Sposoby na poprawę swojej samooceny

Hypatia, wg mnie najważniejsze w tej kwestii jest pokochanie siebie, otaczanie się dobrymi ludźmi, realizowanie się w obszarach, które są dla ciebie ważne, ciekawe i sprawiają Ci przyjemność.  To tak docelowo
A po drodze warto się zastanowić nad schematami myślowymi, które w niskie poczucie własnej wartości Cię wpędzają. Skąd się one wzięły i na co chciałabyś je zamienić. Wymaga to uważnej samoobserwacji, wyłapywania, kiedy i czego dotyczy zła ocena siebie, co jest impulsem do takiego samopoczucia. Czy zawsze tak miałaś, czy były jakieś wydarzenia, na skutek których zaczęłaś tak siebie oceniać. Może to słowa i teksty, które słyszałaś w domu, albo od innych ludzi. Może to są porażki przez które przestałaś wierzyć w siebie... ale jesteś tu i teraz, chcesz się poczuć lepiej, więc na pewno uda Ci się zauważyć zbędność tych schematów i zamienić je na inne, zdrowe i ułatwiające Ci życie, a nie ułatwiające autosabotaż;)
Jeśli chodzi o rzeczy "skuteczne i przetestowane" to niestety nie mogę polecić żadnych kursów ani poradników. Nie mówię o terapii czy rzeczowych opracowaniach psychologicznych, bo takowych jednak nie nazwałabym kursem czy poradnikiem.
Z reguły są to pseudo-psychologiczne, hurra optymistyczne i zgrabne frazesy, które wewnętrznie nic za specjalnie nie zmieniają, ale dają chwilowy zastrzyk motywacji i nawet nie wiadomo do końca do czego motywacji.
Dookoła widzę mnóstwo ludzi, którzy kupują masę książek o tzw rozwoju osobistym (swoją drogą z reguły pisane przez niezłych kryminalistów:P) i wynika z tego jedynie... zadowolenie z tego, że coś takiego się przeczytało, po czym  następuje poszukiwanie kolejnej tego typu książki.

Oczywiście jak wypowie się ktoś, komu tego typu podręczniki pomogły to nie będę podważać. Napisałam tylko moje obserwacje i doświadczenia

Moim zdaniem najpierw trzeba znaleźć przyczynę niskiej samooceny i po prostu dokładnie to sprecyzować. Problem, jakaś kwestia krytyczna jest zawsze, niekoniecznie musimy być tego świadomi.

Czy masz na myśli samoocenę ogólną czy poprawianie samooceny, poczucia własnej wartości w konkretnych obszarach/w relacji z konkretnymi cechami charakteru, kompleksami itp.?

Oczywiście, że zastanawiam się nad schematami myślowymi, jednak czasem nie jest łatwo samemu dojść do źródła danego problemu. A wspomniane podręczniki czy wskazówki traktuję jedynie jako dodatek do mojej pracy nad sobą.

Myślę, że na samoocenę ogólną składa się kilka obszarów naszej osobowości, dlatego jeżeli powiedzmy 2 z nich są " w złym stanie", samoocena ogólna też nie może być zbyt wysoka. U mnie problemem jest sposób postrzegania siebie, mam takie dni, gdzie czuję się super ładną i inteligentną laską, ale zdarzają się też takie gdzie jest totalnie na odwrót i czuję się jak dno. Wydaje mi się, że mam bardzo niejednolity (hmm...nie wiem jak to bardziej precyzyjnie określić) obraz siebie w głowie.
Kolejnym problemem jest też to jak mnie postrzegają inni, często mam wrażenie, że w sposób nie dość dobry (tzn. wedle moich wymagań rzecz jasna). Blokuje mnie to w relacjach i przez to odsuwam się w pewien sposób od ludzi, wybierając bierność i woląc zniknąć w tzw. tłumie.

A te takie huśtawki to pojawiają się z jakiegoś konkretnego powodu, czy po prostu, taki dzień i już?

Wiesz, inni zawsze będą postrzegać Cię różnie, ludzie mają tendencję do oceniania bez poznania historii drugiej osoby - to raczej się nie zmieni. Warto sobie uświadomić, że ludzie przychodzą i odchodzą, ale są tacy, którzy zostają i zostaną na długo. Ponosimy ryzyko za każdym razem, kiedy mamy otworzyć się przed kimś, kiedy chcemy innych sobą w jakiś sposób zainteresować, ale kiedy robimy to świadomie i ostrożnie, nie powinniśmy mieć z tego powodu kłopotów. Postaw na siebie, na to jaka jesteś, bo zmienianie się pod ludzi naprawdę niczego dobrego na dłuższą metę nie przyniesie. Po jakimś czasie zaczniesz widzieć w lustrze kogoś innego, kto tylko spełnia oczekiwania innych, a to nie na tym polega. Jeśli postrzegają Cię źle, bez poznania Ciebie, Twojego życia, Twoich poglądów i powodów dla których zachowujesz się tak, a nie inaczej, czy podejmujesz takie, a nie inne decyzje to… naprawdę chcesz mieć takich ludzi wokół siebie? Niech tak robią, ale Ty ich nie potrzebujesz. To nie znaczy, że masz się zamknąć, ale zwyczajnie - zacząć od wiary w to, że jesteś na tyle wartościową osobą, że warto się z Tobą przyjaźnić, kolegować itp., ale jednocześnie musisz sobie uświadomić, że nie każdy do siebie pasuje, tak najzwyczajniej w świecie i to nie jest kwestia tego czy jesteśmy "fajni" czy nie.

Zazwyczaj zależą od tego jak "układa mi się" z ludźmi. Wychodzi więc na to, że swoją samoocenę uzależniam od swoich zdolności społecznych i odbioru mnie przez innych.

Dziękuję Ci też za krzepiące słowa, zdecydowanie masz rację. Gdyby tylko umiała w sobie umocnić to przekonanie, o swojej wartości...cóż wiem, że to nie stanie się z dnia na dzień.

Bardzo proszę :-)

Oczywiście, że nie stanie się to z dnia na dzień, ale jak już uświadomisz sobie powód niskiej samooceny, to łatwiej z tym walczyć, a właściwie budować poczucie własnej wartości. Zastanów się, dlaczego Ty, na miejscu kogoś innego, chciałabyś się ze sobą przyjaźnić, współpracować, kolegować czy mieć jakiekolwiek inne kontakty, relacje? Może wcale nie jesteś taka nie-fajna? Poza tym, uzależnianie swojego szczęścia i dobrego samopoczucia od innych, wrzuca nas często do takiego zamkniętego koła, nieco niebezpiecznego miejscami. Może jeszcze nie poznałaś wszystkich swoich mocnych stron, może jeszcze nie odkryłaś wielu atutów i tak bardzo chcesz czuć się lubiana, potrzebna, doceniania przez innych. Ale ludzie widzą to, co chcesz im pokazać i to, co płynie z Twojego wnętrza. Poza tym… wielu z nich naprawdę nie jest wart zmieniania się na siłę. Rób wszystko w zgodnie z własnym sumieniem.

A tak odwracając moje wcześniejsze pytanie: dlaczego uważasz, że Twoja wartość jest nie-za-wysoka?

Nie każdemu przypadnie do gustu metoda ''Bug jest cudowny , stworzył mnie wiec ja też muszę być cudowna''.
Wiec radze najpierw przeczytać kilka stron przed zakupem. Tak jak pisałam wcześniej to nie książka dla każdego.

Dla osób nie wierzących faktycznie książka może być niezbyt dobrą lekturą. Ale patrząc się na to jako osoba wierząca, faktycznie coś w tym jest. Nasza dusza jest idealna bo pochodzi od Boga, nie ważne czy jesteśmy kalecy, brzydcy czy mamy niskie poczucie własnej wartości. Owszem jesteśmy w stanie naszym życiem potępić swoją dusze. Druga sprawa dusza to dusza ale jak głosi pismo święte, kiedy Jezus przyjdzie powtórnie na świat, ludzie zbawieni dostaną nowe idealne ciało i zamieszkają na odrodzonej ziemi która nie będzie miała już chorób i śmierci. Nawet zwierzęta nie będą jeść mięsa już

Z czego u Ciebie wynika niskie poczucie własnej wartości?

Ze mną jest troche inny problem. Mam poczucie własnej wartości ale ze względu na nerwice czasem nie potrafie swoich pozytywnych stron wykorzystać. A swoje negatywne "pielęgnuje" i są takie dni kiedy czuje się źle, jak osoba niepełnowartościowa.

Tak na dodatek dochodzą dolegliwości fizyczne z tym związane. Więc jak tu pokazać swoje pozytywne strony, dobrze się zaprezentować przed ludźmi. To jest mój główny problem, bo pozytywne strony swoje znam dobrze.

bez "makijażu" trzeba to wykonywać

Też zmagałam się z tym problemem. Pomogły mi wizyty u psychologa. Polecam również spotkania ze znajomymi, jeśli masz. Gdy robisz coś dla innych ludzi, powinnaś poczuć się bardziej potrzebna dla innych.

Dobrze powiedziane i warto o tym pamietac!