Męczę się...

Po spotkaniu nic nie napisze? żadnej wiadomości? A może spróbujesz przez wzbudzenie zazdrości? Tzn jak będziesz wiedziała kiedy macie się spotkać to poproś np jakąś dobrą koleżankę, żeby wysłała Ci kilka sms`ów i niby od tak powiedz, że to znowu ten chłopak, który chce się z Tobą umówić czy coś takiego Nie wiem czy to jest wyjście, ale to był mój pierwszy pomysł jaki sie nasunął Chyba że szczera poważna rozmowa

Wygląda na to, że chłopak nie jest Tobą zainteresowany w taki sposób jakbyś chciała. (Przynajmniej nie w tej chwili) Bez przesady przecież (...)! Dla równowagi koniecznie odmów Mu spotkania. Nie wychodź z inicjatywą i czekaj cierpliwe. Nie rozmyślaj o tym. O ile to możliwe Zobacz czy jednak zatęskni. Czasem taka powściągliwość powoduje, że druga strona coś dostrzega..

No właśnie - niech zatęskni, niech pomyśli, że Ty nie będziesz biegła na każde spotkanie z nim skoro on nie potrafi się określić.

Widać, że facet sam nie wie czego chce... Takie jest moje zdanie. I możesz przez niego tak długo się męczyć. Też myślałam o tym, żeby Ci zaproponować odwołanie jakiegoś spotkania, ale widać, że to nie skutkuje... Moim zdaniem zrobiłaś wszystko co mogłaś (wzbudzanie zazdrości, tęsknoty, szczera rozmowa), a skoro to w ogóle nie skutkuje, to uważam, że gość po prostu nie potrafi się określić. Postaraj się go traktować jak normalnego kolegę, bo chyba do niczego więcej nie dojdzie... Obym się myliła:)

Byłam w podobnej sytuacji. Także myśli różne mnie nachodziły.
Zaczęliśmy spotykać się w czerwcu. Było cudownie. Spotkania trwające średnio 4-5godzin. Zazwyczaj wędrówki górskie. Po sesji ja pojechałam do siebie. Minimalny kontakt przez wakacje. Zastanawiałam się co on robi, czy nie ma czasu, spotyka się z kimś itp.  Gdy spotykaliśmy się czułam całą sobą, że jestem dla niego ważna. Chociaż nie przytulał, nie całował. Czasami potrzymał za rękę. Ogólnie to pierwszy raz pocałowaliśmy się dopiero teraz  w październiku (spotykamy się od czerwca). Więc myśli o tym, że chce mnie wykorzystać odpadły, już dawno by to próbował.
Kiedyś nie wytrzymałam i zapytałam go wprost dlaczego tak jest. Odpowiedział, że wciągu dnia ma sporo zajęć. Po za tym nie wiedział za bardzo co napisać (co było dla mnie dziwne ale ok). Ogólnie jest facetem mało wylewnym, niewiele mówi o uczuciach. Zrozumiałam, próbowałam zapomnieć, nie udało się. Z nowym rokiem akad. wszystko przyśpieszyło. Obecnie spotykamy się 2-3razy w tyg. Pisze w pozostałe dni. Niewiele, ale jest lepiej. Ja pierwsza nie piszę, ani nie dzwonię. Czasami się zdarza, ale niezbyt często.
Moim zdaniem powinnaś zapytać, dlaczego tak się zachowuje. Powiedzieć, że nie chcesz być dziewczyną na telefon (dzwoni jak chce się spotkać). Ja mniej więcej to powiedziałam i dowiedziałam się o co chodzi. Faceci naprawdę się czasami nie domyślają o co chodzi, trzeba im naświetlić sytuację. Można wyczuć jeżeli facet olewa sytuację, wtedy lepiej dać sobie spokój.

On jest raczej wylewnym facetem. Dużo opowiada. Mamy wielu wspólnych znajomych, mieszkamy niedaleko, dlatego wykorzystanie nie wchodzi w grę. Wiem, że to nie ten typ faceta. Ale dzisiaj zabrałam w sobie siły. Postanowiłam, że przez najbliższe 2 tygodnie nie będę wchodziła na gg czy inne portale, gdzie zauważam jego obecność. Myślę, że to mnie uspokoi. A potem najzwyczajniej w świecie będę milczeć. Gdy zaproponuje spotkanie, powiem mu, że na dotychczasowych zasadach to ja się nie chcę widywać. Zobaczymy co postąpi dalej...
Jestem ciekawa co z tego wyjdzie. Dam znać jak się sprawa potoczy i wieeeeelkie dziękuję:*

Ale zrobisz jak uważasz:)

Nie sądzę, żeby Twój pomysł był dobry. A przynajmniej nie do tego stopnia, żeby miało się cokolwiek wyjaśnić. Jak sama przyznałaś nie raz milczałaś, a po miesiącu się odzywał i koło toczyło się dalej..a do czterdziestki jeszcze wiele czasu:) Być może ten facet ma jeszcze kilka takich koleżanek jak Ty? Być może lubi spędzać z Tobą czas? Być może to, co jest między Wami jest dla Niego wygodne? Być może boi się zobowiązań, skoro ma tak mało czasu wolnego? Być może (...) cokolwiek tu nie wypiszę, to na pewno na dzień dzisiejszy nie traktuje Waszych relacji jako, czegoś, co mogłoby przerodzić się w związek. Obawiam się, że gdy oznajmisz Mu, że na dotychczasowych zasadach, to Ty nie chcesz się widywać, On się więcej nie odezwie.. (Możliwe, że sam nie wie czego chce!) Jest facetem! Powinien wyjść pierwszy z inicjatywą ,,rozjaśnienia" Waszej sytuacji!!! Wydaje mi się, że takie podchody nie powinny długo trwać. Powinno zajść między Wami coś związkowego, a jeśli nic takiego nie zaszło, to nic z tego nie będzie. Przynajmniej nie teraz.

Zdaje się, że bardzo byś chciała, aby między Wami do czegoś doszło. Tak bardziej to On powinien zrobić krok do przodu, bo Ty postawiłaś sprawę jasno. Wydaje się, więc że Twoja sympatia nie bardzo jest zainteresowana związkiem z Tobą. Wiem, że się powtórzę, ale:przynajmniej nie teraz. Pomyśl tylko jak On ma łatwo. Wie, że jesteś Nim zainteresowana, a nic nie robi. Sama chyba rozumiesz, że musisz sobie Go odpuścić! Nic na to nie poradzisz! Skoro tak jasna dla Niego wskazówka nie pociągnęła za sobą Jego jasnej odpowiedzi, to znaczy, że On traktuje Cię poważnie, ale jako koleżankę. Może się mylę, bo przecież nie byłam naocznym świadkiem Waszego spotkania i nie wiem, co się między Wami wówczas wydarza:) Jesteś w nowym środowisku. Rozejrzyj się za Kimś bardziej odpowiednim dla Ciebie!!!

Napisał do mnie. To teraz ja już w ogóle nic nie rozumiem. Chyba po prostu muszę to przetrwać i zobaczyć co z tego wyjdzie. Pozdrawiam Was wszystkie:)

No nie rozumiem zagrań facetów. Każdy ma inne, trudno je rozszyfrować. Nie wiem cholera czy on chce, czy nie chce. A ta niejasna sytuacja doprowadza mnie do szału. Tęsknię za rodziną, przyjaciółmi i w końcu chcę pokochać i czuć się kochana...

Myślę, że właśnie to może być klucz do rozwiązania. Może jeszcze nic szczególnego do mnie nie czuje, a to, że studiujemy w dwóch różnych miastach nie sprzyja rozwojowi sytuacji. Ja jednak jestem gotowa zrobić wszystko! Zobaczymy jak z jego strony...