Poznałam interesującego faceta. Jest Irlandczykiem i uczy w Polsce angielskiego. Byłam zaskoczona, że nasze spotkanie było tak udane i bardzo dobrze nam się rozmawiało. On również miał podobne wrażenie i powiedział mi, że było bardzo miło i chciałby to powtórzyć.
Faktycznie rzadko mi się zdarza żebym cos poczuła a tutaj faktycznie tak było.
Boje się jednakże wchodzić w głębszą relację, bo wydaje mi się że ten facet stawia głównie na rozwój osobisty (uczy się języków), a mnie zlaezy na stabilnym związku, planach na przyszłość, także na dziecku za kilka lat. Nie wiem czy on ma plany pozostać w Polsce czy wrócić do Irlandii. Wspomniał jednak, że nie wiem czy chce mieć dzieci i to mnie zasmuciło:)
Czy warto dalej kontynuowac tę znajomosć?
I jeszcze coś, wspomniał takze iż w Irlandii młodzi ludzie nie wiażą się, chyba że ich rodzice sa bardzo religijni :-(
. Podejrzewam, że Twojemu irlandzkiemu znajomemu chodziło o to, że po prostu nie chce skończyć tak, jak jego krajanie i boi się związku, w którym czułby się zamknięty, ograniczony. Wizja posiadania dzieci go odstrasza i szczerze pisząc, nie dziwię mu się. W Irlandii to dość strasznie wygląda. Najwyraźniej Twój znajomy postawił na ambicję i rozwój osobisty, co nie jest takie złe. Może na dłuższą metę, jak lepiej Cię pozna, zrozumie, że duet małżeństwo-dzieci nie musi być czymś, co w pewnym stopni ten rozwój ograniczy. 