Miłość sprawa osobista czy ogółu?

Zgadzam się z Anemonne. I dodałabym od siebie: wszystko zależy od indywidualnego przypadku.

Miłość miłości nie równa. Inaczej jest w przypadku pary, gdzie mamusia mężczyzny nie toleruje ukochanej syna "bo tak" i wtrąca się zmuszając by się rozstali, a inaczej jest w przypadku pary gdzie facet ma kochankę, ona twierdzi, że go kocha na zabój i przyjaciele/rodzina mówią jej żeby go zostawiła.

Ludzie też często wtrącają się w dobrej wierze. Chcą jak najlepiej (mierząc ich miarą) i dlatego mówią to czy owo. Czasem można (delikatnie i subtelnie) wyrazić swoje zdanie, ale nie należy przekraczać pewnej granicy.

Nie noszę głowy w chmurach i nie uważam,ze miłość jest zawsze piękna i słodka.Wierze w nią,ale mam dość realistyczne podejście.Drażni mnie ocenianie przez innych,często niewiele wiedzących ludzi.Ja żyję zgodnie z własnym sumieniem.Nie oceniam nikogo,tylko przyjmuję do wiadomości,że taki jest i już.I trafia mnie,gdy widzę jak się rozpada kolejny związek,właśnie z powodu tych trzecich(niby życzliwych)ludzi.Myślę,że ludzie którzy nie zaznali prawdziwego uczucia nie są w stanie zrozumieć pary,która mimo różnic i przeciwności decyduje się być razem.

Chmurko czy Ciebie coś takiego dotknęło bezsposrednio?

chmurko, nie przejmuj się.
Moj partner jest starszy ode mnie naście lat.Na początku też nie było łatwo.
Odwróciła się ode mnie rodzina i jakać część znajomych.Straciłam przyjaciółkę.

Teraz wiem,że to była taka próba przyjaźni.
Teraz mam tylko te przyjaciółki,które faktycznie nimi są  i zasługują na to,by nazywać je przyjaciółkami.

Uważam,że miłość to osobista sprawa każdego z nas, nikt nie powinien się wtrącać i wchodzić z buciorami w nasze życie.
Oczywiście są wyjątki.Jeżeli mówimy o rozbijaniu rodziny,byciu tą 'drugą',etc, to wiadomo,że komuś
może to nie pasować - i słusznie.
Natomiast nie rozumiem tego: ktoś ma inny kolor skóry,inny status społeczny,wyznaje inną religię,
jest dużo starszy/młodszy tzn,że nie można się z nim spotykać,bo jest gorszy i nie stworzy się z nim szczęśliwego związku - tak najczęśćiej myślą ludzie,którzy według mnie są mało inteligentni.

Jest sposób - nie tłumaczyć. Z czasem sami się przekonają do Twojego chłopaka(bo rozumiem,że
Ciebie problem dotyczy).W moim przypadku tak własnie było.
Najważniejsze jest to,abyście Wy się tym nie przejmowali.Nie przejmowali tym co mówią inni.
Pielęgnujcie swoją miłość,szanujcie się.Jeżeli to prawdziwe,dojrzałe uczucie,to według
mnie wszystko przetrzyma.Ważne jest,żebyście trzymali się razem.

Dla niektórych sprawa ogółu ;P mnie osobiście drażni sytuacja w mojej rodzinie ,na początku mój chłopak był taki fajny wszyscy go lubili ,potem przez dłuższy czas nie miał pracy i nagle stał się gorszy?;] teraz już ma prace ,ale i tak często słysze coś w stylu ,ze mój chłopak to niby nie zabardzo się garnie do pracy a np. chłopak córki koleżanki mojej mamy to jest taki uczynny i o jeju ostantnio mi nawet powiedziała ,ze my ze soba to jesteśmy tak dla towarzystwa dla zabicia czasu i w przyłości to i tak będę z kimś innym Powiedzmy ,ze teraz to jakoś jest bo chłopak ma prace? hah:D i przywiózł coś tam drobnego do domu ,po prostu żenada... Moja mama myśli stereotypowo i to jest najgorsze... bo co ludzie powiedzą:D

moim zdaniem każdy jest panem swojego losu,to co robimy z własnym życiem nie powinno nikogo interesować,najlepiej człowiek uczy się na własnych błędach.Chmurko ludzie gadali i zawsze będą gadać.Miłość jest ślepa nie zawsze wybieramy tak jakby chcieli inni,którzy nie pomyślą że nieraz taki układ nam odpowiada ,że jesteśmy szczęśliwi z tą osoba z którą się związaliśmy.Jeśli nie wyjdzie w jakimś związku sami wyciągniemy z tego wnioski.Człowiek jest osobą myśląca chociaż jak to mówią miłość ma zawiązane oczy