Życie z cukrzycą typu. 2

Znam osoby z cukrzycą, skoro choruje w młodym wieku, to widocznie miał predyspozycje genetyczne, bo częściej się zdarza ta choroba w starszym wieku jako nabyta.
Wszystko zależy jak kto się leczy, niektórzy lekceważą, nie stosują diety, nieprawidłowo się leczą przez co nie mają wyrównanej cukrzycy.
Jeśli ktoś dba o siebie, to specjalnie cukrzyca mu nie przeszkadza i żyje jak inni, przyzwyczaja się np. do mierznia poziomu cukru, wie co ma robić jak ma wahania cukru.

Po prostu zapytaj czy dobrze sobie radzi z tą chorobą, Ty nie bedziesz niczym obciążana, nawet jakbyś sama przeszła na dietę cukrzycową, bo to tylko by Ci wyszło na zdrowie, nie jest to jakaś drastyczna dieta.

Wiadomo, że z cukrzycą przyjdzie mu żyć do końca życia, zawsze czyni to jakieś spustoszenia w organizmie, jak każda przewlekła choroba, z drugiej strony poznajesz kogoś niby zdrowego, a jest obciążony jeszcze gorszymi chorobami genetycznymi.

Tu też musisz się liczyć, że dziecko może też mieć cukrzycę, choć niekoniecznie.

Mój tata choruje na cukrzycę już 35 lat.
Dba o siebie z wojskową  dyscypliną  więc nie ma powikłań cukrzycowych takich które uniemożliwiają  mu normalne życie.
Jest szczupły i sprawny w wieku 74 lat.
Ale każdy ma inny przebieg choroby więc pewnie musiałabyś go poznać.
Plus że od razu o tym powiedział..
Dzieci to razem już nie planujesz ale u nas żadne z dzieci nie ma cukrzycy A jesteśmy 40 50 latkami.

Ehe, ehe .
Właśnie okazało się że to osust. Naciąga babki na historie ( całkiem wiarygodne), a potem znika sugerując kontakt telefoniczny. Niezły manipulator. Bo ten numer to jest płatny. Ale trzeba przyznac że do wiadomości się przyłożył. Ja tam nie dzwoniłam, tylko po zrobieniu rozeznania zastanowiłabym się nad spotkaniem.
W każdym razie- dzięki za odzew, i temat uważam za zamkniety.

Ciężka choroba ale trzeba do niej podchodzić z odpowiednią dyscypliną. Ja choruję już 13 lat, ale jakoś przez te lata przyzwyczaiłam się do wszytskiego.