Czy jest szansa na coś więcej? Stopniowo rozwijająca się znajomość.

Samiec, który zainteresowania nie okazuje, nie jest zainteresowany.

Koniec. Kropka.

A co jeżeli Twoje sygnały były zbyt słabe i on ich w ogóle nie zauważył? Wyobraź sobie,że on być może jest zainteresowany ,ale gdyby był nieśmiały to on czeka na silniejszy sygnał z Twojej strony. Uważam,że powinnaś zweryfikować to i podjąć kolejną próbę tym bardziej ,że to Tobie zależy. Takie podchodzenie nie musi być zerojedynkowe tzn. jeśli po pojedynczym sygnale nie zareagował to nie znaczy,że to koniec. Może spróbuj przedłużyć dotyk albo otrzeć się o niego niby przypadkowo lub po prostu usiądź mu na kolanach(żartowałem!). Zawsze możesz powiedzieć stop w dowolnej chwili.Nie wiem, co wy kobiety robicie ,żeby zwrócić na siebie uwagę, ale pamiętaj, że być może tracisz okazję do poznania kogoś bardzo wartościowego. Uważam,że tym bardziej wartościowego im bardziej nie wydaje się on zwracać uwagi na całą zaistniałą sytuację.Pomyśl tak:
napalony facet sam  by Cię już dawno podrywał, desperat za wszelką cenę chciałby się przypodobać, facet zrównoważony psychicznie pozbawiony tych wad może Cię nawet nie zauważyć i traktować jak przyjaciółkę!

Nie do końca, propozycje i perspektywy spotkań (z jego strony) są nadal. Aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że może być tak, że on nie jest zainteresowany niczym więcej.

Takich rzeczy nigdy nie mówię, to zupełnie nie w moim stylu. Być może rzeczywiście byłam zbyt nieśmiała w stosunku do niego (mam problem z nieśmiałością, ale pracuję nad tym). Nie potrafię tak swobodnie flirtować.

Wcześniej trafiałam na samych desperatów i natrętnych, którzy nie dawali mi żyć, co kończyło się moją ucieczką z tych znajomości. Spotykałam też normalnych, wartościowych (zrównoważonych psychicznie), ale zwykle albo byli zajęci, albo zupełnie niezainteresowani. Tutaj jest sytuacja odwrotna, bo facet ma swoje życie, znajomych, nie narzuca się, ale jednak jakieś zainteresowanie i chęć do rozwijania znajomości z jego strony jest. Dlatego też nie chciałam go zniechęcić i raczej nie wysyłałam zbyt mocnych sygnałów - mogło tak być, że on mógł to odebrać też tylko jako objaw zwykłej sympatii.

Ale ten wykazuje zainteresowanie. Tyle, że jest w swoim zainteresowaniu ostrożny i nienachalny. A to może wynikać z wielu powodów, choćby z tego, że nie chce spłoszyć taczarną, która pisze, że na początku traktowała znajomość z dystansem, co mogło nie umknąć jego uwadze.

Facet zainteresowany przelotną relacją działa szybko i zdecydowanie, bo jak nie wyjdzie, to trudno, nie ta to inna, ale jeśli mu na taczarnej zaczęło zależeć podobnie jak autorce i patrzy na ich relację przyszłościowo, to może nie naciskać i nie działać w sposób, który ona mogłaby zinterpretować jako zbyt nachalny, pospieszny i w konsekwencji wycofać się z relacji.

Taczarna, warto dalej przyglądać się relacji a jeśli uważasz, że chciałabyś zrobić krok do przodu, to zrób ten krok. Przecież możesz powiedzieć mu wprost, że bardzo go lubisz i że wspólnie spędzany czas jest dla ciebie ważny i cenny, bo przecież tak właśnie jest

Rozumiem taczarna . Boisz się bardziej odrzucenia czy ośmieszenia? W sumie to nie jest istotne.
Bo czy może być przykre lub nieprzyjemne to, że jest się dla kogoś kimś wyjątkowym? Przecież oświadczać jeszcze się nie będziesz Najwyżej okaże się, że jesteś fajną kumpelką i tylko kumpelką i nie będziesz sobie niepotrzebnie głowę zawracać tym, jakie są jego emocje w stosunku do ciebie.

Aha, zabrzmiało, jakby wcale już nie proponował spotkań, wtedy sprawa była by jasna. Ale w sumie coś mi tu nie pasuje, na moje oko nie tak to ma wyglądać.
Jak komuś zależy, to się przecież nie będzie dystansował i ochładzał kontaktu.
Ty z nim jesteś bliżej, więc mozesz poobserwować jak się rozwinie, albo - co jest trudniejsze , ale jak dla mnie rozwiało by Twoje wątpliwości - możesz go zapytać w prost, moze uznasz to za bezpośrednie, ale czy nie lepiej się szybciej przekonać?

Wreszcie bardzo dobry zestaw porad, wyważony, nie odrzucający z góry, przemyślany. Nigdy nie wiadomo z kim ma się do czynienia i jakie są motywy czyjegoś postępowania. Zawsze należy wyczerpać wszystkie możliwości tym bardziej, że chodzi tutaj o potencjalnie coś wielkiego a nie kupno spodni. Jeśli chodzi o mężczyzn to zalecam nie poddawanie się a kobiety nie powinny schodzić z "radaru" faceta,który się stara.

Samo to nawet perpetuum mobile nie działa- szczęściu trzeba trochę dopomóc. Jeżeli uwarzasz, że technika lubi mnie -nie lubi działa to sprawdzaj  to na każdym napotkanym mężczyźnie albo pójdź dalej ,pójdzie ze mną do łóżka czy nie pójdzie- to przecież takie proste:D

A kto powiedział,że miłość przychodzi łatwo.To, co przychodzi łatwo zapewne jest bezwartościowe(truizm),dlatego prawdziwa miłość musi być "wypracowana i wymęczona".

To tak jakbyś mówiła:miłość przyjdzie sama później, jakoś. Na początku wystarczy wpaść sobie w oko. Powiedz jakim cudem miłość ma się pojawić później skoro nie było jej na początku. W pewnym sensie pada pytanie czy w ogóle pojawi się miłość jeśli nie będzie jej od tzw. pierwszego wejrzenia?
Wypracować można późniejsze życie-jak? Czy poprzez tarcia, kłótnie, nieustanne przepychanki. Czy lepiej wprowadzić się do domu , który jest już wykończony czy do takiego, w którym wszystko trzeba remontować i naprawiać? Tak wygląda większość związków- nieustanny remont i próby naprawiania a i tak wszystko się sypie.Należałoby dobrze się poznać zanim wejdzie się z kimś w związek, w każdym razie świadczy o tym rzeczywistość. Większość związków i małżeństw to brak komunikacji,wypalenie,brak miłości, życie razem obok siebie itd. Przywiodły ich tylko zwierzęce instynkty i brakowało trwałych fundamentów.Podstawą każdego związku jest porozumienie na poziomie werbalnym a nie seksualnym czy fizycznym.

Wymęczone - dla mnie to jest jak już minie jakiś okres czasu, a osoba nadal zastanawia się, czy on coś czuje, czy to tylko koleżeństwo, czy coś więcej, no i tak siedzi i zastanawia się i zastanawia. Z doświadczenia wiem, że jak nie czujesz uczucia od drugiej osoby, nie jesteś pewna, czy ona cię darzy miłością, to się nie mylisz-- ona nic takiego nie czuje.
Rzecz jasna wszystko powoli, nikt po mioesiącu się nie każe określić. Tylko u Autorki wydaje mi się, że znajomość już chwilę trwa i może wg jej powinno coś ruszyć na przód, chciała by wiedzieć, jakie On ma uczucia, a nie wie. No może oczywiście poobserwować dalej, ale zastanawiające jest to, że jak napisała wszystko na początku szło dobrze, ażon się trochę zcystansował.
Czy jakby chciał czegoś na poważnie to by się dystansował?

Takie coś nie istnieje. Moze w filmach:)

Tak, tylko Autorka "powinna" czuć coraz bardziej i bardziej jeśli nie od razu miłość, to jego zaangazowanie, takie coś jak coraz bliższą relację, pomału do przodu, a ona po fajnym i obiecującym  okresie zauważa nagle , ze On się jakby odsuwa. Dlatego obserwacja obserwacją, ale za sługo też nie można, dlatego zaproponowałam, aby go spytała w prost.
Pytanie wprost naprawdę często oszczędza późniejszych rozczarowań i nakręcania się.

Dlatego mówię jeszcze raz - dobrze z Nim o tym porozmawiać, a nie domyślać się jak on widzi dalej całą relację. Może się boi odrzucenia, może nie chce się spieszyć a może po prostu zauważył, ze koleżanka się wkręca coraz bardziej a on ma ją jedynie za koleżankę. Tego nie wiemy.
I z tymi staraniami tez tak jest. Jak druga osoba się nie stara - no to sie nie stara, nie ma co jej tłumaczyć.

Autorko i jak się sprawy mają?

Wg mnie to gej.

Spotykamy się w weekend - w sobotę i prawdopodobnie w niedzielę też.

Na samym początku właściwie nie robiłam nic, bo podchodziłam do znajomości na luzie i z dystansem (pierwsze kilkanaście dni). Później, gdy zauważyłam jego zainteresowanie zaczęłam także wychodzić z propozycją spotkań, wspólnych wypadów w góry, więc inicjatywa była z obu stron. Na spotkaniach starałam się utrzymywać przedłużony kontakt wzrokowy, siadać bliżej niego - jestem nieśmiała, trudno wysyłać mi tego typu sygnały (chociaż nie wiem czego się boję.. blokada jakaś?). Poświęcałam sporo czasu i energii na rozmowy z nim, interesowałam się tym co mówi, o czym opowiada, nakręcałam dalsze tematy w ten sposób, żeby widział, że to co mówi, jest też ważne i interesujące dla mnie.

Dzięki za te rady, spróbuję tak zrobić, czyli przede wszystkim:
- wyznaczyć sobie czas, żeby nie ciągnąć tego w nieskończoność
- nie nakręcać się niepotrzebnie, skoro i tak nie wiem na czym stoję

W najgorszym razie po prostu się wycofam i jakoś przełknę to rozczarowanie. Wiem, że jest to facet, dla którego warto się postarać, poczekać i mogę zyskać coś naprawdę cennego, wartościowego. Chciałabym spróbować, bo boję się, że mogę coś przeoczyć. Równie dobrze, mogę też nic nie zyskać (no może poza rozczarowaniem), ale zawsze będzie to jakieś kolejne doświadczenie w życiu.

Absolutnie coś takiego nie wchodzi w grę, wymęczona (wypracowana) relacja też mnie nie interesuje, mam swoją godność. Po prostu czuję, że mogłoby być z tego coś naprawdę fajnego (a dawno się tak nie czułam) i szkoda mi to zmarnować. Nie chodzi mi o to, żeby dostać od was zestaw rad w stylu "co robić, żeby on się zakochał" - nie przesadzajmy. Chciałabym wiedzieć, czy może jest coś co robię źle, lub zrobiłam źle - chociażby po to, żeby nie popełniać tych samych błędów w przyszłości - lub też, czy warto się postarać rozwinąć tę znajomość, czy może lepiej dać sobie spokój.

Znajomość trwa około 2 miesiące.
Jeśli chodzi o ten dystans - właśnie problem ze zrozumieniem sytuacji jest w tym, że on dalej spotkania proponuje i kontakt utrzymuje (chociaż rzeczywiście na pewien krótki okres było to rzadsze z jego strony). Nigdy nie miałam takiej sytuacji, bo zwykle albo faceci byli bardzo natrętni i nachalni, albo zupełnie niezainteresowani, nie utrzymujący dalszego, częstszego kontaktu (wtedy oczywiście ja odpuszczałam). Z nim jest zupełnie inaczej. 

Zapytanie wprost o to jak widzi naszą dalszą relację, byłoby dobrym rozwiązaniem (miałabym jasność), ale chyba jednak poczekam jeszcze trochę i poobserwuję. Mamy coraz więcej wspólnych znajomych, uprawiamy sport w tych samych miejscach - byłoby dosyć niekomfortowe dla mnie, gdyby po rozmowie okazało, że się on w ogóle nie myśli o mnie w tych kategoriach. Musiałabym go chyba unikać, bo zwyczajnie byłoby mi głupio.

Skąd takie wnioski?

"Na samym początku właściwie nie robiłam nic, bo podchodziłam do znajomości na luzie i z dystansem (pierwsze kilkanaście dni). Później, gdy zauważyłam jego zainteresowanie zaczęłam także wychodzić z propozycją spotkań, wspólnych wypadów w góry, więc inicjatywa była z obu stron. Na spotkaniach starałam się utrzymywać przedłużony kontakt wzrokowy, siadać bliżej niego - jestem nieśmiała, trudno wysyłać mi tego typu sygnały (chociaż nie wiem czego się boję.. blokada jakaś?). Poświęcałam sporo czasu i energii na rozmowy z nim, interesowałam się tym co mówi, o czym opowiada, nakręcałam dalsze tematy w ten sposób, żeby widział, że to co mówi, jest też ważne i interesujące dla mnie."

Siadać bliżej niego, poświęcać sporo czasu, przedłużony kontakt wzrokowy- skąd on ma wiedzieć, że Ty się tak nie zachowujesz na co dzień i w stosunku do wszystkich? Wygląda na to, że on może odczytać tak słabe sygnały za przyjacielskie wibracje. Musisz wykonać takie sygnały, ażeby zdecydowanie eliminowały one ewentualne wątpliwości w jego oczach co do Twoich intencji. Pamiętaj , że tylko jeden raz żyjemy na tej ziemi i warto zaryzykować w imię potencjalnej miłości. Kto wie może on podobnie jak Ty z jakiegoś dziwnego powodu nie wychyla się. Może któreś z was musi się otworzyć i wtedy dopiero wszystko pójdzie gładko!
Powiem krótko: mam podobny przypadek. Gdyby ona okazała bardziej zdecydowane zainteresowanie wszedłbym w nią jak nóż w masło tak bardzo ją kocham i jestem zdecydowany ponieść wszelkie tego konsekwencje. Ona, jak to kobieta, jest niezdecydowana, ja jej nie naciskam i nic konkretnego z tego nie wynika.

Ależ ja dałem jej do zrozumienia jakie są moje intencje tylko czy Ona musi w to wierzyć, może chce to sprawdzić. Jej niezdecydowanie być może wydłuża proces a im dłużej to trwa tym bardziej ona może nabierać wątpliwości i może dojść do samowygaszenia. Ponieważ nie mogę nalegać( każda forma presji jest zła) to Ona musi sama rozwiązać to w swoim sercu. Ja na razie nigdzie nie uciekam i nie zamierzam się poddać. Jeśli ona nie zdecyduje się na mnie to ja oczywiście dużo stracę, ale jak wiele ona straci tylko ja mogę wiedzieć!