BYŁA ŻONA, wariatka czy ofiara(losu)???

no muszę przyznać, że twarda jesteś i dobrze, należało jej się. Wydaje mi się, że wróciła do domu męża, bo z poprzednim kochasiem jej się nie ułożyło i poczuła zazdrość, że jej mąż może kogoś mieć = kochać innego niż ona. Zadufana w sobie kobieta. Mam nadzieję, że jak obecny facet jej się znudzi to nie zacznie znów Ciebie "nachodzić". Każdy ma prawo do szczęścia, ale ona żeruje na cudzym, zraniła męża swoją zdradą, więc powinna dać mu szansę bycia szczęśliwym. Mam nadzieję, że Wam się uda i ta kobieta zostawi Was w spokoju. Nie widzę tu Twojej winy, żebyś w jakikolwiek popsuła im małżeństwo lub rozbiła rodzinę. Bo też wątpię, czy jej były mąż potrafił jej przebaczyć co mu zrobiła. A tekst, że nie wie czy to jego dziecko, normalnie zwalił mnie z nóg... Godna pożałowanie kobieta. Pozdrawiam Cię

Raczej nie rozpatrywałabym tego pod tym kątem, ona swiadomie odeszła 5 lat temu i nie dlatego ze byla nieszczesliwa, nie z takim facetem, Ja nie znam lepszego faceta niz on, a uwierzcie dziewczyny poznałam ich kilku, ale tak to juz jest jak facet jest zadobry, i nie wrocila dla niego a po to nieszczesne mieszkanie i kasę.Zresztą juz wtedy jak odchodziła powiedziała mu ze go nie kocha. A to ze on przez 4 lata nie wzial rozwodu dopiero zrobil to niedawno to fakt sama mu powiedzialam, ze nie zaczyna sie nowego związku jesli nie skonczylo sie poprzedniego. Ale to taki typ jest.Całe szczęście, ze ma charakter po ojcu, bo jakby odziedziczył po matce to byłaby wojna na noże. (tak na marginesie)ahahhah
A tak w ogóle to niektóre dziewczyny przechodzą same siebie. I wcale nie są lepsze od facetów. Tak obiektywnie patrząc. A potem pretensje ? do kogo o co?
Oglądacie "na wspolnej" -SAMO ZYCIE.

Historia, którą znam. Tam też pojawia się pani "J.". Małżeństwo z problemami, on furiat, psychotyczna osobowość, wyniszczający żonę psychicznie. Kiedy ona zaczyna namawiać go na terapię, usiłuje ratować to, co zostało, z jego strony nic, cisza, zero walki, tylko ciągłe poniżanie jej, maltretowanie fizyczne i psychiczne. A potem romans, z koleżanką z pracy, panią J. - przypadkowa zbieżność? Oczywiście on wypiera się, kłamie w żywe oczy, podczas gdy z kochanką jeździ na wycieczki, sypia, spotyka się na mieście na kawkę, ona codziennie odwozi go z pracy do domu, nadrabiając kilkadziesiąt kilometrów. On - psychopata o buzi niewiniątka - z łatwością jest w stanie uwieść brzydszą od żony, grubą, zaniedbaną, zakompleksioną rozwódkę z dzieckiem, której "nikt nie chce". Po upokorzeniach, zmaltretowana żona odchodzi, nie do kochanka, nie do romansu. Chociaż mąż wszystkim wokół rozpowiada: rodzinie, przyjaciołom, że to żona go zdradziła. Jej nikt nie wierzy, totalnie udręczona kobieta, opuszczona przez przyjaciół wpada w depresję. W dodatku na jej konto na nk przychodzą wiadomości z jakiegoś anonimowego konta, że jest jędzą, zdzirą, że zdradziła etc. Potem te wiadomości przychodzą też do jej przyjaciół i dalszych znajomych. Od administratorów dowiaduje się, z jakiej miejscowości jest osoba, która wysyła te wiadomości (po adresie IP) - to wystarcza, wie już wszystko. Likwiduje konto, przeprowadza się daleko, tymczasem mąż, mieszkający już z kochanką prześladuje ją, wydzwania, mailuje, dalej niszczy psychicznie, przed kochanką uchodząc za aniołka. Byłej żonie - to ona wystąpiła o rozwód - w końcu udaje się stanąć na nogi, odzyskać dawną siebie, równowagę psychiczną, wejść w nowy związek, zacząć nowe życie.  Co z byłym mężem dalej - nie wiem i nie obchodzi mnie to.
Julio lub inna "J" - wiesz o tym małżeństwie tylko tyle, ile opowiedział ci Twój partner. Nic ponad to. Nie dziwię się tej kobiecie - jeszcze żonie, że walczy. Może żadnego romansu nie było? Może on to wymyślił, żeby Tobie zmydlić oczy, a jej dopiec? Nie wiem, czy rozumiesz - chcę powiedzieć dokładnie to, co Różyczka - znasz historię tylko od jednej strony, nie znasz "drugiego końca tego kija" - może powinnaś po prostu porozmawiać z żoną?
Poza tym, jest jeszcze jeden aspekt tej sprawy - dziecko - jeśli rzeczywiście istnieje. Jaki stosunek ma Twój facet do swego dziecka? Spotyka się z nim? Płaci na nie? Kocha je?
Kim w tej układance jest on - ten facet, z którym jesteś, jeszcze mąż swojej żony? Czy warto o niego walczyć? "Taki typ człowieka" - czyli jaki? Mający wszystko gdzieś? Łącznie ze swoim małżeństwem, nieuregulowaną sytuacją osobistą, dzieckiem? Wiesz, po odejściu rozwód powinien być priorytetem, powinno cholernie zależeć mu na tym rozwodzie, dla siebie, Ciebie, powinien mieć na uwadze uregulowanie swojego stanu cywilnego, sytuacji osobistej. Twojemu facetowi widać nie zależy.
Jeszcze jedna kwestia - te błędy, które popełnił w małżeństwie wrócą do was. Nawet jeżeli teraz szczęśliwie zakochana nie widzisz pewnych rzeczy, to minie kilka lat i będziesz wiedziała, czemu była żona od niego odeszła. Bo będzie dokładnie taki sam w stosunku do Ciebie. On się nie zmieni, bo tego nie chce, bo pewnie nie widzi w tym swojej winy, bo jest na za głupi, a może tylko wypiera swoje przewinienia głęboko w podświadomość, a może jest chory... nie ważne. Poczekasz i zobaczysz. Nawet bez rozmowy z żoną będziesz wiedziała, czemu odeszła.

Zgodzę się z jednym - jeśli dochodzi do zdrady - oznacza to że związek delikatnie mówiąc "kuleje". Jedna ze stron decyduje się na desperacki krok, którego skutki najczęściej są opłakane.
Tutaj jednak mamy sytuację 1,5 rocznego małżeństwa, potem mamy zdradę, ciążę, ustalanie ojcostwa - policzyłam około 11 miesięcy, czyli do kupy małżeństwo trwało jakieś 2,5 roku i pani wyprowadza się do kochanka na 4 lata.
Dla mnie szokujące jest porównanie czasowe - z mężem prawie połowę tego czasu (z czego końcówkę trudno nazwać klasycznym małżeństwem). Wychodzi na to iż z kochankiem łączyło tę panią dużo więcej.
Inaczej sprawa by się miała gdyby było conajmniej na odwrót. To po pierwsze.

Poza tym skoro pani zdecydowala się na wyprowadzkę z maleńkim dzieckiem musiała naprawdę być przekonana o słuszności swej decyzji. Jeżeli mąż okazał się psychopatą, pijakiem czy innym zboczeńcem emocjonalnym, do którego nie trafiają żadne tyrady ani po prośbie ani po groźbie - miała ku temu słuszne powody. Zabrała ich wspólne kilkumiesięczne dziecko i uciekła w bezpieczne miejsce.
Większość z nas jest matkami - ja też - i mogę sobie tylko wyobrazić co kieruje młodą matką, która decyduje się na taki desperacki krok. Tym bardziej że pani była bez pracy.
Dlaczego więc po 4 latach nagle wraca do oprawcy? Okazał się mniejszym kalibrem oprawcy niż kochanek?
Jakoś brak mi tu logiki. Wydaje mi się ze po prostu komuś się znudzilo, nie wyszło, czekało mieszkanie, pani dowiedziała się o nowej partnerce i pospieszyła ratować co jeszcze zostało.

Ciekawa jestem też jaki kontakt przez owe 4 lata mieli małżonkowie ze względu na dziecko. Ale to osobna historia.

Kolejną zastanawiającą dla mnie sprawą jest poziom zachowania przy pomocy którego owa pani próbuje odzyskać męża.
Musiałby być rzeczywiście psycholem aby uwiodly go akcje z wypisywaniem sprayem wyzwisk, seksualnymi ogłoszeniami, stalkingiem jego nowej partnerki.
Nie zgadzam się tutaj że w miłości wszystkie chwyty dozwolone. Czy jeśliby doszło do pobicia na przykład - też byłoby to akceptowalne? Albo delikatniej - takie przecięcie przewodów hamulcowych w aucie - jest ok? Doszło przecież już do prób zastraszania zarówno dziewczyny jak i jej rodziców - wspomina o telefonach, mailingu. Sprawa jest w sądzie.

Jedynym na razie rażącym przewinieniem męża jest nie wystąpienie w odpowiednim czasie o rozwód z orzekaniem o winie.
Może miał nadzieję że wróci, opamięta się, a może miał nadzieję że skoro była tak pewna nowego związku - sama o rozwód wystąpi.

Bardzo współczuję autorce wątku, ja kiedy poznałam mojego męża, był już dwa lata po zakończeniu poprzedniego partnerskiego związku. Byli ze sobą wiele lat, dorobili się majątku, pani też większość czasu siedziała w domu zajmując się nastoletnimi dziećmi ze związku ze swoim byłym mężem. Mój obecny mąż pracował na wszystko, kształcił dzieci, pokończyly studia, pani wreszcie poszła do pracy. W międzyczasie miała kilka historii damsko - męskich za uszami (z delikatności nie wnikałam nigdy w szczególy). Nuda ją zabijała, mimo że dwa razy w roku wakacje, zwiedzili pół świata, hobby, zainteresowania, cuda na kiju. Wszystko mało. Pani w końcu tak się dusiła że zadecydowała o rozstaniu. On przystał na to chętnie, też mu się przestało podobać. Zostawił jej wszystko, podżyrował kredyt aby ją było stać na tak samo luksusowe życie jakie wiodła dotąd (przypominam - nie byli małżeństwem, dzieci nie były jego). Przez dwa lata żył sam, w wynajmowanym domu, kupil nowy samochod, zajmował się swoimi sprawami, sporadycznie na telefon pomagając ex w problemach typowo męskich.
Pojawiłam się ja.
Od początku postawilam sprawę jasno - nie pomagamy w sprawach "męskich" ex. Jest książka telefoniczna, pani ma dorosłego syna, wokół mnóstwo fachowców, internet. Nie stwarzamy sytuacji, ktore mogłyby zostać przez nią odczytane na opak.
On się absolutnie z tym zgodził i gdy nastąpila kolejna sytuacja - napisał maila że przykro mu ale ma inne zobowiązania. Musi poradzić sobie sama. I co? Pani dostała przysłowiowego pierdolca. Dwoiła się i troiła aby utrudnić mi życie i zachwiać poczuciem bezpieczeństwa przy boku mojego faceta. Nie była tak wulgarna jak opisywana przez autorkę byla żona ale i tak zatruwała mi życie. Na szczęście wyprowadziliśmy się, zmieniliśmy numery telefonow, wszystko potoczyło się normalnie.
I tego Ci droga autorko życzę.

musiałaś niedoczytać albo Ci umknęło gdzieś.

Różyczko i Emilio, nie obraźcie się, ale chrzanicie od rzeczy. Po zachowaniu tej kobiety wyraźnie widać, że ma problemy z psychiką, a w takim przypadku czy jej mąż by ją tłukł, czy na rękach nosił, to i tak nie miałoby większego wpływu na nią.
A Wasze posty to typowy przykład myślenia jajnikami - facet jest świnia, to jest zawsze winny, a skoro jest zawsze winny, to jest świnia.

Żyworódka - Przeczytałam i znalazłam:

Stąd mój wniosek że pozew o rozwód był inicjatywą podjętą na skutek konkretnego postawienia sprawy przez autorkę wątku.
Ale przyznaję, nikt z nas duchem świętym nie jest i ciężko być pewnym na 100%.
Sarkazm Julki co do podziału majątku - moim zdaniem - jest jak najbardziej na miejscu. Jest wkurzona, założyła kobiecie sprawę z powództwa cywilnego o szkalowanie. Dziwiłabym się gdyby piała peany. Po prostu leci prawem serii, bo kobieta zatruła jej życie.
Ja mając zatruwane życie przez exową mojego męża też nie przebierałam w słowach - w duchu niestety - wtedy forum netkobiet nie znałam, a do bliskich nie chciałam wylewać swoich żalow.

ą.

A może dlatego dziwnym, że na 10 stosunków z kochankiem przypadał jeden z mężem, więc prawdopodobieństwo, że wpadnie z kochankiem było 10 razy większe?
Doszukujesz się i czepiasz nie wiadomo czego.

Dla mnie Twoja jest niesmaczna - kwestia gustu i wrażliwości.

No i znowu uważam, że się czepiasz. Bo dla mnie z tego fragmentu wynika:
1. Wszystko było ustalone.
2. Ona ze złośliwości przed samym sądem się wycofała (a co dzień wcześniej nie mogła zadzwonić i renegocjować umowy?).
3. I przez to autorka wątku jest wkurzona, bo sprawa się bez sensu przeciąga.

Oczywiście - telefony to jej sprawa, a napisy to krasnoludki. Nawet mi się śmiać z tego nie chce. W każdym razie dałaś jako następna popis myślenia jajnikami - kobieta ma prawo zdradzić, wyprowadzić się od męża na 4 lata, a on ma siedzieć i czekać aż ona laskawie wróci, bo jak nie to jest winny, więc ona slusznie robi gnębiąc (stalking) jego obecną partnerkę... Ręce opadają na taką hipokryzję. Ciekawe co byś napisala, gdyby sytuacja była odwrotna - facet zdradził, wyniósl się na 4 lata, a teraz se zapragnął wrócić i gnębi obecnego partnera. Stawiam dolary przeciwko liściom, że byłabyś wielce oburzona... na faceta oczywiście.
Jak czytam takie "przemyślenia" jak Twoje, Emilki czy Różyczki, to mi normalnie ręce opadają

Chyba rzeczywiście czytamy co innego.... Bo ja widzę takie zdania autorki wątku:
>>Miało byc załatwione wszystko na jednej rozprawie, ale nie oczywiście dama nie zgodziła sie na ustalony wczesniej punkt odnośnie podziału majatku.<<
I widzę tu jedynie wkurzenie, że złośliwość "pani" przedłuża sprawę rozwodową.

Tak z ciekawości będę sobie czytał Twoje posty, by sprawdzić czy równie podejrzliwa jesteś, gdy zdradzona jest kobieta, czy również wtedy Twoja intuicja będzie Ci mówić, że są "pewne niejasności"... Bo jakoś tak moja intuicja mówi mi, że gdy zdradzona jest kobieta, to się w niej winy nie doszukujesz.

Dla mnie to wszystkie trzy osoby zaplatane w tą grę mają pewne ułomności w postrzeganiu świata i odchylenia od normalnego, dojrzałego podejścia do życia.

Nr jeden - była żona. Ma zadatki na wariatkę. Być może jest w pewien sposób ofiarą, ale nie tej konkretnej sytuacji. Raczej dzieciństwa, zlych wzorców, tego wszystkiego, co sprawiło, że weszła w związek małżeński z niewłaściwym dla siebie człowiekiem. Bo uważam, że kazdy może stworzyć szczęśliwy związek pod warunkiem, że trafi na właściwą dla siebie osobę. Widocznie jej były małżonek taką osobą nie był dla niej. Może nie spełniał jej oczekiwań, może nie byli w stanie razem zbudować zdrowego związku - w tym momencie to nieważne. Mogłaby być uznana za ofiarę okropnego małżonka, gdyby nie to, w jaki sposób postanowila radzić sobie z problemami. Kochanek, sposób poinformowania męża o romansie, jej dalsze kroki i to, że mimo wszystko to ona odeszła świadczą o tym, że ona nie jest ofiarą. Różyczko, Emilio - udręczone małzonki psychopatów nie odchodzą do kochankow. One się boją glośniej oddychać, a na pewno nie informują psychopaty o tym, że są w ciąży, ale nie wiedzą z kim. Ciąża, dziecko - to nie są sposoby, żeby uświadomić mężowi, że w związku dzieje się źle i trzeba coś z tym zrobić. A nawet przyjmując Waszą opinię, że ona jest tylko nieszczęśliwą kobietą, której inna zabrała nadzieję na szczęście - to jej zachowanie (smsy, pogróżki, szkalowanie opinii nowej wybranki bylego męża) przypinają do niej łatkę wariatki. Żadna normalna, choćbym nie wiem jak skrzywdzona kobieta, nie zniży się do takiego poziomu. Zresztą bardziej przychylam się do wersji, że ta kobieta ma trochę nierówno pod sufitem. Są takie kobiety i jest ich całkiem sporo. Takie, które nie umieją pewnych rozdziałów pozamykać, żyć dalej i pozwolić żyć innym

Numer dwa - były mąż/obecny narzeczony. On jest strasznie zagubiony. Myślę, że bardzo kochał swoją byłą żonę i dlatego przez kilka lat nie zadbał o formalne rozwiązanie małżeństwa i uporządkowanie spraw. Może i jest dobrym człowiekiem, ale jednak w swoim małżeństwie nie umiał stworzyć odpowiedniego porozumienia i zadbać o związek. A potem nie umiał uporządkować swojego życia. "Bo taki już jest" - to dziwne usprawiedliwienie. No bo jaki jest? Pierdoła, która przyjmuje to, co ześle los i jest mu wszystko jedno jak będzie wyglądała jego przyszłość?

Numer trzy - autorka. W sumie wydaje się najnormalniejsza z tej trójki, najbardziej zaradna, ale... strasznie dużo w jej wypowiedzi stronniczości, stereotypów.

Obrzydliwy stereotyp! Co ma wygląd do charakteru i osobowości? A może to raczej Twój narzeczony tak się zapatrzył na jej urodę, że nie widział lub nie chciał widzieć tego, że ona zupełnie do niego nie pasuje albo, że jej charakterek pozostawia wiele do życzenia?

Skąd wiesz, że ona nie chciała pracować, bo wielką damą była? A może to on miał ambicje zarobienia na rodzinę i nie pozwalał jej pójść do pracy? Może był piekielnie zazdrosny i nie chcial, żeby jego śliczna żona miała styczność z innymi? Z tej wypowiedzi kapie ironia i złosliwość, ale brakuje tu podstaw do klasyfikacji "leniwej wielkiej damy"

A to świętym obowiązkiem zony jest gotować obiady panu mężowi? A wegetarianizm to grzech? A jej mąż to bezwolna, bezmózga maszynka do spełniania zachciewajek żony? Ja tu widzę jedynie kolejny przykład niedopasowania i chorego modelu rodziny, który albo ustalili wspólnie, albo on się na niego zgodził

Dziwne jest to, że małżonkowie ze sobą sypiają i że z tego powstają dzieci?

I znowu więcej ironii niż na to treść zasługuje. Chyba lepiej zrobili, niż mieliby mieszkać ze swoimi małżonkami/żonami a spotykać się potajemnie? A o rozwód mógł się przecież zatroszczyć też Twój narzeczony (a nawet powinien). Dlaczego tego nie zrobił? Moim zdaniem nadal ją kochał i liczył, że wróci, ewentualnie był tak zdruzgotany takim obrotem sprawy, że było mu wszstko jedno

Kolejny stereotyp. Ja bym powiedziała raczej, że Twój facet był zbyt zaślepiony i naiwny, poleciał na anielską buźkę i nie sprawdzał, co jest w ładnym opakowaniu. Świadomość, że zdobył ładną babke mu wystarczyła. Zapomniał, że związek to relacje i że relacje trzeba budować. Obawiam się, że w Waszym związku te jego skłonności szybko dadzą Ci się we znaki. Zresztą już widać, że facetowi brakuje jaj. Zauważ, że całą tę walkę prowadziłaś TY. On tylko łaskawie podjął decyzję, że chce być z Tobą, a nie z nią. Reszta - jak dziecko, które prowadzisz za rączkę, mówisz, kiedy ma się decydować, kiedy się rozwieść itp.

Droga autorko, a czy Twój "fagas" czasem nie był żonaty jak weszłaś z nim w związek? Więc po co ta kolejna złośliwość?

Wyrok I Instancji nie przesądza jeszcze o wygranej.

A czemu Ci "ręce opadają i brak słów", ma takie prawo do obrony i korzysta z niego.

Czy oskarżona wniosła o uzasadnienie wyroku, czy też od razu apelacje?bo też tak można...
Jest 7 dni na wystąpienie do Sądu o sporządzenie uzasadnienia wyroku od dnia ogłoszenia sentencji wyroku ( art.328$1 kpc ). Myślę , że o to wniosła.
Czy złożyłaś do Sądu taki wniosek ? wtedy lepiej się pisze odwołanie, bowiem:
"...Uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które Sąd uznał za udowodnione, dowodów,na których się oparł i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa..." ( art. 328$2 kpc)
Później jest 14 dni na sporządzenie apelacji, licząc od następnego dnia po otrzymaniu uzasadnienia wyroku.

" Grubszej kasy" tzn. ile? bo pisałaś, że wystąpiłaś o odszkodowanie w kwocie 3000 zł, a Sąd zasądził 1400 zł. Zgodnie z art.383 kpc." W postępowaniu apelacyjnym nie można rozszerzyć żądania pozwu ani występować z nowymi roszczeniami..." zatem możesz domagać się tylko kwoty z pozwu.
Myślę, że powinnaś wziąć adwokata.
Wiedz, że Sąd może oddalić apelację Twoją i oskarżonej, jeśli uzna, ze jest ona bezzasadna, może również uchylić zaskarżony wyrok i przekazać wyrok do ponownego rozpoznania.
Może być jeszcze długa droga sądowa przed Tobą,zatem życzę Ci wytrwałości.
Ja tak, po prostu dla ciekawości przejrzałam kpc.i dzielę się z Tobą moimi uwagami

Wniosłaś też o przeprosiny w prasie, czy Sąd to uznał, bo nic nie piszesz?
Pozdrawiam.