zastanówcie sie młode dzieweczki... zanim się wplączecie w romans...

Myślę, że przyczyn zdrady jest bardzo dużo.
Trudno tu obarczać winą tylko tą trzecią. Czasami zdradzają ci, którzy nie są szczęśliwi w związku, gdzie problemy rozwiązuje się milczeniem, albo krzykiem, zdradzają bo szukają akceptacji, zrozumienia u kogoś innego. Znam takie osoby, które zdradziły bo mimo rozmów, próśb partner był oziębły, unikał seksu, czułości. Znam też takich, którzy niszczyli związki dla zabawy, rozrywki. Uczucia swojej 2 połówki mieli głęboko gdzieś...a jak się wydało błagali o wybaczenie, zapewniali, że to nic nie znaczyło itd. mieli kochające żony, dzieci a jednak pojawiła się ta trzecia...tylko, że akurat w takim przypadku partner sam szukał sobie panienek na boku.
Więc nie zawsze wina jest tej trzeciej..często tylko faceta, często tylko kobiety, czasami oboje długo "pracują" na rozpad związku, ale i czasami jest tak, że jakaś kobieta czy mężczyzna by zdobyć zajętą osobę jest w stanie zrobić naprawdę podłe rzeczy.  Tacy ludzie są zdolni to ohydnych kłamstw, oszustw manipulacji tylko po to by rozwalić czyjś związek, takich ludzi nic nie usprawiedliwia niszczą komuś życie i sprawia im to przyjemność, dowartościowują się tym, że doprowadzili kogoś do łez, takich ludzi trudno w ogóle ludźmi nazwać.

myślę że ludzie, którzy zdradzają dla czystej rozrywki, gdzie w związku nie było poważnych problemów, mając w domu kochającą żonę czy męża, jak okłamują swoją 2 połówkę, grają zakochanych , a za plecami szmacą się ...czy to przed czy po ślubie są po prostu obrzydliwi, wstrętni, zakłamani, niedowartościowani, są to "kaleki" emocjonalne zbyt ograniczone by móc pojąć, że nie zasługują na miłość, którą ktoś ich otoczył. Znam kilka osób, które zostały tak zdradzone: bo facet miał ochotę na prostytutkę, bo panienka wyjechała z koleżankami na wczasy to sobie poużywała.. doprowadzili swoich najbliższych do załamania nerwowego, rodziny do rozpadu...tylko dlatego że po prostu mieli ochotę d... poruszać.

Witam .
Od razu nad mienie , że piszę z perspektywy faceta , który nie zdradził , i który nie był zdradzony .
Niby temat jest mi obcy - ale nie do końca . Na własne oczy widziałem przez co przechodziła siostra
mojego przyjaciela . Dramat nie do opisania . To co wyprawiają kochanki ( co za poetyckie określenie - o ZGROZO )
, jak niszczą małżeństwa to wiedzą tylko one same i skrzywdzone żony . Krew mnie zalewa jak czytam topiki typu
"Byłam kochanką , odeszłam ..." - dosłownie "Sodoma i Gomora" . Chociaż nie wiem jakim draniem byłby facet to kochanka
świadomie pakuje się ze swoimi " czterema literami " w CUDZE ŻYCIE . Szkoda , że kochanki najpierw rozwalą czyjeś
małżeństwo zanim same siebie zniszczą , ale to chyba tak " na ironie" ... Te wszystkie "pocieszycielki"
"zawiedzionych mężów " to nic innego jak zwykłe , zakompleksione , wiecznie niespełnione kaleki życiowe .
To osoby , które czują satysfakcję typu - " jest z nią 10 lat , ma z nią dzieci itd a mimo to zostałam
jego kochanką " Wow . Niesamowite . A jednak . Świadomie , bądź podświadomie , ale ZAWSZE są to objawy
charakterystyczne dla kochanek . To bardzo perfidne stworzenia . A co potem ? To już przeczytacie na topikach
"Jestem tą trzecią i jest mi z tym źle" Niestety , są ludzie , którzy potrafią na tym forum wybielić
każdą krzywdę . Czasem to sam już nie wiem co by musiało się stać , aby wina nie leżała " po środku " .
Wina NIGDY nie leży po środku . Życie jest jak szachy - zawsze ktoś pierwszy popełnia błąd .
Życzę Ci Seni34 wszystkiego najlepszego - żeby jeszcze w Twoim życiu nadeszły piękne dni.
Trzymaj się dzielnie !

Jak dlugo mozna byc spowrotem ze soba po zdradzie? Czy zdrada podswiadomie nie prowadzi do odwet? Czy osoba, ktora zdradza wie jak rani? Czy osoba zranina nie chce pokazac, jak barzdo zostala dotknieta i w koncu odplaca tym samym? Jak zyc po zdradzie? Jak zachowac twarz i szcunek dla samego siebie? Czy to juz zawsze bedzie wracac? Jak dlugo mozna zyc ze swiadomoscia, ze ta najwazniejsza osoba tak nas ponizyla, ze tak malo dla niej znaczymy? Czy w ogole znamy naszych partnerow? Czy jesli ktos zdradzil raz, to czy nie zrobi tego ponownie? Czy ta osoba obok mnie, to jest ta jedyna, ukochana istota, z ktora chce spedzic cale moje zycie, czy moze ktos calkiem obcy...

Ja też nie twierdzę, że to kochanki są zawsze winne. Wprost przeciwnie - jestem skłonna większą winą obarczyć faceta. Nawet, jeśli ona wie, że on ma rodzinę to jest to JEGO RODZINA i to on ślubował wierność i inne pierdoły swojej żonie. A generalnie w wielu przypadkach kochanka nie wie o tym, że spotyka się z zajętym facetem. Przynajmniej na początku.
Jeśli wolna kobieta z premedytacją rozbija rodzinę to i tak winny jest facet, że jej na to pozwala, a ona... Pozostaje jej tylko życzyć, żeby tego samego doświadczyła...

wielokrotnie zastanawiałam sie kto ponosi większą winę... nie mam gotowej odpowiedzi. niemniej jednak, skłaniałabym się w stronę faceta ponieważ to od niego oczekiwałam lojalności... ta kobieta może mieć mnie zwyczajnie w nosie, przecież może mnie nawet nie znać. Takie są realia.
Rok temu, po pierwszym wyskoku mojego ex... ona była wyjątkowo perfidna, była z naszego wspólnego grona, miała narzeczonego. Ogólnie bardzo parła na niego. On, po rozstaniu... ulokował się bardzo dobrze no przeciez był samotny.
Co czułam.... nie da się tego opisać... wypalałam paczkę papierosów po powrocie z pracy, chudłam w oczach, siedziałam na netkobietach i błagałam o pomoc. Mysli, setki mysli... co robi, czy dotyka, czy się kocha etc... słowa stawały w gardle. Ból, niesamowity ból... piekacy o każdej porze dnia. Spałam po 2-3 godziny, usypiałam wykończona gorączkowym transem. Chciałam, żeby wrócił... zachwycił sie mną, padł na kolana, przepraszał... błagał. Pisałam do niego listy, nigdy ich nie wysłałam. Pisałam, żeby pomóc sobie. Tysiące wykrzykników w listach, płacz... taki niesamowicie bolesny. ...
Po chwili, dowiedziałam się, że ma już kolejną dziewczynę... młodziutką, która zamieściła ich wspólne zdjęcia na NK.... oczywiście doniesiono mi o tym... wyobrażacie sobie mój ból?? jak otworzyłam te zdjecia... mojego, przed chwilą narzeczonego... który świata poza mną nie widział, rzekomo

ciężar na klatce piersiowej, to dobre określenie. Mój był tak przygniatający, że naprawdę nie mogłam się podnieść... wtedy nikomu nie dałam sobie pomóc, znajomi poszli w odstawkę. WSTYD potworny wstyd, który czułam patrząc na kogokolwiek. Każdy widział moje cierpienie, a on się bawił... w najlepsze. Kolezanki powtarzały mi "męzczyzna inaczej odczuwa rozstanie" a ja pytałam "jak można być tak perfidnie nieczułym??"Odchorowałam to, przeszłam żałobę.... a potem przebaczyłam... ale nigdy nie zapomniałam, wróciliśmy do siebie i on zrobił to samo, ale dzisiaj przeszłam przez to szybciej, a może tak naprawdę, przez ten rok.... zbierałam siły, czułam, ze to nastąpi.... Nie mam potrzeby zemsty, czuję wielką ulgę, że udało mi się uciec od tej miłości. Kazdego dnia uśmiecham się jak myslę, że już nie będę się zamartwiała, kiedy wywinie mi kolejny numer... że ułożę sobie zycie... tak jak będę chciała, bo już będę ostrożniejsza ... tak łatwo nie dam się skrzywdzic.

świetnie to ujęłąś mola... błyskotliwie, rzeczowo, w 100% trafnie !!!!