Czy coś z tego może jeszcze wyjść?

Sprawa jest dosyć ciężka, bylam w związku 3 letnim, wiadomo bywało różnie były zloty i upadki ale bardzo się kochalismy ogólnie mówiąc. Od jakiegoś czasu zaczęło się sypac.  Partner oznajmił mi że myślał nad zerwaniem już od jakiś 2 tygodni, bo czuje ze się wypala. Były ostatni raz ciężko naprawde ale nie wiedziałam że aż tak, że będzie myślał nad zerwaniem. Bylo też to z mojej winy z jednej strony, namnożyło się dużo problemów i bylam bardziej oschla, on też najlepszy nie był. Powiedział, że czuje że się wypala, ja mówiłam żebyśmy sobie dali szansę on sam uznał że nie czuje tego samego do mnie co kiedyś ale uczucie można ożywić, więc nie Zerwalismy. Ale on był coraz bardziej dziwny, czulam ze jest coś nie tak i po prostu zaraz coś się stanie, no i stało, napisał mi że musimy porozmawiać Bo on chce zerwac ze to nie ma sensu nie ma tego uczucia co kiedyś i tyle.. ja desperatka blagalam go żeby tego nie robił żebyśmy sobie dali szansę, chciał żebyśmy porozmawiamy po paru dniach dali sobie odpocząć, ale zamówiłam na rozmowę i uznał że okej spróbujemy..  takie na siłę to było.. bardzo się stresowalam przez ten czas cały czas sie bałam ze on w końcu zaś uzna że to nie ma sensu.. I mialam rację, dzień wcześniej był kochany,  czuły,  przytulal,  A na drugi dzień uznał że naprawdę musimy zerwać, wypalil się i to uczucie się nie odzywi,  ja oczywiście blagalam go zeby dał nam szanse A nie skreslal tego, ale był stanowczy, uznałam że faktycznie okej.. Nie mogę go trzymać na siłę. Mieliśmy ze sobą kontskt bo on sam chciał bo jednak te 3 lata razem, bylam dla niego ważna, pomimo bólu,  chcialam mieć z nim kontakt. Jak można się domyślić było to po prostu złe,  nie da się tak jeżeli druga osoba chce czegoś więcej, nie pogodzilam się z rozstaniem.  On był zdania ze wierzy w to że się jeszcze zejdziemy, jeśli pisane jest być nam razem to będziemy, ale to nie ten czas.. ja mu męczyłam czy naprawdę w to wierzy, czy naprawdę nie ma innej i wgl głównie był temat związku..  Nie potrafiłam mieć normalnego kontaktu..  on się oddalam i denerwowal co nie dziwne, zrozumialam i przystopowalam. Z trudem zaczelam się jakoś podnosić, nie myśleć o tym, zajęło to jakieś 3 tygodnie i po tych e tygodniach kiedy było już okej i zobaczył że ja już tak to nie męczę i wyluzowalam, zajęła się sobą, to on mi oznajmił ze mu coś wraca... ze faktycznie zaczął żałować, spotkaliśmy się pogadać i stało się, pocałowal mnie.. uznaliśmy A w sumie to ja ze się zejdzismy, bo on nie chciał od razu eh.. I tu był mój błąd, jak się widzieliśmy było super, byl znowu kochany, cieszył się że dałam mu szansę i powiedział że sam by czekał jakbym miała taki problem...nie widzieliśmy się już parę dni to on mi oznajmił, że to wszytsko za wcześnie wyszło..  że to jeszcze nie to uczucie..  że pospieszylismy się z tym A on się jeszcze nie ogarnął itd, A bo przy zerwaniu mówił mi że na razie chce być sam, zająć się swoimi zainteresowaniami itd, bo podczas związku nie miał czasu bo sobie siedzieliśmy na głowie, to prawda akurat.. to był też ten powód wypalenia.  No i spotkaliśmy się i oznajmił ze musimy zerwać ze to wszytsko za szybko.. byłam w rozsypce poczułam jakby mi ktoś 2 razy wbił noż w serce,  sama zrozumiałam ze za szybko wszystko załowalam tego powrotu..  Co najlepsze, powiedział że dalej wierzy że wrócimy ale to nie ten czas po prostu.. starałam się mieć z nim kontakt ale było tak jak na początku, pretensje, wypominanie, wyrzuty itd.. Powiedział że go to męczy co nie dziwne..  teraz jak na to patrzę to mi wstyd ale byłam w takiej rozsypce ze szkoda gadać..  no i zaczął się coraz bardziej oddalać przez mnie, jak zapytałam czy dalej wierzy że będziemy kiedys razem to powiedział że szczerze to nie wie.. i dodał ze jest za wcześnie żeby to wywnioskowac,  że na razie musimy o osobie zapomnieć..  bolało, wiadomo. Jak zapytałam czy mnie kocha, to powiedział że szczerze to już chyba nic nie czuje, że zostały tylko wspomnienia..  a przy pierwszym zerwaniu powiedział że mnie kocha.. To mnie tak złamało ze uznałam ze koniec mojego narzucania się, na drugi dzień napisalam mu, że muszę sie od niego odciąć, ze taki kontakt mnie niszczy, bo ja mam ciągle nadzieję że wrócimy do siebie, ciągle o tym myślę no i mi po prostu nic się nie wypalilo i go kocham A to nie jest odwzajemnione, więc taki kontakt nie polepsza.. i parę rzeczy dodałam jaki jest ważny dla mnie itd. A on co napisał? Że głupio wyszło, ze w głębi serca dalej ma wrażenie jakby coś czuł, że to dziwne uczucie i nie umie go określić, wie co stracił, ze bylam najlepszą jaka mógł sobie wyobrazić, że tak jak myślał, jest za późno i nie wrócił by tak szybko uczuciami.. To jest pierwszy raz kiedy nie piszemy ze sobą dłużej niż 1 dzień od pierwszego zerwania czyli miesiąc temu serio..  drugie ma już 1.5 tyg ale co to za zerwanie jak w sumie cały czas bylam i trulam mu głowę. Minęły dopiero 3 dni od zerwania kontaktu czuje się jakby była wieczność.. 
I mam teraz pytanie, czy jest jakaś szansa ze wrócimy do siebie? Kiedy naprawde zerwiemy ze sobą kontakt , odpoczniemy od siebie, on będzie miał w końcu wolna głowę bo nikt nie będzie go męczył i sobie to wszytsko przemysli? Naprawde kocham go i mam jakąś nadzieję że on się po prostu pogubił, bo on sam już nie wie co czuje tak naprawdę..  i wrócimy do siebie, powoli.. Czy to po prostu jest już skazane na starty? Nie wiem co myśleć..  ciągle tylko myślę i się łudze,  wykańcza mnie to

Myslisz ze jak zobaczy ze sobie radzę i w końcu przestałam za nim latać to obudzi się że jednak żałuję? Jestem tego ciekawa właśnie:/

jak jestem nachakna to nic nie czuje, jak odpuszczam to nagle jednak coś czuje .......

Marlena90 napisał/a:

jak jestem nachakna to nic nie czuje, jak odpuszczam to nagle jednak coś czuje .......

Czyli facet kocha Cię tym bardziej, im dalej od niego jesteś :-D ?
Sorry Marlena, ale to jakieś bzdury.
Facet zerwał z Tobą, winą za rozstanie obciążył Ciebie (Twoją nachalność) i jeszcze mówi, że być może będziecie razem, gdy Ty będziesz wykonywała jego nakaz oddalenia się, żeby on miał czas na kontemplację siebie i jakiegoś hobby, które ponoć uniemożliwiał mu związek z Tobą. Wtedy może wróci do bezpiecznej opcji jaką dla niego jesteś, bo tylko czkasz na swoją szansę.

Radzę Tobie: Szanuj siebie, bo on tego nie robi. Dobrze zastanów się, czy warto czekać jak na zbawienie na gest, który będzie dla Ciebie sygnałem do starania się o faceta, który traktuje Ciebie w ten sposób. Bo on zwyczajnie trzyma Cię na emocjonalnej smyczy. Jak zobaczył, że się nieco smycz poluźniła, to mocniej zaciągnął i jak się tylko przekonał, że warujesz jak pies, to ruszył nadal kontemplować. Po jego zachowaniu widać, że nie zależy mu na Tobie. Być może obawia się, że Ty sobie życie poukładasz, podczas gdy on zostanie sam, ale to żadne uczucie. Zresztą już Tobie o tym powiedział wprost. Jesteś już dużą dziewczynką, sama zdecyduj, czy chcesz w ogóle być z kimś, kto traktuje Ciebie w ten sposób zamiast uzależniać swoje decyzje od cudzych wyborów. Dlaczego oddałaś siebie na jego łaskę?
Na Twoim miejscu pomyślałabym może o jakimś spotkaniu z psychoterapeutą, bo jednak bardzo niepokojąca jest Twoja reakcja na jego odejście. Porzucił Cię wcześniej już ktoś dla Ciebie ważny? Może rodzic? Chodzi o to, żeby ktoś pomógł Tobie wgłębić się w przyczyny Twoich reakcji. Jak już staniesz na nogi, odzyskasz szacunek do siebie, to sama stwierdzisz, żeby ten facet zachował szansę dla kogoś innego.

Takie teksty to zawsze jest niezły fikołek
Rozwiązania jest prostsze niż się wydaje on nie chce Tobie powiedzieć co czuje .
Możliwe że sam nie chce tego wiedzieć na razie mu tak wygodnie, po prostu.
Nie sądzę żeby po tak krótkim czasie i intensywnych emocjach przy rozstaniu przed i po
potrafił tak skutecznie stłumić i zagłuszyć uczucia i emocje tracąc z nimi kontakt i kontakt z podświadomością to bardzo mało prawdopodobne ,chyba że ma jakąś ostrą nerwicę lub depresję,ale taką prawdziwą nie na wyrost.

MagdaLena1111 napisał/a:

Marlena90 napisał/a:

To mój pierwszy poważny związek.. I może nie sądziłam że on to kiedyś zrobi,  bo naprawdę mu zależało, to się stało tak nagle.. ciągle o nim myślę, szczególnie to gadanie ze nic nie czuje, A potem ze jednak czuje, ale nie jest na tyle mocne, tego nie rozumiem.. chyba nie mogę się pogodzić z rozstaniem,  zależy mi strasznie na nim.. To jest taki dziwny stan ze nawet w klatce mnie kuje już z nerwów..

Naprawdę wierzysz w to, że NAGLE po kilku latach odwidział mu się związek z Tobą?
Weź do powyższego dodaj sobie, że potrzebuje teraz Twojego oddalenia od niego, żeby miał czas i przestrzeń. Coś Tobie świta?

Jeszcze te powody do rozstania, że niby wcześniej obawiając się kłotni przez lata nie wspominał o tym, że chciałby bardziej poświęcić się hobby. On już chyba naprawdę nie wie, jak tu w bardziej wyrafinowany sposób zwalić winę na Ciebie, bo to, co wymyślił kupy się nie trzyma.

To co mam o tym myśleć? Naprawde nic nie czuje? I mam nawet nie wierzyć w to że jak w końcu urwie kontakt to zrozumie co stracił? Jeszcze to jego gadanie ze bylam taka jaką mógłby sobie wymarzyc i byłoby mu że mną cudownie, ale nie teraz.. ale nie teraz to kiedy? Az się wyszaleje?

Miło, tylko boję się że jak w końcu się pozbieram A on się obudzi ze istnieje, to spieprzy cały ten porządek na który pracowałam

Chyba boje ze mu zaufam na nowo..  Ale to nie ma sensu bo pewnie 3 raz dostałabym po d.pie

Może będzie szukał kontaktu, żeby się dowiedzieć co u mnie itd, napisalam mi że chce się odciąć

Przecież to oczywiste że chodzi o inną kobietę.
Typowe gadki: kocham ale nie możemy być razem, może kiedyś do siebie wrócimy ale jeszcze nie teraz itd... że osoba porzucona za cholere nie wie o co chodzi - skoro kocha, to czemu mnie zostawia?

madoja napisał/a:

Przecież to oczywiste że chodzi o inną kobietę.

Typowe gadki: kocham ale nie możemy być razem, może kiedyś do siebie wrócimy ale jeszcze nie teraz itd... że osoba porzucona za cholere nie wie o co chodzi - skoro kocha, to czemu mnie zostawia?

Tylko szkoda że chociaż na trochę szczerości nie zasluzylam i po prostu powiedzieć że spodobała się inna, A nie ściemniać ze żadnej nie ma

Pisalam  już o wątku z moim ex, jest jeden temat który mi nie daje spokoju

Zerwal ze mną chłopak, bo oznajmił że nie czuje już tego co kiedyś, ze nie możemy być razem jeśli nic nie czuje itd, okej, tylko jest jedną rzecz która nie daje mi spokoju i po prostu w nią nie wierzę
Kiedy zeszlismy się po 2 tyg bo uznał że uczucia mu wracają, tęskni itd, to wypytalam się o jego koleżankę, z którą miał naprawde bliskie relacje, ona pisała o jej problemach z mężem, pisali na naprawde intymne rzeczy i ona non stop do niego pisała, z czego wcześniej okłamał mnie że tylko raz napisała, także ciekawe. Jak przyszła od niejbwiaodmsoc to ściemnial ze nie wie kto to A jak byk było widać że to ona.. czemu kłamie? Powiedział że zna ją od 3 tyg, to akurat jak ją poznał w ciągu tygodnia, to myślą nad zerwaniem, to ewidentnie widać że mu się spodobała i cis zaiskrzylo
Mieliśmy ze sobą kontakt po zerwaniu i powiedział że zarywa do niego i wgl ale jego to nie rusza taak A i ze ona bierze rozwód z mężem
Po 2 tygodniach jak nagle zaczął odzysikwac uczucia, coś zaczęło mi wracać, to dowiedziałam się ze powiedział ze ona zarywa, tylko po to żebym byla zazdrosna, ze ona by go nawet nie chciała i ze jest w szczęśliwym małżeństwie i jednak się nie rozwodza (??), jak się zeszlismy to nią kontakt bo i tak to niby denerwowala tym pisaniem i wgl taa
A jak po paru dniach uznał że to jednak nie to że za wcześnie wróciliśmy do siebie itd to zaś odnowil z nią kontakt A tak zapewniał ze tego nie zrobią ze on nie chce A ona pewnie też nie będzie chcieć i co? A jednak.
Ciągle mówi że to tylko kolezanka ze nic nie czuje że denerwują go już moje podejrzenia
Ale jak tu nie mieć podejrzeń? Jak nie czuć się ta druga opcja?
Jestem ciekawa waszego zdania, bo po prostu moja intuicja mówi że coś tu nie gra, oni Maja zbyt bliską relację jak na koleżenstwo no chyba że serio przesadzam
Pytałam to w prostu, że jeśli coś do niej czuje to niech to po prostu powie A nie robi wodę z mózgu szczególnie że teraz pewnie zaś piszą na okrętke itd, wiadomo ma prawo bo jest wolny, ale nie wierzę p prostu w to co mówi
I ciągle powtarza ze może kiedyś będziemy razem tylko teraz musimy o sobue zapomnieć bo to nie ten czas
Czemu nie jest po prostu szczery?

Mówi Ci, że może jeszcze coś z tego będzie, bo wyruszając w szeroki świat fajnie mieć koło zapasowe, które będzie na niego grzecznie czekać jak wierny pies zamiast układać sobie życie.

Mówi Ci, że może jeszcze coś z tego będzie, bo boi się zostać na lodzie jak mu nie wyjdzie na przykład z tą koleżanką z pracy. Nie dlatego, że Ciebie kocha.