'Luźna' atmosfera w pracy małżonki - jak powinienem zareagować.

Witam,
dziękuję za szybką odpowiedź. Co do rozmów, zdaję sobie sprawę, że to to tylko żarty. Ale mimo szczerych chęci - nie chcę czy nie potrafię tego tolerować. Zwłaszcza, że znam takich kolesi, którzy są ujmujący i szarmanccy w pracy, a w domu siadają przed telewizorem a ich żony biegają wokoło.
Co do zmiany pracy - to nie ma szans, kilka tygodni temu podczas rozmowy powiedziałem, że jej poprzednia praca bardziej mi się podobała. M. odpowiedziała, że się czepiam. A towarzystwo jest ok -  wszyscy są tacy, tylko ja jestem jakiś 'inny'. W delegacje wyjeżdża średnio 1-2 razy na miesiąc. Nie wiem, czy to dużo - dla mnie za dużo.
Z tym, że wystarczy jeden moment to ja wiem. Właśnie dlatego piszę. Nie podobają mi się te żarty, gdyż uważam, że skoro w pracy takie żarty są na porządku dziennym to jakie rozmowy prowadzi się po alkoholu z dala od 'domu?. Czy jest w tym coś nienormalnego?

Pozdrawiam

Masz rację. Zastanawiałem się nad tym wszystkim i doszedłem do podobnych wniosków. Po wielu latach w związku nie mamy już tajemnic a życie nie rozpieszcza - zawsze jest czegoś za mało, dzieci chorują, etc. 
Praca to całkiem inny świat. Ludzie mogą 'udawać' innych niż są, wykorzystując fakt wspólnych zainteresowań oraz ilości czasu jaki ze sobą spędzają (cały dzień, nie tylko wieczór kiedy już najczęściej jesteśmy zmęczeni). W pracy łatwiej jest zaimponować - być zabawnym, wyluzowanym, czułym, wyrozumiałym.

I chociaż sądzę, że krótki wyjazd w delegacje raz na jakiś dłuższy okres czasu mogą mieć dobry wpływ na związek - pozwalają zatęsknić i upewniają nas czego nam brakuje najwięcej, nie popieram faktu, że są one połączone z alkoholem i muzyką. Dokładnie z tych powodów o których napisałaś.

Postaram się porozmawiać z żoną na ten temat. Zapytam się czy może ograniczyć liczbę wyjazdów do niezbędnego minimum. Uświadomię jej również, że nie podobają mi się jej reakcje - i poproszę żeby nie generowała i nie reagowała na zaczepki o wiadomym podtekście. Zapytam się jakby się czuła,gdybym to ja się tak zachowywał wobec innych (z łatwością mógłbym wykorzystać swoją pozycją i aparycję i ona doskonale zdaje sobie z tego sprawę).

Z drugiej strony jak bardzo będę się upierał przy tym to nie wiem. Życie jest życiem, a nie chcę żeby po 30 latach ktoś powiedział mi, że przeze mnie nie zaświadczył pełni życia...

Blinky, jeśli nie tolerujesz takich żartów i nie czujesz się z nimi najlepiej to powinieneś powiedzieć o tym żonie. Nie w formie pretensji, kłótni czy wyrzutu, po prostu powiedz, że czułbyś się lepiej, gdyby zapytana o Wasze życie seksualne nie obracała tego w żart albo nie poruszała tematu, bo to Wasza prywatna sprawa, a Ty przecież starasz się jak możesz. Prośba o to, żeby zmieniła swoje reakcje jest na miejscu i nie powinna nikogo urazić.

Natomiast z proszeniem jej, żeby zrezygnowała ze służbowych wyjazdów czy spędzania czasu z współpracownikami nie wyjdzie nic dobrego. Gdyby miała Cię kiedykolwiek zdradzić, znajdzie okazję gdziekolwiek i prawdopodobnie nawet nie podzieli się z Tobą taką "anegdotą" jak o wspomnianym wibratorze. Więc w tym temacie najlepiej będzie, jeśli wiedząc, że jesteście szczęśliwym małżeństwem nie będziesz drążył dziury w całym.
Nie próbuj też metody "Co byś zrobiła, gdybym wykorzystał to i tamto, żeby zrobić jak Ty?" - tak sformułowane pytanie to coś w rodzaju pogróżki, a już na pewno nie dobre narzędzie rozmowy.

Dobrze jest pamiętać, żeby w chwili konfliktu wyobrażać sobie siebie i partnera jako jedną drużynę, a nie dwie przeciwne i mieć to na uwadze przy rozmowie.
Powodzenia