dokąd odszedłeś mój Mężu?

pola, nie ma slow na to zeby opisac jak ci ciezko... Masz corke to cie powinno teraz calkowicie trzymac przy zyciu, mam nadzieje, ze mozesz tez liczyc na wsparcie rodziny bo to bardzo wazne...
Uwierz, ze ja lacze sie z toba w bolu. W wieku lat 17, na dwa miesiace zanim urodzilam syna, zmarł moj tata. Zupelnie nagle. Byl to dla mnie wielki cios, do tej pory pamietam ten bol i to jak z mama to przezywalysmy... Rozumiem co czujesz, choc twoj bol z pewnoscia jest dotkliwszy...

Pola...wiem jak boli. Choć od wypadku męża minęło 6 miesięcy, to nadal czuję ten ból.
Ale staram się uśmiechać, zaczęłam dbać o siebie-wszystko to dla naszych dzieci. Wiem, że tego by chciał. Zostawił mi ich dwójkę. Córeczkę i synka. Syn nie pamięta już taty
Musisz(niestety, czasem i przez łzy) nauczyć się uśmiechać do córki...to tak jakbyś do Niego się uśmiechała. Bo jedyne miejsce, gdzie on jeszcze jest to Wasza córeczka. To właśnie w niej będziesz z każdym dniem odnajdywać Jego cechy.

Cieszę się, że mam dzieci. Dają mi ogromną siłę na przetwanie tej tragedii. Twoja córka też da Tobie siłę-bądź tego pewna.

Pozdrawiam i mocno Cię przytulam.
Gdybyś chciała jakiegoś wsparcia, miała doła-pisz. Wyrzucaj z siebie to wszystko, co zżera Cię od środka.

Musimy być silne siłą naszych mężów!

Pola nie dodam nic nowego......bardzo się popłakałam gdy przeczytałam Twoją historię........po prostu brak mi słów pocieszenia bo chociaż nie wiadomo co bym napisała nie zmienię Twego losu.To bardzo ciężkie przeżycie dla Ciebie ale modle się głęboko by Bóg dał Ci dużo siły i wytrwałości w wychowywaniu córeczki.Pomyśl że pewna cząstka Niego jest zawsze obok Ciebie.On dał życie Twojej córeczce i w jej uśmiechu na pewno możesz dostrzeć Jego uśmiech.Trzymaj się cieplutko Kochana......miej siłę dla córeczki:)