Jak uczyć maluchy języka obcego? :) Czy warto?

Ah, Helen Doron - obiło mi się o uszy na zajęciach z psychologii edukacyjnej chyba ale niewiele o tym wspomniano (jakoś na moim kierunku w ogóle skupiano się na uczeniu nas "standardowych" metod metodycznych nie tłumacząc i nie przedstawiając wszystkich alternatywnych szkół czego trochę żałuję). Dlatego powiedz mi, czym różni się to od TPR (total psychical response) bo z Twojego opisu wyglądało podobnie (akurat pisałam długą pracę na 2 roku o tpr ?

Jeżeli zaś chodzi o mnie to moim targetem jest Metoda Montessori. Póki co jeszcze nie uczę bo moim marzeniem jest pracować w przedszkolu a w większości takich placówek wymaga się jednak odpowiedniego wykształcenia (jedyne co mogą mi oferować to lekcje angielskiego, ja natomiast chciałabym być pełnoetatową przedszkolanką). Nie mniej jednak odbyłam już trochę praktyk i piszę licencjat o tej właśnie metodzie i cóż mogę powiedzieć - w Wawie jest szkoła i przedszkole Montessori w pełni po angielsku. Niewiarygodne jak te dzieciaki potrafią po roku, dwóch spędzonych tam nawijać w tym języku. Przysięgam, że moi koledzy i koleżanki z liceum nie mówili tak dobrze i nie mieli tak bogatego słownictwa jak te brzdące!

Ogólnie metoda Montessori jest jedną z bardziej specyficznych i złożonych. Zakłada przede wszystkim niezmienne podążanie za dzieckiem i dostosowywanie się do jego pragnień i zainteresowań. Oczywiście nauczyciel nie zamienia się w sługę dziecka ale powinien, istotnie, mu "służyć" Ciężko to zrozumieć - zwłaszcza bez obserwacji doświadczonych nauczycieli montessori ale w skrócie chodzi o to, że po pierwsze dziecko samo wybiera zadanie, które chce robić. Nauczyciel może jedynie, jeżeli jest zaniepokojony tym, że uczeń przed dłuższy czas nie poszerza swojej wiedzy, proponować mu lub przekonywać go do wypróbowania czegoś nowego. Po drugie nauczyciel udziela pomocy tylko i wyłącznie wtedy, kiedy dziecko go o to prosi. Nigdy się nie wtrąca i daje się maluchowi uczyć na swoich własnych błędach.
Tu przechodzimy do drugiego ważnego składnika tej metody. Tak zwane przygotowane otoczenie - czyli bardzo dokładnie i szczegółowo zaplanowana klasa, która we wszystkich placówkach montessori na całym świecie powinna wyglądać niemal identycznie. Otóż, klasa podzielona jest na rejony - naukę sensoryczną, naukę praktycznego życia, naukę języków i naukę liczenia. W każdym z tych rejonów leżą odpowiednie przedmioty - wszystkie albo w każdym razie ogromna większość zaprojektowane przez samą Marię Montessori, które pomagają dziecku się rozwijać. Są one skonstruowane w ten sposób, że same weryfikują poprawność wykonania zadania (np. dla ok. 3 latków są specjalne kostki z dziurami, w które wkłada się drewniane owalne bloki różnej grubości. Jeżeli dziecko nie dopasuje wszystkich bloków odpowiednio do dziur - nie będzie w stanie wszystkich włożyć do środka itd.).

Ah, rozpisałam się - ale ogólnie zafascynowana jestem tą metodą. Nawet jeżeli czasem przeraża mnie jej restrykcyjność
Szkoda tylko, że w Polsce nie można zrobić profesjonalnego kursu jednej z dwóch organizacji montessori (jest europejska i amerykańska), który dawał by odpowiednie kwalifikacje do nauczania dzieciaków.
Oczywiście można wyjechać i zrobić taki kurs, który trwa 2 lata. Plus jest taki, że robiąc kurs np w Association Montessori Internationale (europejska organizacja) można dostać pracę niemalże w każdym kraju, w którym są placówki sygnowane przez AMI (większość krajów europejskich). Można więc, nawet będąc "tylko" nauczycielem, napodróżować się po całym świecie   Poznałam właśnie w trakcie moich praktyk taką super kobietę, całkowicie poświęconą nauczaniu i montessori, która uczyła m.in w Chinach, USA, Niemczech itd.

"Powiem Ci, że z tym akurat bywa różnie. Helen Doron też daje takie możliwości, ale w praktyce to, czy dostaniesz pracę w innym kraju zależy także od ilości etatów, jakimi dysponują - nasza native speakerka Alice zrobiła HD, pouczyła w Polsce, chciała pracować w Hiszpanii i mimo "native" korzeni nie dostała tej pracy. "

Jasne, że bywa różnie ale jednak w warszawskim casa dei bambini spotkałam samych nauczycieli prowadzących zza granicy (z jednym wyjątkiem w zerówce szkolnej ale nauczycielka mimo, że była polką większość życia spędziła w stanach i tam kończyła kurs AMS). Wszystko chyba zależy od organizacji i jej sposobu zatrudniania nauczycieli.

Co zaś do Helen Doron nie powiedziałaś czym się różni - w praktyce - od TPR. Bardzo mnie to ciekawi bo naprawdę niewiele słyszałam o tej metodzie.

Jeśli zaś chodzi o treningi to nie wiem jak jest z dalszą obserwacją nauczycieli ale wiem, że w przypadku montessori również po zakończeniu studiów wyższych dopiero rozpoczyna się kurs dwuletni, w którym jest mnóstwo godzin praktyk i obserwacji. Zresztą, ja sama najwięcej nauczyłam się dzięki moim praktykom - nawet najdokładniejsze książki nie są w stanie oddać tego jak naprawdę należy kontrolować sytuację w klasie, w której każde dziecko powinno de facto robić to na co tylko ma ochotę Tu też chyba zresztą powraca temat bardzo dokładnych kursów - nie wyobrażam sobie, żeby nieumiejętny nauczyciel miał wkroczyć do takiej klasy. Zapewne skończyło by się to totalnym rozpasaniem maluchów i zerowymi postępami w nauce. Tymczasem montessori potrafi dawać zdumiewające efekty.

Opowiedz mi więc jeszcze coś więcej o Helen Doron a ja mogę co nie co poopowiadać o montessori - jeżeli oczywiście jesteś zainteresowana

Wanilia, z czego wynikają Twoje uprzedzenia?
Dziecko nie traktuje tego jak zajęcia dodatkowe, a taki angielski trwa raz w tygodniu 30 min dla dzieci 1-2 lata i 2x30 min dla dzieci 3-4 letnich. Rodzice sobie chwalą, że to jest świetne przygotowanie przed przedszkolem, że dzieci mają kontakt z rówieśnikami.

A powiem Ci jako nauczyciel mający już swoje lata doświadczenia w uczeniu dzieci 1-6 lat, że trzeba do tego fachowego przygotowania, żeby efekty były widoczne. Książeczki, o których piszesz widziałam. Nie wypowiem się na temat treści, bo jestem zdania, że to, jakiego słownictwa uczymy i jakich kolorowanek używamy jest drugorzędne, liczy się to, co poza książką.

Możliwości nauczania takiego małego dziecka jest mnóstwo. Teraz przedszkola wprowadzają specjalne programy do nauki angielskiego, można tez dzieciaka zapisać na specjalny kurs organizowany przez szkoły językowe - wystarczy tylko na coś się zdecydować.

Moim zdaniem im wcześniej zaczniemy uczyć dziecko języka obcego tym lepiej. Wiadomo bowiem, że dzieci maja zdolność szybszego przyswajania jezydów. Poza tym są szkoły takie jak Axon, które uczą języka angielskie poprzez zabawę. Myślę , że jest to najlepsza forma edukacji dla dzieci. Ponieważ podczas zajęć aktywnie w nich uczestniczą i nie nudzą się.

Sama nie znam wiele metod nauczania, nie jestem nauczycielką, ale przyszłą mamą. Chciałabym właśnie od takiego młodego wieku uczyć dziecko, ale zastanawiam się czy to nie za wcześnie. Myślałam też o tym, żeby zacząć, jak będzie miało ok. 5 lat z dobrą książką, która ma program od podstaw, w stylu elektronicznej książki axona. Ale dobrze dowiedzieć się tutaj o różnych metodach nauczania, sama z takich specyficznych do tej pory miałam styczność tylko z metodą Callana:).

Moge zabrac glos i miec inne zdanie ?
Uwazam ze nie powinno sie uczyc dzieci w tak mlodym wieku. Jest taka tendencja ze rodzice chca by ich dziecko zostalo geniuszem i juz od 2 , 3 latek wysylaja dzieci na rozne dodatkowe zajecia. Wysylalismy starsze dziecko na angielski metoda HD, niewiele to dalo, obserwujemy dzieci z gropy corki, efekty mizerne, nie przelozylo sie to wybitne poznanie jezyka w stosunku do innych dzieci. Gdy wokolo nasi znajomi wozili takie maluszki na rozne dodatkowe zajecia my postawilismy na rozwoj emocjonalny w tym wieku. Szczesliwe dziecinstwo, przebywanie  z dziecmi,  czytanie im bajek, dobry kontakt z dziadkami, poukladanie najpierw sfery emocjonalnej jako podkladu pod przyszla nauke. Taki domowy wynalazek to wojny wodne by dzieci mogly sponiewierac rodzicow w zabawie, odreagowac ich decyzyjnosc.
Efekty uwazam za doskonale, dzieci ucza sie bardzo dobrze, ciagnie je do szkoly i poznawania nowego, nie mamy problemu z agresja naszych dzieci w stosunku do rowiesnikow.

No właśnie - to jest to: maluchy sa bardzo pojętne i szybko przyswajają wiedzę. Sama też przez kilka lat udzielałam korepetycji z angielskiego i wiem, że po prostu w każdej kategorii wiekowej jesteśmy w stanie załapać język byle tylko dobrać odpowiednią metodę. A dla dzieciaczków - ta metodą będą gry, zabawy, piosenki, rymowanki itp. W szkołach jezykowych bardzo dobrze o tym wiedzą i organizują specjalne kursy.

O, opowiedz proszę coś więcej. Bardzo mnie ten temat interesuje.