Jestem bardzo nieśmiały. Jak przezwyciężyć to??

Możesz np. skomentować jakoś miło jakieś jej zdjęcie, albo np. zadać pytanie na ten temat, gdzie zostało zrobione itp, skomplementować jej wygląd, zapytać jak udała się 18tka... Coś niezobowiązującego

Co do nieśmiałości- zawsze byłeś nieśmiały? Wiem, jak trudno ją pokonać, to sama miałam taki problem, hmm zresztą chyba nigdy nie będę super przebojowa czy duszą towarzystwa. Mój sposób - zaakceptować siebie, nie wszyscy muszą być głośni, roześmiani itp. Polubić swoją nieśmiałość, bo masz prawo być taki a nie inny. Rozejrzeć się wokół siebie, może obok jest ktoś nieśmiały, nie wyróżniający się na 1 rzut oka, a wartościowy? Może też jakaś sympatyczna, a nieśmiała dziewczyna? Możesz spróbować warsztatów rozwoju osobistego, albo po prostu poszperać w necie, na pewno znajdziesz wiele materiałów, jak pokonać nieśmiałość.

Powodzenia

Dziękuje wszystkim za odpowiedzi... Ale jakoś nie umiem walczyć z tym że mam się za zero Nigdy nie miałem dziewczyny, kilka dało mi po kościach że tak to określę (jedna wyśmiała mnie przy kimś w miejscu publicznym itp). Już tak chyba musi być... Nawet znajomych nie mam dużo (Kobiet) tylko kilku kolegów, a koleżanki to chyba na palcach u jednej ręki da się policzyć. Eh przykre to trochę.

Najgorsze co możesz zrobić w tej sytuacji to użalać się nad sobą. Zachowanie tej dziewczyny, która Cie publicznie wyśmiała, napewno jest przykre,nie powinna się tak zachować. Najlepiej rozmawiać na osobności z kimś na kim Ci zależy, bo nawet gdyby Cie wyśmiała to zostałoby to między Wami. Nie myśl i nie przypominaj sobie przykrych wydarzeń, pamiętaj tylko te dobre Napewno jesteś wartościowym człowiekiem i kiedyś spotkasz dziewczynę, która to w Tobie doceni. Co do niesmialosci to nie wiem, co Ci poradzić, bo też jestem nieśmiała. Kiedyś byłam dosyć odważna, w okresie dojrzewania pojawiły się kompleksy, gwałtownie obniżyła się samoocena, zaczęłam czuć się niepewnie wśród ludzi i stąd powstała u mnie nieśmiałość. Też nie wiem jak ją przezwyciężyć. Ale wierzę, że kiedyś mi się uda. Jak mi się uda, to Tobie też musi, no

Oczywiście, że będzie okej!   Wystarczy tylko pozytywnie myśleć i się nie załamywać. Wiem,że łatwo się mówi, teoretycznie wszystko jest łatwe, ale w praktyce też wcale nie jest trudno. Lepiej być szczęśliwym optymistą, niż użalającą się nad sobą marudą. Postaram się pomóc Ci się podnieść, mam nadzieje, że ciężki nie jesteś    Już w chwili gdy czytasz tego posta, powinieneś uśmiechnąć się i stwierdzić, że mam rację. A to już pierwszy krok w dobrą stronę

Dziękuje wszystkim

martyna2010 masz rację. Jeszcze pomyślę co zrobię ale chyba nie napiszę. I będę dalej próbował coś zmienić.

Oj chyba masz rację
Dziękuje :*
Hmm postaram się spróbować ale nie wiem. Kilka razy już próbowałem się zmienić a zawsze źle się kończyło.
Muszę pomyśleć teraz czy napisać czy nie. Najgorsze że ma wszystko po blokowane ale mogę załatwić GG lub telefon.

Dziękuje. Nie tak bym nigdy nie napisał Tylko porostu nie wiem jak.
Muszę się zmienić to najważniejsze chyba.

Dziękuje za pomoc
Postaram się zmieniać

Najważniejsze, abyś we wszystkim co robisz był sobą. Najgorsza jest sztuczność i udawanie fajnego na siłę. Jeśli czegoś nie czujesz lepiej z tego zrezygnuj. Nieśmiałość jest strasznie uciążliwa, ale naprawdę można z nią walczyć. Choć powiem Ci, że wiele kobiet lubi i ceni sobie właśnie takich nieśmiałych mężczyzn i to wśród nich warto szukać dla siebie bratniej duszy. Ale wiesz, one też może stoją gdzieś z boku, niemal niewidoczne, bo są... nieśmiałe. 

A co do Twojego pytania. Myślę, że warto iść za ciosem- nie spróbujesz, nie będziesz wiedział. Cóż, czasem trzeba się sparzyć, aby potem pójść o krok do przodu. Szczurunia dobrze radzi, szczerość bywa rozbrajająca, a taki tekst niejedną dziewczynę potrafi przekonać. Może tylko nie pisz od razu o tym spotkaniu, poczekaj czy w ogóle się zainteresuje, odpisze, inaczej możesz ją spłoszyć. Powodzenia!

I pamiętaj, facet nie musi być przystojny, żeby się podobać. Spójrz ilu brzydali wokół ma naprawdę fajne dziewczyny . Uroda z czasem blaknie, a dobry charakter zostaje.

młody777, wiesz, to nie do końca jest tak jak piszesz. Owszem, jest duża grupa kobiet, które myślą tymi kategoriami, ale zapewniam Cię, że to nie jest regułą. Mnóstwo z nas marzy o ciepłym facecie, który zaakceptuje nas takimi jakie jesteśmy, z tymi wszystkimi niedoskonałościami, słabościami. Myślisz, że mało jest kobiet, które z powodu swoich kompleksów (często mocno przesadzonych) i nieśmiałości chowa się po kątach??? Uwierz, mnóstwo, trzeba je tylko chcieć zauważyć.

Fakt, wciąż jesteś w wieku, gdzie opakowanie jest głównym wyznacznikiem atrakcyjności, ale uwierz, że z czasem te priorytety się zmieniają. A i teraz nie jest tak, że opakowanie bez wnętrza się sprzedaje. Chyba, że obracasz się w takim pustym otoczeniu, ale tu już współczuję. Ja zawsze miałam to szczęście, że głównie liczyły się inne wartości (a może ja jestem jednak z innej bajki? ). Nie ukrywam, uroda pomaga, ale sama na pewno nie wystarczy.

Myślę też, że czując się nieatrakcyjnym (bo chyba dobrze zrozumiałam?), bardzo skupiasz się na tej właśnie stronie i z góry przekreślasz się jako kogoś kto może kobiecie coś zaproponować. I kiedy już dochodzisz do takich właśnie wniosków po prostu się poddajesz. A to jest błąd myślenia. Jeśli jesteś ciekawym facetem, z którym można rozmawiać godzinami, który potrafi rozbawić, podnieść na duchu kiedy trzeba, który ma szerokie spojrzenie na świat, który widzi coś więcej niż czubek własnego nosa- to jest naprawdę super!

A jeśli mimo wszystko to Cię nie przekonuje spróbuj przyjrzeć się sobie uważnie, zastanów co można byłoby zmienić. Może jakaś modna fryzura, ciuch, nowy styl, może siłownia choć raz w tygodniu- czasem takie drobiazgi naprawdę mogą zdziałać cuda. Kobiety baaaardzo lubią facetów zadbanych i niekoniecznie z twarzą z okładki czasopisma. I mówię Ci to z własnego doświadczenia i z obserwacji .

Oj, jakoś straaaasznie dziwnie się z tą ,,panią" poczułam , bo powiem Ci, że czuję się bardzo młodo i tak też się na co dzień zachowuję, co więcej- zupełnie do mnie nie dociera, że mam lat tyle ile mam . Więc, please, Olina jestem .

A wracając do tematu... Dawno temu też miałam sporo kompleksów, choć znałam swoją wartość i w gruncie rzeczy byłam pewną siebie dziewczyną. Nie powiem, podobałam się chłopakom, ale to po prostu siedziało we mnie i mnie blokowało. Aż kiedyś w końcu poczułam się...piękna, bo inaczej na siebie spojrzałam, choć byłam przecież wciąż tak samo opakowaną osobą . To mi uświadomiło, że problem zbyt często tkwi w naszej własnej głowie, a ludzie odbierają nas nie tak jak widzą, ale tak jak my sami siebie postrzegamy. Kiedy człowiek zaakceptuje tę swoją otoczkę to staje się pewniejszy, emanuje taką dobrą energią, a to z kolei przekłada się na relacje z otoczeniem.

I jeszcze przykład z życia wzięty (bo kobiety to w gruncie rzeczy romantyczki , choć rzecz jasna nie wszystkie). Miałam w swoim otoczeniu świetnego chłopaka- choć nie ma co ukrywać, nie był zbyt urodziwy i trochę go było za dużo , ale był naprawdę super facetem. Biła od niego strasznie pozytywna energia, radość życia, był dobry człowiekiem, super kumplem, do tego fajnym kompanem na długie wieczory, taki chłopak do tańca i do różańca. I wiesz co? Ja się w nim zadużyłam. Ujął mnie tym swoim sposobem bycia, a ja czułam się przy nim po prostu sobą, czułam się piękną i wartościową kobietą. I jak on grał na gitarze... Do dziś na myśl o tym cierpnie mi skóra. A powiem Ci, że nie narzekałam wtedy na brak powodzenia , on był po prostu inny, a przez to wyjątkowy. Choć gdyby kolejność była odwrotna (tzn. gdyby to nie było najpierw koleżeństwo, a dopiero potem potencjalny związek) to nie dam sobie uciąć głowy, że byłabym nim zainteresowana.  Ważne więc pozwolić się najpierw poznać, pokazać swoją wartość, nie narzucać się, aby nie spłoszyć swojej wybranki, a przede wszystkim przebywać w otoczeniu ciekawych ludzi . Tak więc głowa do góry, trzeba brać życie całym sobą . Powodzenia!

Kurcze chłopaki ciężko jest pomóc, ale spróbuję. Nie napiszę nic odkrywczego, ale wygląd naprawdę nie ma większego znaczenia. Może jeżeli będę kolejną kobietą, która to napisze, uwierzycie że tak jest naprawdę. Sami powiedźcie, czy nie widzieliście nigdy na chodniku jakiejś pary, w której chłopak nie grzeszył urodą, a dziewczyna można powiedzieć była dosyć ładna. To nie o to chodzi aby dopasować się pod względem wyglądu, ale pod względem charakteru.
Próbujcie zagadywać do dziewczyn, my naprawdę nie gryziemy. Jeśli jakaś nie wykaże zainteresowania, to spróbujcie o tym zapomnieć i pójść dalej. Czy wśród facetów, którzy uważają siebie za przystojnych, może też są tacy nie zdarzają się porażki? Taki powie wtedy: "olać ją." Sama to słyszałam. Może to nie jest zbyt kulturalne;), ale kobieta która z góry skreśla faceta właśnie za wygląd zasługuje na tego typu określenie. Oni się tym nie przejmują, natomiast Wy bierzecie to do siebie i Wasza samoocena spada w dół. Nie przejmujcie się tego typu sytuacjami tylko próbujcie. Pamiętajcie: Co Was nie zabije to Was wzmocni;)