Jak poradzić sobie po stracie zwierzaka?

Nie jesteś wariatką... Śmierć ukochanego zwierzaka też przeżywamy... może nie tak silnie jeśli byłby to człowiek, ale też... Nie ma w tym nic dziwnego... Tak czy inaczej musisz dać sobie trochę czasu...

Malinka, znam to uczucie...także straciłam swojego ukochanego pieska, długo nie mogłam dojść do siebie, bo bardzo go kochałam...
Tak na prawdę dopiero przeszło mi jak dostałam kolejnego psiaka i całą miłość przelałam na niego, choć oczywiście jednocześnie bardzo się bałam, że i jego mogę stracić...
Cały czas pamiętam o tamtym psiaku.
Z czasem będzie coraz lepiej...ból będzie mniejszy...

Ja teraz mam nawet kotkę i ją traktuję jak własne dziecko, co według wielu jest dziwne...ale to moja kochana Elitka, która również bardzo kocham i nie wyobrażam sobie bez niej już życia.
Gdy pewnego dnia spadła z okna i nie mogliśmy ją znaleźć - płakałam wszędzie, nawet w pracy...na szczęście sama przyszła pod okno naszego bloku - była wtedy ogromna radość!
Trzymaj się kochana!
Będzie dobrze
Pozdrawiam

Rozumiem Twój ból...
Jednak musisz pamiętać, że Deyzi już nie ma fizycznie, bo oczywiście w Twojej pamięci zostanie na długo.
Jeśli postanowisz kupić następnego psiaka - to pamiętaj, że z pewnością będzie inny, to nie będzie druga Deyzi...zwięrzęta tak jak ludzie mają swoje różne charakterki.
Ale to wcale nie znaczy, że będzie od razu gorszy...bo może być równie kochany, a nawet jeszcze bardziej , będzie jednak inny...jeśli dasz mu tyle miłości co Deyzi - odwdzięczy się...zobaczysz

Ps. Jestem Sueno6

DEYZI NIE BYLA MOIM PIERWSZYM PUPILKIEM  BO OD DZIECKA MIALAM PIESKI ALE ZAWSZE ONE BYLY NIE TYLKO MOJE ALE MOJEGO RODZENSTWA A DEJZI TYLKO I WYLACZNIE MOJA ZAWSZE MYSLALAM ZE BEDZIE ZE MNA DO KONCA SWOICH DNI CHRONILAM JA OD ZLEGO ALE TERAZ JUZ JEJ NIE MA.....:(((( PRZEZ TAKIEGO PANA ZE WOLAL POTRACIC I JECHAC SZYBKO  ZEBY NIE ZAKOPAC SIE W SNIEGU BO PRZYPOMNE ZE NIE BYLO NA GOWNNEJ DRODZE TYLKO NA MIOM PODWORKU I TO JEST NAJGORSZE DLA MNIE NAWET NA SWOIM TERENIE NIE JESTESMY BEZPIECZNI,JA NAWET ZROBILAM DOCHODZENIE KTO TO ZROBIL I TEN PAN SIE PRZYZNAL I OSWIADCZYL MI ZE STALO COS MALEGO BRAZOWEGO NA BOKU I ZE JEST MI W STANIE ODKUPIC TEGO PSA  LUB KASE ODDAC ALE CZY POWINNAM BRAC PIENIADZE

IKAA powiem ci ze myslalam tez o tym zeby ze schroniska wziasc pieska bo wiesz te rasowe szczeniaczki zawsze znajda dom a te kochane pupilki ze shroniska takie biedny juz nie maja takiego szczescia ale tak jakos sie boje ale nie wiem  sama czego

ja mam 25 lat i naprawde jestem po takich przejsciach zyciowych

W mojej rodzinie,wszyscy lubia zwierzeta,ja mam suczke sonie,i nie umiala bym sie pogodzic z jej strata,moja siostra przez 8 lat goscila psa sasiadow,i tak pokochala tego  pieska a on ja,jak zachorowal i odszedl ,to do dzisiaj przezywa,nie rozumiem ludzi ktorzy nie lubia zwierzat,wiem co czujesz......

juz 5 dni mojej suczki nie ma ze mna ja w ciaz u mamy jestem ale dzis musze wrocic do swojego domku bo moj chlopak wraca za granicy ale mi jest ciezko spojrzec na podworko w to miejsce gdzie lezala sobie ktora musialam juz nie zyjaca Deyzi wziasc na rece tulac do swojego serduszka i placzac nad nia to bylo i jest dla mnie strasznie  okropne dzis niedziela a ja ja mam caly czas przed oczami:( oj podejrzewam ze potrzebuje naprawde duzo czasu zeby wyleczyc sie z tej rozpaczy i tesknoty

Dziekuje wam wszystkim ze mnie wspieracie i rozumiecie i nie traktujecie jak wariatki>>>> DZIEKIJE

Oj dobrze wiem co czujesz.

Dostałam Perełkę gdy miałam 13 lat. Straciłam ją 4 lata później. Musiałam przeprowadzić się do Domu Samotnej Matki na osiem miesiecy. Nikt nie chciał się zająć tym słodkim kundelkiem, miała czarną kręcącą, długą sierść i była wiecznie wesoła. Byłam zmuszona oddać ją do schroniska, twardo ją zostawiłam ale wytłumaczyłam jej, że tu wrócę i zabiorę ją. Płakałam ciągle, tak bardzo nie chciałam jej tam zostawić.  Przychodziłam często do niej, przynosiłam jej ulubione przekąski i za każdym razem tłumaczyłam, że wrócę. Pewnego dnia dostałam telefon od właścicielki schroniska, że Perełka uciekła. Tydzień później przyjechała do Domu Samotnych Matek policja, która powiedziała mi, że na posesji mojego byłego domu została bestialsko zamordowana moja Perełka. Miała zadane kilka ciosów w tył głowy, zmiażdżony mózg. Wiedziałam, że zrobiła to moja moja ciotka ale dowodów nie było ;((( Minęło dwa lata i tak za nią tęsknię ;(( Kocham Cię Perełko

Mam Dianę i bardzo ją kocham. Wiem, ze ona mnie też ponieważ do nikogo z domowników nie przytula się tak jak do mnie.  Kiedy jest mi źle to do niej się przytulam. Jej spojrzenie jest takie szczere i zaufane, prawdziwe - nie widzę tego blasku w oczach moich znajomych.
Bo psia miłość jest najszczersza ze wszystkich zakochań.

Ja też niedawno straciłam zwierzaka, tyle że papużkę. Najgorsze było to , że musiałam patrzeć na jej cierpienie. Zawsze widziałam ją radosną i pełną energii a wtedy leżała i ledwo oddychała. To był straszny widok, siedziałam nad nią i płakałam jak bóbr. Miałam wyrzuty sumienia że umarła przeze mnie, że może coś zaniedbałam. Wszyscy uważali ze przesadzam, że to tylko ptak, ale dla mnie ona była prawdziwym przyjacielem. Przez parę miesięcy całymi dniami tylko ona była przy mnie. A teraz jej nie ma. Przyięgłam sobie że już nigdy nowych papug. Ale kupiłam. Trochę żałuję, bo teraz wiem, ze nikt mi jej nie zastąpi. Edzia była tylko jedna.

mialam kota 6 lat, ktorego kochalam nad zycie !!! gdy potracil go samochod bralam leki uspakajające bo nie potrafilam sie otrząsnąć, bylo ze mna bardzo źle. stratę zwierzęcia rowniez mozna bardzo przezyc

Dzisiaj umarł mój Króliczek a ja nie moge przestać płakać miałam go 2lata i tak strasznei go pokochałam.. Wiem że może brzmi to żałośnie ale on był naprawde wyjątkowy. Zawsze witał mnie na skraju dywanu kładł mi sie na brzuchu jak tylko usiadłam na kanapie był taki słodki i kochany jak byłam chora to drapał kocyk żeby mu było wygodnie leżeć i kładł sie obok i wpatrywał co robie od czasu do czasu podchodząc i liżąc mnie po nosie:) Był taki mądry i kochany strasznei za nim tęsknie i jak patrze na dywan w miejsce gdzie zawsze kładł sie i mnie obserwował to naprawde nie wiem czy kiedyś mi przejdzie:( Zachorował i przez ponad dzien był osowiały i smutny myślałam ze mu przejdzie byłam u weterynarza ale jak wróciłam to było jeszcze gorzej... jak sobei przypomnie jak sie na mnie patrzył juz takimi mętnymi oczkami to gardło mi ściska;( Tata odrazu chciał mi kupić nowego króliczka ale nie wiem czy to dobry pomysł... ciagle bede go porównywać do Mufcia a jak on tez mi tak szybko umrze...?  malinka 8522 i jak poradziłaś sobie z utratą pieska widze po wpisach że juz minął rok wiec moze masz jakąs rade? Bede bardzo wdzięczna.

A ja uspałam mojego kotka.. Spędził ze mną długie czlata, przez tydzień czasu się męczył, bo nikt nie wiedział co jest, aż w końcu wszystkie ograny przestały pracować. Patrzył na mnie takim kochającym spojrzeniem. Płaczę jak głupia, przecież to tylko zwierzę, ale zwierzęta są bardziej oddane niż ludzie, są wdzięczne w przeciwieństwie do ludzi. Nie wiem ile czasu mi zajmie dojście do siebie. Jak dać radę?

Aż łzy mi stanęły jak to przeczytałam, do mnie też przyszedł wczoraj.. Przytulił się, ale nie miał siły by mruczeć. Tym spojrzeniem powiedział wszystko, tak mi go brakuje. Mamy drugiego kota, już od czerwca, ale Maciuś był wyjątkowy. Najgorsze jest to, że miałam nadzieję, że go uratuję, robiłam wszystko, co mogłam, a on i tak odszedł. Przypominam sobie tą wizytę u weterynarza, kiedy go oddawałam i do teraz wyje jak cholera. Jego już nie ma, a ja nadal nie mogę pojąc. On się nie męczy, ale ja cierpię, ja go tak mocno kocham. I te jego kochane oczka, nie potrafię tego przeżyć. Mam dużo nauki, a nie potrafię się skupić, tak mocno pokochać zwierzę. Ale on ze mną spędził dzieciństwo i był  moim pierwszym zwierzątkiem.
Wiem, że jestem głupia, ale nawet jeść nie potrafię..

Ból z czasem będzie mniejszy, ale w pamieci zawsze zostana nasi ukochani futerkowi przyjaciele.

"Pewnego razu Pan Bóg przechadzał się po Rajskim Ogrodzie.
Nagle za krzaka wyszedł Diabeł:
- Słyszałem, że stworzyłeś człowieka... - zagadnął Szatan.
- Tak, już żyje na Ziemi. Może mieć partnera i dzieci, na razie uczy się rozpalać ogień i budować miejsce na nocleg, ale za tysiące lat będzie władcą całego globu.
- I co z tego - prychnął Diabeł - nawet za te tysiące lat i tak będzie SAMOTNY.
Zasępił się Pan Bóg, podrapał w długą, siwą brodę i powiedział:
- Więc stworzę mu przyjaciela! Wybiorę jedno ze zwierząt, które uczyniłem, aby go strzegło i było mu poddane, ale jednocześnie oddało mu całe swoje serce.
- To niemożliwe! - Diabeł się roześmiał i gdzieś przepadł.
Pan Bóg natomiast zwołał zwierzęta z każdego gatunku i wybrał PSA.
- Odtąd będziesz ogrzewał człowieka swoim ciepłem, uspokajał spojrzeniem, kochał z całego serca, nawet, kiedy on Cię znienawidzi.
- Dobrze - odparł dobry pies.
- Chociaż będziesz musiał znosić wszystkie upokorzenia, staniesz się też jego najlepszym przyjacielem. To bardzo zaszczytna rola. Niestety Twoje serce będzie musiało bić dwa razy szybciej i nie będziesz mógł żyć długo - najwyżej 15 - 20 lat.
- Ale powiedz mi, czy człowiek nie będzie cierpiał, gdy odejdę do Ciebie?
- Właśnie o to chodzi.
- Jak to? - zdumiał się pies.
- Będzie cierpiał i będzie wiele dni nie utulony w bólu. Ale to Ty nauczysz go odchodzenia i przemijania, Ty nauczysz go kochać i odchodząc zostawisz wielką miłość w jego sercu. Jesteś aniołem, którego powołałem, aby niósł radość i nadzieję, ale także uczył wiecznego prawa przemijania, aby ludzie wierzyli, że po ich życiu, jest życie TUTAJ. Kiedy to zrozumieją, nie będą płakać, bo będą wiedzieć, że spotkają Ciebie znów.
I w ten sposób Pies stał się aniołem, który przybrał skórę zwierzęcia i trafił na ziemię, aby uczyć Człowieka miłości, wierności i przyjaźni, ale także przemijania. Nauczyć, że jest TU i TERAZ, ale także TAM i POTEM..."

Anna Starek poprostuania(at)gmail.com

i drugi cudowny wiersz

"PSIA DUSZA

To tylko pies, tak mówisz, tylko pies...
A ja ci powiem
Że pies to czasem więcej jest niż człowiek
On nie ma duszy, mówisz...
Popatrz jeszcze raz
Psia dusza większa jest od psa
My mamy dusze kieszonkowe
Maleńka dusza, wielki człowiek
Psia dusza się nie mieści w psie
I kiedy się uśmiechasz do niej
Ona się huśta na ogonie
A kiedy się pożegnać trzeba
I psu czas iść do psiego nieba
To niedaleko pies wyrusza
Przecież przy tobie jest psie niebo
Z tobą zostaje jego dusza...                         
             
                     /Barbara Borzymowska/"

To okropne, że zwierzaki żyją tak krótko. Znam ten ból. W 2013, pod koniec sierpnia, zmarła moja kotka Buba. Miała 20 lat i była chora na raka. Nic nie jadła ani nie piła. Widziałam, że niedługo może odejść. Wieczorem położyła się za kwiatkami w moim pokoju. Troszkę się napiła. Rano mieliśmy ją zabrać do weterynarza, ale ona zmarła ok. 3:00 nad ranem. Tamtego wieczoru ciągle myślałam, że jeśli odejdzie, to niech nie cierpi. Nie cierpiała. Odeszła we śnie. Płakałam po niej przez tydzień. Wciąż kiedy o tym myślę, to czuję, że zaraz się rozpłaczę. I wiem, że już żaden kot mi jej nie zastąpi.
Kocham cię, moja Burusiu [*]

Rozumiem cie dokładnie...
Dzisiaj rano straciłam kota. Mój ojciec ścielil łóżko, nie zauwazyl go. Podniosl je a kot wszedl pod, poznej go szukalismy a spod lozka wystawwala tylko lapka. Zaczelam sie drzec nie moglam uwierzyc, martwy, lezal splaszczony... Przepraszam ale nie moge do konca.... ;_;

Wzruszająca historia, która chwyciła za serce wielkiego miłośnika/przyjaciela psów. Prof. Konrad Lorenz twierdził, że najlepszą terapią po stracie ukochanego psa jest wzięcie następnego. Nie zgadzam się z tą tezą.

Nie  wiem  jak  to  jest  -  w  domu  rodzinnym  miałam  psa,teraz  mam  psa   -  i jest  kochaną,spokojną  ,przyjacielską  sunią -  ma moźe  lepszy  charakter od Kamy ale to nie jest chyba mój pies.

I rzecz  która mnie osobiście trochę  przeraźa  - nigdy nie  rozpaczałam za rzadnym człowiekiem , tak  jak  właśnie za Kamą..Tego  pojąć nie mogę.

Tak mi przykro, trzymaj się! Zawsze podziwiałem/podziwiam bezwarunkową psią miłość.

Tak mi przykro. Biedna swinka ;< Wielka szkoda, ze zmarl tak mlodo.