Alkohol i nagie zdjęcia

Alkohol tu nie jest usprawiedliwieniem. Jeszcze nie raz będzie pod jego wpływem, jeśli nadużywa, to pozostaje ewakuować się z tego związku.

Nie ufam mu już, rozstałam się z nim. Cały czas pisze, że kocha i nie odpuści, prosi o wybaczenie. Przyjeżdża codziennie i chce rozmawiać, przywiózł już bukiet róż, czekoladki... Klęczał przede mną, płakał... A mnie to wszystko przerasta.

Dlaczego mężczyźni robią takie rzeczy? Dlaczego tak chciał tych nagich zdjęć koleżanki?

Po co pytasz, chcesz go sobie zracjonalizować?

Akurat, nie wierz w takie bajki.

Cóż faceta połechtało że laska z nim gada i na dodatek wysyła nagie focie.
Potencjalnie niebezpieczny facet.

Nie mam powodów nie wierzyć tej kobiecie. Jest bardzo bezpośrednia osobą, szczerą do bólu. Nie miałaby też powodów, aby cokolwiek kręcić w tej sprawie.

Tego nie wiesz, wymieniła jego cechy, które kobiety lubią, a u niej był powód do rozstania, ja tego nie kupuję.

Erotoman, babiarz, nie wiem jak go nazwać, w każdym razie tak ma nie od dzisiaj...

Jeśli chodzi o czyny, to znowu podjechał niedaleko mnie i błaga, abym wyszła z nim porozmawiać.

Skąd przekonanie, że jest uzależniony od takich praktyk? Myślisz, że robił to już wcześniej?

To najpierw mu wysłała swoje gołe zdjęcia  za Twoimi plecami, a teraz taka nagle wylewna ,bezpośrednia i szczera jest wobec Ciebie ?
Albo idiotka albo coś między nimi było tak zwane więcej, do tego stopnia, że koleżanka jakieś zaczęła mieć oczekiwania,albo teraz próbuje swoją głupotę zatuszować w taki niby szczery wobec Ciebie sposób - kręci

Znasz go kilka miesięcy, a już wychodzą takie kwiatki.
Kompletnie nie rozumiem dlaczego zaczęłaś relacje z typem który na start pisał swojej byłej ze kocha ja i ciebie...wtf
Nie ma znaczenia czy pod wpływem alko czy nie, to co zrobił jest nie tylko zdrada ciebie, ale pokazuje jak rozchwiany jest to typ.
Chcesz mieć takie zabawy dalej?
Po co ci to?

Oczywiście.

To nie o takie czyny chodzi, tylko to co robi po alko...

Jego teraźniejsze zachowanie wobec Ciebie jest charakterystyczne dla toksyka, więc dobrze, że jeszcze myślisz logicznie, bo jak on od siebie Ciebie uzależni, czyli bedziesz wybaczała, to w końcu nie będziesz miała siły z nim zerwać.

Mieszkamy bardzo blisko siebie, więc znamy się od zawsze, choć wcześniej nie trzymaliśmy się razem pod żadnym względem. Próbował starać się o mnie od 6 lat, ale zawsze trafiał tak, że byłam akurat w jakimś związku. Wtedy, gdy jej to napisał byliśmy razem bardzo krótko, bardzo starał się o moje wybaczenie. Jestem zdania, że każdy zasługuje na drugą szansę, jednak każda kolejna to dodatkowa kula do broni, aby mógł nas jeszcze bardziej dobić.
Nie chcę więcej takich "zabaw", chciałabym ułożyć sobie wszystko w głowie. Jestem osobą, która lubi mieć wszystko od A do Z "czarno na białym", dopiero wtedy mogę wrócić do codzienności i nie zadręczać się pytaniami bez odpowiedzi.

Jak fajna, to czemu miał nie dostać? Znaczy zdrów chłop!

Zbaczając z tematu mojej sytuacji, jaki sposób walki o kobietę po zdradzie jest w porządku i nie jest toksyczny? Zastanowiłam się nad tym chwilę i w zasadzie każdy podchodzi pod narzucanie się.

Skąd pewność, że porzuciłby mnie? Pytam czysto teoretycznie, nie myślę o powrocie do niego, ciekawi mnie twój tok myślenia.

A jak się ma do dalszej części twojej wypowiedzi takie pojęcie jak wierność twoim zdaniem?

Zapewne rzeczywiście dobrze, jednak... Nie wspominałam o tym wcześniej, ale on bezpośrednio po tym jak się dowiedziałam próbował się powiesić. Policja szukała go nad ranem również u mnie. Spędził kilka dni na obserwacji w szpitalu psychiatrycznym. Odkąd wyszedł przyjeżdża błagać codziennie. Teraz też stoi autem w pobliżu mojego domu i pisze mi błagalne smsy... Przed chwilą dzwoniła do mnie jego spanikowana mama, która bardzo się o niego martwi. Przyjechała po niego razem z mężem, ale nie chciał z nimi jechać i nadal tam stoi i pisze... Mam przez to wyrzuty sumienia, że może jednak źle robię...

To sama widzisz, że ma większe problemy ze sobą, niż myślałam, toksyk to mało powiedziane.

Pozostaje Ci wezwać policję, on musi wiedzieć, że nie może mieć z Tobą żadnej realacji, dlatego musisz się całkiem odciąć.

Zastanawiające jest, że tak dawkujesz info, a powinnaś zacząć od jego reakcji na rozstanie...

To jest chore co on wyprawia i niebezpieczne.

Narcyz potrzebuje cały czas emocji. On się nią żywi.
Ty po prostu byś mu się po jakimś czasie znudziła.

Narcyz nie może być porzucony, to dla niego tragedia, to on porzuca.

Narcyz i wierność ...
Nie.
Tak osoba wszędzie szuka poklasku, uznania.
To dlatego ma tyle znajomych i koleżanek.
Szybko znajdzie zastępstwo, kolejną ofiarę.

To co on teraz robi to manipulowanie. Straszenie, że sobie coś zrobi, kwiaty, sms'y itp.
To przewidywalne i zarazem żałosne jeśli wiesz jak to działa.

Poczytaj o tym zaburzeniu, a odkryjesz jeszcze inne rzeczy, których teraz nie dostrzegasz.

W takim razie on nie pasuje do opisu.
Uwielbia spokój. Sam jest bardzo spokojną osobą. Nie ma zbyt dużego grona znajomych. Raczej prawie żadnych koleżanek, jedynie jedni i ci sami koledzy od wielu lat. Odnosiłam wrażenie, że ma kompleksy, jednak nigdy nie oczekiwał, że będę go wielbić. Wręcz nie potrafił przyjmować komplementów, zawstydzały go.

To ja z drugiej strony, co trzeba mieć we łbie, żeby wysyłać swoje gołe zdjęcia...?

Jak się skończyła akcja pod domem?

Dobrze zrobiłaś Autorko, że zakończyłaś tę relację - uratowałaś w ten sposób siebie, zadbałaś o swój dobrobyt emocjonalny i życiowy. Teraz tylko w tym wytrwaj i nie daj się zmanipulować prośbom, łzom, groźbom, obietnicom kolesia... to mocno zaburzony człowiek, miałabyś z nim tylko problemy. Poza tym chyba jest uzależniony od alkoholu. Tak czy siak - nigdy nie wracaj do niego.

Autorko, na czym konkretnie polega Twój dylemat?

Coś ty. Nadal przyjeżdża, pisze, błaga... Zmęczona tym jestem. Boję się, żeby znowu coś głupiego nie strzeliło mu do głowy, ale z drugiej strony też nie chcę być marionetką, która zrobi wszystko czego on chce z obawy, żeby nie zrobił sobie krzywdy.

Zablokowałam go w serwisach społecznościowych. Telefonu nie blokuję, żeby w razie czego zadzwonić na policję, ale rozłączam jego połączenia i nie odpisuję na smsy.

Nie rozumiem dlaczego on tak uparł się na mnie? Jest przystojny, potrafi zaopiekować się kobietą, podoba się większości... Mógłby na pstryknięcie palcem przebierać. Wiem, że jedna z jego byłych przyjęłaby go z otwartymi ramionami.

Z tego, co mi wiadomo, to wbrew pozorom aż tak źle to nie wyglądało.

Nie zdarza mi się wcale. Może ja jestem jakaś dziwna, ale im więcej alkoholu, tym bardziej chce mi się spać.

Chciałabym, żeby to było prostsze, niż jest... Wolałabym, żeby poszedł do innej jak w niektórych historiach z tego forum. Tymczasem mam jakąś chorą walkę o mnie z jego strony i regularne telefony od jego matki, która szczerze mówiąc podnosi mi już nimi ciśnienie, ale mimo wszystko odbieram, bo zawsze boję się, że znowu postanowił zrobić coś głupiego i go szukają.

To, że po tygodniu czasu jeszcze nie odchorowałam tego, co się wydarzyło nie znaczy, że nie widzę czerwonych flag i faktu, że ten człowiek nie jest dla mnie. Ludzie święci, mam święte prawo do przeżywania emocji, lęków itp. i nie będę ich zamiatać pod dywan, bo ktoś z forum ewidentnie mi to narzuca i usiłuje mi coś wmówić.

Myślę, że należy jednak wyrażać ją w bardziej adekwatny sposób. Empatia jest w życiu przydatna.

Niepotrzebnie się tak sierdzisz. To co Ci szkodzi i zaburza proces powrotu do równowagi - to stały kontakt z nim samym, i z jego rodziną. Im szybciej to utniesz, tym lepiej dla Ciebie.