czy to miłość?ślub za pasem... a ja? czuję, że on mnie nie kocha

On twierdzi, że dba... i to wszystko są moje wymysły. Że na mam prawa niczego wymagać. Opatrunku sobie nie może zmienić sam, bo jest na plecach.

"Wyraznie mu powiedz ze albo zacznie o Ciebie dbac albo znajdzie się ktos kogo nie trzeba bedzie w tym uswiadamiac."
On mi pewnie by na to odpowiedział, żebym sobie kogoś takiego poszukała. Zaangażowałam się w ten związek. On kiedyś był inny. Kiedyś chciałam żebyśmy poszli na pizzę, a on nakrzyczał na mnie, że ma wiele wydatków związanych ze ślubem, a nie mnie jeszcze zabierać na pizze. To zaproponowałam spacer, a on że mu się nie chce. Ehh tak się chyba nie zachowuje zakochany facet.

nie chce milczeć... i nie mówić o tym, co mnie boli czy irytuje. a on tak własnie myśli. że ja mam siedzieć cicho, a on będzie decydował i robił to, na co ma ochotę. A jak kiedyś przyjdzie mu ochota żeby mnie zdradzić? Wiem, że to czarny scenariusz. Ale jeśli w takich sprawach tak się zachowuje, to czy cofnie się przed zdradą? Kiedyś mnie okłamał, skrzywdził... wybaczyłam. Dziś myślę, że wtedy trzeba było zakończyć ten związek

Okłamał kilka razy... Wolał się kontaktować z byłą dziewczyną... I w ogóle można jeszcze byłoby dodać kilka rzeczy. Zabolało mnie to, ze powiedził, ze nie musiałam czekać... Chciałam dziś spędzić miło niedzielę - razem. A nie tylko komp. i telewizja. Nie chcę zabiegać o każdy gest czułości. To chore...

alaclaudie słusznie zwróciła uwagę - on po ślubie nie zmieni się na lepsze. Zostanie taki albo będzie jeszcze gorzej. Chcesz być męczennicą i tak żyć do końca swoich dni? Być okłamywaną i nie szanowaną?

Smutna, powinnaś póki co odwołać ślub (albo przynajmniej o rok przesunąć termin). Może to podziała jak zimny prysznic na ukochanego.

Tak, super rada - olewaj, kłam, odwzajemniaj brak szacunku i w takim klimacie weźcie ślub. Naprawdę super. Swoją drogą, nie rozumiem jak można szantażować czymkolwiek osobę, z którą ma się brać ślub. Postawić ultimatum - ok. Ale nie szantażować.

Dzięki dziewczyny za rady. On chce być ze mną, ale na jego warunkach. Tzn ja mam robić to, co on chce. Jeśli jest inaczej, to od razu teksty, że "nie dam się Tobie owinąć wokół palca, nie dam z siebie zrobić pantoflarza". Tylko że jak ja go o coś proszę, to zawsze jest stały tekst "Ty wiecznie o coś prosisz". Czy wyjście gdzieś od czasu do czasu (oprócz jego rodzinki szanownej) to jakieś wielkie wymagania? Spacer czy romantyczny wieczór? Bo myślę, że nie. Ja zdaję sobie sprawę z tego, że po ślubie będzie jeszcze gorzej (bo na ogół tak jest). Ja już nie pamiętam kiedy słyszałam jakiś komplemet z jego ust. A po każdej kłótni on do mnie z tekstem "Bedziesz już grzeczna" A jak się pokłócimy to on od razu chce jechać do domu. Facet 27 letni... może do mamusi albo szwagierka (bo nawiasem mówiąc to go uwielbia). Ja już nie mam siły. Nie mogę się nic odezwać, bo się czepiam. Poprosić też nie, bo nie i już. To co ja mam robić? Siedzieć w garach i z odkurzaczem w ręce? A kiedyś niańczyć dzieci i tyle? To chyba nie na tym polega związek - szczęśliwy. Ja się już nie czuję atrakcyjna, nie czuję się kobietą. Mimo iż zawsze uważałam się za ładną... Czuję się jak śmieć dosłownie

Nie - ma 3 siostry.. które zawsze koło niego skakały jak koło jajka. Obiadki podsuwane pod nos, śniadanka, kolacje. tak samo teraz.. jak idzie do pracy to mamusia wstaje o 5 mu śniadanie robić... ehh tylko jej "podziękować" można za to. Ja mu mówiłam, że chcę się czuć szczęśliwa - to on na to "Ty cały czas coś chcesz". No i po dyskusji. A najgorsze jest to, że wszyscy wokół mają go za ideała. Tylko ja mam już dość... nie poznaję siebie. Kiedyś z poczuciem własnej wartości - pewna, mająca piękne marzenia. Dziś - wrak człowieka ze zrytą psychiką

Wiesz, czasem to się nawet cieszę z tego ślubu. Ale ostatnio to nie jestem co do tego taka przekonana. Boję się, że stanę się już zupełnie śmieciem. I tak on chce mną manipulować. A co to za związek?

No raczej marny...wydaje mi sie ze on przyzwyczaił sie do tego ze miał i ma to co chce o co poprosi ze wszyscy koło niego skakają i buntuje sie gdy Ty prosisz lub wymagasz cos od niego!Jezeli sama sobie z tym nie dajesz rady to moze popros kogos innego Tobie bliskiego zeby jakos na niego wpłynął niewiem pogadał...przeciez nie mozesz sie tak pogrązac Ty masz sie Cieszyc z zycia a nie zastanawiac sie tylko Jemu jest dobrze czy On jest zadowolony ,pomys tez o sobie!

A dała bys rade tak jak napisała a_normalna iśc i tak poprostu to wszystko odwołac?

No właśnie on nie widzi niczego złego. Bo skoro ma ochotę posiedzieć przed kompem zamiast spędzić czas ze mną - to mu wolno przecież. Nie wiem czy starczy mi sił na odwołanie tego wszystkiego. teraz jestem kompletnie rozbita, za kilka dni mam obronę. Ja wiem, ze nie można tak jak "Koba Bogu, tak Bóg Kubie". Tylko, że ja już nie wytrzymuję tego wszystkiego. Brakuje mi już cierpliwości, argumentów i co najgorsze tracę szacunek do samej siebie. Dziś już powiedziałam, że nie wiem czy ten ślub to dobry pomysł. A on nic sobie z tego nie robił

Zgadzam się z Kasią. Nie rusza go to, bo nie wierzy w to, że Ty cokolwiek odwołasz. Po prostu wie, że może być tak jak ON chce, bo ty się temu poddajesz.
Skoro masz obronę, to najpierw na niej się skup. I jak to zdasz, to może weź na jakieś babskie pogaduchy przyjaciółki i jeszcze pogadaj z nimi. Żebyś poczuła się silniejsza psychicznie, żeby Cię wsparły, podniosły na duchu i wtedy go atakuj.

Nie wiem czy to bedzie dobra rada zrobisz jak poczujesz ale moze usiąc obok niego (zacisnij zęby nie musisz ogladac meczu niech on sobie ogląda jak tak bardzo chce) wez go za ręke czy sie przytul,zobacz jak zareaguje! czy powie zebys mu nie przeszkadzała czy cie przytuli...moze chociaz przez chwile uda wam sie byc razem1

Jezeli tego nie chcesz to tego nie rób...chodziło mi o sprawdzenie czy by sie do ciebie przytulił podczas ogladania meczu... ,najlepiej usiadz obok i czekaj!Jej naprawde zycze ci zeby wam sie ulozyło!Nie daj sie...I nie ulegaj mu badz twarda moze jeszcze wam sie uda!

No ja tez nie wiem...ale nuż sie im uda chociaz chwile razem pobyć!Facet sie rozpanoszył i juz a smutna88 sobie z tym nie radzi...smutne strasznie!

smutna88 jak masz na imie tak wogóle bo głupio tak po nicku

Smutna spójrz na to realnie. Nie jesteś szczęśliwa. Jeśli będzie gorzej po ślubie, to będziesz za to winiła siebie, że go w porę nie zostawiłaś. Ten koleś to jakaś porażka. Uważa, że powinnaś przy nim skakać i że liczy się tylko on. Jesteś jeszcze młoda i na pewno poznasz kogoś z kim będziesz na prawdę szczęśliwa. Ale nie wychodź za niego.

pojechał rano i nawet do tej pory nie napisał, nie zadzwonił - jakbym nie istniała... to koniec. ja nie chcę takiego związku, takiego faceta. Ostatnio mi powiedział, że nie ma matury. A to oznacza, że na początku znajomości mnie okłamał.... myślałam, że żartuje - ale jak widać nie. nie chodzi mi o wykształcenie, bo to nie najważniejsze, ale o kolejne kłamstwo. Nie interesuje go nic poza własnym czubkiem nosa. nie wiem jak sobie to poukładam wszystko, ale nie mogę wziąć tego ślubu. obrona za trzy dni... ehh to tak boli wszystko

Dasz rade kochana ,jesli czujesz ze to nie ma sensu to wyrzuć go ze swojego zycia on nie jest Ciebie wart!Pogadaj sobie z kims Ci zaufanym niech podtrzymuje Cie na duchu i pomoze ci to wszystko pozałatwiac!teraz juz musi byc lepiej weż sie tylko w garść i nie daj sie kolejny raz okłamac!zycze powodzenia mam nadzieje ze poukładasz sobie to jakos wszystko

Oczywiście, że chore i nie tak powinien wyglądać związek. Masz jakieś zaufane przyjaciółki (albo chociaż jedną), której będziesz mogła wszystko opowiedzieć i żeby w razie czego trzymały Cię żebyś nie próbowała błagać go o spróbowanie raz jeszcze wszystkiego?

Moja jedyna przyjaciółka jest na drugim końcu Polski na studiach... nie mam z kim pogadać. Jedyna osoba to mama. Ona mi zawsze pomagała. Mówi, że nie podoba się jej jego zachowanie, że nie wie jak to wszystko będzie wyglądało po ślubie. Ja już nie mam złudzeń.. wiem, ze ciężko będzie mi to przekreślić, było tyle pięknych chwil.... ale to co się teraz dzieje mnie przeraża.

spytałam czy juz napewno to postanowione bo czasem rodzina wywiera rózne presje typu "nie wygłupiaj sie""to tylko chwilowy kryzys""to taki dobry chłopak" itp itd dlatego porozmawiaj szczerze ze swoja mama o tym ze nie wyobrazasz sobie zycia z nim nie chcesz zyc w takiej atmosferze!skoro ci zawsze pomagała to i teraz bedzie z Tobą

Wiem... jest ze mną. I mówi, że będę żałować jeśli za niego wyjdę. Ma rację. Ale to będzie trudne... czemu to wszystko wcześniej nie wyszło. Tylko dopiero teraz kiedy wrócił z tej Anglii? Ja naprawdę już nie mam siły na to wszystko. Kiedyś był inny. Albo to ja kochałam moje wyobrażenia o nim...

Edytko, a może dlatego on się zmienił tak bardzo po tej Anglii bo musiał się dostosować do towarzystwa w jakim przebywał? Nie piszę tego zeby go usprawiedliwić, ale żeby jakoś spróbować wyjaśnić tę nagłą zmianę.

Dla tego towarzystwa zrezygnował ze wspólnej wigilii ze mną, a do mnie nawet w ten dzień nie zadzwonił. A mnie okłamał, że był w domu, w którym mieszka... i nawet opowiadał, co tam razem jedli na ta kolację... to wszystko były kłamstwa. A ja się dowiedziałam o tym od obcych osób... w komentarzu do zdjęcia na nk.. jak to bolało. Później miałam występ dla dzieci w domu dziecka w ramach egz. na sudiach... nie wiem jak to wszystko przeżyłam po przepłakanej nocy... a on? szkoda słów

powinny, ale nie dały... przepłakałam swoje i nie miałam odwagi nic z tym zrobić... a on obiecywał, że to było ostatni raz...wiem, że źle zrobiłam

Rozmawiałam z mamą. Stwierdziła, że martwi się o mnie, bo widzi, że mój narzeczony to egoista myślący tylko o sobie. Że to tylko jemu ma być dobrze, wszyscy mają wokół niego skakać, a sam nie daje zupełnie nic. Pokłóciliśmy się wczoraj. Ja powiedziałam, że już dłużej nie zniosę takiego traktowania. Przepłakałam całą noc. On dobrze wie, że za 2 dni mam obronę, ale nawet nie stara się mi pomóc, wesprzeć. Nic kompletnie. Kiedyś, niedawno, gdy byłam u niego zostałam obrażona przez ojca jego szwagra. Nie zwrócił uwagi nawet, nie stanął w mojej obronie. Ja chciałam wyjść stamtąd, ale też nie chciałam mu robić przykrości. W jego rodzinnym domu, ktoś mówi takie rzeczy. A ja nic nie zrobiłam. Siedziałam sobie cichutko, nikomu nie wchodziłam w drogę... jejku, to tak zabolało. A najbardziej to, że on kompletnie nic nie powiedział, nie zrobił. Jak ja si mogę czuć spokojna, bezpieczna, pewna? Nie mogę...
Przeraża mnie to. Mama powiedziała, że na siłę starałam się znaleźć w nim coś dobrego, coś, co pozwoli mi widzieć go w lepszym świetle.

Dziś nawet nie przyjechał... Jego w ogole nie obchodzę. On chciałby się pewnie ożenić po to, żeby mieć darmową kurę domową... a poza tym dalej wieść życie jak kawaler, który może robić to, na co ma ochotę. Nawet nie wspiera mnie, a wie, że mam niedługo obronę...
Nie chcę tego  slubu i on już o tym wie

to powodzenia na obronie Szirina.. ja mam obronę w czwartek
widzę, że podobnie się potoczyły nasze losy... to nie jest normalne, że musiałyśmy prosić o każdy gest czułości, o rozmowę, o ciepło. ja straciłam poczucie własnej wartości. dziś mnie olał i nie przyjechał, a ja mu pokazałam, że nie mam zamiaru za nim płakać...
może coś do niego dotrze, a jak nie to będzie już na zawsze koniec. Nie jestem jakąś lalką do sprzątania, która nie ma uczuć i jest traktowana jak śmieć... chore

Dzięki wielkie za odpowiedź

dziewczynki obroniłam się
i dowiedziałam się zarazem że mój exowy mnie zdradzał przez cały czas kiedy żyliśmy sobie na odległość fajnie co ?? drugi facet który mnie zdradził. co to ma być ?? czy ze mną jest coś nie tak że oni mi to robią ???? !!!!!!!!!!!

byłam na ekonomii zarządzanie hotelami.
wiesz nie wierze już w nic ani w to że poznam kogoś z zasadami ani kogoś kto będzie po prostu kochał mnie.
gdybym była pustą blondyną było by mi lepiej bo wszystko bym miała gdzieś tak jak faceci ehh masakra. gdzie ja popełniam błąd że już drugi raz mnie facet w rogi wyje..... no szok. nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
fakt jest jeden chyba go tak bardzo nie kochałam bo nawet nie płakałam ale boli to że jestem w porządku do kogoś a ktoś to zwyczajnie wykorzystuje.
póki co nie umiem znaleźć sobie celu życia ogarnąć swoich spraw nie wiem co dalej robić a nie umiem żyć tak z dnia na dzień

Smutna-odwołasz ślub? czy nadal wierzysz że on się zmieni?

Odwołaj ślub kobietko.. Przecież ten gość w ogóle się Tobą nie interesuje, nie masz w nim żadnego wsparcia. A co będzie później. Dom, dzieci, finanse. Zostaniesz z tym wszystkim sama przy boku męża którego nic nie interesuje. Nie pakuj się w to.. Ten człowiek Cię tylko niszczy.

odpuść sobie go. trochę to chore jego zachowanie