Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

No to w takim razie idź do lekarza psychiatry bo sorry ale to co mówisz nie jest normalne!!!! To że chłopak nie odzywa się 2 dni nie znaczy że już nie chce z tobą być,chyba macie jakieś fundamenty tego związku a one tak szybko się nie kruszą,ludzie kochani naprawde ja wszytsko rozumiem że można kochać drugiego człowieka że on ważny jest dla nas,ale bez przesady że jak on się nie odzywa to my juz mamy umierać ,ja tego nie mogę pojąć jak mlodzi ludzie moga sie tak uzalezniac od drugiej osoby !!!

Hm moze nigdy nie byli przez nikogo kochani ani sami nie potrafili kochac, i nie chca stracic drugiej osoby majac swiadomosc ze wszystko stanie sie znowu szare i beznadziejne?

Ja o tym wszystkim doskonale wiem, ale mimo to nie potrafie nad soba zapanowac...I czuje ze to nie jest normalne...
Siedze dzis juz troche na tym forum i duzo czytalam o nerwicy natrectw i szczerze wszystkie objawy pasuja do mojego zachowania...Tylko ze w dziecinstwie byly one bardziej ze tak powiem fizyczne, a teraz to wszystko odbywa sie w moich myslach...

Szczerze? Chcialabym. Ale zwyczajnie mnie nie stac, zreszta nie wiem nawet czy w moim"ogromnym" miescie jest jakis psycholog

Nemezys ja tez zaczynałam związek na odległość praktycznie od początku znajomości. i trzymamy się jakoś do dziś zresztą znasz troszkę więcej szczegółów

A ty myslisz ze o co mu chodzi?

sprecyzuj ,jak sie nie zachowuje? Kazdy moze zachorowac i przespac dzien kochajac go powinnas to zrozumiec,nie uwazasz ze gdyby mial cie gdzies to juz by ci wogole nie odpisal,nie zadreczaj sie

Ale wytlumaczyl ci co sie wczoraj stalo,fakt nie zachowal sie super ale poprostu mial ochote wypic i moglas odpuscic po tym jak nie oddzwonil jak wyslalas mu doladowanie ,skoro mialas juz podejrzenia ze wypil to nie trudno bylo przewidziec ze padnie ,uwierz ze czasem lepiej odpuscic i poczekac ja ruch drugiej strony

Robacek rozumiem, dlatego chce pogadać z tobą na ten temat he he
Mloda wiesz, dobrze że sie odezwał, troche głupio że bez żadnych przeprosin itd, no ale dobre i to...

tylko ze ja sie boje ze dzis odpisal a jutro juz znowu sie nie odezwie, wiem ze cos jest nie tak...I znowu caly dzien zamartwiania i nerwow do wieczora bo wczesniej bedzie pracowal...Boje sie, cholernie..:(

Marni dobrze gada polać jej! Ja Wam nawet dziewczyny powiem,że jak chłopak się nie odzywa ten dzień czy dwa to nawet lepiej,bo jak już gadacie to możecie mu więcej przekazać co się u Was wydarzyło bynajmniej w moim przypadku tak było bo co ja mu miałam dziennie pisać? Że wstałam byłam tam i tam. Robiłam zwyczajne rzeczy kóre każdy robi a tak przez kilka dni nazbierało się co opowiadać I,że nie pisze dziennie nie znaczy,że nie kocha.

Ta poszedl laskawie do kafejki po pracy...
I oczywiscie gadal ze mna na poczatku jak z kolega albo gorzej bo" wiem ze i tak jestes na mnie zla ze w sobote nie odbieralem"
Wiec powiedzialam mu szczerze co mysle jak taki jest, ze za kazdym zamiast powiedziec zwykle przepraszam i mi jakos poprawic humor skoro mysli ze jestem zla to gada ze mna jakby sam mial focha...
No i niby ze rozumie ale watpie ze cos dotarlo

A i oczywiscie bylo'czemu wczoraj na sms nie odpisalam' bo on biedny czekal i sie martwil...a jak ja czekam to niby jest ok?

A powinnam?

Nie wiem wydaje mi sie to troche dziwne ze chlopak raz sie nie odezwal jeden dzien i to tak mocno zachwialo poczuciem tego ze mu zalezy na tobie,wydaje mi sie ze to musi miec jakis glebszy powod

Chwile mnie tu nie było...
mloda3344... Twoja sytuacja może nie jest dokładnie taka sama jak moja...ale.. Mój facet wyjechał już 2 msc temu. Też jest mi z tym bardzo źle itd. On nie był wobec mnie fair.. tzn, tak samo jak Twój, nie zadzwoniłem bo zasnąłem, nie odp. bo nie miałem kiedy itd. Po naszym kryzysie o którym już wspominałam, on postanowił mnie zostawić. Cała sytuacja (awantura, rozmowy, dojście do ostatecznego wniosku) trwała tydzień. Ale... on uświadomił sobie, że jednak bardzo, bardzo  mnie kocha. Ja też uświadomiłam to sobie i własnie dlatego postanowiłam, że dam mu odetchnąć. Nie wkurzam się już, że imprezuje.. ale i on bardziej zabiega o ten kontakt. A cała ta "wielka zmiana" nastąpiła jakieś 2 tyg temu. Póki co, trzymamy ten związek w kupie. Widzę, że mu zależy. A jeśli chodzi o zazdrość.. on jest mnie pewny jak nikogo innego. Ja jego też.. ale mimo wszystko mam swoje "jazdy", o których lepiej rozmawiać z koleżanką a nie mówić o nich facetowi...
Co do stażu związku, to też jesteśmy razem 2 lata... i też wydawało mi się w pewnym momencie, że odpuścił..
A jeśli chodzi o mój wyjazd do niego.. teraz plany się trochę zmieniły. Dostałam propozycję pracy w swoim wymarzonym zawodzie, z dzieciaczkami:) więc raczej zostanę w Polsce.. z nadzieją, że mój facet jednak jest w stanie dla mnie wrócić i żyć tu ze mną.

Ja tego nie rozumiem jak można się tak bać. Ja byłam z chłopakiem pół roku jak wyjechał na 2,5 miesiąca. Nie było ani razu żadnego kryzysu. A nie odzywał się codziennie wręcz przeciwnie co 2-3 dni i nie było z tym żadnego problemu. Dziewczyny więcej wiary w siebie. Na chłopaku świat się nie kończy.

Kiedyś, gdzieś w necie widziałam myśl: Świat się nie zawali, jeśli nie zbudujesz go na facecie   Bardzo dużo w tym racji. Młoda.. jak czytam to co piszesz... naprawdę miałam bardzo podobnie ze swoim. Ile go nie ma? (jeśli pisałaś to mi to gdzieś umknęło) . Cierpliwości, też przez to przechodziłam i doskonale Cię rozumiem. NIe będę Ci radzić, żebyś odpuściła, bo wiem jak to działa. On się nie odzywa, Ty się nakręcasz.. Musicie wspólnie ustalić jakiś kompromis..porozmawiajcie o tym, jak każde z Was wyobraża sobie związek na odległość. Gdzieś znajdziecie "złoty środek". Ja uparcie tego chciałam o dążyłam do tego... po 2 msc wreszcie (chyba ^^) się udało. Póki co, jest ok ;] Mamy jedną zasadę, sms rano (żebym wiedziała, że wstał do pracy ... no i miło budzić się i odebrać miłego sms'a ). Wieczorem rozmowa, chyba ,że komuś coś wypadnie.. ja gdzieś tam wyjdę, on zabaluje albo będzie oglądał mecz z chłopakami.. wtedy wystarczy sms z informacją. Zwykły szacunek dla siebie, a życie będzie łatwiejsze. Razem tworzycie wspólny świat, ale pamiętaj, że oprócz tego on ma swój, a Ty swój

No właśnie... tylko niestety, nie wszyscy potrafią tej zasady przestrzegać. Dlatego trzeba ją skutecznie wypracowywać. Ogólnie, to faceci nie potrzebują chyba aż tak tego kontaktu jak my, kobiety. No i oni wyjechali do pracy... są w nowym towarzystwie. Nie ma się co dziwić.. Ciężki nasz los

mamy kontakt tylko przez gg bardzo sie boje ze nasz zwiazek moze nie przetrwac tej proby i nie wiem co mam robic , kupiłam sobie ksiazki do angielskiego i zaczynam sie powoli uczyc dlatego ze on chce mnie tam sciagnac w styczniu lub lutym ale sama nie jestem pewna czy chce ...  czy sobie poradze tam jak myślicie co mam zrobic ?

dziękuję za wspracie

Dokładnie, zgadzam się z powyższym.. Ja też po to zaczęłam uczyć się języka... Ale wybrałam pracę w wyuczonym zawodzie. Miałam możliwość..i skorzystałam. przynajmniej kilka lat trzeba się tu przemęczyć teraz, jeśli myśli się o powrocie w przyszłości.. CV musi coś zawierać
A Pysiek.. jesteś pewna, że ten facet to właśnie "ten" jedyny? Bo ogólnie sądzę, że jeśli to miłość itd.. przetrwacie mimo wszystko. To  jest sprawdzian Waszych uczuć :]

Czyli siedzisz w domu i się nie uczysz, tak? Jak dla mnie w tym momencie sytuacja jest jasna... pojechałabym. No chyba, że panujesz iść na studia i nie będzie to kierunek oblegany (wiem coś o tym.. bo u mnie ciężko z pracą). Jesteś młoda, chłonna. Sądzę, że jeśli jestes chociaż troszkę ogranięta i nie boisz się pracy- to dasz radę. Zenki spod monopolowego jadą i dają radę. Więc czemuż Ty miałabyś nie dać? Więcej wiary w siebie!:) Wiem, że język jest dodatkową barierą..ale jest jeszcze migowy no i nie będziesz tam całkiem sama, tylko ze swoim Romeo

A ja osobiście patrząc z perspektywy osoby,która była w związku na odległość gdzie jeden nie wytrzymał próby a drugi nadal trwa nie rzucałabym wszystkiego i jechała do chłopaka tym bardziej,że nie wyjeżdża on na stałe.

Ja też bym pojechała, mając taką możliwość kontynuowania nauki.. sytuacja idealna.. I przynajmniej zarobisz jakiś "grosz"

A ja wybrałam pracę w Polsce Pracuję w przedszkolu ;]

A moj...wrocil we wtorek... Czekalam na niego az wejdzie na skype,a tu slysze dzwonek do drzwi...Otwieram i wpadam w jego objecia...Wole nie wiedziec jaka mialam wtedy mine

Tylko szkoda ze znowu jest zajebiscie źle...Jak zawsze poklocilismy sie wczoraj na imprezie i po prostu cholernie sie boje ze wszystko znowu sie posypie....Boje sie ze on znowu stwierdzi ze skoro sie tak klocimy to nie ma sensu ze soba byc....Ze sie przestanie odzywac...Ze sie nie spotkamy jutro chociaz mi to obiecal...Nie nawidze czekania, nie nawidze tego uczucia bezsilnosci i paniki przez ktora nie jestem w stanie nic robic...

Oj bylam najszczesliwsza dziewczyna na ziemi, uwierze ! Zwlaszcza ze od wtorku bylismy 24h/dobe razem...Tylko ze impreza to impreza-on jest raczej dusza towarzystwa wiec ciagle z kims gada, pije i ja sie czasem po prostu czuje odrzucona...Przykro mi jest gdy widze ze kolezanki przyszly z chlopakami swoimi na impreze i sa nierozlaczni tam wtedy...a ja sie czuje mu niepotrzebna...kiedy kolega go prosi zeby przyszedl na chwile do baru to idzie, ale jak ja bym poprosila"wyjdź ze mna na chwile na pole" to uslyszalabym 'zaraz' albo' nie bo zaczniemy gadac i sie klocic'...
Wczoraj wszystko sie zaczelo przeze mnie, wiem to-zapalilam papierosa i on sie strasznie na mnie wkurzyl....Ale potem mu przeszlo i niby wszystko ok...Ale potem znowu ciagle sie klocilismy juz sama nie wiem o co...Nie wiem czy ja wyolbrzymiam czy jemu po prostu nie zalezy...potem spal znowu u mnie i powiedzial ze dzis chce spedzic dzien z kolegami...no wiec ok, zgodzilam sie...Ale rano probowalam zagadac o wczorajszej klotni, ustalic cos ...A poza tym chcialam zeby po prostu mnie przytulil, niby to robil ale wszystko tak w pospiechu...Mowilam mu tez ze boje sie ze wszystko miedzy nami sie znowu posypie, boje sie ze znowu mnie zostawi sama( jakies pol roku temu rozstalismy sie tak jakby na tydzien bo on stwierdzil ze tylko sie klocimy.na wakacjach tez powiedzial mi ze potrzebuje paru dni zeby przemyslec to wszystko- tylko ze wtedy akurat wytrzymal tylko 1,5 dnia moze i wrocil do mnie)I po tym wszystkim co juz przeszlam w tym zwiazku po prostu panicznie boje sie ze on mnie znowu oleje....i wlasnie to mu powiedzialam, dlatego mialam nadzieje ze zostanie ze mna...ze zrozumie ze potrzebuje jego wsparcia...A on na to tylko zebym sie nie martwila i ze wszystko jest ok i ze dawniej byl glupi i nie popelni znowu tego samego bledu...Tylko ze ja widze jego stosunek do mnie dzis, i wczoraj na imprezie-i jest calkiem inny niz pare dni temu....I zawsze jak tak sie zmienia to potem dzieje sie cos zlego...Tym bardziej ze potem mial mi przywieźć cos jeszcze z domu, bo zostawilam wczoraj u niego...Przyjechal z kolegami , ja wyszlam na pole, ale poprosilam zeby wyszedl na moment z auta do mnie...A ten od razu wkurzony i drze sie na mnie ze on sie nie bedzie znowu ze mna klocil dzis i ze zobaczymy sie jutro...A ja chcialam tylko zeby bylo normalnie,...jak wczesniej....a on na mnie z krzykiem...Wiec co mam sobie myslec ?

ok, pewnie masz racje i chyba dalas mi troche do myslenia...Tylko co ja mam niby zrobic teraz? Moze jest juz za późno...:(

Nie wiem czy dobrze zrobilam ale wyslalam mu sms ze przepraszam za ostatnie 2 dni i ze to wszystko moja wina bo czasem go nie doceniam.... Odpisal tylko " Kocham Cie" ...

Marni dobrze napisała, może trochę bez przesady, ale coś w tym jest. Więcej swobody. I własnie z tą imprezą - z moim byłym było tak, że na imprezie to ja byłam duszą towarzystwa, a on miał pretensje, że go olewam. W końcu zaczęłam odczuwać, że mnie ogranicza - doszło do tego, że w tajemnicy przed nim chodziłam na imprezy - tylko po to żeby sobie swobodnie pogadać z kolegami a nie stać przytulona do niego pół wieczora. Mnie to męczyło, twojego chłopaka może męczyć również. Więc musisz to mloda zrozumieć - daj mu więcej swobody! Tymbardziej, że przyjechał z zagranicy to chce sie zobaczyć i z tobą i z kolegami - to normalne

Ale taka tensknota to choroba,oznaki uzaleznienia,dziewczyno nawet gdybyscie sie nie spotkali tydzien z rzedu to nic sie nie stanie,takie zmuszanie do spotkania na sile jak ty naciskasz to wkoncu on przychodzi tylko dla swietego spokoju a nie dlatego ze chce,kazdy zakochany czlowiek tenskni ale jest w stanie sobie z tym jakos radzic,nie przesadzajmy nie wiem dlaczego ty kompletnie nie masz zaufania do niego,i tak watpisz w ten zwiazek?wydaje mi sie ze musialo sie kiedys w nim stac cos bardzo zlego

tak tylko że zostawił ją właśnie ze względu na jej zachowanie,nikt mi nie powie że taka obsesja na czyimś punkcie jest dobra

Nemezys ja bym nie powiedziała,że dziecinne. Nie dogadują się ona robi jazdy o byle co i maja to naprawiać? Uwierz nawet święty ma swoją cierpliwość. Kłótnie nie biorą się z powietrza. A trwanie w kłótni przez dłuższy czas nie wnosi nic dobrego. Młoda musi zrozumieć,że nie może mieć chłopaka tylko dla siebie. Niech sobie z nim ustali np. 2 dni spędzasz z kolegami SAM resztę widujemy się sami albo z znajomymi. Związek nie polega na wiecznym uwieszaniu się na sobie.

Ja uwazam ze to normalne ze chlopak z nia zerwal po takich jazdach jakie ona mu robi,a to ze wrocil to kwestia tego ze ja kocha i ona go przepraszala,tylko ze z czasem on nie bedzie zainteresownay juz tymi przeprosinami,bo ile mozna komus tlumaczyc  i go prosic zeby dal spokoj,ze juz ma sie dosc awantur,nie wiem dlaczego dla nie ktorych dziewczyn prawdziwy zwiazek to wiszenie na sobie,i 24/24 razem to jest rodzaj uzalenienia a nie milosci

Nemezys ciesz się,że dziennie piszecie ja z swoim chłopakiem pisałam co 2-3 dni nie było żadnych telefonów nie gadaliśmy na skype.