje ani na Ciebie ani na dziecko którego serduszko bije w Tobie.Ta jego nowa partnerka widząc jak jej luby traktuje Ciebie powinna od niego uciekać.

dokładnie o alimenty po urodzeniu a teraz dupka pominąć.
co za frajer! dupek! niedorosłe dziecko!
on jest idiotą w całej rozciągłości swej osoby!!
przepraszam zdenerwowałam się

alimenty alimentami ale chyba nie sadzicie ze taki typ ktory odezwie sie i obudzi dopiero po narodzeniu dziecko ze pozwole ise z nim kontaktowac w jakikolwiek sposob skoro teraz nie potrafi nim byc i nawet ani razu sie nie zapytal jak sprawy ida to wogole nim nie bedzie

To, że zasugerował usuniecie ciazy świadczy o nim kim jest! Wogóle nie powinien wypowiadac takich słów - to egoista,, który nie widzi nic wiecej oprocz czubka swojego nosa. Nie chcial być z Tobą, rozstaliście się, ale za dziecko odpowiedzialnosc poniesc musi (alimenty), ale widac ze dziecko go nie obchodzi. To jego sprawa i jego sumienie. Ty badz dobra matka. Wiem jakie to trudne, ale niejedna tak sytuacja sie zdarza, ze facet dzieciakiem sie nie interesuje.  Moglabym napisac Tobie conajmniej kilka z mojego otoczenia. Tacy faceci niestety są.

moja znajoma właśnie zaszła w ciąże (jakiś 9tyg) najpierw jej facet jak sie dowiedział, że będzie dziecko nawyzywał ją, również kazał jej usunąć, zerwał z nią kontakt (byli parą 7lat) ona dała mu spokój nie odzywała się do niego...teraz on przemyślał, zrozumiał, chce wszystko naprawić, nie chce wracac do tego co było, chca zaczac od poczatku a owocem tego ma być mała bobinka w brzuszku

ja nie mowie, ze wszyscy facecia sa beznadziejnie, nie odpowiedzialni, ale na pewno sa tacy ktorzy tez biora odpowiedzialnosc za siebie za swoje czyny i za nich oboje.
moze kiedys przyjdzie czas ze i on zrozumie ze to jest jego dziecko i wezmie za to odpowiedzialnosc ja nie mowie ze masz to przyjac pomoc czy nie tylko chce Wam powiedziec, ze moze na niego tez spadlo to jak grom z jasnego nieba

bylismy zabezpieczeni zarowno on jak i ja....takie rzeczy sie zdarzaja jestem tego zywym dowodem tez bylam w glebokim szoku ale nie ma co gdybac mogliscie powinniscie bo to juz po fakcie....
Oczywscie ze nie chce z nim byc bede wychowywac je sama chodzi mi o sam fakt ze bylismy tyle czasu a teraz zachwuje sie tak okropnie jakby byl obca gorsza osoba brak ludzkosci z jego strony ani grama zrozumienia tylko wieczne pretensje obwinianie i mowienie radz sobie sama....

Kaju! Jesteś mądrą,silną i bardzo odpowiedzialną kobietą a takie kobiety radzą sobie w życiu i Ty też sobie poradzisz.W życiu różnie bywa,ale są też i słoneczne dni i takie i Ty będziesz miała czego Ci życzę z całego serca.
Moja znajoma była w bardzo podobnej sytuacji,mimo rad by podała gnojka(nie nazywam takich facetów mężczyznami)o alimenty ,nie zrobiła tego i sama sobie radziła a "tatuś "przez 5 lat nie widział synka.Gdy Wojtuś miał 5 lat musiała iść do szpitala i nie miała z kim go zostawić (nie ma żadnej rodziny)i wtedy ubrała go ładnie i pojechała do dziadków ze strony "tatusia".Dziadkowie byli w szoku gdy trochę ochłonęli,przyjęli ich bardzo serdecznie.Dziś Wojtek ma 20 lat,dziadkowie są w niego zapatrzeni,ją traktują dobrze a Tatuś ,żałuje ,że nie można czasu cofnąć.Ona ma z nim poprawne stosunki ale nie wybaczyła mu na tyle by być razem.Napisałam to byś zrozumiała ,że wiele jest kobiet w podobnej sytuacji i gdy wydaje się,że nic już się nie może zmienić to życie pokazuje ,że wszystko może się zdarzyć.

Wlasnie wczoraj otrzymalam cudownego meila przez ktorego zemdlalam doslownie zastanawiam ise czy naprawde z nim psychicznie jest wszystko w porzadku...oznajmij ze nie chce miec ze mna kontaktu a dzwonic i pisac moge ale czy na nie odpowie to jego sprawa i zebym sie troche uspokoila ze rozzalaniem sie bo mnie w latwy sposob przymknie:(jak mozna mowic takei rzeczy tym bardziej ze wie tylko moja rodzina zreszta co to teraz za tajemnica jak i tak wszystko wyjdzie na jaw pozatym ja ise niczego nie wstydze bo dziecko nie jest nic winne

w jednym z początkowych postów napisałaś-że on taki nie był. Powiem Tobie że musiał taki być bo ludzie owszem zmieniają się ale nie z dnia na dzień. I nie powiesz mi że kiedyś był pełen empatii ateraz ma wszystko i Ciebie w d...!
Zapomnij o nim walcz o to co należy się Tobie i dziecku, i zacznij spokojnie żyć