"powikłania" po zdradzie - ratownie małżenstwa - Netkobiety.pl

Zmęczona, czy mąż Cię kocha? Czy gdyby nie to, że odkryłaś romans, to trwałoby dalej, a Ty żyłabyś w nieświadomości? Jak myślisz, dlaczego po odkryciu romansu zrezygnował z tamtej znajomości? Czy z miłości do Ciebie?

Nie dziwię się, że obsesyjnie myślisz o tamtej dziewczynie. Brutalna prawda jest taka, że ona go zauroczyła, poszedł z nią do łóżka, bo zafascynowała go jej uroda/ fizyczność/ osobowość. I teraz, w zasadzie przecież wybrał Ciebie, więc dla niego jesteś ważniejsza. Czemu tak się nie czujesz, czemu rozmyślasz o niej? Czy jednak jest w Tobie jakaś niepewność, że on został z Tobą tylko przez wzgląd na dzieci/ obowiązki?

Zmęczona, czy mąż Cię kocha? Czy gdyby nie to, że odkryłaś romans, to trwałoby dalej, a Ty żyłabyś w nieświadomości? Jak myślisz, dlaczego po odkryciu romansu zrezygnował z tamtej znajomości? Czy z miłości do Ciebie?

Nie dziwię się, że obsesyjnie myślisz o tamtej dziewczynie. Brutalna prawda jest taka, że ona go zauroczyła, poszedł z nią do łóżka, bo zafascynowała go jej uroda/ fizyczność/ osobowość. I teraz, w zasadzie przecież wybrał Ciebie, więc dla niego jesteś ważniejsza. Czemu tak się nie czujesz, czemu rozmyślasz o niej? Czy jednak jest w Tobie jakaś niepewność, że on został z Tobą tylko przez wzgląd na dzieci/ obowiązki?

Wiem ze kocha nad zycie - czuję to na kazdym kroku. Teraz bardzo cierpi i pracuje ciezko nad nasza relacja.   Tuz przed wykyciem zdrady podjal decyzje ze to koniec z romansem i probowal wyjsc z tego calego bagna ale motał sie strasznie. Czul sie tez winny i chcial to skonczyc.  A moja zlosc do niej wynika prwnie ztego ze to nie byla zwykla zdzira. Choc tak ja nazywam zeby nie zwariowac.  To naprawde byla wyjatkowa mloda kobieta... Wiem to brzmi strasznie ale taka byla/ jest.  Natomiast moja zlosc i zal do niej sa nie do zapanowania.

Bo całą złość skanalizowałaś na kochankę, a to tak naprawdę nie ona, ale twój mąż ciebie poniżył i zlekceważył.
Wypierasz negatywne emocje do męża - to twój mechanizm obronny, żeby zachować resztki poczucia wartości. W przeciwnym wypadku musiałabyś się zgodzić z tym, że żyjesz z kimś, kto nie miał skrupułów przed krzywdzeniem ciebie i ciebie nie kochał.

[]"Wiem ze kocha nad zycie - czuję to na kazdym kroku."   -     Jak to przeczytałam to ulało mi się. Skoro tak się przejawia miłość nad życie (romans z gwiazdą) to brońcie mnie od takiej miłości.

Może to jest twój problem? Oszukiwanie się mega? Na każdym kroku powtarzasz, jak jest cudownie, jaka miłość i starania a mąż cacy. Niestety, nie jest. On ciebie przestał kochać gdy był z nią, przez 6-9 miesięcy dotykał ją, całował, szeptał do uszka kosztem ciebie. Teraz wrócił, naprawia, stara się, ale czy to z mega miłości? Może zdał sobie sprawę, że trudno zaczynać wszystko od nowa? Że taka młoda dziewczyna będzie chciała dziecka, gdy on będzie stary ona wciąż młoda? Że jednak stałość i stabilność to też ważne sprawy a robienie w życiu rewolucji to nie dla niego? A ty boisz się zadać te pytania bo odpowiedź mogłaby cie zranić. Dlatego zamiast mysleć o was i złych odpowiedziach na nią wylewasz nienawiść. Bo tak łatwiej. Gdybyś miała odwagę zmierzyć się z tym co łączy ciebie i męża mogłabyś poznać straszną i okrutną prawdę, a tak udajesz, że jest super i tylko ta dziewczyna jest problemem. Tak ja to widzę.

No wiesz odwagi w sobie mi chyba nie brakuje a a z problem borykam sie od 9 miesiecy wiec przerobilam wiele. Jestem gotowa na rozne scenariusze lacznie z tym najgorszym- rozwodem. Ale milosc miedzy nami jest i to jedno czego jestem pewna w tej calej historii.  Spotkalam sie z nia, rozmawiaysmy dlugo potem dolaczyl maz ktory powiedzial sam z siebie jak bardzo zaluje tej historii i ze sie w niej zauroczyl ale milosc to laczy go z zona.  Natomist wiem ze namiszala mu w glowie i latwiej by mi byli to przebolec gdyby mi powiedzial ze stracil wiare w nasze malzenstwo. Ale tak nie bylo.... Ona po prostu wybadala temat i dostosowala sie dokladnie do tego czego mu brakowalo w domu. A do tego naprawde piekna zdgrabna. Zglupial kopmletnie bo przeciez cale malzenstwo mu wkladalam do glowy ze nie jest atrakcyjny dla kobiet....  A tu zainteresowalo sie nim takie zjawisko...

Zmęczona 777 wiekszosc Panow po odkryciu zdrady mówi to co chce usłyszeć zona.
To nie byl skok w bok jednorazowy - to wielomiesieczny świadomy romans.

Jak sie kogos kocha to sie nie wbija swiadomie,, noza w serce" a on tak Tobie zrobił.
Usprawiedliwiasz go zbytnio.

]Zmęczona, nie chce się czytać tego, co piszesz. Tak, na pewno Twój biedny, niepełnosprawny umysłowo mąż został omotany przez tę harpię , ale ta miłość nad życie do Ciebie na pewno w nim była, jak ją posuwał.
Słyszysz siebie?[/

No rzesz .... Ale juz nie kontynuje przepychanek slownych bo pewnie wiesz lepiej co jest miedzy nami.   A ją bo chcial, bo go podniecala, zafascynowa, zauroczyla.   Egoista wredny bez dwoch zdan.  Ale nigdy wczesniej ani na szczescie pozniej mnie nie zawiodl.  Wiec wieze ze popelnil blad. Straszny o niemierzalnych konsekwencjach ale sie zdarzyl.  Oswiolam mysl ze nie jest mi dany na zawsze jak do tej pory myślałam.   Od Teraz kolejnego zawodu nie uniose i on to wie. Dlatego powiedzial mi ze nigdy nie zapomni tego co zrobilam dla niego, dla nas, dla dzieci. Ze wyciagnelam reke gdy sie zgubil.  Po wykryciu zdrady nie byli chwili wahania co powinien zrobic i roil to konsekwentnie.  Co nie zmienia faktu ze boli jak cholera.

Na dodatek ja tez nie bylam swieta, wiem to doskonale.... Nie wiedzialam co to szacunek do meza- czulam ze jest moja wlasnoscia i moze musi warowac przy mnie jak pies... A moze nawet okazę mu wielkodusznosci i dam sie poniesc seksualnym uniesienom moze nawet za 3 razy w roku...   Nic w zyciu nie jest czarne albo biale

Zmęczona, twoja historia bardzo mi przypomina wątek GIA
Czytałaś może?
Właściwie jedyna różnica jest chyba taka, że w tamtym przypadku kochanka nawet nie była specjalnie atrakcyjna.

Jeżeli zdecydowałaś się wybaczyć i rzeczywiście widzisz tego sens, to dobrze, że wierzysz w miłość swego męża do ciebie, inaczej nie miałoby to sensu.
Tłumaczysz sobie, że zgłupiał, że to tamta wybadała temat i dostosowała się dokładnie do tego czego mu brakowało w domu - to bardzo naiwne myślenie, nakierowane na zwalenie całej winy na tą trzecią. Nie widzisz tego?
Gdyby ona była taka perfidna nie spotkałaby się z tobą. A nawet gdyby, to pewnie byłaby bardzo nieprzyjemna, ale ona to przyjęła z tego co piszesz z pokorą, przyznała się do tego, że coś czuje do twego męża, po czym usunęła się nie tylko z waszego życia, ale i odeszła z pracy! A to nie świadczy o niej w gruncie rzeczy aż tak źle a wręcz o tym, że być może sama się poczuła oszukana czy tez wykorzystana. No chyba, że sama doniosła ci o tym romansie, ale jej plan się nie udał, bo zamiast namieszać i odsunąć was od siebie na dobre, zaczęliście tworzyć wobec niej wspólny front, wtedy już nie miała wyboru, tylko się poddać.

Dlatego jestem ciekawa w jaki sposób się dowiedziałaś i jaką wersję przedstawił ci twój mąż?
Czy przeczuwałaś, że coś jest nie tak?

Wiem doskonale ze zrobila wiele - odpuscila....  Ale w trakcie romansu na poczatku i pod koniec zapytala meza 2 razy czy mnie kocha. Gdy padala odpowiedz twerdzaca bardzo to przezyla ale trwala w tym. 

Co do romansu to czulam ze cos sie dzieje, ale maz dalej byl czuly i " kochajacy". Tylko te telefony ciagle przy sobie, wyjscia by " pomoc koledze" pozniejsze powrotu z pracy.  Czula i szkalam az znalazlam w telefonie ( po uprzednim odlryciu Pinu) zainstalowany komunikator.  Odcrazu przyznal sie do wszystkiego. Odpowiedzial na kazde pytanie....

A jednak twój watek nie jest standardowy pod jednym względem - twój mąż jak twierdzisz od początku do końca utrzymywał i nie krył, że kocha żonę. Czyż to nie brzmi abstrakcyjnie? To, że tak powiedział na koniec, jak już romans się wydał, to jak najbardziej zrozumiałe, ale nie wcześniej. No chyba, że to jego wersja dla ciebie. Natomiast dla niej nawet jeśli tak powiedział, mogła być z dopiskiem "... ale inaczej, jako matkę swoich dzieci, jak osobę bliską, ale nie jak kobietę" chociażby. A to różnica. Romans nie zaczyna się od wyznań: "kocham moją żonę, ale jakbyś była chętna to bym się z tobą przespał, co ty na to?". Taka prawda. Tym bardziej, że z tego co piszesz kobieta jest atrakcyjna, choć naiwna.

Przyszłość, mi się wydaje, że jej mężowi brakowało w związku zainteresowania, czułości, seksu, ogólnie pojętej kobiecości, dlatego Autorka tak łatwo rozgrzesza męża, bo poniekąd się z tym zgadza i pisze, że tamta to wyczuła i się dostosowała. Bo ładna, seksowna, pewnie poświęciła mu czas i uwagę i facet zgłupiał. Jednak się opamiętał, po tym jak romans się wydał, pogonił ją i teraz chodzi na terapię i chce wszystko naprawić.
Jakby nie patrzeć wybrał żonę. Z jej niską samooceną to dużo i zaczynam odnosić wrażenie, że jej obecność na forum, może tylko na ten czas dodatkowo spowodować, że znów poczuje się niepewnie. A chyba nie po to założyła watek, bo z tego co pisze nie ma żadnych wątpliwości że mąż ją kocha.
Każdy trzeźwo myślący, patrzący z boku powie, że nie da się kochać i jednocześnie bzykać inna na boku i to przez kilka miesięcy!
Ale jak sama autorka pisała nie wiemy o wszystkim, przecież oni byli ze sobą wiele lat i mają mnóstwo dobrych wspomnień, dzieci!
Niech spróbują, ale warto by autorka była świadoma z kim jest w związku - osobą skłonna do oszustwa i zdrady. I niech odbudowuje go na własną odpowiedzialność.

A jednak twój watek nie jest standardowy pod jednym względem - twój mąż jak twierdzisz od początku do końca utrzymywał i nie krył, że kocha żonę. Czyż to nie brzmi abstrakcyjnie? To, że tak powiedział na koniec, jak już romans się wydał, to jak najbardziej zrozumiałe, ale nie wcześniej. No chyba, że to jego wersja dla ciebie. Natomiast dla niej nawet jeśli tak powiedział, mogła być z dopiskiem "... ale inaczej, jako matkę swoich dzieci, jak osobę bliską, ale nie jak kobietę" chociażby. A to różnica. Romans nie zaczyna się od wyznań: "kocham moją żonę, ale jakbyś była chętna to bym się z tobą przespał, co ty na to?". Taka prawda. Tym bardziej, że z tego co piszesz kobieta jest atrakcyjna, choć naiwna

Tu bylo inaczej. Ona byla wesola atracyjna wiec jak to w pracy rozmawiali, potem coraz czesciej i dluzej. W koncu gdy zrozumieli ze ti sie wymyka spod kontroli ona zapytala czy mnie kocha.   Zwrryfikowalm to podczas naszego spotkania - potwierdzila i powiedziala ze to przystopowalo na kilka tygodni ale ona juz byla w nim zakochana i rozum poszedl w odstawke bo doszły emocje.

A ja jestem ciekawa, czemu ty chcesz być z mężem. Z tego co opisałaś nie był dla ciebie zbyt intetesujący jako mężczyzna.
Z przyzwyczajenia?

Przyszłość, ale ja rozumiem i uważam Twoje wypowiedzi za bardzo celne i absolutnie się z nimi zgadzam. Jednak nie bez powodu przytoczyłam watek GIA, komentarze podobne, bo i wątek podobny, tyle że Autorka tego wątku jest jakby na innym etapie, nie pyta co i jak ma postąpić po wykryciu zdrady, bo ona już sama podjęła decyzję. Chodzą na terapię itd. A ona jest pewna miłości męża.
Dlatego po kolejnej wypowiedzi Autorki pomyślałam, że takie pisanie nie pomaga w tej jej terapii, a tylko irytuje i niepotrzebnie (być może) na nowo odgrzebuje rany i motywy zdrady męża.
Ale może się mylę.
Warto być świadomym. I chyba ta ich terapia temu służy.  Z drugiej strony, z jakiegoś powodu Autorka znalazła się tu na forum.

Zmeczona, nie wynos meza na piedestal. Ciekawe ze jak byl ci wierny to tak zle go traktowalas a teraz uwazasz go za ideal. Wiesz dlaczego ty uwazasz ze on cie kocha, bo pomimo tego ze jestes nieatrakcyjna (jak sama o sobie pisalas) on wybral ciebie. Pytanie czy wybral ciebie jako kobiete? Obawiam sie ze nie. Wybral ciebie jako matke swoich dzieci, jako pania swojego domu, etc. On nie poniosl zadnej kary za swoj czyn. To nie moze sie dobrze skonczyc.

Przeczytałam tylko część odpowiedzi.

Autorko, trzymam kciuki. Wierzę, że po zdradzie można być kochającym się małżeństwem i żyć ze sobą do końca (miałam taki przykład w najbliższym otoczeniu).
Jeśli chodzi o Twoją obsesję - jest ona naturalna i zrozumiała. Po prostu niech czas upływa, pozwól na to, a sama zobaczysz że Twoja obsesja osłabnie.
Słowami kochanki się nie przejmuj, to młoda dziewczyna, dla niej każdy facet w którym się zakocha będzie "miłością życia", ale gwarantuję Ci, że raz-dwa o Twoim mężu zapomni (a może i już zapomniała). Niebawem sama pewnie wyjdzie za mąż i ten romans będzie jej się wydawał odległy i dziecinny.

Osobiście nie radziłabym za bardzo brac sobie do serca negatywnych wypowiedzi na tym forum. To złe podszepty, niech nie zasieją ziarnka niepewności u Ciebie. Postanowiłaś wybaczyć mężowi - to dobrze. Małżeństwo to także sztuka wybaczania. Dbajcie o siebie wzajemnie. Będzie dobrze. Już jest dobrze.

Pomimo tego co wiele osób pisze, ja nie wierzę w miłość po zdradzie, nie trwającej jakiś czas. Co nie znaczy, że będąc w związku/w małżeństwie nie można się kimś zauroczyć, czy zdarzyć skok w bok po pijaku, kiedy facet nie panuje do końca nad sobą, choć to też nie wytłumaczenie.
Jednak uważam, że można stworzyć dość dobry związek po zdradzie - z jego poczucia winy i chęci wygrodzenia bólu i jej, za jej wspaniałomyślność, że go nie kopnęła. Mogą tak żyć i lata do śmierci, ale on jeśli choć nawet trochę kręgosłupa moralnego zachował i tak będzie myśleć o innej, tylko już się bardziej pilnować, albo bardziej stanowczo żądać od swojej kobiety tego co tamta mu dała. 

Nie chcę być złym prorokiem, ale sama byłam o krok od romansu (zdrady), bo cytując słowa autorki on mi by wypełnił braki w moim związku. Nie zrobiłam tego, choć korciło, ale wiedziałam, że zranię tym partnera bardzo, że nie warto. Za bardzo go cenię ze względu na inne cechy. Jeśli już to odejdę sama, nie potrafiłabym go okłamywać, spojrzeć w twarz i się po tym do niego przytulać.
Ale tak myślę, że gdybym jednak zdradziła to tez bym się osunęła, a gdyby romans wyszedł na jaw pewnie jak każdy zdradzający chciałabym zachować twarz wmawiając partnerowi, że to go kocham i że tamten to pomyłka. Ale chyba tylko by zachować twarz, czy status quo. Może nawet i bym go szanowała i doceniała, ale tylko za to, że mi wybaczył i mnie kocha. Ale czy na tym ma się opierać związek?

Ja wewnetrznie wiem czego chce, nie jestem rozchwiana, watpiaca, niepewna. wiem  czego chcę i do czego zmierzam, jedynie ONA zatruwa moj umysl i nipotrafie nad tym zapanowac.  Nawet chcialam napisać do niej list ale wiem ze to bez sensu bo moze ona po takim czasie faktycznie zapomniala i uklada sobie zycie z kims innym.   I tak sie zastanwaim co by mi pomoglo i mysle ze chcialabym miec poczucie ze ona zaluje i przeprasza.  Wiem ze to abstrakcja ale nie umiem zyc w przekonaniu ze z koleji ona mysli ze miala do tego prawo bo on byl miloscia jej zycia.  Abstakcja prawda? Wiem ze to glupie ale nawet zawodowo rozwizujac problemy prookuje pracownikow by wyciagali wlasciwe wnioski z popelnionych bledow. Wtedy mamy wieksze prawdopodobienstwo ze nie bedzie powtorki.

I co ja mam Tobie, Zmeczona powiedzieć? Przerabiałam te wszystkie wyznania i zapewnienia. Jeśli Ty chcesz w nie wierzyć to wierz - to Twój wybór.
Natomiast w to, że teraz są między Wami emocje (nie mylić z miłością) nie wątpię. Znowu Wam na sobie zależy, jest o co "grać", jest COŚ między Wami. To normalne, to tzw. miesiąc miodowy, który minie. Zgadzam się z Excopem, że zderzenie z rzeczywistością może być bolesne i mało budujące.
Wierzę w możliwość zbudowania związku po zdradzie (żeby nie być przynajmniej hipokrytką ), ale do tego potrzebna jest odwaga do zmierzenia się z prawdą, chociażby bardzo bolesną.

[]I co ja mam Tobie, Zmeczona powiedzieć? Przerabiałam te wszystkie wyznania i zapewnienia. Jeśli Ty chcesz w nie wierzyć to wierz - to Twój wybór.
Natomiast w to, że teraz są między Wami emocje (nie mylić z miłością) nie wątpię. Znowu Wam na sobie zależy, jest o co "grać", jest COŚ między Wami. To normalne, to tzw. miesiąc miodowy, który minie. Zgadzam się z Excopem, że zderzenie z rzeczywistością może być bolesne i mało budujące.
Wierzę w możliwość zbudowania związku po zdradzie (żeby nie być przynajmniej hipokrytką ), ale do tego potrzebna jest odwaga do zmierzenia się z prawdą, chociażby bardzo bolesną

Ja naprade nie boje sie jakiejkolwiek prawdy. Gdyby nie bylo milosci zapewniam cie ze pozbieralabym sie znacznie szybciej i staela na wlasnych nogach bez większej  pomocy. To co robie i z czym sie mierze to zdecydowanie trudniejsze i bardziej energochlonne.

Zdrada jest najgorszym świństwem, jakie można zrobić drugiej osobie.
Nie można bardziej dobitnie okazać komuś, jak niewiele ta osoba znaczy.
Nie da się wyraźniej zlekceważyć marzeń, pragnień, uczuć drugiej osoby.
Nie sposób bardziej upokorzyć.

Czy uważasz, że to są przejawy miłości?
Bo te wszystkie uczucia zafudndował Tobie mąż.

Ja te wszystkie rzeczy wiem magluje i walkuje od 9 miesiecy. To wszystko przetrawilam przemyslam i jestem juz za tym. Podrapana poraniona ale juz to przeszlam.

To przestań powtarzać, ze podczas zdrady, gdy ani nie było emocji, ani odpowiedniej postawy Twojego męża to on Ciebie kochał i teraz, gdy są emocje i potencjał na umiejętność budowania i rozwijania związku też jest miłość. Zamknij tamte drzwi, ale najpierw przyjrzyj się dokładnie jak i dlaczego poprzednim razem Wam nie wyszło.
I niech Twój mąż zrobi to samo a nie wtłacza Ci do głowy bzdury, jak to Ciebie kochał i zdradzał jednocześnie. No na litość boską, przy takiej jego bezrefleksyjności, to jak emocje między Wami opadną, kolejna zdrada "z miłości" gwarantowana.

Czemu zdradzil? Bo zapachniała inczej, bo chory na raka ojciec ktory u nas pomieszkiwał na czas choroby nas zameczal, bo niecpozwollam mu sie dotykac, nie sluchalam choc on mowil, nie dbalam i nie szanowalam. A ona zjawa byla jak aniol w tym calym bagnie a on desperack chcial odskoczni.  On wie juz wie co sie stalo i wie jak bardzo mnie pochartal. Wiec tez ze wole uslyszec ze zradzil bo przestal kochac. Ale i on i ja wiemy ze tak nie bylo.  To mnie bardzo meczy i jest o wiele trudniesze niz to co sugerujesz.  Ta zdrada bynajmniej nie byla z milosci ona byla z rozpaczy i za checia zycia jakie kiedys mielismy.   A mi sie wydawalo ze po tylu latach nigdy nie bedzie jak dawniej i nawet nie chciało mi sie starac.

Niereformowalna jesteś
Następnym razem co będzie pretekstem zdrady? Bo zachorujesz? Albo przytyjesz 10 kg? Albo za dużo czasu poświęcisz pracy?
On biedny będzie musiał ciebie zdradzić, ale nie martw się, zrobi to nadal bardzo cię kochając.
Bez sarkazmu się nie da. Większych bzdur dawno tu nie było. Musiał zdradzać, mimo że kochał. No musiał.

Zdradzil bo CHCIAL.  Teraz nie chce bo zobaczyl konsekwencje. Myslal ze bedzie fajnie - nie bylo. Zranil mnie, ja , dzieci, a takze siebie - osobe ktora  kochal do zdrady najbardziej

slex było fajnie przez te pół roku i byłoby dalej, tylko się dowiedziałaś

Pewnie ze bylo mu fajnie choc pod konie nie tak jak na poczatku. Alw wystarczajco fajnie....

Opis miłości życia...
Wcześniej pisałaś też, że uważasz, że jest nieatrakcyjny dla kobiet, a seks zdarzał się 3 razy w roku.

Staram się zrozumieć, czemu przed zdradą ci nie zależało, a po to jednak tak...

Nie sądzę, że takie były jego zamiary.
Przede wszystkim chciał sobie zrobić dobrze, zapomnieć o kłopotach w domu, i udowodnić, że jeszcze może i jednak nie jest taki nieatrakcyjny, jak przez lata wmawiała mu żona
(tego akurat nie rozumiem, jak można kochanej osobie mówić takie rzeczy, chyba, że z premedytacją, w celu uwiązania, co jak się okazuje miało odwrotny skutek).
Wtedy nie myślał o konsekwencjach, fascynacja kochanką i jej oddanie skutecznie pozbawiło go skrupułów.
Ja także nie wierzę w tę wielką miłość do żony, zwyciężył pragmatyzm, a ten romans będzie jednym z piękniejszych jego wspomnień, choć nigdy nie przyzna się do tego.
To prawda, że związek po zdradzie nigdy nie będzie taki sam; zdradzona żona nigdy nie zapomni i zawsze ten ból pojawi się w różnych sytuacjach, a zdrajca? po otrzepaniu się z popiołu, którym teraz obficie sypie na swoją głowę, zawsze będzie się zastanawiał i miał wątpliwości czy jednak podjął dobrą decyzję.

Też nie sądzę, że z premedytacją mąż autorki CHCIAŁ ją skrzywdzić. Sądzę tak jak ty, że on miał ją w 4 literach. Ale autorka sama uważa, że zdrada to kara za jej zachowanie wobec męża
Wszystkie te argumenty, które wynajduje autorka to tylko jej racjonalizacja. Łatwiej jest jej być z kimś, kto ją sponiewierał, bo sama sie o to postarała (karząca ręka sprawiedliwości)

Josz, zauważ, jak ona nie chce przyjąć do wiadomości, że on jej nie kochał. On miesiącami ją oszukiwał, spotykał się z inną, szeptał innej czule słówka, pieścił, dbał o inną a autorka uważa, że ją kochał Zresztą sama też nie dbała o męża, gnoiła go tekstami o jego nieatrakcyjności chyba nie z miłości? I tutaj jest zasadne pytanie:

Może tych dwoje zwyczajnie się nie kochało przed zdradą od dawna a tkwili przy sobie z przyzwyczajenia i z braku lepszej opcji.

I tez się zgadzam, że autorka do związku wcześniej nie dorosła, bo jak można wpędzać niby kochaną osobę w kompleksy, szydząc z jej braku atrakcyjności. Może autorka i jej mąż to para egoistów, każde dbało tylko o siebie i miało gdzieś drugiego i taki związek skazany był na rozwalenie. Może zdrada męża to tylko wynik tego, że w ich związku on był atrakcyjniejszy, albo on wcześniej spotkał kogoś, kto go zechciał, albo ....

tak bo w zyciu jedyna milosc ktora nas spotyka to ta zdrowa idealna perfekcyjna jak z Harleqiuna.   Niestety takn nie jest.  Nasza napewno nie byla zdrowa i idealna to juz wiemy.  Nie siedzielismy przez 9 miesiecy spijajac sobiecz dzibkow tylko rozmawialismy i z pomoca terapeuty leczymy to co chore.  Ale teraz wiemy ze choroba krora nas doknela miewa nawroty wiwc uczymy sie tego jak z tym zyc, jak kotroloeac i pielegniwac by jednak nie przytrafila sie nam

Napewno bylismy para egoistow ale napewno nie saystow. Zadne z nas nie tkwiloby w zwiazku bez milosci.   A gdyby jej nie bylo miedzy nami to pewnie bylby z kochanka.   To napewno nie jet typ wygodniaka z cala pewniscia podjal by ryzyko nowego zwiazku.  A i ja nie tarnelabym zwiazku z litosci i peklabym widzac choc najdrobniejsze wahanie.

A nam wszystkim zycze tylko takiej milosci o jakiej piszecie wyzej.  Tej idealnej perfekcyjnej, tylko czy taka isnieje?

Zmeczona777, miłość ma wiele barw i odcieni i niestety nie jest nigdy prosta i kryształowa jak niektórzy chcieli by sądzić.

Dotknęłaś jej jasnej i ciemnej strony i obdarta ze złudzeń nie straciłaś nadziei. Trzymaj się tego.

Rozsądna jesteś, widzisz 2 strony tego medalu.

Trzymaj się tego co masz w środku, swoich odczuć, przekonań i nie trać wiary.

To będzie długi proces ale jeśli tli się gdzieś w Was płomień miłości nie poddawaj się.

Trzymam kciuki..

nikt nie twierdzi, że byliście dla siebie sadystami, tylko obojętni i nikt nie twierdzi, że między twoim mężem i kochanką była miłość, tylko były emocje, w przeciwieństwie do obojętności między wami

A z czego wynikał romans twojego męża. Też z miłości?

Ech, Zmeczona, ja już mam ten cyrk za sobą, choć przeżywałam podobnie do ciebie. Czas cię wyleczy z tej kochanki, ale powiem ci jedną ważną rzecz - jeśli chcesz być dalej z mężem, musisz tę zdradę zakopać raz na zawsze głęboko w ziemi i najlepiej o tym incydencie zapomnieć. Jeśli jeszcze nie wywaliłaś mężowi jakiegoś żalu, to zrób to jak najszybciej i dopiero zacznij budować od nowa.Bo niczego nie da się zbudować na nieposprzątanym terenie. Posprzątać, usunąć i zacząć stawiać na nowo fundamenty. Bez tego prędzej czy później wszystko runie, choćby dlatego, że będziesz miała gorszy dzień, czy mąż cię zawiedzie w jakiejś zupełnie innej sprawie i nagle ten nieposprzątany ból z ciebie eksploduje.
U mnie eksplodował, zostaję sama i co ciekawe - dobrze mi z tym.

.......
Jednak jego wartość samą w sobie (jak by tego nie określać) uznał za rzecz wartą gaszenia pożaru. Autorka uznaje, że robi to "dla niej". A w to trudno uwierzyć.

.......
No mam nadzieje ze nie zrobil tego dla mnie.  Nie oczekuje zadnej litosci nic mi nie jest winien. Mam nadzieje ze zrobil to dla siebie.... A kocha siebie bardzo wiec wielce prawdopodobne ze w zyciu nie skazlby siebie na trwanie przy miom boku jesli nie byloby uczucia.

Ja nie byłabym w stanie być z kimś po zdradzie

........
A co ty nie powiesz???? ;-) ( sorki za ten sarkazm).

Ja mialam gotowy plan na kazda zyciowa ewentualnosc. Malo tego ze mam w glowie plan glowny to jeszcze awaryjnie rozpatruje plan A i plan B gdyby plan glowny nie wypalil.   Przy takiej historii widziałam oczami wyobrazni jak pakuje sie w 20 min w swoja ulubiona walizeczke i znika z mojego zycia.   Plan A zakladal ze to ja odchodze, bo nie umiem zyc w naszym mieszkaniu, Plan B ze rozstajemy sie spokojnie bez cyrkow i w ciagu misiaca kazde z nas rozpoczyna nowe zycie.    A tu klops: zaden z tych planow nie Zadziałał.   To tez mnie rozwalilo to dopadly mnie zupelnie inne uczucia niz te ktore byly zalozone na taka okolicznisc.  Zapewniam cie ze twoje zalozenia moga ulec weryfikacji gdybys nie daj boze doswiadczyc miala tej tragedii