Czy da się pomóc mojej kobiecie?

Mamy po 23 lata, ze sobą jesteśmy od ponad roku. Moja kobieta ma zbyt dużą empatię. Dziś jej najlepsza przyjaciółka rozeszła się z chłopakiem, koleżanka kilka dni wcześniej też. Przez to ma tragiczny humor, chciałaby im pomóc ale nie może. Dodatkowo uważa, że jeśli jest kłopot to nie da się go rozwiązać i to tylko napędza karuzelę zdołowała, mówi, że nic nie umie, nic nie potrafi zrobić i co gorsza że tego NIE DA SIĘ ZMIENIĆ. Mówię jej ciągle, że to nie prawda i wszystko siedzi w głowie tak na prawdę i zależy od sposobu myślenia, ale ona jak grochem o ścianę - ma mi za złe, że próbuję jej wyjaśnić, że da sie zrobić coś czego NIE DA SIĘ ZROBIĆ. Z tego co wiem kiedyś była normalna pogoda, ale po rozpadzie swojego ostatniego związku 3 lata temu jej były niejako znęcał się nad nią - wiedział, że ma mega empatię i to wykorzystywał, np. kilka razy mówił, że popełni samobójstwo, na co ona rzucała wszystko i leciała go "ratować". Dodatkowo z racji, że on był w kolejnym patologicznym zwiazku, to środowisko uznało ją za dziwkę i tego też ma zrytą psychikę za tamten okres. Była nawet u psychologa z tym, podobno coś pomogło. Na codzień jest normalnie, wesoła usmiechnięta, wszystko ok. Ale jeśli pojawią się problemy, nawet u bliskich znajomych, to ona przeżywa to gorzej niż oni, karuzela smutku i niewiadomo czego napędza się, prowadzi to do powrotu myslami do najgorszych chwil, czyli tych kiedy była ta patoogia z byłym. Czy da się jej jakoś pomóc? Zredukować te empatię, przejmowanie się innymi i napędzanie karuzeli " ja nic nie zrobie, nie dam rady, nie poradzę sobie"? Dodam, że przez np. miesiac jest normalnie pozytywnie, ale jak juz coś ją zasmuci, to potrafi cały dzień smęcić sie tylko tym i uparcie wrzeszczeć, ze nic sie nie da z tym zrobic. Jakies porady macie do tej sytuacji?