rozpad małżenstwa

Megsyl,jeśli szuka sobie innej babki,to najwyraźniej nie ma ochoty ratować waszego małżeństwa,a do tego jak do tanga - trzeba dwojga.Nie zasługuje na Ciebie drań jeden ! Mogłabym Ci doradzić poradnię małżeńską,ale...nie wiem,czy jest CO ratować.Rozmawiałaś z nim,że przykro Ci,że jest tak,a nie inaczej między wami ?...

Nie mam pojęcia,co mam Ci jeszcze napisać Niby mówi się,że ''dla dobra dzieci'' nie powinno się rozstawać,ale czy ja wiem.Może jednak warto odciąć się od typa,oczyścić atmosferę ? Oglądałaś "Nigdy w życiu" ? zrób to,co Judyta,w scenie z kwiatami i piosenką "You may be in love" - pokaż mu,co zaprzepaścił raniąc Cię.

Proszę.Pomyśl,to co dzieje się między Tobą,a mężem jest bardzo niefajne i musisz z tego wybrnąć (...)*
* ups ! Przepraszam,nie doczytałam całego posta,proszę autorkę o wybaczenie,nie skupiłam się

Witaj EmKa71
Dzieki za słowa i odpowiedz,wiesz ja chyba nie chce z nikim byc na stałe,chyba mi wystarczy tyle lat zmarnowanych z facetem;-(Gdybym narodziła sie na nowo nigdy nie zrobiłabym tego błedu zeby tak we wczesnym wieku sie związac i to z jednym człowiekiem. Ale tak jak mówisz mam synów i to mnie mobilizuje do wszystkiego do kazdego dnia który nadchodzi;-)Wiem ze z każdym dniem bedzie mi lepiej,nie bede wysłuchiwała słow które mnie bolały "ze uwiesiłam sie jego szyji i nie chce dac mu spokoju""że już mnie nie chce,nie kocha" i wiele wiele innych nawet nie chce o nich mówi pisac ani mysleć...
Ale powiem Ci ze Twoja sytuacja jeż nie jest stracona--mówią ze życie zaczyna sie po 40 stce;-)
Jestes sama i te kilka zaledwie lat z Nim jest to kropla w morzu;-) pozdrawiam Ciebie ciepło megsyl

Witaj Kobietka48
Dzieki ze sie odezwałas ;-)
Wiesz co do podziału to chyba nie jest taki problem gdyż sprzedac dom splacic co splacic i podzielic kase na pół na jakies tam mieszkanka by starczyło--ale problemem jest ten pierwszy krok jak we wszystkim;-)A co do mieszkania razem juz prawie od roku wlasnie tak mieszkamy z przerwami--ja na górze on na dole,pranie robie bo On nawet pralki nie umie uruchomic,oplaty ja robie,obiedy ja robie,sprzątam ja i synowie mi pomagają--On??? motor czysci sciereczką i tylko patrzy jaka pogoda i na mapie gdzie tu wyjechac;-( to własnie jest cały mój mąż (jeszcze:) Nie martwi sie o nic doslownie.Wiesz a co do szukania innej to własnie chyba znalazł bo szukał n NASZEJ KLASIE smieszne ale no cóż i wiesz moze bym sie o tym nie dowiedziała do dzis nawet ale pieknego poranka gdy przyszedł z pracy oczywiscie zalany jak zawsze ja no moze nie ładnie ale zerkłam na jego tel i okazalo sie ze ta zapoznana osoba wlasnie do niego napisała;-) cytuje; Dzien Dobry Kochanie chcesz zadzwon? Osłupiałam!!!! Wiesz ja nigdy nie szukałam nikogo było mi chyba było dobrze no z mały wyjątkiem gdy wyjechał do Niemiec,z nudów klikałam i tak zapoznalam osobe ale to bylo 2 miesiace pisania smsowania i dzwonienia nawet go nie widziałam w realu--ale to tylko dlatego ze zawsze mąż ogladal sie za kobietami a mnie to bolało;-( Ale szybko sie opamietałam oczywiscie On to wyniuchal i koszmar ale przeszlo poszlo zapomnialam czas goi rany;-) Mysle ze to co sie dzieje moze wlasnie jest tez tego powodem? Ale co ma byc to bedzie trudno ja sie juz pomalu z tym pogadzam jest mi coraz łatwiej a i jemu ułatwiam bo kiedys mi tez powiedzial ze duzo mu ułatwiam;-) pozdrawiam Ciebie megsyl

megsyl co ma wisieć nie utonie, czyli jak ma przetrwać wasze małżeństwo to przetrwa, ale jakim kosztem, skoro u boku "bliskiego" człowieka czujesz się samotna. Spróbuj powiedzieć mu o tym co czujesz, o swoich spostrzeżeniach dotyczących NK, poznawania innych kobiet. Jeśli to nie poskutkuje zaproponuj mężowi terapię, słyszałam że takowa przynosi dobre rezultaty, oboje nie tylko Ty powinniście chcieć tych zmian lub ewentualnie sama przejdź się do psychologa z tym problemem, może uzyskasz jakąś cenną radę. A jeśli on nie zrobi nic w kierunku zmiany to podziękuj mężowi za małżeństwo i niech idzie sobie do Pań z NK. Nie wiem... wstrząśnij nim jakoś, postaw sprawę jasno.

megsyl to z nim nie rozmawiaj wcale, może jak zobaczy, że i ty milczysz to coś zrozumie.

Wiesz megsyl, naprawdę nie rozumiem facetów.
Jak to jest, że jednego dnia kochają a już za parę dni nie. Mało tego, z tej rzekomo wielkiej miłości nie został nawet sentyment, nawet przyjaźń czy "zwykła" sympatia... Nie mam pojęcia jaki to musi być typ człowieka, który kochał kogoś, przeżył z tą osobą lepsze i gorsze chwile, był wspierany i sam wspierał tę drugą osobę a tu nagle zero uczucia, zero sympatii... lata wyrzucone z pamięci albo prztworzone tak by budziły wstręt. Ja sobie to tłumaczę, że taki człowiek po prostu nie wie tak naprawde co to miłość, przyjaźń, przywiązanie albo jest kompletnym "popaprańcem". Trzeba kompletnie nie mieć serca aby tak traktować drugą osobę. I nie mówię tu o zwiazkach dwudziestolatków (z całym szacunkiem) ale dojrzałych już przeciez ludzi. Jak mozna nie czuć się odpowiedzialnym za osobę, której mówiło się "kocham" i z którą przezyło się lata? Nie wiem - nie mieści mi się to w głowie
Jednego jestem pewna. Jeśli facet odchodzi to znaczy, że ma kogoś. I nie ma kompletnie skrupułów. A skoro ich nie ma to jest d..kiem. Skoro potrafi okrutnie zranić kobietę z którą żył wiele lat i która mu krzywdy nie robiła to jest podwójnym d..kiem. A jeszcze jak nawet nie próbował nigdy walczyć o związek i tylko biernie przyglądał się jak wszystko się rozpada, nic nie powiedziawszy to już jest kompletnym dnem.
Megsyl, nie odpuszczaj domu - musisz go mieć dla siebie i synów. Nie pierz , nie gotuj, nie sprzątaj mężowi. Skoro potrafi sobie motor ściereczką czyscić to wysprząta sobie i pokój. A jak nie wysprząta to jego sprawa - niech ma bałagan. Skoro jest nagle taki samodzielny i znalazł sobie sam nową kobietę to niech będzie samodzielny i w kuchni i w pralni albo niech swoją nową zatrudni do gotowania i prania. Ciekawe jak szybko mu się znudzi związek gdy jego "zauroczenie z naszej klasy" zostanie sprowadzone do roli kucharki i praczki.
Mam nadzieję,że szybko sobie poradzisz z emocjami mimo, że to musi być bardzo trudne widywać go codziennie . Mój związek na szczęscie był na odległość, więc pewnie jest mi łatwiej. Z drugiej strony, jak pisałaś, Twoje małżeństwo rozpadało się od 4 lat, więc pewnie i Ty troszkę się z tą myślą oswajałaś (choć nie da się z tym do końca oswoić i i tak boli). U mnie od roku bylo nieciekawie ale jeszcze w połowie lutego byłam zapewniana o miłości , a w marcu jak grom z jasnego nieba: "nie kocham Cię, chcę zerwać".
Najgorsze dla Ciebie to, jak juz pisałaś, zrobienie tego pierwszego kroku: pierwsza wizyta u adwokata, pierwsza rozprawa, podział majątku. Nie odpuszczaj i nie czuj się winna bo wina jest po jego stronie. Zbieraj dowody na to, że to z jego powodu rozpada się Wasze małżeństwo. Pamiętaj o tym, ze to bardzo ważne dla sądu. Nie rób z siebie dobrego Samarytanina, tylko walcz o dom i majątek - jeśli nie dla siebie to dla dzieci. I nie kieruj się uczuciem do męża i tym, ze jeśli mu zabierzesz dom i pieniądze to co on biedaczek zrobi i czy nie pomyśli, ze sie na nim odgrywasz i czy może jeśli będziesz wspaniałomyślna i wszystko mu zostawisz to on wtedy zachwyci się Twoim zachowaniem i wróci. NIE! Nigdy by tego nie docenił i nie poświęciłby temu nawet sekundy swojej myśli. Dlatego walcz o swoje, bez pardonu.
pozdrawiam i trzymam kciuki,
EmKa71