Którego wybrać?

Nie potrzebnie tak dramatyzujesz,bo nic ci sie złego nie dzieje,wiec tytuł jest bez sensu.
Nic o sobie nie pisze ile masz lat,czy masz prace,czy sie uczysz,wiec trudno cos ci radzić.
Gdy jesteś sie wstanie utrzymać,masz gdzie mieszkać,to wybierz pierwszego,z tym ze czar moze prysnać po paru miesiącach i co dalej?
Czy on ma prace i to dobrze płatną bo ma dziecko na utrzymaniu?
Wybierzesz drugiego,to będziesz sie męczyła gdy bedziesz musiała isć z nim do łóżka,gdy bedzie Cie chciał przytulić.
Zawału nie dostaje sie ot tak sobie,bo tato tak powie -chce mieć zawał i zawał ma:)

Jeśli to co napisałaś jest prawdą, to moim zdaniem nie powinnaś wybierać żadnego z nich:P co do Olka to zależy, jakim jest człowiekiem, z jakiej rodziny sie wywodzi( bo to też ważne) i czy byłby zapewnić byt Tobie i waszemu ewentualnemu dziecku. Za mało o nim napisałaś, ale skoro jest z ulicy to to nie rokuje dobrze( tylko pytanie- z ulicy w sensie biedny, czy z ulicy w sensie niewykształcony, obijający się,kryminalista itp). Z Bogdanem natomiast możesz sie pospotykać tak o, by go bardziej poznać, jeśli nadal nie będzie między wami chemii to bez sensu jest wiązać się z nim, małżeńtswo z kimś kogo nie darzysz uczuciem, jak i również nie pociąga Cię fizycznie spowoduje, że nie tylko będziesz czuła sie nieszczęśliwa, ale i nabędziesz obrzydzenia do swego męża i do siebie( wątpie, że ów małżonek nie będzie chciał tego małżenstwa skonsumować:P).
To tyle, co moge napisać na podstawie Twoich informacji.

pracuje olo tez pracuje ale jest biedny nie zarabia za duzo ale jakos bysmy dali rade....gryze sie z uczuciami

miłość i rozsądek rzadko idą w parze, to ty musisz podjąć decyzję a nie decydować pod wpływem nacisku rodziców. Pamiętaj jak sobie pościelisz tak się wyśpisz, kwestią jest odcięcie pępowiny i dokonać właściwego tobie wyboru. Bo to ty będziesz układać sobie życie ze swoim wybrankiem a rodzice nie mają prawa ingerować w Twoje życie. Nadchodzi taki moment w życiu że tylko i wyłącznie twoje decyzje są ważne a nie osób postronnych. Musisz rozsądnie na wszystko popatrzeć, to że Olo jest biedny nie znaczy, że trzeba go wykreślić. Czasem tacy ludzie pochodzący z biednej nie zamożnej rodziny są o wiele bardziej lepsi i zaradniejsi w życiu niż zadufani w sobie kolesie mający wykształcenie i furę kasy. Ale zastanów się parokrotnie zanim podejmiesz decyzję, czy nie jest to dla ciebie obciążeniem wiązać się z kimś kto ma dziecko ?? Może doszukaj się pozytywów u tego drugiego również a nie przekreślaj go od razu !!

dziekuje wam wszytskim...jesli chodzi i Olka to znam go juz 4 lata jest trohe nerwowy ale kochany taki maczo ale w srodku kochany czuly....a jesli chodzi o jego dziecko to jego byla go zdradzila jak on byl w wojsku i pracowala jako striptizerka i pani na telefon w nocnym klubie....jesli chodzi o Bogdana to on tez jest czuly i kochany ale nie potrafi powiedziec nie co chce to u niego mam...Olo ma mieszkanie co prawda wynajmuje ale ma...Bogdan mieszka z rodzicami w domku jednorodzinnym ale gore ma dla sibie wiec to tez mieszkanie

a dokladniej bylo tak ze ja bylam z Olkiem w zwiazku i zaszlam z nim w ciaze ale poronilam wtedy moi rodzice to wykorzystali i powiedzieli ze to nie bylo jego dziecko on byl zalamany i uwierzyl ale zaraz na 2 dzien spowaznial i do mnie wrocil uwierzyl mi ze to bylo jego i tylko jego dziecko raz jak wyladowalam w szpitalu to rodzice kazali mu sie ode mnie odwalic i powiedzieli ze ja kochm tylko Bogdana i zabrali mi telefon i przez 2 tyg nie mialam kontaktu z Olkiem ale po 2 tyg zadzwonialm do niego wyjasnilam i on nadal chce ze mna byc dowiedzialm sie ze rodzice mu powiedzieli ze ja powiedzialm ze nie chce go widziec a mi powiedzieli ze on tylko o pieniadze sie marwil a nie o mnie

Anajamii, według nie nei powinnas wybierać żadnego. Daj sobie i im trochę czasu. Nie twierdzę, że Olka nie kochoasz ale tak to już jest, że zakazany owoc najlepiej smakuje (i jeśli chodzi o związki to wiem to z własnego doświadczenia-chociaż u mnie kaliber był znacznie mniejszy). Zastanawiałaś się, co będzie jak zdecydujecie się być razem? Postawisz na swoim, będziesz z nim, dopadnei was szara codzienność, problemy z kasą, ze soba na wzajem (bo nie oszukujmy się, dwoje ludzi poznaje się dopieor jak pomieszka ze soba - dlatego jestem za wspólnym mieszkaniem przed ślubem), zaczniecie w sobie widzieć wady. Czy kochasz go aż tak bardzo, że będziesz to wstanie pokonać? Z tego co piszesz wnioskuje, że nei jesteś tak pewna tej miłości, bo gdybyś była, to nie dałabyś się manipulować rodzicom i byłabyś z nim.
A Bogdan. Może jest ofiarą sympatii twoich rodziców? Może jest tą przeszkodą do zakazanego owocu?
Wiele jest wątpliwości i według mnie potrzeba czasu, żeby je rozwiązać. Daj go sobie i tym facetom. Zasługujecie na to

Mnie zastanawia jedno ile autorka ma lat. 17? W takim razie na ślub musisz poczekać
Bo rodzice tak w to ingerują jakbyś miała lat 12!

Witam wszystkich. Nigdy nie gościłam na takim forum,ale bardzo chciałabym,abyście doradzili mi co robić? Też mam taki problem,jak kobiety na tym forum,lecz nie jestem już nastolatką. otóż moja historia jest taka,że jestem w toksycznym związku,konkubent okazał się alkoholikiem,od półtora roku nie pije. zawsze traktował mnie żle i mimo tego,że nie pije dalej traktuje mnie tak samo tzn wyzywa,ubliża,nie szanuje,krytykuje,kontroluje,jednym słowem gnębi psychicznie. mamy dwoje wspólnych dzieci(mam jeszcze córkę z pierwszego małzeństwa) mam 35 lat,konkubent 17 lat starszy ode mnie, jestem z nim  już 10 lat. a toksyczny związek polega ponoć na tym,że im bardziej partner rani i wykorzystuje,tym bardziej obsesyjnie się przy nim tkwi! i właśnie ja nie potrafię odejść. Dodam,że nigdy nie pracowałam i nie pracuję. jestem tak zdołowana,poczucia własnej wartości zero,że boję się iść do jakiejkolwiek pracy. jestem finansowo uzależniona od partnera,który ma kasę. mogę sobie pozwolić na rozrzutność. i to jest cena,którą płacę za tkwienie w tym związku. nie poradziłabym sobie bez niego,mimo,że mam przyznane alimenty na wszystkie dzieci. kilka miesięcy temu poznałam m ężczyznę,rok starszego ode mnie,samotnie wychowującego 11 letniego syna,który traktuje mnie jak księżniczkę i kocha mnie, nie ma mieszkania,mieszka z rodzicami. ma cudowny charakter,jest czuły,troskliwy,dobry,miły,ale bardzo boję się mu zaufać...boję się,że mógłby mnie zranić,choć na każdym kroku udowadnia mi,że mnie kocha.Daje z siebie wszystko. Chciałabym być tak traktowana w życiu,jak on traktuje mnie,kobietę,ale mam taką sytuację jaką mam i uwierzcie,nie wiem co robić ze swoim życiem? Czy lepiej być z ojcem dzieci,czy myśleć o sobie? dodam że mam nerwicę przez ojca dzieci i zniszczone zdrowie,a nie mogę odejść,bo nie wiem co robić!? dorazcie jak to widzicie? wyrazcie swoje zdanie! może to mi pomoże!  dzięki...

"Jeśli coś kochasz,puść to wolno. Jeśli wróci-jest twoje. Jeśli nie wróci-nigdy twoje nie było."

Pan nr 1 taki sobie, "letni"-w dodatku z mankamentem.
Pan nr 2 "gorący", przedstawiony jako ideał...bez wad.
Nad czym się zastanawiasz?

A widzisz lepsze rozwiązanie?

W dorosłym życiu musimy dokonywać wyborów-nie da się "mieć ciastko i zjeść ciastko"
Zastanów się dobrze nad wyborem i dokonaj go-byle szybko, bo igranie cudzymi uczuciami nie jest ok.

Jeśli zdecydujesz się na Pana nr 2-zrezygnuj z Pana nr1.
Jesteście ze sobą tylko miesiąc i przypuszczam, że nie obiecywałaś mu dozgonnej miłości, prawda? ani, że będziesz matka jego dzieci...?
Jeśli chcesz być wobec niego uczciwa i w porządku - nie oszukuj go i odejdź.

Jeżeli zależy Ci na jego samopoczuciu podziękuj mu za fajny okres w swoim życiu i powiedz mu to co napisałaś wyżej,:że jest"inteligenty, przystojny, świetnie się z nim dogaduję".