brak seksu oraz zainteresowania ze strony partnera po wspólnym zamiesz

Jakie masz korzyści z bycia z tym, wybacz, cwelem i ćwokiem? Jesteś desperatką?

Też chciałbym poznać odpowiedź na to pytanie, bo takie postępowanie można tłumaczyć jedynie silną manipulacją.

Co źle robisz? Jesteś z nim, to twój błąd.

Źle robisz, tkwiąc przy nim.
Nie wiem na co czekałaś i liczyłaś... jak było do przewidzenia, że tylko może być gorzej.

Dziękuje wszystkim za odpowiedź.
Mam bardzo niską samoocenę. Myśle, że dlatego, że zawsze byłam niewystarczająca dla moich rodziców i mojego ex męża. Po ślubie zacząl mnie źle traktować, zdradzać, a potem uderzył. Nie miałam gdzie pojść, bo rodzice nie chcieli mnie do siebie wziąść. Byłam sama 6 lat. Poszłam do pracy potem na studia. No i w tym czasie poznałam obecnego partnera. Cała moja rodzina i znajomi mówili mi, że jest fajny i że powinnam się go trzymać, żeby nie być sama. Zwłaszcza teraz jak mama zmarła każdy mi mówi, że mam to wytrzymać, bo żaden związek nie jest idealny. Ale zaczeło mnie to wszystko męczyć dlatego tu napisałam.
A w odpowiedzi na wasze pytania: nie jestem niepełnosprawna, jestem pielęgniarką, napewno mam niską samoocene i depresje po śmierci mamy, nie umiem się postawić, bo nawet jak próbuje to nikt tego nie bierze na poważnie. Zawsze byłam wykorzystywana za dobre serce. Chodzę na terapie od 6 lat. Z obecnym partenerem wszystko się zaczeło po wspólnym zamieszkaniu. Nie było żadnych problemów jak każdy mieszkał osobno.

Rozumiem, że jesteś w trudnej i skomplikowanej sytuacji. Warto byłoby zastanowić się nad konsultacją terapeutyczną dla ciebie i twojego partnera. Profesjonalny terapeuta może pomóc w zrozumieniu i rozwiązaniu problemów w waszym związku. Ważne jest, abyście oboje byli gotowi na pracę nad relacją i komunikowali się w sposób otwarty i empatyczny. Pamiętaj, że twoje zdrowie psychiczne i dobre samopoczucie są priorytetowe.

Niestety, terapeuta nie podniesie facetowi libido, choć nie wiadomo czy w zamian nie korzysta z mniej męczącego seksu

Współczuję Ci rodziców, na pewno wpędzili Cię w kompleksy i niskie poczucie wartości.

Nie możesz przeżyć życia z kimś, kto praktycznie w niczym Ci nie odpowiada. Jesteś  młoda, całe życie przed Tobą, nie marnuj go przy boku takiego faceta.

Eee... Jeśli ktoś ma 30+ lat i mieszka nadal z rodzicem to już jest sygnał, że coś nie tak z tą osobą Taki człowiek ma zupełnie inne podejście do życia niż osoba, która ciężko pracowała nad swoją niezależnością i samodzielnością. Takie duże dziecko nie okaże empatii w trudnych chwilach, a tym bardziej nie będzie żadnym wsparciem w życiu codziennym. Maleńki życiowy problem będzie generował u tej osoby skrajne emocje (najczęściej agresja) i potrzebę uciekania od problemu i schowania się u mamusi. O porozumieniu już nawet nie wspomnę...

Na twoim miejscu wróciłabym do domu i wsparła ojca w chorobie, bo możesz żałować ze nie spędziłaś z nim ostatnich dni.
Z tego zwiazku nic nie będzie, odejdź od niego. Jesteś ciagle nieszczęsliwa.

Cieszy mnie to, że zaczynasz przejrzewać go na oczy. Nie dawaj się manipulować tej gugule.

Brutalna prawda. Staram się jak mogę. Dziękuję

Owszem. Zaczełam zauważać, że odkąd mama zmarła robi ze mną co chce. Jego siostra po pogrzebie mamy powiedziała, że tata sobie powinien kogoś znaleść, że by nie być sam... moj tata sie rozpłakał. A tydzień po pogrzebie jego mama postanowiła wyprawiać urodziny w resturacji czego nie robiła całe życie. Ja oczywiście nie pojechałam i potem musiałam słuchać jaka ja jestem okropna... Ja już rzygam nimi i tym ich podejściem do wszystkiego patrzą tylko na siebie...Dzisiaj rano zapytał mi sie czy mam ochote żeby jego znajomi przyjechali w sobote, powiedzialam ze nie nie mam ochoty, bo ja bede siedziec w kuchni i gotowac a Ty sie znowu upijesz i taki bedzie finał. To zostałam zmieszana z błotem ze ja mu zabraniam sie spotykac a na koniec wykrzyczał że ja udaje, że jestem dobrą osobą, że śmieszne to jest że mu wciskam że jestem dobrą osobą bo wszystkiego mu odmawiam. Jak zawsze zastosował kare, że pojechał do mamy....A mi dzisiaj chyba głowa pęknie od tych migren. Juz od jakiegos czasu nie pozwalam mu się udobruchać i jest gorzej i gorzej jest naprawde gesta atmosfera między nami dlatego zajrzalam tutaj....

Dziękuję Ci za tak szczere słowa, ale ja właśnie tak to odczuwam. Zachowują się jakby się nic nie stało. A jak jego mama miała zapalenie płuc i lezala w szpitalu 2 tygodnie to cała rodzina była poruszana jakby nie wiem co się stało. Była w izolatce a oni jej jedzenie wozili bo jej jedzenie nie pasuje. Moj partner oczywiscie był pierwszy. Siostra zarzuciła mu że sie wyprowadził 20km dalej i ona musi sama o mame dbać to potem tam pojechal i spał w mieszkaniu rodzicow bo jego ojciec pił i pił. Wkołko mowila mu Ty nie masz dzieci nie ma zadnych obowiazkow a ja mam firme i córki wiec jedz mamie zawiez te banany. Od tego jedzenia mama jego dostała zakazenia jelitowego i lezala kolejne 4 tygodnie. Koszmar co to są za ludzie. Największym hitem było to, że szpital jest naprzeciwko ich bloku a moj partner jechał po mame bo ona ma sraczke i wmówiła mu że musi ją ktoś odebrac. Pojechalam razem z nim zeby to zobaczyc. Oczywiscie to był mit. Sama nie wiem jak wytrzymałam te 6 tygodni kiedy on rozmawial z mama 10 razy na dzien bo jej sie nudzilo w szpitalu nie wspominajac o tym ze zapomnial ze ja istnieje a za kazdym razem jak na cos zwrocilam uwage to byla odpowiedz ale to jest moja mama i sie odczep. Co ich widze to mama jego opowiada ta historie jaką gehenne przechodziła. A co ja mam powiedziec jak sama od 13 lat sie opiekuje rodzicami i mama mi zmarła jak ją trzymałam za ręke.....?ale kogo to obchodzi... Przepraszam za wyrazenie ale mam taką kurwicę na nich że nie mam ochoty tam jezdzic. A moj partner oczywiscie broni ich wszystkich. A jego siostra jak tak palneła to powiedział że przeciez nie miała złych zamiarów a ja robie problem i że jak bede tak robic to bede sama.

Tak tylko, że on uważa inaczej, jak zawsze, że wymyślam...
Dziękuję!!! Ściskam mocno!

I co autorko? Wyspałaś się?
Wrócił pan i zdołał Cię udobruchać?
Jak się czujesz?

Witam, szczerość jaknajbardziej wskazana, po to tu jestem. Jeśli chodzi o picie to na każdym urlopie coś wypije, a mnie traktuje jakby tam nie było. Pracuje 7dni w tygodniu nie wiem po co bo rachunki mamy po połowie ale mysle ze dlatego ze po drodze mieszka matka i siostra i np mama dzwoni mam pomidorki z działki to podejdz. A jak sie cos odezwie to mi mówi to jest moja mama kobieto nie bedziesz mi zabraniac. Oni są tak nauczeni, że co weekend spotkania grile i zawsze alkohol, ojca ma tez alkoholika a mama służąca na własne życzenie. A on do mamy lata bo tata taki okropny. Siostra 42 lata ma złotego chłopa a jest tępa jak but dzieki niemu ma dom ma salon fryzjerski i ona trzepie cała rodzina i kazdy jej na to pozwala jest bezszczelna. Ja nie pozwoliłam sobie, żeby mną pomiatała to pół roku z nią nie miałam kontaktu teraz ma do mnie dystans ale i tak głupio gada zawsze, tylko ja sie nauczyłam nie reagować. Zawsze mi partner wpajał , że ona poprostu taka jest że on ją zna i ona napewno nie miała nic złego na myśli. Tak jak na urlopie mi wmówił , że upił się przeze mnie, cokolwiek sie dzieje to przeze mnie. Wiele razy próbowałam mu sie stawiać, ale on wykorzystuje sytuacje, że nie mam mamy a jej sie zawsze zwierzałam, a wie, że przez studia tu i prace nie wyprowadze się w jeden dzien. Tata jest w kiepskim stanie i wie ze za jakis czas będę sama i zawsze mnie obrobi tym, że mówi do mnie pamiętaj nie jesteś sama, bo ja jestem....

To dobrze, że nie było okazji, by mógł znowu Cię udobruchać.
Zresztą ja myślę, że on nie ma pojęcia, co się z Tobą dzieje i jakie myśli chodzą Ci po głowie.
Wczoraj poklociliscie się ostro, a mimo to on wychodząc z domu rzucił w Twoją stronę " a dasz mi buzi?" czy coś w tym stylu, nie pamiętam dokładnie.
Tak więc on uważa, że na tym właśnie polega uroda Waszego związku, że raz na jakiś czas pożrecie się ostro, ale na koniec i tak się pogodzicie i jest ok.
W końcu które pary nigdy się ze sobą nie kłócą?
Wczoraj wrócił w nocy, może gdzieś zabalowal, poszedł spać do innego pokoju uznając, że baba dalej rzuca zadem
Jeśli będzie mu się chciało, to może nawet i dzisiaj urządzi Dzień Zwierząt i znowu wrócisz do formy.
Nie sądzę, by on siedział i zadręczał się analizowaniem przebiegi Waszego związku.
Ty i owszem, zadreczasz się tym, ale on?
On może jedynie być na Ciebie wściekły, ale to chyba nie jest typ analizujący cokolwiek i lubiący problemu.
Dla niego sytuacja jest prosta. Mieszka z kobietą, która od czasu do czasu czepia się go o jakieś bzdury.
On wtedy wydziera jape, krótko, chamsko i na temat kwituje Twoje zarzuty albo cokolwiek innego i tyle.
Ty po czymś takim płaczesz, a on idzie do kibla, żeby się porządnie wysrać.
O tym, żeby usiąść z nim i spokojnie porozmawiać celem wzajemnego porozumienia nie ma mowy - to nie jest typ, z którym da się rozmawiać i na coś umówić.
W razie bardzo napietej atmosfery między Wami on zawsze może pójść do matki, czyli do domu albo przekiblowac u siostry.

Autorko, jeśli z nim zostaniesz, to musisz pojąć, że on się nie zmieni.
Nie zrobisz z wilka zająca ani odwrotnie.

Zgodzisz się więc na takie życia albo odejdziesz i spróbujesz czegoś innego, całkowicie od zera.