milczenie , kłótnie i chłód w małżeństwie

Bardzo sie staram.ale im bardziej sie staram tym jest gorzej. Staram się zawsze dodawać mu otuchy ale on mi mówi że tego ode mnie nie potrzebuje. Jeśli tylko ma ochotę żeby porozmawiać to slucham cierpliwie bo wiem ze takie chwile rzadko sie zdarzają i nastepnym razem nic mi nie powie. Doceniam to co robi, bo jesli chodzi o prowadzenie domu to pomaga mi ale coraz częściej mówi że to jest tylko mój obowiązek , bo to ja  jestem kobietą. Wypomina mi wszystko czego nie zrobiłam albo co zrobilam nie tak jak on uważa.(  przez jakis drobiazg potrafi nie odzywac się do mnie przez 5 dni!! )On  uważa siebie za pechowca i ciagle mówi ze mu sie nic nie udaje( nie wiem czy małżenstwo ze mną to tez jeden z symptomów jego pecha- nie pytałam go o to. ) Mówie ze to nie jest prawda że tak o sobie mysli ale moje słowa na nic się zdają.....

Hm,  Roz... rozumiem cię, ale jesteś tu, więc to oznacza, że nie rezygnujesz.
Myślę ze w wasz związek wkradła się nuda - mąż jej się poddał,  jako istota o mniejszych potrzebach społecznych oklapł i ... nic nie chce, ale w tobie jest życie ... wiec wprowadz śmiech do waszego domu, bez proszenia go o radość i czułość wymyśl wyjścia dla was, a jeśli odmówi uśmiechnij się i powiedz, odpocznij sobie kochanie - wyjdę sama. Najpierw może zauważysz u niego złość, jeśli spokojnie wytłumaczysz, że masz ochote pożyc i pośmiać się możesz zobaczyc u niego zdziwienie, a potem nagle z (ciekawości, zazdrosci:))) whatever zacznie ci towarzyszyć wspólne nowe hobby, wyjścia dodają energii, radości, tematów do rozmów - spróbuj ... jest tyle możliwosci : kino, teatr, spacer, spotkanie ze znajomymi, obiad lub kawa w knajpie, sport, itp...

Nie zmusisz go do czułości, ale w fajnych chwilach zawsze możesz się do niego przytulić, wziąć za rękę i podziekować ze jest, podziw dla drugiego działa jak afrodyzjak, taka pełna akceptacja.

Szczera rozmowa też jest dobra ale do niej potrzebny jest dobry klimat, powiedz mu, ze chcialabys aby wasze zycie bylo lepsze i dać mu wiecej radości, jak on to widzi? A potem ty powiesz, jak ty to widzisz, co on może zrobić aby sprawić ci radość

Związek opiera się na dawaniu i braniu, gdy tylko ty dajesz czujesz, że jest ci źle ..... Pytanie czy uda ci się zenergetyzować męża aby obudził się.

Roz... słaba pociecha ale takich uśpionych misiów po ślubie jest pełno, zachowują się jak chłopczyki i czekają aby mamusia przyniosła im papućki...
Myśle, ze taka próba wyjścia poza dom, da też tobie lepszą perspektywę - zobaczysz więcej.

La Que Sabe ten etap tez już przerobiłam. zaczęłam wychodzić, zapisałam się na fitness , wychodziłam do kina... proponowałam że może razem na siłownie pójdziemy... ale nic to nie dało! a były pretensje żę znowu nie zdążyłam kupić ziemniaków i nie ma nic na obiad, bo ja poszłam ćwiczyć. A sam wolał siedzieć przed telewizorem. teatr- nuuuda, na spacer nie chce mu sie a jeśli chodzi o spotkania ze znajomymi to wolę ich unikać bo często z takich imprez wracamy osobno( albo sie głupio popisuje  i jest mi wstyd  albo mnie totalnie lekceważy np. mowi do mnie ,,ty już idz sobie , nie odzywaj sie do mnie, wracaj do domu, jeszcze tu jesteś?'' że to niby ja go upokarzam przed znajomymi...

Witaj

Dziewczyny mają rację, przyczyną takiego zachowania mogą być jakieś problemy. Być może jest w jakiejś stresującej sytuacji i nie jest w stanie myśleć o żadnych ' czułościach '. Dlatego powinnaś starać się rozmawiać, rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać. Jak nie chce to zmuś go. Gdy powie, że nie ma ochoty zwyczajnie wypłacz się i powiedz wszystko co leży Ci na sercu - jeśli mu zależy nie przejdzie obojętnie obok Twoich łez.

Co do pomysłu z wyprowadzką. Wydaje mi się, że pomysł jest dość odważny, ale być może to jedyny sposób by uzmysłowić Twojemu partnerowi ile ma, mając Ciebie przy sobie.
Jeśli rozmowa i wieczne zabieganie nic by nie dało - zdecydowałabym się na tak radykalny krok.

Roz... zaniepokoiła mnie "ta złość w jego oczach". Mieszkałam, przez 20lat z Dr Jekyll/Mr Hyde w jednym i też gdy miał te złe dni to bez zbroji:(  lepiej było do ex nie podchodzić. Ex był typem mającym skłonności do depresji. Przestałam próbować rozmawiać z nim, próby rozmowy traktował jak zamach na jego osobę, tutaj dochodziło jeszcze niskie poczucie własnej wartości.

Wiem co czujesz ja nie rozmawiałam latami, a potem już nie było nic do powiedzenia .... poprostu pewne tematy po latach się przedawniają

Moze twój mąż też ma skłonności do takich zachowań, jego odjazdy w nieprzyjemne światy na to wskazują.
Pewnie nie da się tykać gdy zaproponujesz mu lekarza.
Okey, ale zaproponuj i powiedz mu co czujesz, bądź sobą nic w sobie nie duś i KONIEC udawania, chowania się po kątach.
Jeśli mogę Ci doradzić nie podejmuj żadnych drastycznych decyzji, bądź sobą i mów mu co czujesz, nawet jeśli myslisz ze to trafią kulą w płot - nie bój się usłyszy, jeśli powiesz mu to zdecydowanym, spokojnym głosem.
Jeśli nic się nie zmieni, to myślę, że dobrze będzie mu powiedziec, ze potrzebujesz wyjechac - sama, abyście sie zastanowili OBOJE czy chcecie być ze sobą.
Myśle, ze jak zostanie sam - to będzie niezły KOP dla niego i jest szansa, że się obudzi się.
Faceci / szczególnie ci "macho" potrzebują czasem wiaderko zimnej wody na głowę, może dojrzeje do głębokiego związku - życzę ci z całego serca, aby dokonał w sobie takiego przebudzenia.

Ostatnio wlasnie Go troszkę nastraszyłam i mam parę dni spokoju. zobaczymy do kiedy....

Witam mam poważny problem  z byłym mężem  byliśmy ze sobą 7lat po czym nie dawałam juz rady i doszło do rozwodu. Po roku nie bycia razem  z powrotem się zeszliśmy bo jednak nie umielusmy bez siebie żyć.  Oboje próbowaliśmy poukładać sobie życie ale to nie było to więc wróciliśmy do siebie. Przez pierwsze pół roku było pięknie i cudownie niczym jak na początku. Potem zaczęło się psuć. Bywało różnie ale jakoś dawalusmy radę jednak ostatnio zmarł mu kuzyn i w ogóle nie radzi sobie z tą sytuacją mimo że próbowałam go wspierać i być przy nim jednak on stał się dla mnie okropny nie do wytrzymania. Mam syna 15 lat i doszło do awantury i wzywał mnie przy dziecku od najgorszych aż wstyd mi tu nawet przytoczyć nawet teraz na samą myśl jeży mi się skóra na karku. Więc zabrałam dziecko i zawiózlam do dziadka żeby na to nie patrzył i nie słuchał. Dodam że to nie pierwsza taka awantura dochodziło nawet do rekoczynow z jego strony. Więc sama też się spakowal am i chciałam się wyprowadzić jednak tego samego dnia wróciłam.  Minol tydzień a wciąż są klotnie i wyzwiska sytuacja nie do wytrzymania  teraz wyjeżdża na weekend z kolegą bo twierdzi ze jedzie sobie wszystko przemyslec czy chce być zemna lecz ja juz sama nie wiem czy chce być z nim. W tej kłótni powiedział mi ze nie chce widzieć mojego dziecka w domu ani o nim słyszeć myślałam że mówi rąk tylko w nerwach i mu przejdzie.  Ale w ciąż to powtarza nie wyzekne się dziecka dla niego wiec chyba sprawa jest przesądzona przez 9 lat życia okazuje się ze w ogóle go nie znam. Pomocy co robić. ...