problemy z rodziną partnera...nie będzie ślubu w kościele

Juz pal sześć rodzine męża,ale mysl o dziecku. Jezeli chcesz z tym facetem stworzyć rodzinę,mieć dzieci,posyłać je do szkoły,to pomysl jak sie bedzie czuło Twoje dziecko gdy nie bedzie uczęszczało na religie,a wszytkie dzieci bedą. Gdy nie pojdzie do komunii i nie bedzie przeżywało tych fajnych chwil? Nie chodzi mi o aspekt religijny,bo dziecko nie mysli w dniu komunii o Bogu,ale o sukience,o prezentach,o całym tym przygotowaniu,będzie czuło sie inne. Wszytkie dzieci bedą tym żyły,o tym rozmawiały i bedą sie wypytywać- A czemu ty nie idziesz?  Bedzie mu przykro,będzie Was pytało....
Nie wiem jak Ty byłas wychowana,czy chodziłas na religie,potem komunia,bierzmowanie,pewnie nie,jezeli tez w ten sposób chcesz wychować dziecko,czy nie masz przykrych wspomnień?
Nie wiesz jak potoczy sie życie Twoich dzieci,moze będą chciały mieć ślub kościelny,a nie bedą mogły puki nie zaliczą wszystkich tych sakramentów.
Jak nie chcesz slubu to ok,ale zastanów sie czy nie lepiej jest ochrzcić dziecko?
Mi jest obojętne czy moje dzieci wezmą ślub kościelny czy nie,to ich decyzja,ale one juz są dorosłe wiec niech samodzielnie i swiadomie podejmuja decyzje. Gdy pojawia sie wnuki,będę namawiała na chrzest,komunie,bierzmowanie,a potem wnuki niech same decydują czy chcą mieś slub kościelny.

Kobietka48, uważam, że dziecko nie musi mieć 'wszystkiego tak jak inni', żeby było szczęśliwe. Jeśli dziecko będzie pytało, dlaczego tak jest- trzeba mu powiedzieć prawdę- że decyzje, jeśli chodzi o religię, będzie podejmował sam, kiedy trochę podrośnie.

Moi bracia są nieochrzczeni- i żaden z nich nigdy nie odczuwał braków z tego powodu. Ja swoją komunię św. wspominam raczej jako czas udręki, bo mam ogromne uczulenie na msze, kościoły i tę całą szopkę. Na bierzmowanie nie zdecydowałam się już świadomie.

Sądzę również, że chrzczenie dziecka dla 'świętego spokoju' nie jest dobrym wyjściem. Generalnie, robienie czegoś wbrew sobie, ze względu na presję społeczeństwa czy bliskiego otoczenia uważam za słabe wyjście.

bezkwiecie, życzę Ci siły ducha, bo to trudna sytuacja... Nigdy w takiej nie byłam- zawsze dogadywałam się bez problemów z moimi 'prawie teściami', i zawsze wybierałam sobie facetów o podobnym światopoglądzie, który wynosili z domu. Mam nadzieję, że będziesz na tyle twarda i stanowcza, że nie ugniesz się pod naciskiem innych.

Ciekawi mnie też stosunek Twojego partnera do tego wszystkiego. Czy on również jest tak religijny? Jak się zapatruje na takie kwestie jak ślub, chrzciny?

Busiu w 100 procentach się z Tobą zgadzam. Ludzie doszukują się w religii wielkich rzeczy a sami sobie ot tak ją spłycają i sprowadzają do drobiazgów, choćby wymuszając na niewierzącym partnerze ślub kościelny...

Iziaaak: gwoli jasności: niewierzący mają ZASADY i kierują się regułami, dużo starszymi, niż zasady religijne - ETYKĄ. Wydaje mi się, że wróżby typu "pewnie i Ciebie zostawi" są wyssane z palca. Jaki związek z ewolucją czyjegoś światopoglądu ma trwałość związku? Czy to znaczy, że każdy, kto np. zmienia się rozwijając podejście do przytoczonych spraw, ma od razy być za razem zmienny jak chorągiewka? Nie wydaje mi się. A święta są ładną otoczką i coraz częściej zamiast sprowadzać się do kwestii istotnych oscylują wokół prezentów.

Bezkwiecie rozumiem doskonale Twoje problemy. Niestety wśród ludzi, którzy dowiadując się o czyimś urzędowym ślubie mówią "aa, to tylko cywilniak" trudno jest nie dać się ponieść, czując, że ktoś lekceważy to, co dla Ciebie jest "czymś". Pamiętaj, że ani ślub cywilny, ani nawet kościelny, w którym pobożni przysięgają swą wierność wypowiadając imię boga, a potem nic sobie z tego nie robią nie daje gwarancji związku. Tym co łączy dwoje ludzi jest istniejąca między nimi więź emocjonalna.
Wiadomo, że Ci, którzy idą pod prąd mają zawsze gorzej. Ale to oni stawiają w życiu milowe kroki, a nie drepczą...

Trzymam kciuki.

I november, pełen szacun