Wiem, że chcę od niego odejść a mimo wszystko..

Witam. Moja historia na pewno jest banalna, ale naprawdę nie wiem co mam dalej robić. Jestem mężatką od ponad 5 lat, mamy dwuletniego syna. Problem lezy w tym, że nasza decyzja o wspólnym życiu chyba była za szybka. Na początku oczywiści było wspaniale. Żylismy jak wolne ptaki i obojgu nam było z tym dobrze. Kupiliśmy mieszkanie, zrobiliśmy remont i zaczeły się schody. Mój mąż jest osobą bardzo trudną. Jest bardzo uparty i ma niewyobrażalnie wysokie mniemanie o sobie. Swego czasu ufałam mu i liczyłam na jego pomoc. To niestety się zmieniło. Już jak byłam w ciąży z naszym synem męża zwolnili z pracy. Tłumaczyłam go tym, że on przecież jest genialny, zawsze sobie poradzi i będzie wszystko dobrze. Siedział na zasiłku, ale i ten wkrótce się skończył. Mój mąz ciągle był bez pracy, bo oczywiści w Polsce nikt nie gwarantuje mu poziomy wynagrodzenia i rodzaju pracy o jaki mu chodzi. Urodził się nasz syn. Mąż dalej na bezrobociu, ale obiecuje mi, że wszystko będzie dobrze i mam mu zaufać. Trudno w to było uwierzyć w momencie, kiedy nie miałam na mleko dla dziecka, ale jakoś to było. Przez pół roku ciągłam jakoś utrzymując wszystko z zasiłku macierzyńskiego. Wreszcie nie wytrzymałam i ?zmobilizowałam? męża do znalezienia pracy. Znalazł, oczywiście nie taka o jakiej marzył. Zatrudnił się jako przedstawiciel handlowy. W międzyczasie ja wróciłam do pracy i oddałam małego do żłobka. I znowu grom z jasnego nieba- mojego męża zwolnili. Znowu zasiłek. Mały przestał chodzić do żłobka, bo przecież ojciec w domu, ale zaczął chorować. Naokrągło antybiotyki i siedzenie w przychodni. Tłumaczyłam to sobie tak, że przecież dzieci chorują. W tym okresie mój mężuś nie żałował sobie alkoholu i papierosów. Kończył się zasiłek. Mąż postanowił wyjechać za granicę, żeby zarabiać. Pojechał do Holandii, pracuj fizycznie. Pojechał w sierpniu. Długo się nie odzywał a jak ja dzwoniłam to mnie zbywał. Wreszcie szok. Przyszedł ogromny rachunek za jego telefon. Sprawdziłam bilingi, a tam kilkadziesiąt telefonów i sms-ów na jeden numer. Zadzwoniłam tam i okazało się, że to numer jego byłej dziewczyny. Pierwsze co zrobiłam to telefon do męża z pytaniem o co chodzi? On wyparł się jakiegokolwiek romansu twierdząc, że są z tą kobieta tylko ?przyjaciółmi?. Jestem w stanie w to uwierzyć, bo mój mąż to dziwny człowiek. W dalszej rozmowie mąż informuje mnie, że już mnie nie kocha i chce rozwodu. Byłam zdruzgotana. Miesiąc czasu próbowałam z nim rozmawiać i przekonać go do zmiany decyzji. Nie udało się. W końcu nie wytrzymałam i złożyłam pozew o alimenty na małego i o rozwód. Nagle mi ulżyło. Zrobiłam się spokojna. Mały zdrowy, ja zadowolona. Przecież żyje mi się dużo lepiej bez niego. W zeszłym tygodniu doznałam kolejnego szoku. Mój mąz dzwoni do mnie, mówi, że wszystko sobie przemyślał, że nas kocha i chce wracać do rodziny. Byłam zdruzgotana. Jak o tym myślę, to wyobrażam sobie jakiś koszmar. Uświadomiłam sobie, że go już nie kocham i nie chcę z nim być, szczególnie po tym czego się dopuścił. Nie mam ani kszty zaufania do niego. Cały czas mu to powtarzam, a on dalej swoje. Czepia się mojej siostry i brata, a także matki. Wmawia mi, że to przez nich nam się nie układa. Zapomina tylko o tym, że zostawił mnie samą z dzieckiem, a oni bardzo mi pomagają. Dodam, że nic nigdy w domu nie robił. Tylko piwo, papierosy i gry komputerowe. Zażądał rozwodu w momencie bardzo trudnym w moim życiu, gdyż wtedy zdiagnozowano u mojej mamy złośliwego raka. Byłam sama i nie mogłam na niego liczyć, gdyż ?on rozwijał się emocjonalnie? (to był cytat). Dziewczyny ja wiem co mam robić. Chcę rozwodu, nie chcę z nim być, również ze względu na małego, który od momentu jego wyjazdu nie ma kataru, nie płacze. Z drugiej strony jestem jakby odpowiedzialna za mężą. On cały czas bierze mnie na litość i wychodzi mu to. Ja wiem czego chcę, ale to bardzo trudne? Doradźcie coś. Może któraś z was była w podobnej sytuacji?.