"Klin Klinem"..sposobem na zapomnienie

Wiesz duzo jest chyba racji w teori klina. Po odejściu mojego pierwszego faceta cierpiałam dwa lata i o innych nie chciałam myśleć. Wyciągnęła mnie na sylwestra z swoim bratem na siłę, potem zmyła się i jakoś nam było głupio. Po zapoznaniu znaleźliśmy jakiś niewielki wspólny temat i wieczór był miły.
Potem była gdzieś kawa i pogawędki znajomych aż po czasie brakowało mi rozmów z nim. Nie zauważyłam gdy przestałam myśleć o dawnym facecie.
Czytałam gdzieś takie powiedzenie '" Na nieszczęśliwa miłość recepta jest nowa miłość"

Stopniowo postaraj się wrócić nawet na siłę do ludzi, by nie zdziczeć, by nie zamknąć się od ludzi.
Kto wie może za zakrętem jest szczęście większe?

klin klinem ale w jaki sposób?
żeby to nie wyglądało tak że wiążesz się z kimś komu znowu na Tobie zależy i ranisz tą osobę....
no i nie wspomnę o kacu moralnym...
najlepiej odchorować okres tzw "żałoby" bo budowanie związku czy szukanie nowej miłości jak jest się niestabilnym emocjonalnie stwarza sytuację do złego wyboru następnego partnera ...przez co kolejny związek też będzie do du***

jeśli już klin - klinem to zaczęłabym zwyczajnie od towarzystwa mężczyzn...tzn poznawania, spotykania latania na randki (platoniczne) się bez sexu i angażowania...

takie randki platoniczne dadzą Ci poczucie że dalej jesteś atrakcyjna, że podobasz się różnym mężczyzną no i poznajesz też różnych a każdy jest inny i nie każdy zachowuje się jak drań

klin -klinem ? właśnie mi tak znajomi radzą i mnie poznają z rożnymi facetami...ale nie daje rady nie potrafię, może dlatego, że moja tragedia jest świeża, ale na pewno nie chcę żyć samotnie no i też na siłę nie szukam.. zobaczę co mi los przyniesie

Mam to samo co Median a byłam na dwóch randkach z dwoma facetami i to nie to, nic nie czuję nawet cienia sympatii drażnią mnie inni faceci, we wszystkich szukam kogoś podobnego do byłego i pod względem urody i inteligencji i nie znajduję, odpuścilam to sobie na jakiś czas blizej nieokreslony.

O Wy randkowiczki jedne:)  A mnie nikt nie zaprasza, beeee

Właśnie....myślę o takich spotkaniach towarzystkich bardziej..kawa,spacer....czegoś głębszego się boję..pewnie dlatego ,bo jeszcze nie wyleczyłam się na 100% z męża..ale czy to uleczalne całkowicie?...jesli kocha sie kilkanaście lat?...hmmm.Boję się zaangażować...a jak potem zranię..ja bo nie będę w pełni oddana?Z drugiej strony brakuje mi kogos do przytulania....i całej reszty,przeciez jestem młoda..ech

Ja uważam, że szukanie od razu po rozstaniu nowej miłości nie jest dobrym pomysłem. Bo wystarczy popatrzeć, że szukamy kogoś aby tylko nie myśleć o byłym/byłej, aby móc się do kogoś przytulić itp, jednak w sercu nadal będzie tamta osoba. A z tego proste wyjście, że nie będziemy wobec tej nowej osoby szczerzy i w pełni oddani, co może prowadzić do sprawienia przykrości.

Ja po rozstaniu z byłym nie miałam na nic siły i ochoty. Jednak mam tak wspaniałych przyjaciół, że zakasali rękawy i starali się robić wszystko abym tylko o byłym nie myślała. Muszę przyznać, że udało im się   I podobnie jak Ilonta był w moim życiu ktoś komu wypłakiwałam swoje żale na ramieniu i szukałam wsparcia. Facet przeszedł samego siebie w wymyślaniu różnych sposobów spędzenia czasu wolnego tak bym nie myślała o byłym. I choć przez myśl mi przeszło czy aby z nim nie zacząć, to jednak uznałam, że nie chce go wykorzystywać, aby myślał, że jest pocieszeniem i wyjściem awaryjnym w całej tej sytuacji. Wyjaśniłam co i jak i teraz jesteśmy dobrymi znajomymi, a on zrozumiał sytuację, którą mu wyjaśniłam