Skąd bierzecie energię, gdy wszystko wydaje się bez sensu?

Jasny gwint, nie wiem jak ja mam dociągnąć emerytury skoro ledwo wstaje z łóżka i daje radę zarabiać na chleb mając 30 lat, a to pewnie jeszcze tak z 40 lat (wiek emerytalny raczej nie zostanie utrzymany na obecnym poziomie). Pamiętam jak w wieku 24 lat zrobiłem se jakiś test wypalenia zawodowego w ramach jakiegoś szkolenia w pracy i wyszedł mi najwyższy poziom xD
Skad ludzie w moim wieku(czy ogólnie powyżej 20 roku życia) biorą energię do życia? Jak dają radę się oszukiwać, że życie jest fajne i trzeba od rana pędzić pozytywnie?

Jasny gwint, nie wiem jak ja mam dociągnąć emerytury skoro ledwo wstaje z łóżka i daje radę zarabiać na chleb mając 30 lat, a to pewnie jeszcze tak z 40 lat (wiek emerytalny raczej nie zostanie utrzymany na obecnym poziomie). Pamiętam jak w wieku 24 lat zrobiłem se jakiś test wypalenia zawodowego w ramach jakiegoś szkolenia w pracy i wyszedł mi najwyższy poziom xD
Skad ludzie w moim wieku(czy ogólnie powyżej 20 roku życia) biorą energię do życia? Jak dają radę się oszukiwać, że życie jest fajne i trzeba od rana pędzić pozytywnie?

pawkud napisał/a:

Jasny gwint, nie wiem jak ja mam dociągnąć emerytury skoro ledwo wstaje z łóżka i daje radę zarabiać na chleb mając 30 lat, a to pewnie jeszcze tak z 40 lat (wiek emerytalny raczej nie zostanie utrzymany na obecnym poziomie). Pamiętam jak w wieku 24 lat zrobiłem se jakiś test wypalenia zawodowego w ramach jakiegoś szkolenia w pracy i wyszedł mi najwyższy poziom xD
Skad ludzie w moim wieku(czy ogólnie powyżej 20 roku życia) biorą energię do życia? Jak dają radę się oszukiwać, że życie jest fajne i trzeba od rana pędzić pozytywnie?

Tylko po co mnożysz wątki.
Twoje objawy świadczą o jakichś stanach depresyjnych, więc na początek musisz udać się jak nie do psychiatry, który postawi diagnozę, to chociaż do psychoterapeuty.
Sam jak i Forum nie jest w stanie ci pomóc.

pawkud napisał/a:

Jasny gwint, nie wiem jak ja mam dociągnąć emerytury skoro ledwo wstaje z łóżka i daje radę zarabiać na chleb mając 30 lat, a to pewnie jeszcze tak z 40 lat (wiek emerytalny raczej nie zostanie utrzymany na obecnym poziomie). Pamiętam jak w wieku 24 lat zrobiłem se jakiś test wypalenia zawodowego w ramach jakiegoś szkolenia w pracy i wyszedł mi najwyższy poziom xD
Skad ludzie w moim wieku(czy ogólnie powyżej 20 roku życia) biorą energię do życia? Jak dają radę się oszukiwać, że życie jest fajne i trzeba od rana pędzić pozytywnie?

Cóż, całe życie czerpię energię z wrodzonego optymizmu – z przekonania, że nawet jeśli chwilowo jest źle, a nawet bardzo źle, to i tak może być tylko lepiej.

KoralinaJones napisał/a:

pawkud napisał/a:

Jasny gwint, nie wiem jak ja mam dociągnąć emerytury skoro ledwo wstaje z łóżka i daje radę zarabiać na chleb mając 30 lat, a to pewnie jeszcze tak z 40 lat (wiek emerytalny raczej nie zostanie utrzymany na obecnym poziomie). Pamiętam jak w wieku 24 lat zrobiłem se jakiś test wypalenia zawodowego w ramach jakiegoś szkolenia w pracy i wyszedł mi najwyższy poziom xD
Skad ludzie w moim wieku(czy ogólnie powyżej 20 roku życia) biorą energię do życia? Jak dają radę się oszukiwać, że życie jest fajne i trzeba od rana pędzić pozytywnie?

Cóż, całe życie czerpię energię z wrodzonego optymizmu – z przekonania, że nawet jeśli chwilowo jest źle, a nawet bardzo źle, to i tak może być tylko lepiej.

A co ma być niby lepiej ? Pracujesz, później po pracy wracasz zmęczony. Takim ludziom jak ja niezadowolonym z życia powinni dawać zasiłki.

pawkud napisał/a:

KoralinaJones napisał/a:

Cóż, całe życie czerpię energię z wrodzonego optymizmu – z przekonania, że nawet jeśli chwilowo jest źle, a nawet bardzo źle, to i tak może być tylko lepiej.

A co ma być niby lepiej ? Pracujesz, później po pracy wracasz zmęczony. Takim ludziom jak ja niezadowolonym z życia powinni dawać zasiłki.

A, to do Julki w tej sprawie.

Dla mnie głównym motorem napędowym w życiu była i jest przede wszystkim praca. Praca – w sensie polegania na własnych umiejętnościach, które potrafię wykorzystać i sprzedać za dobre pieniądze.

pawkud napisał/a:

Ja biedny jestem. Wiesz ile kosztują konsultacje psychiatryczne ? Poza tym co mi psychiatra pomoże ? Mam przed sobą jeszcze 40 lat pracy, a po pracy choroby i piach. Właśnie dlatego uważam że życie jest kijowe.

Tak, jesteś biedny i inaczej nie będzie. Twoja bieda jest okrutna, tak okrutna, że nawet nie możesz pomyśleć, że może być inaczej.

Jak myślisz - tak żyjesz. Kijowo myślisz i masz kijowe życie.

Inaczej być nie może, bo . Twoje życie zależy od Twojego myślenia.   

pawkud napisał/a:

   Takim ludziom jak ja niezadowolonym z życia powinni dawać zasiłki.

Zasiłki? Inni mają żyły wypruwać żebyś Ty mógł realizować swoje gnybiarstwo i posożytnictwo?

wieka napisał/a:

Za psychiatrę nie musisz płacić, bo wizyty są na NFZ, czyli masz za darmo, więc warto pójść chociażby na konsultację.
Tak mamy zaprogramowane życie i powinniśmy żyć jak najlepiej potrafimy.
Dlaczego nie szukasz miłości, która uskrzydla? Masz przyjaciół, rodzinę?
Napisz coś więcej o swoim życiu, takie wygadanie się też pomaga, bo na pewno dzieciństwo wpłynęło na twoje postrzeganie świata i właśnie tu by była potrzebna psychoterapia.

Choćby mu dopłacali do terapii to efekt będzie taki, że tym to zmarnuje. Marnuje swoje życie i chce marnować czas innych.

Dzieciństwo ma już za sobą i teraz może decydować o sobie. Może ma wyuczoną bezradność, ale im więcej możliwości do pasożytnictwa tym problem się bardziej nasila, to powstaje postawa roszczeniowa, którą tu już zamanifestował w propozycji zasiłków.

Napisał wystarczająco dużo o sobie.

Pawkud, mam dla Ciebie tylko jedną propozycję: naucz się wydawania sądów a priori o sensie, a może wtedy przestanie Ci się wydawać, że "wszystko jest bez sensu" i zobaczysz, że nie wszystko, a potem zobaczysz, że więcej jest sensu niż myślałeś kiedyś.

Taka myśl jako aksjomat kładzie na łopatki każdą aktywność i nie sprzyja osiągnięciu czegokolwiek. To nie depresja, to DUpresja, presja dupowatości.

Animus napisał/a:

pawkud napisał/a:

Ja biedny jestem. Wiesz ile kosztują konsultacje psychiatryczne ? Poza tym co mi psychiatra pomoże ? Mam przed sobą jeszcze 40 lat pracy, a po pracy choroby i piach. Właśnie dlatego uważam że życie jest kijowe.

Tak, jesteś biedny i inaczej nie będzie. Twoja bieda jest okrutna, tak okrutna, że nawet nie możesz pomyśleć, że może być inaczej.

Jak myślisz - tak żyjesz. Kijowo myślisz i masz kijowe życie.

Inaczej być nie może, bo . Twoje życie zależy od Twojego myślenia.   

pawkud napisał/a:

   Takim ludziom jak ja niezadowolonym z życia powinni dawać zasiłki.

Zasiłki? Inni mają żyły wypruwać żebyś Ty mógł realizować swoje gnybiarstwo i posożytnictwo?

wieka napisał/a:

Za psychiatrę nie musisz płacić, bo wizyty są na NFZ, czyli masz za darmo, więc warto pójść chociażby na konsultację.
Tak mamy zaprogramowane życie i powinniśmy żyć jak najlepiej potrafimy.
Dlaczego nie szukasz miłości, która uskrzydla? Masz przyjaciół, rodzinę?
Napisz coś więcej o swoim życiu, takie wygadanie się też pomaga, bo na pewno dzieciństwo wpłynęło na twoje postrzeganie świata i właśnie tu by była potrzebna psychoterapia.

Choćby mu dopłacali do terapii to efekt będzie taki, że tym to zmarnuje. Marnuje swoje życie i chce marnować czas innych.

Dzieciństwo ma już za sobą i teraz może decydować o sobie. Może ma wyuczoną bezradność, ale im więcej możliwości do pasożytnictwa tym problem się bardziej nasila, to powstaje postawa roszczeniowa, którą tu już zamanifestował w propozycji zasiłków.

Napisał wystarczająco dużo o sobie.

Pawkud, mam dla Ciebie tylko jedną propozycję: naucz się wydawania sądów a priori o sensie, a może wtedy przestanie Ci się wydawać, że "wszystko jest bez sensu" i zobaczysz, że nie wszystko, a potem zobaczysz, że więcej jest sensu niż myślałeś kiedyś.

Taka myśl jako aksjomat kładzie na łopatki każdą aktywność i nie sprzyja osiągnięciu czegokolwiek. To nie depresja, to DUpresja, presja dupowatości.

No to jest wlasnie myslenie Polaków  "a czemu ja pracuje ciezko w kopalni, zapierdzielam na budowie,ja sprzatam w szkole korytarze,ja zmywam 300 talerzy po klientach,a ktos NIE? A ktos sobie siedzi za biurkiem i ma więcej kasy ode mnie albo sobie wogole NIC nie robi i tez ma pieniądze- ja chcem, zeby ktos tez ciezko na to harowal, bo ja haruje to inni tez muszom harowac " no taki tok rozumowania

pawkud napisał/a:

Animus napisał/a:

Tak, jesteś biedny i inaczej nie będzie. Twoja bieda jest okrutna, tak okrutna, że nawet nie możesz pomyśleć, że może być inaczej.

Jak myślisz - tak żyjesz. Kijowo myślisz i masz kijowe życie.

Inaczej być nie może, bo . Twoje życie zależy od Twojego myślenia.   

Zasiłki? Inni mają żyły wypruwać żebyś Ty mógł realizować swoje gnybiarstwo i posożytnictwo?

Choćby mu dopłacali do terapii to efekt będzie taki, że tym to zmarnuje. Marnuje swoje życie i chce marnować czas innych.

Dzieciństwo ma już za sobą i teraz może decydować o sobie. Może ma wyuczoną bezradność, ale im więcej możliwości do pasożytnictwa tym problem się bardziej nasila, to powstaje postawa roszczeniowa, którą tu już zamanifestował w propozycji zasiłków.

Napisał wystarczająco dużo o sobie.

Pawkud, mam dla Ciebie tylko jedną propozycję: naucz się wydawania sądów a priori o sensie, a może wtedy przestanie Ci się wydawać, że "wszystko jest bez sensu" i zobaczysz, że nie wszystko, a potem zobaczysz, że więcej jest sensu niż myślałeś kiedyś.

Taka myśl jako aksjomat kładzie na łopatki każdą aktywność i nie sprzyja osiągnięciu czegokolwiek. To nie depresja, to DUpresja, presja dupowatości.

Ja już od nastoletniego wieku życia zauważyłem że życie jest co do zasady kijowe.

Bo zyjesz pod system.

a jak mam żyć inaczej ?

Julia life in UK napisał/a:

pawkud napisał/a:

Ja już od nastoletniego wieku życia zauważyłem że życie jest co do zasady kijowe.

Bo zyjesz pod system.

a jak mam żyć inaczej ?

A życie jest fajne dopóki zasila je energia.
SOLARIS.

Jasny gwint, nie wiem jak ja mam dociągnąć emerytury skoro ledwo wstaje z łóżka i daje radę zarabiać na chleb mając 30 lat, a to pewnie jeszcze tak z 40 lat (wiek emerytalny raczej nie zostanie utrzymany na obecnym poziomie). Pamiętam jak w wieku 24 lat zrobiłem se jakiś test wypalenia zawodowego w ramach jakiegoś szkolenia w pracy i wyszedł mi najwyższy poziom xD
Skad ludzie w moim wieku(czy ogólnie powyżej 20 roku życia) biorą energię do życia? Jak dają radę się oszukiwać, że życie jest fajne i trzeba od rana pędzić pozytywnie?

Haha jak wiadomo po trzydziestce zaczyna się sędziwa starość

Nie mam, generalnie po pracy jestem zmęczony, czasem coś objerzę sobie na Netflixie jak nie zasnę. Osobiście jestem typem samotnika.

Ale jakim sposobem mam być wolny od systemu ? Ja nie mam na tyle wystarczająco dużo zasobów żeby sobie na to pozwolić.

pawkud napisał/a:

Nie mam, generalnie po pracy jestem zmęczony, czasem coś objerzę sobie na Netflixie jak nie zasnę. Osobiście jestem typem samotnika.

Kilka razy obejrzałem coś na Netflixie (można powiedzieć, że w pracy) stąd wiem, jakie to szkodliwe. Nie dziwię się więc, że nie masz energii i nawet zielonego pojęcia o rzeczywistości.

pawkud napisał/a:

Ale jakim sposobem mam być wolny od systemu ? Ja nie mam na tyle wystarczająco dużo zasobów żeby sobie na to pozwolić.

Są zasoby, które nie zależą od zasobności portfela. Ciągle w Polsce wypożyczanie książek w bibliotekach jest bezpłatne.

pawkud napisał/a:

schudnięcie ? Ja waże obecnie 126kg, schudnięcie z takiej wagi to jest katorga.

Nadmiar tkanki tłuszczowej to reakcja obronna organizmu. Tłuszcz wiąże toksyny, a chudnięcie je uwalnia.

Skąd te toksyny? Z jedzenia. Jak zaczniesz zwracać uwagę na to, co jesz, wtedy może się zdarzyć, że Twój organizm nie będzie musiał wiązać toksyn z tłuszczem.

Jeśli chudnięcie jest katorgą, to co powiesz o swoim życiu, które tu takimi "pastelowymi" barwami namalowałeś. To nie katorga? A to dopiero może być początek, bo nie można wykluczyć, że Twoja sfera nieświadoma jest nastawiona na zafundowanie ciału choroby, która wybawi Cię od perspektywy 40 lat "bezsensownej" aktywności zawodowej. Wtedy spełnią się Twoje marzenia o życiu na zasiłku (na rencie chorobowej).

wieka napisał/a:

Psychiatra by ci przepisał psychotropy, tylko i wyłącznie jeżeli one by były potrzebne, ale chodzi o diagnozę.
Tak jak i o to, żebyś czuł się lepiej, zmienił myślenie i tu właśnie potrzebna by była terapia.
Bo ty po prostu wegetujesz i dlatego tak źle się czujesz. Musisz ruszyć cztery litery i coś zrobić ze swoim życiem, żeby nabrało sensu.
Jak nie spróbujesz, to się nie dowiesz.
Nic samo nie przyjdzie.
Jak nic nie zrobisz, to za kilka lat waga będzie szła do góry a nie w dół i depresja coraz większa. Zacznij myśleć pozytywnie.
Musisz zacząć od likwidacji tego zmęczenia, a tylko może w tym ci pomóc specjalista.

Myślenia już raczej nie zmienię. Ja generalnie mam tak od zawsze. Poza tym jaki sens może nabrać życie skoro życie z definicji nie ma sensu ? Co nagle zacznę z uśmiechem chodzić do roboty ?

pawkud napisał/a:

Myślenia już raczej nie zmienię. Ja generalnie mam tak od zawsze. Poza tym jaki sens może nabrać życie skoro życie z definicji nie ma sensu ? Co nagle zacznę z uśmiechem chodzić do roboty ?

Jak życie z definicje jest BEZ SENSU to zmień definicje.

Jesteś kolejnym przypadkiem nieudacznika, który nawet  nad swoimi myślami nie panuje. To myśli rządzą Tobą, zamiast Ty rządzić myślami.

Fatalizm i nihilizm w totalnej wersji dla chorych na śmierć.  Znajdź sobie książki Viktora Frankla. On niejednego wyciągnął z objęć śmierci w obozie koncentracyjnym .

Jest autorem terapii leczenia sensem, która polega na przywracaniu sensu życia.

I rusz dupę i wyjdź z domu, bo zamieniasz swoją głowę w kiszoną kapuchę. Więcej natury, a mniej popkultury na Netflixie i w sieci.

wieka napisał/a:

pawkud napisał/a:

Myślenia już raczej nie zmienię. Ja generalnie mam tak od zawsze. Poza tym jaki sens może nabrać życie skoro życie z definicji nie ma sensu ? Co nagle zacznę z uśmiechem chodzić do roboty ?

Tak, cieszyć się z tego co się ma, że w ogóle masz pracę, że nie mamy dużego bezrobocia,
możesz pracę zmienić na inną, jeżeli ta cię  nie satysfakcjonuje. Może praca fizyczna była dla ciebie lepsza, bo na pewno zdrowsza.
Przez to, że pracujesz czujesz się potrzebny, masz zajęcie. Jakbyś nie pracował i siedział w domu całe dnie dopiero byś zwariował. człowiek musi cały czas coś zrobić, tak jak i cały czas pracuje mózg, chciałbyś nie myśleć nie da się, chciałbyś leżeć 24 h na dobę, czy pracować, nie da się, dlatego potrzebna jest ta równowaga między pracą, a relaksem.
A jaki niby sens widzisz w nie pracowaniu?

Właśnie wręcz przeciwnie. Praca fizyczna to nie moja bajka. Co ja niby miałbym robić fizycznie kiedy ja mam ledwo energię po tym co robię teraz ? Jaki sens widzę w niepracowaniu ? Bardzo duży, nie musiałbym wtedy rano o 4 wstawać, mógłbym robić to kiedy chce, miałbym więcej czasu na oglądanie filmów czy coś tam itp. itd.  Bardzo dużo rzeczy można robić kiedy się już nie ma pracy, bo nie jest ona potrzebna. Zresztą jakby mi się serio znudziło niepracowanie to zawsze mogę gdzieś tam na pół etatu się zatrudnić.

pawkud napisał/a:

wieka napisał/a:

Tak, cieszyć się z tego co się ma, że w ogóle masz pracę, że nie mamy dużego bezrobocia,
możesz pracę zmienić na inną, jeżeli ta cię  nie satysfakcjonuje. Może praca fizyczna była dla ciebie lepsza, bo na pewno zdrowsza.
Przez to, że pracujesz czujesz się potrzebny, masz zajęcie. Jakbyś nie pracował i siedział w domu całe dnie dopiero byś zwariował. człowiek musi cały czas coś zrobić, tak jak i cały czas pracuje mózg, chciałbyś nie myśleć nie da się, chciałbyś leżeć 24 h na dobę, czy pracować, nie da się, dlatego potrzebna jest ta równowaga między pracą, a relaksem.
A jaki niby sens widzisz w nie pracowaniu?

Właśnie wręcz przeciwnie. Praca fizyczna to nie moja bajka. Co ja niby miałbym robić fizycznie kiedy ja mam ledwo energię po tym co robię teraz ? Jaki sens widzę w niepracowaniu ? Bardzo duży, nie musiałbym wtedy rano o 4 wstawać, mógłbym robić to kiedy chce, miałbym więcej czasu na oglądanie filmów czy coś tam itp. itd.  Bardzo dużo rzeczy można robić kiedy się już nie ma pracy, bo nie jest ona potrzebna. Zresztą jakby mi się serio znudziło niepracowanie to zawsze mogę gdzieś tam na pół etatu się zatrudnić.

Dokladnie.  Co innego lekka praca,biurowa jeszcze najlepiej na wlasnych zasadach, a co innego fizyczne zapierdzielanie przy ,ktorym człowiek sie wykonczy i wraca padniety do domu, a oni Ci tu jeszcze po pracy, gdy wracasz wykonczony proponuja wyjscie na miasto i zajecie sie hobbym... he he wlasnie widze jak pracują. Ja dawno temu pracowalam w restauracji i jak wracalam do domu to reszte dnia przelezalam wykonczona robota na kanapie,  nawet mnie sie juz gotować w domu nie chcialo tylko z kolezanka zamawialam gotowce, a oni widze wszyscy po pracy maja czas na hobby i latanie po mieście, przy okazji na siedzenie na forum 10 godzin dziennie  - sie ich nie sluchaj oni koło pracy nie stali . Ja tez nie mam energii ale to przez problemy zdrowotne-na szczęście jest juz poprawa i teraz zaczęłam znow z domu wychodzic. A jak rzucilam robote ponad 12 lat temu to aż do tych moich problemow zdrowotnych  to i pol dnia latalam po mieście wszedzie taka miałam energie, czas na hobby,na spotkania towarzyskie  na wszystko- po robocie to NIC mnie sie robic nie chcialo, taka bylam wykonczona.

Julia life in UK napisał/a:

pawkud napisał/a:

Właśnie wręcz przeciwnie. Praca fizyczna to nie moja bajka. Co ja niby miałbym robić fizycznie kiedy ja mam ledwo energię po tym co robię teraz ? Jaki sens widzę w niepracowaniu ? Bardzo duży, nie musiałbym wtedy rano o 4 wstawać, mógłbym robić to kiedy chce, miałbym więcej czasu na oglądanie filmów czy coś tam itp. itd.  Bardzo dużo rzeczy można robić kiedy się już nie ma pracy, bo nie jest ona potrzebna. Zresztą jakby mi się serio znudziło niepracowanie to zawsze mogę gdzieś tam na pół etatu się zatrudnić.

Dokladnie.  Co innego lekka praca,biurowa jeszcze najlepiej na wlasnych zasadach, a co innego fizyczne zapierdzielanie przy ,ktorym człowiek sie wykonczy i wraca padniety do domu, a oni Ci tu jeszcze po pracy, gdy wracasz wykonczony proponuja wyjscie na miasto i zajecie sie hobbym... he he wlasnie widze jak pracują. Ja dawno temu pracowalam w restauracji i jak wracalam do domu to reszte dnia przelezalam wykonczona robota na kanapie,  nawet mnie sie juz gotować w domu nie chcialo tylko z kolezanka zamawialam gotowce, a oni widze wszyscy po pracy maja czas na hobby i latanie po mieście, przy okazji na siedzenie na forum 10 godzin dziennie  - sie ich nie sluchaj oni koło pracy nie stali . Ja tez nie mam energii ale to przez problemy zdrowotne-na szczęście jest juz poprawa i teraz zaczęłam znow z domu wychodzic. A jak rzucilam robote ponad 12 lat temu to aż do tych moich problemow zdrowotnych  to i pol dnia latalam po mieście wszedzie taka miałam energie, czas na hobby,na spotkania towarzyskie  na wszystko- po robocie to NIC mnie sie robic nie chcialo, taka bylam wykonczona.

I też ważyłaś ponad sto kg?

pawkud napisał/a:

wieka napisał/a:

Tak, cieszyć się z tego co się ma, że w ogóle masz pracę, że nie mamy dużego bezrobocia,
możesz pracę zmienić na inną, jeżeli ta cię  nie satysfakcjonuje. Może praca fizyczna była dla ciebie lepsza, bo na pewno zdrowsza.
Przez to, że pracujesz czujesz się potrzebny, masz zajęcie. Jakbyś nie pracował i siedział w domu całe dnie dopiero byś zwariował. człowiek musi cały czas coś zrobić, tak jak i cały czas pracuje mózg, chciałbyś nie myśleć nie da się, chciałbyś leżeć 24 h na dobę, czy pracować, nie da się, dlatego potrzebna jest ta równowaga między pracą, a relaksem.
A jaki niby sens widzisz w nie pracowaniu?

Właśnie wręcz przeciwnie. Praca fizyczna to nie moja bajka. Co ja niby miałbym robić fizycznie kiedy ja mam ledwo energię po tym co robię teraz ? Jaki sens widzę w niepracowaniu ? Bardzo duży, nie musiałbym wtedy rano o 4 wstawać, mógłbym robić to kiedy chce, miałbym więcej czasu na oglądanie filmów czy coś tam itp. itd.  Bardzo dużo rzeczy można robić kiedy się już nie ma pracy, bo nie jest ona potrzebna. Zresztą jakby mi się serio znudziło niepracowanie to zawsze mogę gdzieś tam na pół etatu się zatrudnić.

Właśnie obowiązek nas motywuje do pracy, do ruchu, jak byś nie pracował, to tak się rozleniwił, że mnie nie chciałby ci się palcem w bucie ruszyć.
Wiele osób nie może doczekać się emerytury, a jak już na nią pójdą to w krótkim czasie idą do do innej pracy bo nie mogę w domu wysiedzieć, nuda jest gorsza niż praca, naprawdę. Praca fizyczna może dawać więcej energii.
To zmień pracę, żebyś nie musiał wstawać o 4 rano, a dlaczego tak rano, dojazd tak dużo czasu zajmuje?

Bert44 napisał/a:

Po 8 godzinach klikania usypiasz ze zmęczenia. W wieku 30 lat. Wypalenie? Moze 8 godz na budowie albo przy spawarce Cie rozbudzi (serio). Zmien robote na cos zupelnie innego, wyjdz do ludzi, zrob coś dla siebie, rusz się a nie utulasz sie w smutku. Jak to deprecha to też coś z tym zrob tylko przestan jeczec i zrob coś. Cokolwiek. Samo się nic nie zmieni. Nie podoba Ci sie ale obawiasz się zmiany?

Musiałbym być bardzo niemądry żeby prace przy komputerze zmienić na pracę przy spawarce, której na dodatek nie umiem obsługiwać. Nawet gdyby przy spawarce mieliby płacić lepiej to i tak lepiej siedzieć na komputerze niż przy spawarce. Do jakich niby ludzi mam wychodzić gdzie i po co ?

Bert44 napisał/a:

Po 8 godzinach klikania usypiasz ze zmęczenia. W wieku 30 lat. Wypalenie? Moze 8 godz na budowie albo przy spawarce Cie rozbudzi (serio). Zmien robote na cos zupelnie innego, wyjdz do ludzi, zrob coś dla siebie, rusz się a nie utulasz sie w smutku. Jak to deprecha to też coś z tym zrob tylko przestan jeczec i zrob coś. Cokolwiek. Samo się nic nie zmieni. Nie podoba Ci sie ale obawiasz się zmiany?

Musiałbym być bardzo niemądry żeby prace przy komputerze zmienić na pracę przy spawarce, której na dodatek nie umiem obsługiwać. Nawet gdyby przy spawarce mieliby płacić lepiej to i tak lepiej siedzieć na komputerze niż przy spawarce. Do jakich niby ludzi mam wychodzić gdzie i po co ?

Julia life in UK napisał/a:

pawkud napisał/a:

Musiałbym być bardzo niemądry żeby prace przy komputerze zmienić na pracę przy spawarce, której na dodatek nie umiem obsługiwać. Nawet gdyby przy spawarce mieliby płacić lepiej to i tak lepiej siedzieć na komputerze niż przy spawarce. Do jakich niby ludzi mam wychodzić gdzie i po co ?

Oczywiście nie sluchaj sie ich. Jednak ludzie to by chcieli, zeby inni zapierdzielali tak jak oni. Oczywiście, ze lepiej wybrać lekka prace przy komputerze, niz jakas fizyczna. Piszesz im, ze nie masz energii,a oni Cie chyba jeszcze chca wykonczyc takimi radami 

Ale ta praca przy komputerze kolegę meczy. Dla niego to ciezka praca a nie lekka

Bert44 napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

Oczywiście nie sluchaj sie ich. Jednak ludzie to by chcieli, zeby inni zapierdzielali tak jak oni. Oczywiście, ze lepiej wybrać lekka prace przy komputerze, niz jakas fizyczna. Piszesz im, ze nie masz energii,a oni Cie chyba jeszcze chca wykonczyc takimi radami 

Ale ta praca przy komputerze kolegę meczy. Dla niego to ciezka praca a nie lekka

Mnie męczy ogólnie całe to życie które jest kijowe.