Realne zagrozenie, czy nie?

Na dzialaniach prewencyjnych sie nie znam. Chyba najlepsze dzialanie to dbanie o swoj zwiazek.

Lubimy takie babki. Smiesznie jest. Gierka jedzie w najlepsze. Czy to do czegos doprowadzi? Niekoniecznie. Jak rowniez niewykluczone.

Czy masz sie czym martwic? Zalezy jaki jest Twoj facet i jaki zwiazek tworzycie. Ma czego szukać "na zewnatrz"?

Solaris napisał/a:

Bert44 napisał/a:

Na dzialaniach prewencyjnych sie nie znam. Chyba najlepsze dzialanie to dbanie o swoj zwiazek.

Lubimy takie babki. Smiesznie jest. Gierka jedzie w najlepsze. Czy to do czegos doprowadzi? Niekoniecznie. Jak rowniez niewykluczone.

Czy masz sie czym martwic? Zalezy jaki jest Twoj facet i jaki zwiazek tworzycie. Ma czego szukać "na zewnatrz"?

Otóż to. Jak ludzie w zwiazku mają to, czego potrzebują to nie muszą szukać na zewnątrz. Pomijam tu oczywiście niereformowalnych kogucików, ktorzy żadnej kurce nie przepuszczą;)

To duża presja dla partnera/partnerki, żeby dać w związku WSZYSTKO czego potrzebuje druga osoba,bo jak nie da wszystkiego to druga strona może iść zdradzić.

Solaris napisał/a:

Bert44 napisał/a:

Na dzialaniach prewencyjnych sie nie znam. Chyba najlepsze dzialanie to dbanie o swoj zwiazek.

Lubimy takie babki. Smiesznie jest. Gierka jedzie w najlepsze. Czy to do czegos doprowadzi? Niekoniecznie. Jak rowniez niewykluczone.

Czy masz sie czym martwic? Zalezy jaki jest Twoj facet i jaki zwiazek tworzycie. Ma czego szukać "na zewnatrz"?

Otóż to. Jak ludzie w zwiazku mają to, czego potrzebują to nie muszą szukać na zewnątrz. Pomijam tu oczywiście niereformowalnych kogucików, ktorzy żadnej kurce nie przepuszczą;)

To duża presja dla partnera/partnerki, żeby dać w związku WSZYSTKO czego potrzebuje druga osoba,bo jak nie da wszystkiego to druga strona może iść zdradzić.

Solaris napisał/a:

Bert44 napisał/a:

Na dzialaniach prewencyjnych sie nie znam. Chyba najlepsze dzialanie to dbanie o swoj zwiazek.

Lubimy takie babki. Smiesznie jest. Gierka jedzie w najlepsze. Czy to do czegos doprowadzi? Niekoniecznie. Jak rowniez niewykluczone.

Czy masz sie czym martwic? Zalezy jaki jest Twoj facet i jaki zwiazek tworzycie. Ma czego szukać "na zewnatrz"?

Otóż to. Jak ludzie w zwiazku mają to, czego potrzebują to nie muszą szukać na zewnątrz. Pomijam tu oczywiście niereformowalnych kogucików, ktorzy żadnej kurce nie przepuszczą;)

To duża presja dla partnera/partnerki, żeby dać w związku WSZYSTKO czego potrzebuje druga osoba,bo jak nie da wszystkiego to druga strona może iść zdradzić.

Solaris napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

To duża presja dla partnera/partnerki, żeby dać w związku WSZYSTKO czego potrzebuje druga osoba,bo jak nie da wszystkiego to druga strona może iść zdradzić.

Dlaczego wszystko? Rzadko kto potrzebuje wszystkiego. Każdy ma jakieś ważne potrzeby i pragnie ich zaspokojenia. Dlatego trzeba się dobrać dobrze pod tym względem, wiedzieć czego oczekujemy od siebie, dawać i brać.

Bo napisałaś "jak ludzie w zwiazku mają co potrzebuja". No a to trochę presja,zeby druga osoba dała wszystko czego potrzebuje dana osoba,żeby nie poszła jej zdradzić .

Julia life in UK napisał/a:

Solaris napisał/a:

Dlaczego wszystko? Rzadko kto potrzebuje wszystkiego. Każdy ma jakieś ważne potrzeby i pragnie ich zaspokojenia. Dlatego trzeba się dobrać dobrze pod tym względem, wiedzieć czego oczekujemy od siebie, dawać i brać.

Bo napisałaś "jak ludzie w zwiazku mają co potrzebuja". No a to trochę presja,zeby druga osoba dała wszystko czego potrzebuje dana osoba,żeby nie poszła jej zdradzić .

Julka to wszystko to czasem niewiele, więc przestań szukac dziury w całym )

Jak Ty masz listę oczekiwań jak stąd do nieba to wtedy może być problem;)

Bert44 napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

To duża presja dla partnera/partnerki, żeby dać w związku WSZYSTKO czego potrzebuje druga osoba,bo jak nie da wszystkiego to druga strona może iść zdradzić.

Wszystkiego nikt nie da i nie dostanie. Do udanego zwiazku nie potrzeba 100%. Ale zeby nie bylo 10%

A jak określą się te więcej niż 10% ? Jak się to mierzy i czym ?

Bert44 napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

A jak określą się te więcej niż 10% ? Jak się to mierzy i czym ?

Linijką 

No i gdzie som te procenty  ?

Solaris napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

Bo napisałaś "jak ludzie w zwiazku mają co potrzebuja". No a to trochę presja,zeby druga osoba dała wszystko czego potrzebuje dana osoba,żeby nie poszła jej zdradzić .

Julka to wszystko to czasem niewiele, więc przestań szukac dziury w całym )

Jak Ty masz listę oczekiwań jak stąd do nieba to wtedy może być problem;)

Ja się tutaj z Julką jak najbardziej zgadzam, bo są osoby, które oczekują od partnera zaspokojenia niemal wszystkich swoich potrzeb. Najczęściej to ludzie, którzy nie mają własnego kawałka życia - brakuje im własnych znajomych, pasji, a do tego często noszą w sobie nieprzepracowane emocje. Wtedy cały swój świat opierają na jednej osobie i zakładają, że to partner powinien zadbać o ich szczęście. Piszę to oczywiście w skrócie, ale myślę, że wszyscy wiemy, o jaki mechanizm chodzi.

Jak facet jest normalny i w domu ma dobrą relację ze swoją kobietą, niczego mu nie brakuje to nie poleci zaraz w tango bo jakaś laska go kokietuje:)

TCo o tym myslicie?

Solaris napisał/a:

No jeśli mówimy o zaburzeniach to tak, ja pisałam bardziej o normalnych ludziach bez takiej chorej potrzeby, aby być centrum czyjegoś wszechświata. Tak się nie da. Przecież w takim przypadku nie ma życia i w ogole można skisnąć, gdy czuje się na plecach przez 24 godz na dobę. 7 dni w tyg itd. czyjs oddech, nawet gdy to oddech kochanej osoby.

Wbrew pozorom takich ludzi jest niestety całkiem sporo. Nie mają własnego życia, więc całą swoją energię skupiają na związku, w zamian oczekując tego samego.
A ile w tym szantaży emocjonalnych, prób ograniczania tego drugiego, a wszystko oczywiście (a jakże!) w imię uczuć.

Dopoki o niej mówi można przypuszczać, że nic złego się nie dzieje, przynajmniej w jego głowie, ale kiedy zacznie się ukrywać, a ich relacje pozostaną co najmniej na obecnym, o ile nie bliższym poziomie, możesz poczuć się zaniepokojona.
Z drugiej strony nie jest wykluczone, że od kiedy sam ze sobą czuje się lepiej i wzrosło jego poczucie własnej wartości, to może się to przekładać na różne zachowania, które dotąd nie miały miejsca.
Jednym słowem zalecam czujność.

Tamiraa, nie szukam dziury w calym, mowiac slowami Alessandro. Nic nie wskazuje na "zagrożenie". Przyznam, ze ten czas pisania o zwiazku tutaj dal mi troche refleksji nad soba, zyciem, zwiazkiem.

Tym razem problem powazniejszy, ale, czy rzeczywisty. Poprosze o spojrzenie chlodnym okiem. Otoz jestem w zwiazku 7 lat, mieszkamy razem. Jestesmy zareczeni, mowimy o sobie maz/zona. No i u meza (tak bede go nazywala) w pracy moze 2 miesiace temu pojawila sie kobieta w moim wieku. Nazwijmy ja H., samotna i mocno przebojowa, z  rubasznym poczuciem humoru, nawiazujaca w rozmowach do seksu itd. Maz o niej czesto wspomina, widzialam ich na wspolnej imprezie, dobrze sie bawia. Przyznam, ze zaczelam czuc sie troche dziwnie. Z jednej strony, maz jest taki, jak dawniej wobec mnie. Czyli bardzo OK. Tutaj nic sie nie zmienilo. A on sam na przestrzeni tych 7 lat zmienil sie pozytywnie. Gdy go poznalam, mial nadwage i slaba pewnosc siebie, ale radzil sobie dobrze w zyciu i mial sporo wiedzy, zainteresowan, co mnie w nim pociagalo. Przy mnie nabral pewnosci siebie jako mezczyzna, regularnie cwiczy, wyrzezbil cialo, testosteron jest wysoki. No i teraz ta kobieta. Co o tym myslicie?

Rozmowa byla dobra. I podobnie jak Salomonka, uwazam, ze jesli nowa kobieta sie uprze, moze duzo. .

To nie jest przypadek autorki tematu. Nie przyssała się, tylko jest introwertyczką.
Ona męża nauczyła nowych, nieznanych dla niego możliwości. I ma obawę, czy to się dla niej dobrze skończy. Skoro tu pisze to coś intuicja jej podpowiedziała. Trzeba ufać swoim odczuciom, szczególnie w kontekście tematu tutaj.

Rozmawialam tez z partnerem w tamtym czasie o tym.  Rozmowa byla dobra. I podobnie jak Salomonka, uwazam, ze jesli nowa kobieta sie uprze, moze duzo. i choc ja nie zrobilam i nie zrobie niczego, co sprawiloby bol drugiej kobiecie, to ludzie sa rozni. Widze zainteresowanie ze strony H. moim mezem.  Ale szanuje go, uwazam za madrego czlowieka. Niepokoj, ktory pojawil sie, zniknal, mam nadzieje na dobre.

Jak ludzie w zwiazku mają to, czego potrzebują to nie muszą szukać na zewnątrz.

Bez przesady aż takimi kretynami nie jesteśmy

Sugerujesz ze każda babka moze zdobyć każdego faceta?

Wujek Czesiek napisał/a:

Solaris napisał/a:

Jak ludzie w zwiazku mają to, czego potrzebują to nie muszą szukać na zewnątrz.

Trzy największe kłamstwa o dorosłym życiu, to miłość jak w kinie, seks jak w porno i "Jak ludzie w zwiazku mają to, czego potrzebują to nie muszą szukać na zewnątrz."
Kobiety lubią żyć w przekonaniu, że posiadają kontrolę, nad wszystkim panują i znają myśli swojego faceta nawet zanim one w ogóle pojawią się w jego głowie. Tak niestety nie jest, a przynajmniej bardzo rzadko tak jest i mówię to jako facet który całe swoje ponad 50 letnie życie przebywa wśród innych facetów. Nie koleżanka od pocieszania "bo oni tacy już są, ale to jeszcze nic nie znaczy"...
Owszem, znaczy. Czasami niewiele, a czasem wszystko, bo z tym bywa różnie, ale zawsze coś znaczy. Jeśli wasz partner, nieważne mąż czy żona, coraz częściej zaczyna wspominać o kimś, kto nie należy do kręgu waszych wspólnych znajomych, a jest to "zupełnym przypadkiem" osoba płci przeciwnej np. nowa koleżanka w pracy i "zupełnym przypadkiem numer dwa" atrakcyjna oraz przebojowa laska o specyficznym stylu bycia, no to bardzo wszystkich proszę, nie róbmy sobie jaj z pogrzebu
Może i tam nic się jeszcze nie wydarzyło, ale w jego głowie coś się już dzieje, jakieś myśli zaczynają kiełkować i są to myśli o tej kobiecie, nie o tym co tam śmiesznego dzisiaj powiedziała czy wczoraj zrobiła, tylko o niej samej. On tego nawet nie kontroluje i nie zdaje sobie sprawy, że takim zachowaniem wysyła bardzo czytelne sygnały, na które autorka zwróciła uwagę i słusznie przeczuwa, że coś może być na rzeczy. Bo niestety prawie zawsze jest.
Zwykle w takich niejasnych sytuacjach wystarczy zbieg sprzyjających okoliczności, aby wszystko stało się jasne. Długotrwałe przebywanie w ograniczonej przestrzeni (np. zakład pracy) tylko sprzyja rozwojowi wydarzeń, a później wystarczy jakaś impreza firmowa, na której swobodna atmosfera i alkohol zrobi całą resztę. Czy dajmy na to jakiś "wspólny projekt" jak to się teraz modnie nazywa i zostawanie razem po godzinach w biurze czy gdzieś tam, również pogłębia więź tak emocjonalną jak i fizyczną zacieśniając relację między dwojgiem obcych sobie ludzi i chociaż dzieje się to niepostrzerzenie dla nich samych, to jednak się dzieje. Nagle zaczynają się dziwne telefony "w sprawach służbowych" o godzinie 21 w sobotę i wiadomości na mesendżerze "bo potrzebny jest numer jakiejś tam faktury na jutro" kiedy pytasz zdumiona/zdumiony kogo tam popierdoliło, żeby wysyłać do twojego męża/do twojej żony czternaście wiadomości pod rząd od 7:30 rano w niedzielę.
No jak to... naprawdę nie wiesz?
I większość ludzi nie wie albo próbuje udawać, że nie wiedzą co się dzieje, a później są w ciężkim szoku, bo nic nie zauważyli. Serio? Nic a nic?

Zdrada to kwestia decyzji, Twój wybór. I nie ma sensu dorabiać do tego ideologii, że jak jesteś szczęśliwy w związku to jakiś scenariusz okoliczności sprawi, że i tak zdradzisz, bo to brzmi jak przerzucanie odpowiedzialności na nie.
Nie, nie zdradzisz. Powiem więcej. Nawet gdy w związku masz braki to nie pójdziesz na bok, jeśli tego nie będziesz chciał. 
Jeszcze można usprawiedliwić, że się nachlałeś jak świnia i w tym stanie nie miałeś kontroli... 
Ale jak świadomie i z premedytacją pozwalasz na to, aby z jakąś koleżanką w pracy połączyła Cię emocjonalna bliskość to ewidentnie nie masz tego w związku, stąd Cię ciągnie i brniesz w to.
Zauroczenie kimś to normalne, ale nie musisz iść w to dalej, zwłaszcza jeśli wiesz, że jesteś słaby i podatny na takie fascynacje. Możesz przestać zostawać po godzinach z przykładową koleżanką, projekt robić z kolegą a na wyjeździe integracyjnym nie pić alko:) 
Wiesz, jak się chce to się może. Jak to mówią, jak ktoś chce znajdzie sposób, jak nie chce, znajdzie powód:) 
Także ja za bardzo nie wierzę w te okoliczności, które wszystko tłumaczą, bo gdyby nie one to człowiek byłby święty. 
Okoliczności po prostu Ci pokazują, czy masz jakieś braki  i jakim jesteś człowiekiem.
Trochę podobnie jak w innych rzeczach - nie przelecisz pijanej dziewczyny bo jest okazja a ona nie będzie pamiętać, bo nie jesteś gwałcicielem, ani nie przywłaszczysz sobie portfela, gdy komuś wypadnie, bo nie jesteś złodziejem..

Solaris napisał/a:

Zdrada to kwestia decyzji, Twój wybór. I nie ma sensu dorabiać do tego ideologii, że jak jesteś szczęśliwy w związku to jakiś scenariusz okoliczności sprawi, że i tak zdradzisz, bo to brzmi jak przerzucanie odpowiedzialności na nie.

Jak jesteś szczęśliwy w związku, to nie szukasz wrażeń poza nim. Teraz lepiej się czegoś przytrzymaj, bo po tym co za chwilę przeczytasz, możesz sobie złamać nos uderzając głową w klawiaturę ze śmiechu, ale ja na przykład byłem szczęśliwy w moim związku (tak wiem, no już, uspokój się tam) i wszystkie inne kobiety na świecie były dla mnie niewidzialne. Czy koleżanki w pracy, które lubią pożartować na różne dziwne tematy, czy laski na siłowni, które lubią prowokować różne dziwne sytuacje, czy pół tysiąca znajomych na fejsbuku, które lubią sprawdzić od czasu do czasu "co tam słychać" i zlewam to wszystko ciepłym moczem, a nie opowiadam o tym mojej żonie przy kolacji czy porannej kawie podniecony jak pedofil przy wejściu do Smyka.
Więc takie gadanie, że zauroczenie się kimś innym będąc w związku jest całkowicie normalnym, powszechnym i generalnie bezpiecznym zjawiskiem, a gadanie o tej osobie w domu nic zupełnie nie oznacza, bo to tylko takie tam gadanie... No więc nie. To nigdy nie jest tylko takie tam gadanie. Zanim zacznie się gadanie, najpierw pojawia się myśl. Niekoniecznie o zdradzie od razu, ale o tej osobie. A to nie dzieje się tak o, bo samo się dzieje bez żadnego powodu, tylko ta konkretna osoba powoduje jakieś konkretne emocje, a te emocje z kolei wywołują myśl. Tak silną, że aż musisz ją z siebie wypuścić. I ta myśl jest początkiem zdrady, nie pisanie i wysyłanie sobie memów, nie wymyślanie pretekstów żeby spędzać więcej czasu razem, nie kombinowanie na firmowej wigilii żeby siedzieć obok siebie i nie znikanie wszystkim z oczu na godzinę czy dwie. To są tylko konsekwencje tego, że na samym początku pozwoliłaś na pojawienie się myśli. Tej jednej od której wszystko się zaczęło. I tłumaczenie sobie, że to tylko niewinny flirt, zwykłe wygłupy, to przecież nic nie znaczy, ja jestem w szczęśliwym związku i nie potrzebuję...
Nie? Na pewno nie?
To skąd się wzięło słynne "Daj spokój, to tylko kolega" i milion memów w internecie z tym tekstem?
Nie ma czegoś takiego, że jak nie chcesz, to nie zdradzisz, bo wiemy o sobie tylko tyle, na ile nas sprawdzono. A życie jest długie i pisze różne scenariusze

Bert44 napisał/a:

Mysl pojawia sie i tego nie unikniesz. Ale jak ktos glosno o tym mowi drugiej stronie a nie kitra w sobie (bo nie ma powodu zeby o tym nie powiedzieć bo sa w jednym teamie) to chyba dobrze. Gorzej jak ukrywasz swoje "pociagi". Bo każdy je ma nie jestesmy z natury monogamiczni. Ale ktos nad tym panuje a ktoś nie. Jak komuś ufasz to możesz powiedzieć bo wiesz ze nad tym panujesz.  I nie musi nic za tym isc

Czasem nie musi, a czasem sytuacja jest rozwojowa i dopiero nabiera tempa.
Tak czy owak, gdyby moja mi pierdoliła nad uchem o jakimś koledze z pracy, to na pewno nie czułbym się z tym komfortowo. Już sam fakt, że jakiś frajer ewidentnie do niej podbija, a ona na to pozwala, robiąc z siebie szmatę, a ze mnie kretyna, wkurwiłby mnie wystarczająco, aby zwrócić jej na to uwagę. Oczywiście nigdy nie wiesz co ona z tym zrobi i na to nie masz już żadnego wpływu, ale przynajmniej nigdy już nie powie, że ona nie wiedziała co robi, a potem tak jakoś samo się potoczyło, zupełnie nie rozumie dlaczego...