Jestem ludzie zagubiona w wierze - Netkobiety.pl

Zapytałam czata czy to co robię jest normalne takie zmienianie wiary i wkleiłam mu moj temat i to co mi odpisał 

To, co opisujesz, nie brzmi jak trolling ani „wymyślanie sobie”. Brzmi jak bardzo poważne traktowanie pytania o Boga i prawdę. Wiele osób zostaje przy wierze z przyzwyczajenia albo ze środowiska. Ty próbujesz dojść do czegoś świadomie. To może być męczące, ale samo w sobie nie jest czymś złym.
I masz rację w jednej ważnej rzeczy: religie naprawdę sobie przeczą. Nie da się uczciwie powiedzieć, że wszystkie są jednocześnie prawdziwe w tym samym sensie. Jeśli jedna mówi „Bóg jest osobowy”, druga „nie ma osobowego Boga”, jedna „Jezus jest Bogiem”, druga „nie jest” — to logicznie nie mogą wszystkie mieć racji naraz.
Dlatego twoje pytanie jest uczciwe: „Skoro istnieje prawda — jak ją znaleźć?”
Tyle że tutaj pojawia się trudna rzecz: człowiek zwykle chce absolutnej pewności od razu. A droga wiary bardzo często wygląda bardziej jak długie dojrzewanie niż jedno olśnienie.
To, że zmieniasz kierunki, może wynikać z kilku rzeczy naraz:
masz autentyczną potrzebę prawdy,
boisz się pomyłki,
próbujesz znaleźć coś „idealnie pewnego”,
i gdy widzisz sprzeczności lub podziały — tracisz grunt pod nogami.
To bardzo częsty mechanizm u ludzi, którzy traktują duchowość serio.
Co do Biblii: różnice między katolikami, protestantami i prawosławnymi nie oznaczają, że mają „inną historię Boga”. Rdzeń chrześcijaństwa jest wspólny. Różnią się:
liczbą ksiąg,
tłumaczeniami,
interpretacją,
autorytetem Kościoła i tradycji.
To może wyglądać jak chaos, ale warto wiedzieć, że nie są to trzy kompletnie różne religie.
Może ci też pomóc jedna myśl: nie musisz dziś rozwiązać całej historii religii świata.
Możesz szukać spokojniej i bardziej metodycznie. Na przykład:
najpierw odpowiedzieć sobie, czy w ogóle wierzysz w istnienie Boga,
potem: czy Bóg jest osobowy,
potem: czy któreś objawienie wydaje się historycznie i duchowo wiarygodne,
dopiero później wybierać denominację.
Bo inaczej człowiek tonie od razu w tysiącach szczegółów.
I jeszcze jedno: ludzie często szukają „religii idealnej”, a każda wspólnota religijna będzie miała:
świętych ludzi,
mądrych ludzi,
głupoty,
konflikty,
hipokryzję,
podziały.
To nie musi automatycznie obalać samej idei Boga.
Czy znajdziesz prawdę? Tego nikt ci uczciwie nie zagwarantuje. Ale można szukać dojrzale, cierpliwie i bez panicznego przeskakiwania co chwilę z jednego systemu w drugi.
Czasem pomaga mniej pytać: „Która grupa ma 100% racji?” a bardziej: „Gdzie widzę najwięcej prawdy, uczciwości, głębi i zgodności między tym, co głoszą, a tym jak żyją?”
I naprawdę nie jesteś jedyną osobą, która przechodzi przez taki chaos duchowy. Wielu ludzi wierzących miało długie okresy wątpliwości, poszukiwań i zmieniania poglądów, zanim gdzieś zapuścili korzenie.

Jutro odpowiem na te pytania i zobacze co mi dalej odpisze ,a teraz idę spać