moje małe wielkie życie:)

cdn

poznaliśmy się 2,5roku temu w pracy, na początku coś zaiskrzyło... Rozmawiliśmy mówiłam mu o wszystkim o moich największych tajemnicach on też... w jednej z rozmów powiedział, że jest z kimś ale ten związek to fikcja. Zdystansowałąm się, nie chciałam budować swojego szczęscia na nieszczęściu tej kobiety. Nasza znajomość konczyła się na zdawkowym CZEŚĆ. Jednak przez cały ten czas czuć było chemie w powietrzu, gdy np rozmawiałam z jakimś chłopakiem a nie daj Boże poszłam na kawe w pzrerwie zaraz konczyło się na jakiś docinkach przepełnionych złością i zazdrością... Jakieś śmieszne konskie zaloty, które jak na 30letnieg faceta były strasznie zabawne. w listopadzie 2009 pow mi że rozstał się z tamtą kobietą że oboje się męczyli i to nie miało sensu. W głębi duszy byłam szczęśliwa, ale nic z tym nie zrobiłam romawialiśmy ze sobą troche więcej ale nic pozatym . Gdy jego zwolnili postanowiłąm się odezwać stwierdziłam że teraz albo nigdy... i nie żałuje bo jeśli chodzi o seks to chociażby dlatego było warto bo to byłocudowne, nie zapomne tych chwil do końca życia...

Zaczeliśmy się spotykać najpierw, kawa, kino, spacer,później doszło do zbliżenia...  i tak spotykaliśmy się ale ja po pewnym czasie chciałam czegoś więcej... (wiem że on boi się zaangażować, a pozatym ma problemy z wyrażaniem uczuć-wychował się bez rodziców)
chociaż może ze mną jest coś nie tak bo gdy inni faceci mnie rozpieszczali i chcieli na rękach nosić to mnie to irytowało, ale gdyby on to robił byłabym najszczęśliwszą kobietą na świecie!!! A on to taki typowy bad boy, zimny drań itp. Gdy przedstawiał Mnie znajomym mówił "MOJA KOLEŻANKA"!!!
Zbuntowałam się gdy odezwał się 2tyg temu ja to zignorowałam, nieodp, później odezwał się jesze ze3 razyi od tyg cisza...
tęsknie strasznie, ale nie odezwe się pierwsza...
Jeśli jemu zależy to się odezwie (chciałabym bardzo) a z drugiej strony wiem że to jest nierealne. Strasznie mi z tym cięzko, a myślałam żenajgorsze mam już za sobą;((

Ale teraz pora na jego inicjatywe i pokazanie czegoś więcej...

Szczerze,to nie wiem czy odgrywanie się na facetach za własne niepowodzenia jest najlepszym pomysłem.
Zło wyrządzone powraca

Ale ja się na nich nie odgrywam, poprostu wykorzystuje ich "sympatie" a najgorsze jest to że to są naprawde wartościowi faceci. Gdybym była w stanie poczuć coś więcej do któregoś byłabym chyba najszczęśliwsza na świecie...
ale SERCE NIE SŁUGA...

staram się być twarda. Od środy do dziś włącznie dzwoni codziennie, pisze, prosi o spotkanie, dziś wręcz błagał... powiedzialam, nie! Kazałam mu sie zastanowić nad tym wszystkim jaki to ma sens, że ja nie potrafię tak żyć. powiedział że jestem nieobliczalna... hmm stwierdził tak bo nie jestem na każde jego zawołanie jak na początku... przed chwilą dostałam smsa od niego "Ślepy(to nasz kolega z pracy, mój były adorator o którego było pare afer)powiedział mi kiedyś,że ty jesteś prawdziwą kobietą a nie tanią imitacją i teraz wiem że miał 100% racji" hmm tylko iekawe czy coś się zmieni, póki co spotkania nie planuje

Szansę?? w zasadzie jaka to szansa. Tyle razy się na nim zawiodłam... Cholera zależy mi na nim ale nie chce cierpieć bardziej... TEraz szybciej zapomne... tzn troche przecierpie ale wyjdę z tego... a im głębiej w las tym więcej drzew... jak tak patrze trzeźwo na to(tzn logicznie:)) to mam wrażenie że my jesteśmy zupełnymi przeciwieństwami że to nie ma racji bytu. gorzej jak włączą się uczucia...

tak Doris... tylko ja chce myśleć:) i dlatego czuje się troche zagubiona... wiem że jak to zakończe będzie lepiej... a z drugiej strony chciałabym się spotkać-zaznaczam że te nasze spotkania nie polegają na seksie tzn nie zawsze... to jest taki facet... jak się spotkamy to możemy gadać godzinami o wszystkim... a później grzecznie wrócić do domu:))

tak wiem, tyle tylko że ja czuje do niego coś więcej niż tylko przyjaź więc nie wiem czy to ma sens