23lata I wór pełen kompleksow - Netkobiety.pl

Witam wszystkich,
Tak jak w tytule mam 23 lata i wór pełen kompleksow. Pomimo tego, że uważam że nie należę do 'najgorszego sortu' to kompletnie nie potrafię sie zaakceptować taka jaka jestem, momentami czuje wręcz obrzydzenie do siebie. Takie nastawienie mam od dawna, w zasadzie odkąd rozpoczęłam swój nastoletni okres. Jako mała dziewczynka nie przejmowałam się tym kompletnie jak wygląda-pewnie to dlatego że byłam małym dzieckiem, któremu nie zależalo na wyglądzie tylko na wiecznej zabawie. Natomiast rzadko kiedy słyszałam z ust moich rodziców czy dziadków jakiś komplement, patrząc wstecz nie umiem sobie w ogóle przypomnieć takiej sytuacji. Mając bodajże 11 czy 12 lat zaczęły występować u mnie pierwsze objawy trądziku - począwszy tylko na czole ale też nie robiło to na mnie nie wiadomo jak dużego wrażenia, z tego co pamiętam to jakoś niezbyt się tym przejmowałam. Wiedziałam że moje kuzynostwo też przez to przechodzi to stwierdziłam że i ja się muszę z tym uporać. Po pewnym czasie trądzik zszedł mni na policzka a z czoła zniknął - wiem że niektórzy mają znacznie większy problem z tym dziadostwem ale ja się poproatu czułam jak tredowata. Wiem że trądzik sprawił że odebrał mi 3/4 mojej pewności siebie. Nienawidzialam tego jak wyglądam. Żaden makijaż nie potrafił tego zatuszować, czułam się obrzydliwie widząc że moje koleżanki maja piękna gładka buzię a ja z multum wypryskami. Trądzik to nie jedyny powód przez który nie akceptuje siebie. Kolejnym powodem jest mój nos. Co prawda nie jest on jakiś wielki i znajomi mi mówią że jest mały i że przesadzam, natomiast posiada garba I co najgorsze nie potrafię się przez niego normalnie uśmiechać, ponieważ powoduje to, że niby z 'małego zgrabnego' nosa robi mi się wielka grucha na twarzy, wygląda to co najmniej obrzydliwie. Jeszcze uśmiechając się z zamkniętymi ustami idzie przeżyć natomiast z widocznymi zębami to już porażka. Do tego dochodzą małe usta, gdzie robiąc zdjęcia są ona w ogóle nie widoczne. Oprócz twarzy nie potrafię zaakceptować swojej sylwetki, tzn teraz z biegiem czasu jak patrzę na swoją sylwetkę myślę o niej lepiej niż kiedyś ale boli mnie to że mam tak małe piersi, że mówiac o rozmiarze, nazywam je SS czyli same suty -. - a drugi minus to są moje grube nogi