Będąc w Rumunii miałam okazję spróbować naprawdę pysznego jedzonka - trochę kombinowanego, bo można się w nim doszukiwać wpływów bułgarskich, węgierskich, śródziemnomorskich. Przede wsztystkim kuchnia rumuńska jest: pożywna, tłusta, aromatyczna, duuużo w niej warzyw i mięska, trochę ryb i serów.
W pencjonacie, w którym spaliśmy, dostawaliśmy na śniadania 2 rodzaje sera, żółtego i białego, obydwa batrdzo słone, czarne solone oliwki z pestkami, pomidory, wędlinę w typie mortadeli, konfiturę z czegoś podobnego do jeżyn, potwornie słodką, cienkie gorące paróweczki, trochę jak winerki, podwędzane, ale nie przypominały w smaku swego polskiego odpowiednika, były bardziej aromatyczne i drobniej zmielone.
Obiady dostawaliśmy dwudaniowe, na pierwsze zawsze ciorba - charakterystyczna zupa ze wszystkim w środku, mięsko wołowe, fasolka szparagowa, fasola, pomidory. Na drugie zawsze mięso, pyszna mamałyga z sosem gulaszowym np. Potem ciasteczka - kruche, malutkie, z kawałkiem kandyzowanego owocu wśrodku. I palinka na zakończeczenie.
Po powrocie przeszukałam internet z myślą o odnalezieniu jakichś fajnych przepisów, ale gdzie tam, prawie nic nie ma. Dlatego jeśli któraś z was dysponuje jakimiś przepisami na rumuńskie żarełko, to będę wdzięczna...
Na zachętę wrzucam przepis na ciorbę da burtę - takie flaczki, jak miodzio:
kilogram flaków, ćwierć kilo kości, 1,5 litra wody, włoszczyzna bez kapusty, 5 ząbków czosnku, szklanka śmietany, 2 żółtka, 1 czubata łyżka mąki, ostra papryczka, sok z cytryny, sól, pieprz. Flaki oczyścić, wyparzyć, zalać wodą, gotować z kośćmi parę godzin (aż będą miękkie), potem normalnie, warzywa i dalej gotujemy, później flaczki w paseczki i z powrotem do wywaru wraz z czosnkiem, posolić, popieprzyć. Żółtka, śmietanę i mąkę wymieszać, zahartować i wlać do zupy. Dodać sok z cytryny, posypać pietruszką, wrzucić drobno posiekaną papryczkę i gotowe.
