Problem z zaradnością faceta

A on w ogóle jest w stanie zrobić to prawo jazdy? Przyczyny mogą być różne, najpopularniejsze to te po stronie wzroku (astygmatyzm, brak widzenia stereoskopowego, ślepota zmierzchowa), mogą być i inne. No i dochodzą do tego realia naszych WORDów, sprowadzające się do jak największych ilości uwaleń celem wytrzepania od klientów jak największej kasy.
Nie wspomnę już o kwestii praktyki: Ty masz prawko 5 lat, regularnie jeździsz; to, co dla Ciebie jest naturalne i łatwe, to świeżaka może przyprawiać o zimne poty... sam całkiem często jeżdżę np. przez taką wąską, osiedlową uliczkę usytuowaną na dość ostrym wzniesieniu, z autami poparkowanymi po obu stronach, gdzie co chwila trzeba wjechać w jakąś lukę między autami i kogoś przepuścić; dla doświadczonego kierowcy to łatwe, ale mam świadomość że taki kursant by się tam zesrał ze stresu

Jeżeli chodzi o aspekt zdrowotny nie ma żadnych przeciwskazań. Robi regularne badania i czuje się bardzo dobrze. Jak zaczynałam nie potrafiłam ruszyć z miejsca a manewr skrętu przyprawiał mnie o ból brzucha dosłownie. Nad strachem wygrała chęć i to że będę niezależna. Gdyby chociaż próbował to zmienić

To, że regularnie przechodzi badania, to jeszcze niewiele znaczy. Ja mam akurat średni wzrok, do tego słabe widzenie 3D i serdecznie nienawidzę jeździć po zmroku w deszczu, ale badania przechodzę (zwłaszcza że każdorazowo przed terminem badań nieco rehabilituję oczy) i wciąż dostaję dopuszczenie na 2-3 lata.

Pogadaj ze swoim facetem o co dokładnie chodzi, tylko zachowaj się na poziomie jeśli wyjdzie że jednak chodzi o jakieś uwarunkowania zdrowotne (na poziomie, czyli nie jak pusta laska, która po takim wyznaniu dochodzi do wniosku że trzeba jak najszybciej kopnąć wadliwy towar). Jeśli chodzi tylko o brak chęci i wygodnictwo i on nigdy nawet nie był na kursie, to raz dwa go wykop na kurs na prawko

Może boi się kierować, nie lubi/nie widzi się za kierownicą, więc się wykręca,

Wybrałaś go, kiedy nie był na tyle zaradny, na ile byś chciała, a teraz chcesz go zmieniać. Jak widzisz, raczej nie zmienisz, możesz jedynie zmienić na innego. On może kiedyś zechce zrobić prawo jazdy, ale nie pod Twoim naciskiem.

To nazwij to inaczej, powiedz mu to, co napisałaś tutaj - jak bardzo Cię to męczy, itd.

Ale masz pewność, że on nie planuje tego zmienić w najbliższym czasie? Startował już z prawkiem kiedykolwiek?

Dla niego to nie jest ważne. Myślę, że im bardziej będziesz naciskać, tym bardziej on będzie stawał do tego okoniem.

Nic się nie kryje poza tym że chciałbym żeby się usamodzielnił. Te dojazdy do pracy jest z małej miejscowości i zakupy gdzieś dalej to wielka wyprawa jak ma się z kim zabrać. Miałam świadomość że nie ma prawa jazdy jak zaczynałam związek. Zresztą mam swoje i nie chce ingerować jaki będzie miał samochód

Autorko, czy ten brak prawa jazdy to dla ciebie aż taki deal-breaker? Jak czujesz się w tym związku w innych aspektach? Trudno mi sobie wyobrazić zgraną, lubiącą albo i już kochającą się parę, w której wszystko zostaje zakończone z powodu braku prawa jazdy. Czy gdyby faktycznie zdał ten egzamin i jeździł, to już wasz związek byłby ok?

Literówka w tekście. Facetem nie jestem użalającą się dziewczyną księżniczką też nie. Inne aspekty też nie są do końca takie jak powinny być ale dla mnie prawko to podstawa w dzisiejszych czasach niezależnie od płci. Nie wiem jak to ugryźć i chciałam się tutaj trochę wygadać żeby ktoś spojrzał na tą sytuację obiektywnie

Staram się jak tylko potrafię 

Ło kochana tak można całe życie wiesz mi

To prawda.
Jeśli prawo jazdy determinuje związek, to lepiej się rozejść niż liczyć na zmianę zdania.

O kurde, ciekawe czy mój mąż myśli o mnie tak negatywnie i planuje ze mną rozwód bo nie mam prawka
Ale sobie żyjemy. Godziny pracy mamy wspólne, więc razem jeździmy i wracamy. A jak czegoś potrzebuję sama, to jadę autobusem lub idę.
Gdyby mnie zmuszał, to na pewno bym się nie zgodziła.
Uważam że mam prawo czegoś nie chcieć.

Mam co najmniej 2 koleżanki które mają prawko, ale od momentu jego otrzymania, nigdy nie prowadziły. Bo się boją. I po co takim osobom prawko? Jeśli ktoś boi się wcześniej, to niech zaoszczędzi kasę i w ogóle na to prawko nie idzie.

Mnie np. zniechęca wizja zakuwania, nauki, chodzenia na jakieś lekcje. Za stara jestem żeby znów chodzić do szkoły. Poza tym - jako introwertyczkę - trochę mnie przeraża wizja wielu godzin siedzenia obok jakiegoś obcego kolesia żeby z nim jeździć. Może Twój facet to też introwertyk?

No i u mnie w domu było tak samo: mama bez prawka, tata woził. Czy tata Twojego chłopaka ma prawko, czy może też nie?

I nie sądzę że wynika to z lenistwa, bo poza tym jestem ambitną osobą, mam swoją firmę, jestem wręcz pracoholiczką.

Mnie tez by to wkurzalo, to, ze kiedys nie mial, a takiego wybrala, nie znaczy, ze tak musi zostac - czyli bez prawka. Tak, tu nalezaloby go "zmienic". Dla mnie facet bez prawka to "nie facet".
Prawo jazdy to podstawa w dzisiejszych czasach.

Moze on mysli, ze nie zda egzaminu? Sorry, ale to juz "sierota" by przez niego przemawiala...

Truj mu d..e, tak byc nie moze.

Przede wszystkim odpowiedz sobie na pytanie co jest przyczyną, że twój facet prawa jazdy nie ma. Kwestie zdrowotne? Koszty związane z autem? Kwestie finansowe związane z robieniem prawka? Strach przed prowadzeniem auta? Druga kwestia to na ile Ci realnie ten brak prawa jazdy u faceta przeszkadza. Kluczowe jest tutaj słowo REALNIE. Ile razy w roku zdarza się taka sytuacja, że jest to nie do zaakceptowania? Po trzecie jakie Twój facet ma pozytywne cechy, które sprawiają, że z nim jesteś? Dobrze się z nim czujesz? Jest inteligentny? Ma zdolności biznesowe? Daje Ci poczucie bezpieczeństwa? Po czwarte warto z nim porozmawiać i dowiedzieć się co jest rzeczywistą przyczyną, że prawa jazdy nie ma. Znam bardzo ogarniętego życiowo i zawodowo człowieka starszego od Twojego faceta, który prawa jazdy nie ma bo ma chorobę lokomocyjną. Po piąte możesz go do tego zachęcić na przykład dając mu pojeździć na jakimś odludziu. Zobaczy jakie to fajne i może się nakręcić. Przyznam szczerze, że nie rozumiem tego mitycznego statusu prawa jazdy w oczach kobiet. Nic wielkiego to nie jest. Mają je miliony osób. Dlaczego nie na przykład patent żeglarski, uprawnienia na koparkę albo dźwig:) To już bardziej wyjątkowe.

Poznali sie gdy nie mial, wiec liczyla na to ze w przyszlosci zrobi. Punkt.

Moze tak byc, ze jest "nieudacznikiem", leniuchem, brak ambicji, itd.
Jesli tak jest, a autorce nie odpowiada taki mezczyzna - nalezaloby zakonczyc zwiazek, wszystkiego niestety nie da sie zmienic.

Nie. Normalni ludzie żyją z pracy a nie z zasiłków;) Wtedy masz możliwości:)

Auto nie jest drogie w utrzymaniu (Niemcy) zalezy tez jakie auto posiadasz, ile trzeba tankowac, jak duzo jezdzisz i jakie stare itd.
Ja mieszkam w malej miescinie, nie da sie bez auta, Autobusy/pociagi jezdza co godzine, ale i tak wole jezdzic autem, szybciej i wygodniej.

Do pracy dojeżdża z tatą. Czyli on mieszka z rodzicami? Mieszkanie z rodzicami nie wzbudza w Tobie żadnej obawy niezaradności, ale brak prawa jazdy już tak? On mieszkając z rodzicami może być bardziej niezaradny niż Ci się wydaje, że jest. Mamusia piorąca mu gatki, przynosząca mu obiadki pod nos. Tu jest pole do niezaradności, a nie brak prawa jazdy, bo jeśli on jest przyzwyczajony do takiego życia to potem może od Ciebie wymagać tego samego co od matki.

Poza tym, nie każdy facet czuje się dobrze za kierownicą. Czy on ma wg Ciebie prawo do tego by czegoś nie lubić? Albo czy wg Ciebie mężczyzna ma prawo bać się czegoś? Przypuśćmy, że masz faceta, który jest super, super się dogadujecie i wszystko jest cacy. Jesli on Ci powie, że boi się jeździć samochodem, bo boi się, ze spowoduje wypadek, jazda autem jest dla niego zbyt stresująca, to od razu uważasz, że on jest niezaradny? Ujmuje sobie męskości taki mężczyzna, który ma taki lęk? Bardziej męski jest taki którego drugie imię to brawura i jeździ przy ograniczeniu do 50 setką?

Tylko kobieta ma prawo mieć jakieś lęki? Tylko kobieta ma prawo nie mieć na coś ochoty? A facet to ma być twardziel, który niczego się nie boi? Serio jak można kochać kogoś, super się z nim dogadywać i stwierdzić, ze jest niezaradny bo boi się jeździć autem.
Póki załatwia sobie transport do pracy to jest zaradny. Ale, na Twoim miejscu przypatrzyłabym się temu jak on funkcjonuje w domu z rodzicami, bo tak jak wyżej napisałam tam jest duże pole do niezaradności

Co ma prawo jazdy do zaradnosci?
Ja nie mam.
Zarabiam parokrotnosc średniej krajowej.
Transport z którego korzystałam:
Pracownicy (moi , za moje pieniądze)
Tramwaje i pociągi
Samolot
Bliscy gdy sami proponowali
TAXI

Ale wy mieszkacie w małym mieście.
Więc teraz pytanie: czy Ty jesteś ciągle proszona o podwożenie, czy po prostu do wizerunku fajnego faceta brakuje Ci tęgo by miał swój samochód?
Bo nie masz obowiązku go wozić.
Po prostu odmów  gdy Cię będzie prosił a Ty nie będziesz miała czasu czy ochoty
Wtedy albo się zmobilizuje bo to jego wygodnictwo,  albo pokaże że radzi sobie bez tego.
Myślę  jednak że w małej miejscowości prawko to większy must have niż w dużym mieście.

Elu, jak już się pewnie zdążyłaś zorientować mieszkam w dużym mieście i wszystko zależy od sytuacji. Jak pracujesz w korpo i nie musisz robić większych zakupów, to nawet da się tak żyć. Na początku poprzedniego małżeństwa staraliśmy się robić całotygodniowe zakupy w Tesco z użyciem darmobusa i słabo to wychodziło. Tak samo jak kilka lat temu miałem auto w serwisie i musiałem dwa lapki, torbę ze sprzętem i walizkę z bagażami przewieźć zbiorkomem. No niestety, zbiorkom zdaje egzamin, ale w dużym mieście i jak masz do przewiezienia niewiele więcej niż siebie.

Tak, dokładnie to robię. Doczytałeś w ogóle to co napisałam powyżej?

O ile on mieszka z rodzicami, ale sam siebie ogarnia to ok, ale jeśli on mieszka z rodzicami i ta jego niezaradność nie dotyczy tylko braku prawa jazdy ale i tego, że w domu też jest niezaradny to niestety, ale jest to problem. Do wygody bardzo łatwo człowiek się przyzwyczaja. Ugotowane, posprzątane, wyprane, wyprasowane... Ciężko potem starego byka zmusić go sprzątania, czy prania jeśli wcześniej tego nie musiał robić bo robiła to matka.

Nie trzeba umiec-prawo jazdy to nie jest obowiazek kazdego doroslego czlowieka na tym swiecie

Problemem jest to że gdyby nie to że praktycznie zawsze przyjeżdżam do niego ja. Do mnie prawie wcale bo nie ma z kim a później nie ma jak wrócić.
Jak nie chce przyjechać po niego to się obraża

A co się stanie jak po niego nie przyjedziesz?

Jesteście już rok razem, w Twojej głowie pewnie zaczyna się przewijać myśl o wspólnym zamieszkaniu - między wierszami wygląda na to że preferujesz zdecydowanie własną miejscówkę, a nie jego - a w tym układzie nie tylko komplikuje się kwestia wspólnego zamieszkania u Ciebie, ale i tego że facet przejmie wożenie, większe zakupy i pozostałe kwestie, w jakie facet przy wiciu gniazda jest angażowany